திருச்சிற்றம்பலம்
செழுக்கமலத் திரள்அனநின்
சேவடி சேர்ந்தமைந்த
பழுத்தமனத்து அடியருடன்
போயினர் யான் பாவியேன்
புழுக்கன்உடைப் புன்குரம்பைப்
பொல்லாக்கல்வி ஞானம்இலா
அழுக்குமனத்து அடியேன்
உடையாய் உன் அடைக்கலமே. (8)
செழுக்கமலத் திரள்அனநின் சேவடி சேர்ந்தமைந்த பழுத்தமனத்து அடியருடன் போயினர்: செழிப்பான தாமரை மலர்களின் கூட்டத்தைப் போன்ற உன்னுடைய சிவந்த திருவடிகளை அடைந்து, அதில் நிலைபெற்று, பக்திப் பக்குவம் அடைந்த நல்மனமுடைய மெய்யடியார்கள் எல்லோரும் உன்னுடன் சிவலோகத்திற்குச் சென்றுவிட்டார்கள்!
யான் பாவியேன் புழுக்கன்உடைப் புன்குரம்பைப் பொல்லாக்கல்வி ஞானம்இலா அழுக்குமனத்து அடியேன்: ஆனால், பெரும் பாவியாகிய யானோ... மலப்புழுக்கள் நிறைந்த உடலாகிய இழிவான சிற்றிலில் சிக்கி, பொல்லாத உலகியல் கல்வியும் உண்மை ஞானமும் இல்லாத அழுக்கு நிறைந்த மனத்தைக் கொண்ட அடியேனாக இங்குத் தங்கிவிட்டேன்!
உடையாய் உன் அடைக்கலமே: என்னை அடிமையாகக் கொண்ட எம்பெருமானே! அத்தகைய தகுதியற்ற அடியேனையும் கைவிடாமல், உன்னுடைய அருள் திருவடிகளில் அடைக்கலமாக ஏற்றுக்கொண்டருள வேண்டும்!
வெறுப்பனவே செய்யும் என்சிறுமையை
நின் பெருமையினால்
பொறுப்பவனே அராப் பூண்பவனே
பொங்கு கங்கைசடைச்
செறுப்பவனே நின்திருவருளால்
என் பிறவியைவேர்
அறுப்பவனே உடையாய் அடியேன்
உன் அடைக்கலமே. (16)
வெறுப்பனவே செய்யும் என்சிறுமையை நின் பெருமையினால் பொறுப்பவனே: இறைவா! நீ வெறுக்கத்தக்க தீய செயல்களையே இடைவிடாது செய்கின்ற எளியேனின் சிறிய தன்மைகளைப் பொருட்படுத்தாமல், உனது எல்லையற்ற பெருங்கருணையினால் அவற்றைப் பொறுத்து அருள்பவனே!
அராப் பூண்பவனே பொங்கு கங்கைசடைச் செறுப்பவனே: சீறிவரும் பாம்பை ஆபரணமாக அணிபவனே! பொங்கிப் பெருகி வந்த கங்கையின் வேகத்தைச் சடாமுடியில் அடக்கித் தாங்கியவனே!
நின்திருவருளால் என் பிறவியைவேர் அறுப்பவனே: உன்னுடைய மேலான அருள் திறத்தினால், அடியேனின் ஓயாத பிறவித் துன்பத்தை வேரோடு அறுத்து ஒழிப்பவனே!
உடையாய் அடியேன் உன் அடைக்கலமே: என்னை அடிமையாகக் கொண்ட எம்பெருமானே! தகுதியற்ற அடியேனை கைவிடாது, உன்னுடைய அருள் திருவடிகளில் அடைக்கலமாக ஏற்றுக்கொண்டருள வேண்டும்!
பெரும்பெருமான் என்பிறவியை
வேர்அறுத்துப் பெரும்பிச்சுத்
தரும்பெருமான் சதுரப்பெருமான்
என் மனத்தினுள்ளே
வரும்பெருமான் மலரோன் நெடுமால்
அறியாமல் நின்ற
அரும்பெருமான் உடையாய் அடியேன்
உன் அடைக்கலமே. (24)
பெரும்பெருமான் என்பிறவியை வேர்அறுத்துப் பெரும்பிச்சுத் தரும்பெருமான்: எல்லா உலகங்களுக்கும் மேலான பெரும் இறைவனே! அடியேனின் தொடர் பிறவிப் பிணியை வேரோடு அறுத்து ஒழித்து, உனது திருவடிகளின் மேல் பிறர்க்கு விளங்காத பெரும் சிவப்பையித்தியத்தை அளித்தருளும் பெருமானே!
சதுரப்பெருமான் என் மனத்தினுள்ளே வரும்பெருமான்: ஆன்மாக்களை ஆட்கொள்வதில் பேரறிவு கொண்ட சாமர்த்தியமுடைய பெருமானே! அடியேனின் சிறிய மனத்திற்குள்ளும் விரும்பி எழுந்தருளி வந்தருளும் எம்பெருமானே!
மலரோன் நெடுமால் அறியாமல் நின்ற அரும்பெருமான்: தாமரை மலரில் வீற்றிருக்கும் பிரம்மனும், உலகளந்த நெடியோனாகிய திருமாலும் தேடித் திரிந்தும் காண முடியாதவாறு அழல் பிழம்பாய் நின்ற பெறற்கரிய பெருமானே!
உடையாய் அடியேன் உன் அடைக்கலமே: என்னை உரிமையோடு அடிமையாகக் கொண்ட இறைவனே! எவ்விதத் தகுதியும் இல்லாத அடியேனும் உன்னுடைய அருள் திருவடிகளையே அடைக்கலமாகப் புகுகின்றேன்!
பொழிகின்ற துன்பப் புயல்வெள்ளத்தில்
நின் கழற்புணைகொண்டு
இழிகின்ற அன்பர்கள் ஏறினர்
வான்யான் இடர்க்கடல்வாய்ச்
சுழிசென்று மாதர்த் திரைபொரக்
காமச்சுறவுஎறிய
அழிகின்றனன் உடையாய் அடியேன்
உன் அடைக்கலமே. (32)
பொழிகின்ற துன்பப் புயல்வெள்ளத்தில் நின் கழல்புணைகொண்டு இழிகின்ற அன்பர்கள் ஏறினர் வான்: இவ்வுலகில் ஓய்வின்றிப் பொழிகின்ற துன்பமாகிய புயல் வெள்ளத்தில் அகப்பட்டு வீழாதபடி, உன்னுடைய திருவடிகள் எனும் தெப்பத்தைப் பற்றிப் பிடித்துக் கொண்டு இறங்கிய மெய்யடியார்கள் பிறவிக் கடலைக் கடந்து சிவலோகத்தில் ஏறி வீற்றிருக்கிறார்கள்!
யான் இடர்க்கடல்வாய்ச் சுழிசென்று மாதர் திரைபொரக் காமச்சுறவுஎறிய அழிகின்றனன்: ஆனால் அடியேனோ... துன்பக் கடலினுடைய சுழலிலே சிக்கி, மாதராகிய அலைகள் வந்து மோத, காமமாகிய சுறாமீன் வந்து தாக்கி அலக்கழிக்க, நிலைதடுமாறி அழிந்து கொண்டிருக்கின்றேன்!
உடையாய் அடியேன் உன் அடைக்கலமே: என்னை அடிமையாகக் கொண்ட எம்பெருமானே! இத்தகைய அவல நிலையில் இருக்கும் அடியேனை கைவிடாமல், உன்னுடைய அருள் திருவடிகளில் அடைக்கலமாக ஏற்றுக்கொண்டருள வேண்டும்!
சுருள்புரி கூழையர் சூழலில்
பட்டுஉன் திறம்மறந்திங்கு
இருள்புரி யாக்கையிலே கிடந்து
எய்த்தனன் மைத்தடங்கண்
வெருள்புரி மான்அன்ன நோக்கிதன்
பங்க விண்ணோர் பெருமான்
அருள்புரியாய் உடையாய் அடியேன்
உன் அடைக்கலமே. (40)
சுருள்புரி கூழையர் சூழலில் பட்டுஉன் திறம்மறந்திங்கு: சுருண்ட அழகிய கூந்தலையுடைய மகளிரின் சேர்க்கையாகிய மாய வலைக்குள் சிக்கி, உன்னுடைய மேலான அருள் தன்மைகளையும் பெருமைகளையும் மறந்துவிட்டு...
இருள்புரி யாக்கையிலே கிடந்து எய்த்தனன்: அறியாமை என்னும் இருள் சூழ்ந்த இந்த மானுட உடம்பிற்குள்ளே சிக்கிக்கொண்டு, அல்லல்பட்டு மனம் தளர்ந்து நொந்துபோனேன்!
மைத்தடங்கண் வெருள்புரி மான்அன்ன நோக்கிதன் பங்க விண்ணோர் பெருமான்: மை தீட்டப்பட்ட விசாலமான கண்களையும், அச்சப்படும் மான் போன்ற பார்வையையும் உடைய பார்வதி தேவியை இடப்பாகத்தில் கொண்ட அர்தநாரீஸ்வரனே! தேவாதி தேவர்களுக்கெல்லாம் மேலான பேரரசனே!
அருள்புரியாய் உடையாய் அடியேன் உன் அடைக்கலமே: எனக்கு உனது திருவருளைத் தந்தருள வேண்டும்! என்னை அடிமையாக உடைய எம்பெருமானே! தகுதியற்ற அடியேனும் உன்னுடைய அருள் திருவடிகளையே அடைக்கலமாகப் புகுகின்றேன்!
மாழைமைப் பாவிய கண்ணியர்
வன்மத்துஇடஉடைந்து
தாழியைப் பாவு தயிர்போல்
தளர்ந்தேன் தடமலர்த்தாள்
வாழி எப்போது வந்துஎந்நாள்
வணங்குவன் வல்வினையேன்
ஆழியப்பா உடையாய் அடியேன்
உன் அடைக்கலமே. (48)
மாழைமைப் பாவிய கண்ணியர் வன்மத்து இடஉடைந்து: மாங்கனி போன்ற கருமை பொருந்திய அழகிய கண்களையுடைய மகளிரின் காம ஆசையாகிய வலிய மத்தினால் கடையப்பட்டு உடைந்து...
தாழியைப் பாவு தயிர்போல் தளர்ந்தேன்: மண்பாண்டத்தில் பரவிக் கிடக்கும் தயிரானது மத்தால் கடையும் போது நிலைதடுமாறி அலைவது போல, மன அமைதியிழந்து தளர்ந்துபோனேன்!
தடமலர்த்தாள் வாழி எப்போது வந்துஎந்நாள் வணங்குவன்: உன்னுடைய பெருமைமிக்க தாமரை மலர் போன்ற திருவடிகள் வாழ்க! கொடிய வினையையுடைய நான், எந்த நாளில் வந்து அத்திருவடிகளைத் தலைவணங்கி மகிழ்வேனோ?
வல்வினையேன் ஆழியப்பா உடையாய் அடியேன் உன் அடைக்கலமே: கொடிய தீவினைகளைச் செய்த அடியேனுக்குக் கருணைக் கடலாகத் திகழ்பவனே! என்னை அடிமையாகக் கொண்ட எம்பெருமானே! அடியேன் உன்னுடைய அருள் திருவடிகளையே அடைக்கலமாகப் புகுகின்றேன்!
மின்கணினார் நுடங்கும் இடையார்
வெகுளிவலையில்அகப்பட்டுப்
புன்கணனாய்ப் புரள்வேனைப்
புரளாமல் புகுந்துஅருளி
என்கணிலே அமுதுஊறித்
தித்தித்துஎன் பிழைக்குஇரங்கும்
அங்கணனே உடையாய் அடியேன்
உன் அடைக்கலமே. (56)
மின்கணினார் நுடங்கும் இடையார் வெகுளிவலையில் அகப்பட்டு: மின் மின்னவது போன்ற ஒளிரும் பார்வையை உடையவர்களும், கொடி போல் நுடங்கும் சிற்றிடையைக் கொண்டவர்களுமாகிய மகளிரின் கோபமும் காமமும் நிறைந்த மாய வலையிலே அகப்பட்டுக்கொண்டு...
புன்கணனாய்ப் புரள்வேனைப் புரளாமல் புகுந்துஅருளி: துன்பமும் அறியாமையும் உடையவனாய்த் தவித்து வீழ்ந்து கிடந்த என்னை, அவ்வாறு சீரழிந்து புரளாதபடி என் மனத்தினுள்ளே புகுந்து எழுந்தருளி அருள்செய்து...
என்கணிலே அமுதுஊறித் தித்தித்துஎன் பிழைக்குஇரங்கும்: என்னுடைய அகக்கண்ணிலும் புறக்கண்ணிலும் பேரானந்த அமுதமாக ஊறித் தித்திப்பைத் தந்து, அடியேன் செய்த பிழைகளையெல்லாம் பொறுத்து இரக்கம் காட்டும்...
அங்கணனே உடையாய் அடியேன் உன் அடைக்கலமே: அழகிய கருணைக்கண்களை உடையவனே! என்னை அடிமையாகக் கொண்ட எம்பெருமானே! அடியேன் உன்னுடைய அருள் திருவடிகளையே அடைக்கலமாகப் புகுகின்றேன்!
மாவடு வகிர் அன்ன கண்ணிபங்கா
நின் மலர் அடிக்கே
கூவிடுவாய் கும்பிக்கே இடுவாய்
நின் குறிப்பறியேன்
பாஇடை ஆடுகுழல் போல்
கரந்து பரந்தது உள்ளம்
ஆகெடுவேன் உடையாய் அடியேன்
உன் அடைக்கலமே. (64)
மாவடு வகிர் அன்ன கண்ணிபங்கா நின் மலர் அடிக்கே கூவிடுவாய்: மாவடுவின் பிளவு போன்ற அழகிய கண்களையுடைய பார்வதி தேவியை உனது திருமேனியில் ஒரு பாதியாகக் கொண்டவனே! உனது தாமரை மலர் போன்ற அருள் திருவடிகளுக்கு அருகே அடியேனையும் "வா" என்று அழைத்துக் கொள்வாயோ...
கும்பிக்கே இடுவாய் நின் குறிப்பறியேன்: அல்லது அடியேனை கொடிய கும்பீபாக நரகத்திலே தள்ளிவிடுவாயோ? உன்னுடைய திருவுள்ளத்தின் திருக்குறிப்பை யான் அறியாதவனாய் உள்ளேன்!
பாஇடை ஆடுகுழல் போல் கரந்து பரந்தது உள்ளம்: நெசவு தறியில் சேலை நெய்யும்போது, நூல்களுக்கு இடையே வேகமாக ஓடி மறையும் நெசவு நாடாவைப்போல, என் மனம் உள்ளே மறைந்தும் வெளியே பரவியும் அலைபாய்ந்து கொண்டிருக்கின்றது!
ஆகெடுவேன் உடையாய் அடியேன் உன் அடைக்கலமே: அந்தோ! இத்தகைய அலைபாயும் மனத்தால் கெட்டுப்போகும் அடியேனை, என்னை அடிமையாகக் கொண்ட எம்பெருமானே, உன்னுடைய அருள் திருவடிகளிலே அடைக்கலமாக ஏற்றுக் காத்தருள வேண்டும்!
பிறிவுஅறியா அன்பர்நின் அருட்
பெய்கழல் தாள்இணைக்கீழ்
மறிவுஅறியாச் செல்வம்வந்து பெற்றார்
உன்னை வந்திப்பதோர்
நெறிஅறியேன் நின்னையே அறியேன்
நின்னையே அறியும்
அறிவுஅறியேன் உடையாய் அடியேன்
உன் அடைக்கலமே. (72)
பிறிவுஅறியா அன்பர்நின் அருட் பெய்கழல் தாள்இணைக்கீழ்: உன்னை விட்டு ஒருபோதும் பிரியாத மெய்யடியார்கள், உனது திருவருள் விளங்கும் வீரக்கழல் அணிந்த இரு திருவடிகளின் கீழே...
மறிவுஅறியாச் செல்வம்வந்து பெற்றார்: ஒருபோதும் அழிவோ தடங்கலோ இல்லாத பேரானந்தச் சிவலோகச் செல்வத்தைப் பெற்று நிலைபெற்றுவிட்டார்கள்!
உன்னை வந்திப்பதோர் நெறிஅறியேன் நின்னையே அறியேன்: ஆனால் அடியேனோ... உன்னை முறைப்படி வழிபடும் ஆன்மீக வழியையும் அறியாதவன்; உனது உண்மைத் தன்மையையும் உணராதவன்;
நின்னையே அறியும் அறிவுஅறியேன் உடையாய் அடியேன் உன் அடைக்கலமே: உன்னை உணரக்கூடிய மெய்ஞ்ஞான அறிவையும் பெறாத அதமன்! என்னை அடிமையாகக் கொண்ட எம்பெருமானே! அத்தகைய அறியாமையில் உழலும் அடியேனும் உன்னுடைய அருள் திருவடிகளையே அடைக்கலமாகப் புகுகின்றேன்!
வழங்குகின்றாய்க்கு உன் அருளார்
அமுதத்தை வாரிக்கொண்டு
விழுங்குகின்றேன் விக்கினேன் வினையேன்
என் விதிஇன்மையால்
தழங்குஅரும் தேன்அன்ன தண்ணீர்
பருகத்தந்து உய்யக் கொள்ளாய்
அழுங்குகின்றேன் உடையாய் அடியேன்
உன் அடைக்கலமே. (80)
வழங்குகின்றாய்க்கு உன் அருளார் அமுதத்தை வாரிக்கொண்டு விழுங்குகின்றேன்: வள்ளலாகிய நீ அடியார்களுக்காக வரையறையின்றி வழங்கி அருள்செய்யும் உனது சிவஞானமாகிய அருளமுதை, அடியேனும் பேராசையால் அள்ளிக்கொண்டு வேகவேகமாக விழுங்குகின்றேன்!
விக்கினேன் வினையேன் என் விதிஇன்மையால்: ஆனால், பக்குவமில்லாத தீவினையேனாகிய நான், அதைச் சரிவரக் கையாளத் தெரியாமல் தொண்டையில் அடைபட்டு தவிக்கின்றேன்! இது அடியேனின் நல்வினை இல்லாமையால் வந்த வினை!
தழங்குஅரும் தேன்அன்ன தண்ணீர் பருகத்தந்து உய்யக் கொள்ளாய்: அவ்வாறு தவிக்கும் எனக்கு, இனிமை ததும்பும் அரிய தேன் போன்ற குளிர்ச்சியான அருள் நீரைப் பருகத் தந்து, என்னை இத்துயரிலிருந்து காப்பாற்றி உய்யக் கொண்டருள வேண்டும்!
அழுங்குகின்றேன் உடையாய் அடியேன் உன் அடைக்கலமே: இவ்வனுபவம் தாங்காமல் வருந்தித் தவிக்கின்றேன்; என்னை அடிமையாகக் கொண்ட எம்பெருமானே! அடியேன் உன்னுடைய அருள் திருவடிகளையே அடைக்கலமாகப் புகுகின்றேன்!