திருச்சிற்றம்பலம்

புணர்ப்பது ஒக்க எந்தை என்னை 
ஆண்டு பூண நோக்கினாய்
புணர்ப்பது அன்றுஇது என்றபோது நின்னொடு
என்னொடு என்னிதாம்
புணர்ப்பது ஆக அன்று இதுஆக 
அன்பு நின்கழல்கணே
புணர்ப்பது ஆக அங்கணாள 
புங்கம் ஆன போகமே. (8)

திருச்சிற்றம்பலம்

மாதுஇவர் பாகன் மறைபயின்ற 
வாசகன் மாமலர் மேயசோதி
கோதில் பரங்கருணை அடியார் 
குலாவும் நீதிகுணம் ஆகநல்கும்
போதலர் சோலைப் பெருந்துறைஎம் 
புண்ணியன் மண்ணிடை வந்திழிந்து
ஆதிப் பிரமம் வெளிப்படுத்த 
அருள்அறிவார் எம்பிரான் ஆவாரே. (8)

திருச்சிற்றம்பலம்

சோதியே சுடரே சூழ்ஒளி விளக்கே
சுரிகுழல் பணைமுலை மடந்தை
பாதியே பரனே பால்கொள் வெண்ணீற்றாய்
பங்கயத்து அயனும் மால்அறியா
நீதியே செல்வத் திருப்பெருந் துறையில்
நிறைமலர்க் குருந்தம் மேவியசீர் 
ஆதியே அடியேன் ஆதரித்து அழைத்தால்
அதெந்துவே என்று அருளாயே. (8)

திருச்சிற்றம்பலம் 

வெள்ளந்தாழ் விரிசடையாய் விடையாய் விண்ணோர்
பெருமானே எனக்கேட்டு வேட்ட நெஞ்சாய்ப்
பள்ளந்தாழ் உறுபுனலில் கீழ் மேலாகப்
பதைத்துஉருகும் அவர்நிற்க என்னைஆண்டாய்க்கு
உள்ளந்தாள் நின்று உச்சிஅளவு நெஞ்சாய்
உருகாதால் உடம்பெல்லாம் கண்ணாய் அண்ணா
வெள்ளந்தான் பாயாதால் நெஞ்சம் கல்லாம்
கண்இணையும் மரமாம்தீ வினையி னேற்கே. (8)

திருச்சிற்றம்பலம்

சீரார் பவளங்கால் முத்தங் கயிறாக
ஏராரும் பொற்பலகை ஏறி இனிதுஅமர்ந்து
நாராயணன் அறியா நாள்மலர்த்தாள் நாய்அடியேற்கு
ஊராகத் தந்தருளும் உத்தர கோசமங்கை
ஆரா அமுதின் அருள்தாள் இணைபாடிப்
போரார் வேற்கண்மடவீர் பொன்னூசல் ஆடாமோ. (6)

திருச்சிற்றம்பலம்
          
செழுக்கமலத் திரள்அனநின்
சேவடி சேர்ந்தமைந்த
பழுத்தமனத்து அடியருடன்
போயினர் யான் பாவியேன்
புழுக்கன்உடைப் புன்குரம்பைப்
பொல்லாக்கல்வி ஞானம்இலா
அழுக்குமனத்து அடியேன்
உடையாய் உன் அடைக்கலமே. (8)

திருச்சிற்றம்பலம்

உடையாள் உன்தன் நடுவுஇருக்கும் 
உடையாள் நடுவுள் நீஇருத்தி
அடியேன் நடுவுள் இருவீரும் 
இருப்ப தானால் அடியேன்உன்
அடியார் நடுவுள் இருக்கும் அருளைப் 
புரியாய் பொன்னம்பலத்துஎம்
முடியா முதலே என்கருத்து முடியும் 
வண்ணம் முன்னின்றே. (8)