'திருவாசகத்திற்கு உருகார் ஒரு வாசகத்திற்கும் உருகார்' என்று போற்றப்படும் ஒப்பற்ற பக்திப் பொக்கிஷத்தை நமக்குத் தந்தவர் மாணிக்கவாசகர். ஒரு அமைச்சராக இருந்து, இறைவனால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, தனது பாடல்களால் சிவனை ஈர்த்த அவரது அற்புத வாழ்க்கை வரலாற்றை நான்கு பாகங்களாக நாம் தரிசிக்க இருக்கிறோம்.

திருவாசகம் வாட்ஸ்அப் குழுவில் (Thiruvasagam WhatsApp Group) தினமும் ஒரு பாடலும், அதற்கான பொருளும் பகிரப்படுகிறது. ஒவ்வொரு பாடலையும் வாசிக்க பொதுவாக சுமார் 2 நிமிடங்கள் ஆகும்.

பகுதி-1: வாதவூரரின் எழுச்சியும் குரு தரிசனமும்

தோற்றமும் கல்வியும்: பாண்டிய நாட்டின் தலைநகரான மதுரையை அடுத்த திருவாதவூரில், ஒரு அந்தணர் குலத்தில் பிறந்தவர் வாதவூரார். சிறு வயதிலேயே கலைகள் அனைத்தையும் கற்றுத் தேர்ந்து, அறிவில் சிறந்தவராக விளங்கினார். இவரது அறிவாற்றலைக் கண்டு வியந்த பாண்டிய மன்னன் அரிமர்த்தன பாண்டியன், இவரைத் தனது முதலமைச்சராக நியமித்தான். இவருக்கு "தென்னவன் பிரமராயன்" என்ற பட்டத்தையும் வழங்கி கௌரவித்தான்.

அமைச்சராக ஆற்றிய பணி: அரசுப் பணிகளை மிகச் சிறப்பாகச் செய்தாலும், வாதவூராரின் உள்ளம் ஆன்மீகத் தேடலிலேயே இருந்தது. நிலையில்லாத உலக வாழ்வை விடுத்து, நிலையான இறைவனைக் காண வேண்டும் என்ற ஏக்கம் அவரிடம் இருந்தது. ஒரு சமயம், பாண்டிய நாட்டுக்குக் குதிரைகள் தேவைப்பட்ட போது, அரசன் பெரும் தொகையைக் கொடுத்து கிழக்குக் கடற்கரைத் துறைமுகங்களுக்கு சென்று குதிரைகளை வாங்கி வருமாறு வாதவூராரை அனுப்பி வைத்தான்.

குருவாக வந்த இறைவன்: அந்தப் பயணத்தின் இடையில், திருப்பெருந்துறை என்னும்
சிவத்தலத்தை அவர் கடந்தபோது, அங்கே ஒரு குருந்த மரத்தடியில் சிவயோகியார் அமர்ந்திருப்பதைக் கண்டார். அவர் சாதாரண மனிதர் அல்ல, சிவபெருமானே குருவாக வடிவெடுத்து வந்திருந்தார். அவரைக் கண்ட மாத்திரத்தில் வாதவூரார் தன் அமைச்சர் பதவியை மறந்து, அவர் திருவடிகளில் விழுந்து சரணடைந்தார். அங்கே அவருக்கு ஞான உபதேசம் கிடைத்தது. குதிரை வாங்கக் கொண்டு வந்த பணம் முழுவதையும் அங்கே ஒரு சிவாலயம் (ஆவுடையார் கோயில்) கட்டப் பயன்படுத்தினார். இறைவனின் அருளால் அவர் பாடிய பாடல்கள் ஒவ்வொன்றும் மாணிக்கம் போன்ற பெருமை வாய்ந்தவை என்பதால், இறைவன் அவருக்கு "மாணிக்கவாசகர்" என்று பெயர் சூட்டினார்.

பகுதி-2: நரி பரியான அற்புதமும் மதுரைச் சோதனைகளும்

மன்னனின் சினம்: திருப்பெருந்துறையில் ஆவுடையார் கோயில் கட்டும் பணி தீவிரமாக நடந்து கொண்டிருந்தது. அரசன் கொடுத்த பொன் முழுவதையும் வாதவூரார் இறைப்பணிக்கே செலவிட்டார். மாதங்கள் கடந்தன, ஆனால் குதிரைகளும் வரவில்லை, அமைச்சரும் திரும்பவில்லை. ஒற்றர்கள் மூலம் செய்தி அறிந்த மன்னன் அரிமர்த்தன பாண்டியன் அதிர்ச்சியடைந்தான். தனது நம்பிக்கைக்குரிய அமைச்சர் அரசுப் பணத்தை விரயம் செய்துவிட்டதாகக் கருதி, உடனே மதுரைக்குத் திரும்புமாறு ஓலை அனுப்பினான்.

இந்த இக்கட்டான நிலையில், வாதவூரார் தனது குருநாதரிடம் (இறைவன்) முறையிட்டார். குருநாதர் சிரித்துக் கொண்டே, ஒரு விலையுயர்ந்த மாணிக்கக் கல்லை அவரிடம் கொடுத்து, "இதை அரசன் பால் கொண்டு கொடு. ஆவணி மூலத்தன்று குதிரைகள் மதுரை வந்து சேரும் என்று சொல்" என அனுப்பி வைத்தார்.

மதுரையில் வாதவூராரின் நிலை: மதுரை திரும்பிய வாதவூராரை மன்னன் சிறையிலிடவில்லை என்றாலும், குதிரைகள் வராமல் போனால் கடுமையான தண்டனை கிடைக்கும் என எச்சரித்தான். ஆவணி மூலத்தன்று மக்கள் அனைவரும் ஆவலுடன் காத்துக் கொண்டிருந்தனர். அப்போது, திசைகள் அதிரும் வண்ணம் குதிரை வரும் ஓசை கேட்டது.

ஆயிரக்கணக்கான அரேபிய நாட்டுக்குதிரைகள் போன்ற உயர்தரமான புரவிகள் அணிவகுத்து வந்தன. அந்தப் புரவிகளை ஓட்டி வந்த தலைவன் (இறைவன்), ஒரு வீரன் போல கம்பீரமாகத் தோன்றினான். குதிரைகளை மன்னனிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு, அவற்றின் குணாதிசயங்களை விளக்கிவிட்டு மறைந்தான். இதைக் கண்டு வியந்த மன்னன், வாதவூராரை மன்னித்து அவருக்குப் பொன்னும் பொருளும் வழங்கி மீண்டும் கௌரவித்தான்.

நரி பரியான நாடகம்: அன்று இரவு மதுரையே உறங்கிக் கொண்டிருந்த போது, ஒரு பயங்கரமான ஊளைச் சத்தம் கேட்டது. காலையில் குதிரைகளாக வந்தவை அனைத்தும் நரிகளாக மாறி, அங்கிருந்த மற்ற உண்மையான குதிரைகளைக் கடித்துக் குதறிவிட்டு காட்டிற்குள் ஓடின. வாதவூரார் தன்னை மாய மந்திரத்தால் ஏமாற்றிவிட்டார் என்று எண்ணிய மன்னன், கோபத்தின் உச்சத்துக்கே சென்றான்.

மன்னன் ஆணையிட்டான்: "இவரை வைகை ஆற்றின் சுடுமணலில் நிறுத்துங்கள். முதுகில் பாரமான கல்லை ஏற்றுங்கள்." கொளுத்தும் வெயிலில், சுடுமணலில் மாணிக்கவாசகர் சொல்லொணாத் துயரத்திற்கு ஆளானார். ஆனால் அவர் நாவோ "நமச்சிவாய" மந்திரத்தையே உச்சரித்துக் கொண்டிருந்தது.

வைகை ஆற்றில் வெள்ளம்: தன்னுடைய அடியவன் படும் துயரத்தைப் பொறுக்காத சிவபெருமான், வைகை ஆற்றைப் பொங்கச் செய்தார். ஒரு சொட்டு மழையில்லாத போது, வைகை ஆற்றில் கரையை உடைக்கும் அளவுக்கு வெள்ளம் சீறிப் பாய்ந்தது. மதுரை மாநகரே மூழ்கும் அபாயம் ஏற்பட்டது. உடனே மன்னன், "வீட்டுக்கு ஒரு ஆள் வந்து மணல் சுமந்து கரையை அடைக்க வேண்டும்" என உத்தரவிட்டான்.

அங்கு வந்தி என்ற மூதாட்டி வாழ்ந்து வந்தாள். அவள் பிட்டு விற்று பிழைப்பு நடத்துபவள். சிவபக்தையான அவளுக்குத் துணையாக வர யாரும் இல்லை. அப்போது, கையில் ஒரு கூடை மற்றும் மண்வெட்டியுடன் ஒரு இளைஞன் வந்தான். "உனக்காக நான் மண் சுமக்கிறேன், அதற்குப் பகரமாக உதிர்ந்த பிட்டுகளை எனக்குக் கொடு" என்று ஒப்பந்தம் செய்தான்.

பிட்டுக்கு மண் சுமந்த அற்புதம்: அந்த இளைஞன் (இறைவன்) சரியாக வேலை செய்யவில்லை. பாடிக்கொண்டும், ஆடிக்கொண்டும், வந்தி கொடுத்த பிட்டை உண்டுவிட்டு மரத்தடியில் உறங்கினான். மற்றவர்கள் கரை கட்டி முடிக்க, வந்தியின் பங்கான இடம் மட்டும் காலியாக இருந்தது. இதைக் கண்ட மன்னன் ஆத்திரமடைந்து, அந்த இளைஞனைத் தனது பிரம்பால் ஓங்கி அடித்தான். அதிசயம்! அந்த அடி மன்னன் மீதும், உலகிலுள்ள அனைத்து ஜீவராசிகள் மீதும், கர்ப்பப்பையில் இருக்கும் குழந்தை மீதும் விழுந்தது. ஒரு கூடை மண்ணை அந்த இளைஞன் வைகை ஆற்றின் கரையில் போட, உடைந்த கரை உடனடியாகச் சரியானது. அடுத்த நொடி அந்த இளைஞன் மறைந்தான்.

மன்னனின் ஞானோதயம்: வானிலிருந்து ஒரு அசரீரி ஒலித்தது: "மன்னனே! வாதவூரார் என் அன்பிற்குரியவர். குதிரைகளை நரிகளாக்கியதும், பிட்டுக்கு மண் சுமந்ததும் நானே. வாதவூராரின் பெருமையை உலகுக்கு உணர்த்தவே இதைச் செய்தேன்."

தன் தவறை உணர்ந்த மன்னன், மாணிக்கவாசகரின் கால்களில் விழுந்து மன்னிப்புக் கேட்டான். "நாட்டை நீயே ஆளுங்கள்" என வேண்டினான். ஆனால், உலகப் பற்றை நீத்த மாணிக்கவாசகர், இறைவனின் திருவருளைப் போற்றிப் பாடியபடி மீண்டும் திருப்பெருந்துறை நோக்கித் தனது ஆன்மீகப் பயணத்தைத் தொடங்கினார்.

பகுதி-3: திருவாசகத்தின் பிறப்பும் ஆன்மீகப் பயணமும்

மாணிக்கவாசகரின் வாழ்க்கையில் மூன்றாம் பகுதி என்பது ஒரு நிர்வாகி (அமைச்சர்) முற்றிலும் மறைந்து, ஒரு மகா கவிஞராகவும், ஞானியாகவும் அவர் மலர்ந்த காலமாகும். இந்தப் பகுதியில் திருவாசகம் உருவான சூழலையும், அவர் மேற்கொண்ட ஆன்மீகப் பயணத்தின் ஆழத்தையும் சிந்திப்போம்.

மதுரையில் இறைவனின் திருவிளையாடல்கள் முடிந்த பிறகு, வாதவூரார் முழுமையாகப் பௌதிக உலகிலிருந்து விடுபட்டார். மன்னன் கொடுத்த அதிகாரத்தையும் செல்வத்தையும் துறந்து, வெறும் கோவணத்துடன் வெளியேறிய அவர், நேரே தனது குருநாதர் வீற்றிருந்த திருப்பெருந்துறைக்குத் திரும்பினார்.

திருப்பெருந்துறையில் தவம்: திருப்பெருந்துறை திரும்பிய மாணிக்கவாசகருக்கு ஒரு பெரிய அதிர்ச்சி காத்திருந்தது. அங்கு குருநாதராக வந்த சிவபெருமான் மறைந்திருந்தார். குருவைப் பிரிந்த துயரம் அவரை வாட்டியது. அப்போது அங்கிருந்த குருந்த மரத்தடியில் அமர்ந்து, இறைவனின் பிரிவை எண்ணி அவர் பாடிய பாடல்களே திருவாசகத்தின் தொடக்கப் புள்ளிகளாக அமைந்தன.

அங்கே அவருக்கு ஒரு அசரீரி கேட்டது: "நீ பல சிவத்தலங்களுக்குச் சென்று, எம்மைப் புகழ்ந்து பாடி, இறுதியில் தில்லைக்கு (சிதம்பரம்) வா" என்பதே அந்த கட்டளை. அதன்படி, ஒரு நாடோடித் துறவியைப் போல அவர் தனது யாத்திரையைத் தொடங்கினார்.

சிவத்தல யாத்திரையும் பாடல்களும்: மாணிக்கவாசகர் கால்நடையாகவே பல ஊர்களுக்குச் சென்றார். ஒவ்வொரு ஊரிலும் அங்கிருக்கும் இறைவனை ஒரு சாதாரண மனிதனாக அல்லாமல், தனக்கு உபதேசம் செய்த அதே குருநாதராகக் கண்டு உருகினார்.
• திருவுத்தரகோசமங்கை: "மண்ணில் பிறந்ததனால் வரும் துயரங்களை நீக்கி, என்னை ஆட்கொண்டாயே" என்று உருகி, 'நீத்தல் விண்ணப்பம்' போன்ற பதிகங்களைப் பாடினார்.
• திருவண்ணாமலை: மார்கழி மாதத்தில் அண்ணாமலையார் கோவிலுக்குச் சென்றபோது, அங்கிருந்த பெண்கள் அதிகாலையில் பாடிச் செல்வதைக் கண்டு, உலகப் புகழ்பெற்ற "திருவெம்பாவை" மற்றும் "திருப்பள்ளியெழுச்சி" ஆகியவற்றை அருளினார். இது இறைவனைத் தூக்கத்திலிருந்து எழுப்புவது போலத் தோன்றினாலும், உண்மையில் உறங்கிக் கிடக்கும் ஆன்மாக்களை ஞானத்திற்கு எழுப்பும் பாடல்களாகும்.
• திருக்கழுக்குன்றம்: இங்கு இறைவனின் பேரொளியைக் கண்டு வியந்து போற்றினார்.

திருவாசகத்தின் சிறப்புகள்: திருவாசகம் என்பது வெறும் பாடல்களின் தொகுப்பு அல்ல; அது ஒரு மனித ஆன்மா படிப்படியாகத் தன்னைச் சுத்திகரித்துக் கொண்டு இறைவனிடம் சேரும் வரைபடம் (Map) போன்றது.
சிவபுராணம்: இது திருவாசகத்தின் முதல் பகுதி. இதில் உயிர்களின் பிறப்புச் சுழற்சி மற்றும் இறைவனின் பேராற்றலை அவர் விளக்குகிறார். "புல்லாகிப் பூடாய்ப் புழுவாய் மரமாகி..." என்ற வரிகள் பரிணாம வளர்ச்சியையும், ஆன்மாவின் பயணத்தையும் மிக அழகாக விளக்குகின்றன.
பக்தி நிலை: ஏனைய நாயன்மார்கள் இறைவனைத் தந்தை என்றோ, நண்பன் என்றோ பாடினர். ஆனால் மாணிக்கவாசகர் இறைவனைத் தனது காதலனாகவும், தன்னை அவனிடம் தஞ்சம் புகும் காதலியாகவும் பாவித்துப் பாடினார் (நாயகி-நாயகன் பாவம்).
கசிந்துருகுதல்: அவர் பாடும்போது அவரது கண்கள் அருவியாகக் கொட்டும். "அழுதால் உன்னைப் பெறலாமே" என்பது அவர் காட்டிய வழி. கண்ணீரால் இறைவனின் பாதங்களைக் கழுவுவதே சிறந்த வழிபாடு என்பதை அவர் உலகுக்கு உணர்த்தினார்.

திருக்கோவையார் - ஆன்மீகக் காதல்: திருவாசகத்திற்குப் பிறகு அவர் அருளிய மற்றொரு அற்புதமான நூல் திருக்கோவையார். இது 400 பாடல்களைக் கொண்டது. பார்ப்பதற்கு ஒரு தலைவனுக்கும் தலைவிக்கும் இடையிலான காதல் பாடல்களைப் போலத் தெரிந்தாலும், இதன் உட்பொருள் மிக ஆழமானது.
• தலைவன் - சிவபெருமான் (பரமாத்மா)
• தலைவி - மாணிக்கவாசகர் (ஜீவாத்மா)
• தோழி - திருவருள் (இறைவனின் அருள்)
உலகியல் காதலை ஆன்மீகத் தளத்திற்கு உயர்த்திய பெருமை திருக்கோவையாருக்கு உண்டு.

தில்லைக்கு வருகை: இறுதியாக, இறைவனின் ஆணைப்படி அவர் சிதம்பரத்தை வந்தடைந்தார். தில்லை நடராஜரின் திருநடனத்தைக் கண்டதும், அவரது பக்திப் பிரவாகம் கரைபுரண்டு ஓடியது. அங்கு தங்கி அவர் பல பதிகங்களை இயற்றினார். தில்லையம்பலத்தில் தான் மாணிக்கவாசகரின் வாழ்வின் உச்சகட்டமான "அத்துவித நிலை" (இறைவனுடன் கலத்தல்) அரங்கேறப் போகிறது என்பதற்கான அடித்தளம் இந்தப் பயணத்தில் தான் அமைந்தது.

இந்த மூன்றாம் பகுதி மாணிக்கவாசகர் எனும் ஒரு பக்தன், ஒரு மகா கவிஞனாக உருவெடுத்த காலத்தை விளக்குகிறது. அவரது பாடல்கள் தமிழ் மொழியின் இலக்கணச் செறிவோடும், பக்தியின் ஈரத்தோடும் இன்றும் நம் மனதை உருக்கிக் கொண்டிருக்கின்றன.

பகுதி-4: சிதம்பர ரகசியமும் இறைவனுடன் இணைதலும்

தில்லை எனப்படும் சிதம்பரம், ஆகாயத் தலமாகும். மாணிக்கவாசகர் தனது நீண்ட யாத்திரைக்குப் பிறகு, இறைவனின் ஆணைப்படி தில்லையை வந்தடைந்தார். அங்கே அவர் ஆற்றிய அற்புதங்களும், அவரது வாழ்வின் இறுதித் தருணங்களும் சைவ சமயத்தின் மிக முக்கிய வரலாற்றுப் பதிவுகளாகும்.

ஈழத்து மன்னனும் ஊமைப் பெண்ணும்: ஒரு தர்க்கப் போர் புரிய அக்காலத்தில் ஈழ நாட்டை (இலங்கை) ஆண்ட புத்த மதத்தைச் சார்ந்த மன்னன், தில்லை நடராஜரின் புகழைக் கேள்விப்பட்டு, தன் நாட்டு அறிஞர்களுடனும், தனது ஊமை மகளுடனும் சிதம்பரம் வந்தான். சைவ சமய அறிஞர்களுடன் வாதம் செய்து, புத்த மதமே சிறந்தது என நிலைநாட்ட முனைந்தான்.

தில்லை வாழ் அந்தணர்கள் கலங்கி நின்றபோது, இறைவன் அவர்களின் கனவில் தோன்றி, "எல்லைப் புறத்தில் இருக்கும் வாதவூரரை அழைத்து வாருங்கள்" எனப் பணித்தார். மாணிக்கவாசகர் அரசவைக்கு அழைக்கப்பட்டார். பௌத்த அறிஞர்கள் எழுப்பிய தர்க்க ரீதியான கேள்விகளுக்கு மாணிக்கவாசகர் அமைதியாகப் பதிலளித்தார். இறுதியில், தனது வாதத்தின் உச்சமாக, "இறைவனின் அருளால் எதுவும் சாத்தியம்" என்பதை மெய்ப்பிக்க நினைத்தார்.

மன்னனின் ஊமை மகளை அழைத்து வரச் சொன்னார். தில்லை நடராஜரைப் பிரார்த்தித்து, அவளிடம் பௌத்தர்கள் கேட்ட கேள்விகளையே திரும்பக் கேட்டார். என்ன ஆச்சரியம்! பிறவியிலேயே பேச முடியாத அந்தப் பெண், இறைவன் அருளால் பேசத் தொடங்கினாள். அவள் வாயால் மாணிக்கவாசகர் பாடிய பாடல்களே "திருச்சாழல்" என்று அழைக்கப்படுகிறது. இதைக் கண்ட ஈழ மன்னன் வியந்து சைவ சமயத்தைத் தழுவினான்.

ஏடு எழுதிய எம்பெருமான்: மாணிக்கவாசகரின் புகழ் உலகம் முழுவதும் பரவியது. அவரது வாழ்வின் அந்திமக் காலம் நெருங்கியது. ஒரு நாள், ஒரு வயோதிக அந்தணர் மாணிக்கவாசகரின் குடிலுக்கு வந்தார். அவர் மிகவும் தேஜஸ்ஸுடன் காணப்பட்டார். "ஐயனே! நீர் பாடிய பாடல்கள் அனைத்தும் தேனினும் இனியவை. அவற்றை நான் ஏட்டில் எழுதிப் பாதுகாக்க விரும்புகிறேன். நீர் சொல்லச் சொல்ல நான் எழுதுகிறேன்" என்று வேண்டினார்.

மாணிக்கவாசகர் பாடத் தொடங்கினார். திருவாசகத்தின் 51 பதிகங்களையும், திருக்கோவையாரையும் அவர் சொல்லச் சொல்ல, அந்த முதியவர் கிடுகிடுவென ஏட்டில் எழுதினார். எழுதி முடித்ததும் அந்த முதியவர் மறைந்து போனார். மறுநாள் காலை, தில்லை நடராஜர் சந்நிதியின் பஞ்சாட்சரப் படியில் ஒரு ஏட்டுச் சுவடி இருந்தது. அதை எடுத்துப் பார்த்த அர்ச்சகர்கள் அதிர்ந்து போனார்கள். அதில், "மாணிக்கவாசகர் சொல்ல, திருச்சிற்றம்பலமுடையான் எழுதியது" என்ற கையொப்பம் இருந்தது.

"இதன் பொருள் இவனே" - மகா முக்தி: இறைவனே நேரில் வந்து எழுதிய அந்தப் பாடல்களின் ஆழமான பொருளை அறிய தில்லை வாழ் அந்தணர்கள் விரும்பினர். அவர்கள் மாணிக்கவாசகரை அணுகி, "இந்த நூல்களின் மெய்ப்பொருள் என்ன?" என்று வினவினார்கள். மாணிக்கவாசகர் அவர்களைச் சந்நிதிக்கு அழைத்துச் சென்றார். ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் அங்கே கூடியிருந்தனர். திரையை விலக்கி நடராஜப் பெருமானைக் காட்டினார். தன் கைகளை உயர்த்தி, "இந்தப் பாடல்களின் பொருள் இதோ இங்கே ஆடிக்கொண்டிருக்கும் இப்பெருமானே!" என்று உரக்கக் கூறினார். அடுத்த நொடி, அங்கிருந்தவர்களின் கண்கள் கூசும் வண்ணம் ஒரு பெரும் ஒளிப் பிழம்பு தோன்றியது. மாணிக்கவாசகர் அந்த ஒளியினுள் நுழைந்து, தில்லைக் கூத்தனின் திருவடிகளில் இரண்டறக் கலந்தார். 32 ஆண்டுகளே இந்த மண்ணில் வாழ்ந்த அந்த மகான், மரணமில்லாப் பெருவாழ்வை அடைந்தார்.

மாணிக்கவாசகரின் தாக்கம்: மாணிக்கவாசகர் விட்டுச் சென்ற திருவாசகம், இன்று உலக மொழிகள் பலவற்றில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. ஜி.யு. போப் (G.U. Pope) போன்ற மேலைநாட்டு அறிஞர்கள் திருவாசகத்தைப் படித்து உருகி, அதை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்தனர்.

அவர் காட்டிய வழி என்பது "அன்பால் இறைவனை அடைவது". அறிவால் தேடுவதை விட, கண்ணீரால் தேடும்போது இறைவன் மிக எளிதாகக் கிடைப்பான் என்பதே அவர் உலகிற்குச் சொன்ன செய்தி.