எறிபத்தநாயனார் வரலாறு
அறுபத்துமூன்று நாயன்மார்களில் ஒருவரான எறிபத்த நாயனார், சிவனடியார்கள் பால் கொண்ட எல்லையற்றஅன்பிற்காகவும், அவர்களுக்கு இழைக்கப்படும் தீங்குகளைத் துணிச்சலுடன் தட்டிக்கேட்கும் வீரத்திற்காகவும் போற்றப்படுபவர்.

1. தோற்றமும்இறைப்பணியும்
எறிபத்த நாயனார் கொங்கு நாட்டின் தலைநகராக விளங்கிய கருவூரில் (தற்போதைய கரூர்) அவதரித்தவர். கருவூரில் வீற்றிருக்கும் புகழ்பெற்ற ஆனிலை (பசுபதீஸ்வரர்) திருக்கோயில் இறைவனிடம் மிகுந்த பக்தி கொண்டிருந்தார். இவர் கையில் எப்போதும்"மழு"எனப்படும் கோடாரி போன்ற ஆயுதத்தை ஏந்தியிருப்பார்.

சிவனடியார்களுக்குத்துன்பம் விளைவிப்பவர்களை அந்த மழுவால் தண்டிப்பதைஇவர் தனது வாழ்நாள் கடமையாகக்கொண்டிருந்தார். "சிவனடியார்களே சிவன்" என்ற உயர்ந்த கொள்கையைக்கொண்டிருந்த இவருக்கு, அடியார்களுக்கு நேரும் சிறு இடையூறும் பெருஞ்சினத்தைஉண்டாக்கும்.

2. சிவகாமியாண்டாரின்திருப்பணி
அதே கருவூரில் சிவகாமியாண்டார் என்னும் முதியவர் ஒருவர் வாழ்ந்து வந்தார். அவர் நாள்தோறும் அதிகாலையில்எழுந்து, நந்தவனத்திற்குச் சென்று, தூய மலர்களைப் பறித்துத்தொடுத்து இறைவனுக்குச் சூட்டுவதைத் தனது தவமாகச் செய்துவந்தார். மலர்களின் வாசம் குறையாமலும், வண்டுகள் தீண்டாமலும் இருக்க முகத்தில் துணி கட்டிக்கொண்டு அவர்இத்திருப்பணியைச் செய்வார்.

வாழ்வின்மிக முக்கிய திருப்பம்: யானை மற்றும் பாகர்களைத் தண்டித்தல்
எறிபத்த நாயனாரின் புகழை உலகிற்கு உணர்த்த சிவபெருமான் ஒரு திருவிளையாடலை நிகழ்த்தினார்.

யானையின்அட்டகாசம்
ஒருமுறை மகாநவமி திருவிழா காலத்தின்போது, சோழ மன்னன் புகழ்ச்சோழரின்பட்டத்து யானை ஆற்றில் நீராடிவிட்டுமதச் செருக்குடன் ஊர்வலமாக வந்தது. வழியில் பூக்கூடையுடன் சென்று கொண்டிருந்த சிவகாமியாண்டாரைக் கண்ட யானை, அவரதுகையிலிருந்த பூக்கூடையைப் பிடுங்கி எறிந்து, பூக்களைத் தரையில் சிதறடித்துத் மிதித்தது. யானைப்பாகர்களும் யானையைக் கட்டுப்படுத்தாமல் வேடிக்கை பார்த்துச் சென்றனர்.

எறிபத்தரின்சினம்
தன் கண்ணெதிரே அடியார் ஒருவரின் திருப்பணி பாழாவதைக் கண்ட எறிபத்தர், கடும்சினம் கொண்டு ஓடினார். அடியாரின் கண்ணீரைத் துடைக்க எண்ணிய அவர், மின்னல் வேகத்தில் தனது மழுவை வீசிஅந்தப் பட்டத்து யானையின் தும்பிக்கையைத் துண்டித்தார். யானை அலறிக்கொண்டு கீழேவிழுந்து மாண்டது. அதைக் கண்டு தடுக்க வந்த யானைப்பாகர்களையும், காவலாளிகளையும் எறிபத்தர்வெட்டி வீழ்த்தினார்.

மன்னன்புகழ்ச்சோழரின் வருகையும் ஈகையும்
யானையும் பாகர்களும் கொல்லப்பட்ட செய்தி மன்னன் புகழ்ச்சோழருக்கு எட்டியது. பெரும் படையுடன் வந்த மன்னன், அங்கேகையில் மழுவுடன் நின்றிருந்த எறிபத்தரைச் சந்தித்தார். முதலில் சினமுற்ற மன்னன், பின்னர் நடந்த உண்மைகளை அறிந்தார்.

• தன்நாட்டுப் பட்டத்து யானை ஒரு சிவனடியாரின்திருப்பணிக்கு இடையூறு விளைவித்ததை எண்ணி மன்னன் வருந்தினார்.
• "யானையைக்கொன்றது மட்டும் போதாது; அந்த யானைக்கு உரிமையாளரானஎன்னையும் தண்டிக்க வேண்டும்" என்று கூறித் தனது வாளை உருவிஎறிபத்தரிடம் அளித்தார்.
• "மழுவால்என்னைக் கொல்லாதீர்கள், இந்த வாளால் என்தலையைத் துணியுங்கள்" என்று மண்டியிட்டு நின்றார்.

மன்னனின்அடியார் பக்தியைக் கண்ட எறிபத்தர் வியந்துபோனார். "இவ்வளவு பெரிய சிவபக்தராக இருக்கும் மன்னருக்குத் தீங்கு இழைக்க எண்ணிய நானே பாவி" என்றுஎண்ணி, மன்னன் கொடுத்த வாளால் தனது கழுத்தை அறுத்துக்கொள்ள முயன்றார்.

இறைவனின்அருள்வாக்கு
இருவரின் தன்னலமற்ற பக்தியைக் கண்டு மகிழ்ந்த சிவபெருமான், வானில் அசரீரியாகத் தோன்றி அவர்களைத் தடுத்தார்.

"அன்புடையவர்களே! உங்கள் இருவரின் சிவபக்தியையும், அடியார் தொண்டையும் உலகிற்குப் பறைசாற்றவே யாம் இதை நிகழ்த்தினோம்"

என்றுஅருளினார். உடனடியாக இறந்த யானையும், பாகர்களும் உயிர் பெற்று எழுந்தனர். சிவகாமியாண்டாரின் கூடை மீண்டும் தூயமலர்களால் நிறைந்தது. எறிபத்தர் பின்னாளில் சிவகயிலையை அடைந்து கணநாதர்களில் ஒருவராகத் தலைமைப் பதவி பெற்றார்.

• மழுப்படை: எறிபத்தரின் அடையாளம்.
• வாழிடம்:கரூர் (ஆனிலை).
• குருபூஜை:மாசி மாதம் - அஸ்த நட்சத்திரம்.
• தத்துவம்:அடியார்களுக்கு இழைக்கப்படும் தீங்கு, இறைவனுக்கே இழைக்கப்படும் தீங்காகும்.

குங்கிலியக் கலய நாயனார்: அசைக்க முடியாத பக்தியின் அடையாளம்

தெய்வீகத் தமிழ் மண்ணில் சிவநெறியைப் பரப்பியும், பக்தியால் இறைவனை அடைந்தும் காட்டிய அறுபத்து மூன்று தனி அடியார்களே அறுபத்து மூன்று நாயன்மார்கள் எனப் போற்றப்படுகின்றனர். இவர்களின் வரலாறு, வெறும் கதையல்ல; அது சாதி, குலம், வறுமை, செல்வம் என அனைத்தையும் கடந்து, "அன்பே சிவம்" என்ற தத்துவத்தை உலகுக்கு உணர்த்திய வாழ்வியல் பாடமாகும். சேக்கிழார் பெருமான் அருளிய 'பெரியபுராணம்' இவர்களின் தியாகத்தைச் சரித்திரமாகப் பதிவு செய்துள்ளது. இந்தச் சிவத்தொண்டர்களின் வரிசையில், கர்ம யோகத்தின் சிகரமாக விளங்குபவர் குங்கிலியக் கலய நாயனார்.
 
அறுபத்து மூன்று நாயன்மார்களின் வரலாற்றில், பக்தி என்பது வெறும் சடங்கு மட்டுமல்ல, அது ஒருவரது வாழ்வாதாரமே அழிந்தாலும் தளராத உறுதி என்பதை நிரூபித்தவர் குங்கிலியக் கலய நாயனார். இவரது வரலாறு சேக்கிழார் பெருமானின் 'பெரியபுராணத்தில்' மிக உருக்கமாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. 
 
1. பிறப்பும் ஊரும்
சோழ நாட்டில், காவிரி பாயும் வளமிக்க பகுதியில் அமைந்துள்ள **திருநாவலூர் (திருக்கடவூர்)** என்னும் திருத்தலத்தில் அந்தணர் குலத்தில் பிறந்தவர் கலயர். இவர் வேதம் ஓதும் அந்தணராக இருந்தாலும், சிவபெருமான் மீதான பக்தி இவரை ஒரு தனித்துவமான தொண்டராக மாற்றியது. திருக்கடவூரில் வீற்றிருக்கும் அமிர்தகடேஸ்வரரைத் (காலசம்ஹார மூர்த்தி) தனது உயிர் மூச்சாகக் கொண்டு வாழ்ந்து வந்தார்.
 
2. குங்கிலியத் தொண்டு (தனித்துவமான பணி)
நாயன்மார்கள் ஒவ்வொருவரும் சிவனுக்கு ஒவ்வொரு விதமான தொண்டு செய்வார்கள். கலயர் தேர்ந்து எடுத்த தொண்டு மிகவும் நுட்பமானது. அவர் இறைவனுக்குத் தினமும் **'குங்கிலியம்'** (Incense - ஒரு வகை நறுமணப் பிசின்) புகை இடுவதையே தனது வாழ்நாள் கடமையாகக் கொண்டார்.
 
சிவன் கோயில்களில் நறுமணம் கமழச் செய்வது, பக்தர்களுக்கு மன அமைதியையும் இறை உணர்வையும் தரும் என்பது இவரது நம்பிக்கை. இதற்காகத் தனது செல்வத்தையெல்லாம் செலவழித்து, உயர்தரமான குங்கிலியங்களை வாங்கி வந்து, கோயிலில் எப்போதும் நறுமணம் வீசும்படிச் செய்தார். இதனாலேயே இவருக்கு **'குங்கிலியக் கலயர்'** என்ற பெயர் நிலைபெற்றது.
 
3. வறுமையிலும் மாறாத உறுதி
இறைவன் தனது பக்தர்களின் உறுதியை உலகுக்குக் காட்டச் சோதனைகளைத் தருவது வழக்கம். கலயரின் செல்வம் மெல்ல மெல்லக் கரைந்தது. ஒருகட்டத்தில் உணவிற்கே வழியில்லாத வறுமை நிலை ஏற்பட்டது. அவரது குடும்பத்தினர் பல நாட்கள் பசியால் வாடினர். உறவினர்கள் கைவிட்டனர். ஆனால், கலயர் எதைப் பற்றியும் கவலைப்படாமல், தன் கைவசம் எஞ்சியிருந்த சிறு பொருளையும் குங்கிலியம் வாங்கவே செலவிட்டார்.
 
ஒருநாள், வீட்டில் ஒரு பிடி அரிசி கூட இல்லை. பசியால் குழந்தைகள் அழுதனர். கலயரின் மனைவி, தனது தாலியைத் தவிர எஞ்சியிருந்த ஒரே ஒரு **தங்கத் தாலிச் சரடை (மங்கல நாண்)** கழற்றி அவரிடம் கொடுத்து, "இதை விற்று அரிசி வாங்கி வாருங்கள், குழந்தைகளின் பசியைத் தீர்ப்போம்" என்று கண்ணீருடன் வேண்டினார்.
 
4. அரிசிக்கு பதில் குங்கிலியம்
கலயர் அந்தத் தங்கச் சங்கிலியை எடுத்துக் கொண்டு கடைவீதிக்குச் சென்றார். வழியில் ஒரு வணிகன் மூட்டை மூட்டையாக உயர்தரமான குங்கிலியங்களை ஏற்றி வருவதைக் கண்டார். அவ்வளவுதான்! அரிசி வாங்க வந்த நோக்கம் மறந்தது. குழந்தைகளுக்குப் பசிக்கும் என்ற நினைவு மறைந்தது. "இவ்வளவு சிறந்த குங்கிலியம் என் ஈசனுக்குக் கிடைத்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும்!" என்று எண்ணினார்.
 
தங்கச் சங்கிலியைக் கொடுத்துவிட்டு, அந்த மூட்டை கணக்கிலான குங்கிலியங்களை வாங்கிக் கொண்டு நேரே கோயிலுக்குச் சென்று தூபம் இடத் தொடங்கினார். வீட்டில் மனைவி, மக்கள் பசியால் வாடுவதை அவர் முற்றிலும் மறந்தார்.
 
5. இறைவன் நிகழ்த்திய அதிசயம்
கலயரின் இந்த தன்னலமற்ற பக்தியைக் கண்டு சிவபெருமான் நெகிழ்ந்தார். கலயரின் மனைவி பசியோடு உறங்கியபோது, இறைவன் அவளது கனவில் தோன்றி, வீட்டைச் செல்வத்தால் நிரப்பியதாக அருளினார். அவள் கண்விழித்துப் பார்த்தபோது, வீட்டின் தானியக் கிடங்குகள் நெல்லால் நிறைந்திருந்தன; வீடு முழுவதும் பொன்னும் மணியுமாக மின்னியது.
 
அதே சமயம், கோயிலில் இருந்த கலயருக்கு அசரீரியாக இறைவன் கட்டளையிட்டார்: "கலயனே! உன் இல்லத்தில் செல்வம் பெருகியுள்ளது, பசியால் வாடும் உன் குடும்பத்தினருடன் சென்று உணவருந்து." இறைவனின் கருணையை எண்ணி வியந்த கலயர் இல்லம் திரும்பினார்.
 
6. திருப்பனந்தாள் அதிசயம் (சாய்ந்த லிங்கம் நிமிர்ந்த கதை)
குங்கிலியக் கலய நாயனாரின் வாழ்வில் நடந்த மிக முக்கியமான வரலாற்றுச் சம்பவம் திருப்பனந்தாள் தலத்தில் நடைபெற்றது.
 
அக்காலத்தில், திருப்பனந்தாள் ஜடாதரர் கோயிலில் உள்ள சிவலிங்கம் ஒரு பக்தையின் (தாடகை என்பவள்) பக்திக்கு இறங்கி சற்றே சாய்ந்திருந்தது. இதைக்கண்ட சோழ மன்னன், லிங்கம் சாய்ந்திருப்பது முறையல்ல என்று எண்ணி, அதை நிமிர்த்த முயன்றான். தனது யானைப்படைகளைக் கொண்டு சங்கிலிகளால் பிணைத்து இழுத்தும் லிங்கம் அசையவில்லை.
 
செய்தி அறிந்த கலயர் அங்கு சென்றார். "யானைகளால் செய்ய முடியாததை ஒரு சிவனடியார் செய்ய முடியுமா?" என்று உலகம் பார்த்தது. கலயர், "என் ஈசன் சாய்ந்திருப்பதா?" என்று உருகி, அந்தச் சங்கிலியைத் தனது கழுத்தில் பிணைத்துக் கொண்டார். "சிவபெருமானே! நீ நிமிராவிட்டால் என் உயிர் பிரியட்டும்" என்று கூறி இழுத்தார்.
 
யானைகளால் முடியாதது, கலயரின் அன்புப் பாசக் கயிற்றால் முடிந்தது. பக்தியின் வலிமையால் லிங்கம் நேராக நிமிர்ந்தது. இதைக் கண்டு வியந்த மன்னன் கலயரின் காலடியில் விழுந்து வணங்கினான்.
 
7. புகலூர் நன்னீராட்டு மற்றும் முக்தி
நாயனார் தனது வாழ்நாளின் இறுதிக் காலத்தைத் திருப்புகலூரில் கழித்தார். அங்கு அப்பர், சம்பந்தர் போன்ற பெரும் அடியார்களுடன் இணைந்து சிவத்தொண்டு புரிந்தார். இறுதியில், சிவபெருமான் அவருக்குத் தனது திருவடி நிழலில் நிலையான இடத்தைக் கொடுத்து முக்தி அளித்தார்.
 
குங்கிலியக் கலய நாயனார் - வரலாற்றுச் சுருக்கம்
பெயர்: குங்கிலியக் கலய நாயனார்
ஊர்: திருக்கடவூர்
தொண்டு: குங்கிலியத் தூபம் இடுதல்
சிறப்பு: திருப்பனந்தாள் சாய்ந்த லிங்கத்தை நிமிர்த்தியது
குருபூஜை நாள்: ஆவணி மாதம் - மூலம் நட்சத்திரம்
பாடியவர்: சேக்கிழார் (பெரியபுராணம்)

பூசலார் நாயனார்: மனக்கோயில் எழுப்பிய மகா பக்தர்

அறுபத்து மூன்று நாயன்மார்களில் ஒருவரான பூசலார் நாயனார், பக்தி என்பது புறப்பொருள் சார்ந்தது அல்ல, அது அக உணர்வு சார்ந்தது என்பதை உலகிற்கு உணர்த்தியவர். கல்லாலும் மண்ணாலும் கட்டப்படும் கோயில்களை விட, அன்பால் மனதில் கட்டப்படும் 'மனக்கோயில்' இறைவனுக்கு மிகவும் உகந்தது என்பதை இவரது வரலாறு விளக்குகிறது.
 
1. இளமைக்காலம் மற்றும் அவதாரத் தலம்
பூசலார் நாயனார், தொண்டை மண்டலத்தில் உள்ள திருநின்றவூர் (தற்போதைய சென்னைக்கு அருகில் உள்ளது) என்னும் ஊரில் அந்தணர் குலத்தில் பிறந்தார். இவர் வேதங்களைக் கற்றுத் தேர்ந்தவர்; சிவபெருமான் மீது எல்லையற்ற பக்தி கொண்டவர். சிவனடியார்களுக்குத் தொண்டு செய்வதையே தனது வாழ்வின் நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தார்.
 
2. கோயில் கட்டும் ஆர்வம்
பூசலாரின் மனதில் நீண்ட நாட்களாக ஒரு ஆசை இருந்தது. தான் வாழும் ஊரில் சிவபெருமானுக்கு ஒரு அழகான ஆலயத்தை எழுப்ப வேண்டும் என்பதே அது. இதற்காக அவர் பல செல்வந்தர்களிடமும், மன்னர்களிடமும் நிதியுதவி கோரினார். ஆனால், ஒரு ஏழை அந்தணரான அவருக்கு எவ்விதப் பொருளுதவியும் கிடைக்கவில்லை.
 
3. மனக்கோயில் - ஒரு ஆன்மீக அதிசயம்
பொருள் இல்லாத காரணத்தால் கோயில் கட்ட முடியவில்லையே என்று பூசலார் வருந்தவில்லை. "புறத்தே கோயில் கட்ட வசதியில்லை என்றால் என்ன? என் அகத்திலேயே ஈசனுக்கு ஆலயம் அமைப்பேன்" என்று உறுதிகொண்டார்.
 
ஆகம விதிப்படி கட்டுமானம்: அவர் ஏதோ ஒரு கற்பனை மாளிகையைக் கட்டவில்லை. சிற்ப சாஸ்திரங்கள் மற்றும் ஆகம விதிகள் எவ்விதம் கூறுகின்றனவோ, அவ்வாறே தனது மனக்கண்ணில் ஒவ்வொரு கல்லையும் செதுக்கினார்.
படிப்படியான வளர்ச்சி: முதலில் தகுந்த இடத்தை மனதால் தேர்ந்தெடுத்தார். பின் அஸ்திவாரம் இட்டார். கருவறை, அர்த்த மண்டபம், மகா மண்டபம், கோபுரம், மதில்கள், திருக்குளம் என அனைத்தையும் நுணுக்கமாக மனதிலேயே செதுக்கினார்.
கால அவகாசம்: ஒரு கல் கோயிலைக் கட்ட எத்தனை ஆண்டுகள் ஆகுமோ, அத்தனை ஆண்டுகளைத் தனது மனக்கோயிலுக்கும் அவர் செலவிட்டார். அவசரம் காட்டாமல், மிகுந்த பொறுமையுடன் ஒவ்வொரு ஆன்மீக செங்கல்லையும் வைத்தார்.
 
4. காஞ்சி மன்னன் ராஜசிம்மன் மற்றும் ஈசனின் திருவிளையாடல்
அதே காலகட்டத்தில், காஞ்சியைத் தலைநகராகக் கொண்டு ஆட்சி செய்த பல்லவ மன்னன் ராஜசிம்மன் (நரசிம்மவர்மன் II), காஞ்சியில் பிரம்மாண்டமான கைலாசநாதர் கோயிலைக் கட்டி முடித்தான்.
 
மன்னன் தனது கோயிலுக்குக் குடமுழுக்கு (கும்பாபிஷேகம்) நடத்த ஒரு நாளைக் குறித்தான். ஆனால், அதே நாளில் தான் பூசலார் நாயனாரும் தனது மனக்கோயிலுக்குக் குடமுழுக்கு நடத்தத் தீர்மானித்திருந்தார்.
 
இறைவனின் வாக்கு:
மன்னன் குறித்த குடமுழுக்கு நாளுக்கு முந்தைய இரவு, சிவபெருமான் அரசனின் கனவில் தோன்றி இவ்வாறு கூறினார்:
 
"மன்னா, நீ குறித்த நாளை மாற்றி வை. திருநின்றவூரில் எனது அன்பன் பூசலார் கட்டியுள்ள கோயிலில் நாளை நான் குடிபுகப் போகிறேன். எனவே அங்கு செல்ல வேண்டும்."
 
மன்னன் திடுக்கிட்டு எழுந்தான். உலகமே வியக்கும் வண்ணம் தான் கட்டிய கற்கோயிலை விட, ஒரு சாதாரண பக்தன் கட்டிய கோயில் சிறப்பானதா? என்று வியந்து, அந்தப் பக்தரைக் காண திருநின்றவூருக்குப் புறப்பட்டான்.
 
5. தேடலும் சந்திப்பும்
மன்னன் திருநின்றவூர் வந்து மக்களிடம் பூசலார் கட்டிய பெரிய கோயில் எங்கே இருக்கிறது என்று கேட்டார். மக்கள் அப்படி ஒரு கோயில் அங்கு இல்லை என்று கூறினர். இறுதியில் பூசலார் ஒரு மரத்தடியில் தியானத்தில் இருப்பதைக் கண்டு அவரிடம் சென்றார் மன்னர்.
 
பூசலாரிடம் மன்னன், "சுவாமி, நீங்கள் கட்டிய கோயில் எங்கே? ஈசன் அங்கு எழுந்தருளப் போவதாக எனக்குக் கனவில் கூறினாரே!" என்று வினவினார். இதைக் கேட்ட பூசலார் கண்ணீர் மல்கினார். தன்னிடம் பொருள் இல்லாததால், மனதிலேயே பல காலம் உழைத்துக் கட்டிய ஆலயத்தைப் பற்றி விவரித்தார். இதைக் கேட்டு வியந்த மன்னன், பூசலாரின் பாதங்களில் விழுந்து வணங்கி, "உண்மையான பக்தி உங்களுடையது தான்" என்று உணர்ந்தான்.
 
6. முடிவுரை மற்றும் முக்கியத்துவம்
பூசலார் நாயனார் தனது வாழ்வின் இறுதியில் சிவபெருமானின் திருவடிகளை அடைந்தார். இவரது சரித்திரம் நமக்குக் கற்பிக்கும் பாடம் என்னவெனில், ஆடம்பரமான வழிபாடுகளை விட ஆத்மார்த்தமான அன்பே இறைவனுக்கு முக்கியம் என்பதாகும். இன்றும் திருநின்றவூரில் பூசலாருக்காக இருதயாலீஸ்வரர் கோயில் அமைந்துள்ளது. இதய நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் இங்கு வந்து வழிபடுவது ஒரு விசேஷமான நம்பிக்கையாக உள்ளது.