திருச்சி
ற்றம்பலம்
கருடக்கொடியோன் காண மாட்டாக்
கழற்சேவடி என்னும்
பொருளைத் தந்துஇங்கு என்னை ஆண்ட
பொல்லா மணியே ஓ
இருளைத் துரந்திட்டு இங்கேவா என்று
அங்கே கூவும்
அருளைப் பெறுவான் ஆசைப் பட்டேன்
கண்டாய் அம்மானே. (8)
கருடக்கொடியோன் காண மாட்டாக் கழற்சேவடி என்னும் பொருளைத் தந்துஇங்கு என்னை ஆண்ட பொல்லா மணியே ஓ: "கருடக் கொடியை உடைய திருமாலும் தேடிப் பார்க்க முடியாத, வீரக்கழல் அணிந்த சிவந்த திருவடிகளாகிய மேலான சிவப் பொருளை எனக்கு நல்கி, இப் பூவுலகில் எளியேனாகிய என்னையும் தடுத்தாட்கொண்ட துளைக்கப்படாத இயற்கை மாமணியே!"
இருளைத் துரந்திட்டுஇங்கேவா என்று அங்கே கூவும் அருளைப் பெறுவான் ஆசைப் பட்டேன் கண்டாய் அம்மானே: "என் ஆன்மாவைச் சூழ்ந்துள்ள அஞ்ஞான மல இருளைப் போக்கி, 'என் அருகில் இங்கே வா!' என்று உனது சிவலோகத்தில் இருந்து அன்போடு அழைக்கும் நின் பேரருள் பேற்றினைப் பெற யான் பெரிதும் ஆசைப்பட்டேன்; பூவல்லி கொய்வோமாக!."
மொய்ப்பால் நரம்பு கயிறாக மூளை
என்பு தோல் போர்த்த
குப்பாயம் புக்கு இருக்க கில்லேன்
கூவிக்கொள்ளாய் கோவேயோ
எப்பாலவர்க்கும் அப்பாலாம் என்
ஆரமு தேயோ
அப்பா காண ஆசைப் பட்டேன்
கண்டாய் அம்மானே. (16)
மொய்ப்பால் நரம்பு கயிறாக மூளை என்பு தோல் போர்த்த குப்பாயம் புக்குஇருக்க கில்லேன் கூவிக்கொள்ளாய் கோவேயோ: "நரம்புகளையே கட்டும் கயிறுகளாகக் கொண்டு, மூளை, எலும்பு, தோல் ஆகியவற்றால் போர்க்கப்பட்ட இந்த அழுக்கு உடம்பாகிய சட்டையினுள் அடைபட்டு வாழ அடியேன் இனி விரும்பவில்லை; என் இறைவனே! என்னை உன்னடிக்கு அழைத்துக் கொண்டருள்வாயாக!"
எப்பாலவர்க்கும் அப்பாலாம் என் ஆரமு தேயோ அப்பா காண ஆசைப் பட்டேன் கண்டாய் அம்மானே: "திசைகள், உலகங்கள் அனைத்திற்கும் அப்பால் நின்றொளிரும் எல்லையற்ற பரம்பொருளே! என் தெவிட்டாத ஆரமுதமே! என் தந்தையே! உனது திருக்காட்சியைக் கண்டுகளிக்கும் பேற்றினை அடைய அடியேன் பெரிதும் ஆசைப்பட்டேன்; பூவல்லி கொய்வோமாக!."
சீவார்ந்து ஈமொய்த்து அழுக்கொடு திரியுஞ்
சிறுகுடில் இது சிதையக்
கூவாய் கோவே கூத்தா காத்து
ஆட்கொள்ளும் குருமணியே
தேவா தேவர்க்கு அரியானே சிவனே
சிறிதுஎன் முகம்நோக்கி
ஆவா என்ன ஆசைப் பட்டேன்
கண்டாய் அம்மானே. (24)
சீவார்ந்து ஈமொய்த்து அழுக்கொடு திரியும் சிறுகுடில் இது சிதையக் கூவாய் கோவே: "சீழ் பெருகி, ஈக்கள் மொய்த்து, அழுக்கோடு சுழன்று திரியும் அற்பமான இந்த உடம்பாகிய சிறுகுடில் அடியோடு நசிந்து அழியுமாறு, என் அரசனே! என்னை உன்னடிக்கு அழைத்துக் கொண்டருள்வாயாக!"
கூத்தா காத்து ஆட்கொள்ளும் குருமணியே தேவா தேவர்க்கு அரியானே சிவனே: "தில்லையில் திருநிருத்தம் ஆடும் கூத்தனே! அடியேனைக் காத்தருளி ஆட்கொண்ட குருமணி போன்றவனே! தேவாதி தேவனே! ஏனைய தேவர்களாலும் அறிவதற்கரிய பரம்பொருளே! மங்கல வடிவினனாகிய சிவபெருமானே!"
சிறிதுஎன் முகம்நோக்கி ஆவா என்ன ஆசைப் பட்டேன் கண்டாய் அம்மானே: "எளியேனாகிய என் முகத்தைச் சிறிதே நோக்கி, 'அந்தோ! இவன் துன்புறுகின்றானே' என்று இரங்கி அருள் மொழியால் இரங்குதலைப் பெற யான் பெரிதும் ஆசைப்பட்டேன்; பூவல்லி கொய்வோமாக!."
மிடைந்து எலும்பு ஊத்தைமிக்கு அழுக்குஊறல்
வீறிலி நடைக்கூடம்
தொடர்ந்து எனைநலியத் துயர் உறுகின்றேன்
சோத்தம் எம்பெருமானே
உடைந்துநைந்து உருகி உன்ஒளி நோக்கி
உன்திரு மலர்ப்பாதம்
அடைந்து நின்றிடுவான் ஆசைப் பட்டேன்
கண்டாய் அம்மானே. (32)
மிடைந்து எலும்பு ஊத்தைமிக்கு அழுக்குஊறல் வீறிலி நடைக்கூடம்: "எலும்புகள் செறிந்து நெருங்கியுள்ள, துர்நாற்றம் மிகுந்து அழுக்குகள் சுறந்து ஊறும், பெருமையற்றதும், உலவும் தன்மையுடையதுமான இந்த உடம்பாகிய நடைக்கூடம்;"
தொடர்ந்து எனைநலியத் துயர் உறுகின்றேன் சோத்தம் எம்பெருமானே: "இடைவிடாமல் என்னை வந்து வருத்துவதால் பெருந்துயரத்தில் உழல்கின்றேன்; எம்பெருமானே! உனக்கு அஞ்சலி புகுந்து அடைக்கலம் அடைகின்றேன்;"
உடைந்துநைந்து உருகி உன்ஒளி நோக்கி உன்திரு மலர்ப்பாதம் அடைந்து நின்றிடுவான் ஆசைப் பட்டேன் கண்டாய் அம்மானே: "மனம் உடைந்து, நைந்து, கரைந்து உருகி, உனது பேரொளி மயமான சிவப்பரம்பொருளின் திருவுருவை நோக்கி, உன்னுடைய மலர் போன்ற திருவடிகளை அடைந்து என்றும் பிரியாமல் நிலைபெற்றிருக்க யான் பெரிதும் ஆசைப்பட்டேன்; பூவல்லி கொய்வோமாக!."
அளிபுண் அகத்துப் புறந்தோல் மூடி
அடியேன் உடையாக்கை
புளியம்பழம் ஒத்திருந்தேன் இருந்தும்
விடையாய் பொடிஆடி
எளிவந்து என்னை ஆண்டு கொண்ட
என் ஆரமுதேயோ
அளியேன் என்ன ஆசைப் பட்டேன்
கண்டாய் அம்மானே. (40)
அளிபுண் அகத்துப் புறந்தோல் மூடி அடியேன் உடையாக்கை புளியம்பழம் ஒத்திருந்தேன்: "அழுகிய புண்ணை உள்ளே கொண்டு, அதை வெளியே தோலினால் போர்த்து மூடியுள்ள அடியேனுடைய இந்த உடம்பானது புளியம்பழத்தின் இயல்பைப் போல ஒட்டாமல் இருந்தது;"
இருந்தும் விடையாய் பொடிஆடி எளிவந்து என்னை ஆண்டு கொண்ட என் ஆரமுதேயோ: "அவ்வாறு உடம்போடு ஒட்டாத நிலையிலும், எருதினை வாகனமாகக் கொண்டவனே! திருவெண்ணீறு பூசியவனே! எளியேனாகிய என்னிடம் எளிவந்து தோன்றி என்னை ஆட்கொண்ட என் தெவிட்டாத ஆரமுதமே!"
அளியேன் என்ன ஆசைப் பட்டேன் கண்டாய் அம்மானே: "அடியேன் உனது பேரருளுக்கு உரிய 'இரங்கத்தக்க எளியோன்' என்று நீ என்னை ஏற்று அருள் செய்ய வேண்டும் என யான் பெரிதும் ஆசைப்பட்டேன்; பூவல்லி கொய்வோமாக!."
எய்த்தேன் நாயேன் இனிஇங்கு
இருக்க கில்லேன் இவ்வாழ்க்கை
வைத்தாய் வாங்காய் வானோர் அறியா
மலர்ச் சேவடியானே
முத்தா உன்தன் முகஒளி நோக்கி
முறுவல் நகைகாண
அத்தா சால ஆசைப் பட்டேன்
கண்டாய் அம்மானே. (48)
எய்த்தேன் நாயேன் இனிஇங்கு இருக்க கில்லேன் இவ்வாழ்க்கை வைத்தாய் வாங்காய்: "நாய் போன்ற அடியேன் இச்சம்சார வாழ்க்கையில் உழன்று இளைத்துப்போனேன்; இனிமேலும் இப் பூவுலகில் தங்கி வாழ என்னால் இயலாது. என்னை உலக வாழ்க்கையில் செலுத்தியவனே! இனி என்னை இங்கிருந்து மீட்டெடுத்துக் கொண்டருள்வாயாக!"
வானோர் அறியா மலர்ச் சேவடியானே முத்தா: "தேவர்களாலும் அறிய முடியாத தாமரை மலர் போன்ற சிவந்த திருவடிகளை உடையவனே! பிறவிப் பிணியில் இருந்து முற்றிலும் விடுபட்ட முத்திப் பொருளே!"
உன்தன் முகஒளி நோக்கி முறுவல் நகைகாண அத்தா சால ஆசைப் பட்டேன் கண்டாய் அம்மானே: "என் தந்தையே! உனது திருமுகத்தில் ஒளிரும் பேரொளியைக் கண்டு, உனது புன்னகைப் பூரிப்பைக் கண்டுகளிக்கும் பேரனுபவத்தைப் பெற யான் மிகவும் ஆசைப்பட்டேன்; பூவல்லி கொய்வோமாக!."
பாரோர் விண்ணோர் பரவி ஏத்தும்
பரனே பரஞ்சோதி
வாராய் வாரா உலகம் தந்து
வந்து ஆட்கொள்வானே
பேரா யிரமும் பரவித் திரிந்து
எம்பெருமான் எனஏத்த
ஆரா அமுதே ஆசைப் பட்டேன்
கண்டாய் அம்மானே. (56)
பாரோர் விண்ணோர் பரவி ஏத்தும் பரனே பரஞ்சோதி: "மண்ணுலகில் வாழும் மனிதர்களும், விண்ணுலகில் வாழும் தேவர்களும் போற்றித் துதிக்கும் மேலான பரம்பொருளே! பேரொளிப் பிழம்பே!"
வாராய் வாரா உலகம் தந்து வந்து ஆட்கொள்வானே: "மறுமுறை பிறவி எடுத்து உலகிற்குத் திரும்பி வரத் தேவையில்லாத சிவலோகப் பேற்றினைத் தந்து, மண்ணகத்திற்கு எளிவந்து அடியேனைத் தடுத்தாட்கொண்டவனே!"
பேரா யிரமும் பரவித் திரிந்து எம்பெருமான் எனஏத்த: "உன்னுடைய ஆயிரம் திருநாமங்களையும் எத்திசையிலும் போற்றித் துதித்துப் பாடிக்கொண்டு, 'எம் பெருமானே!' என்று வாயார வாழ்த்தி நிற்க,"
ஆரா அமுதே ஆசைப் பட்டேன் கண்டாய் அம்மானே: "தெவிட்டாத மேலான ஞான அமுதமே! அங்ஙனம் உன்னை எப்போதும் ஏத்தி வாழும் பேற்றினை அடைய யான் பெரிதும் ஆசைப்பட்டேன்; பூவல்லி கொய்வோமாக!."
கையால் தொழுதுஉன் கழல்சேவடிகள்
கழுமத் தழுவிக் கொண்டு
எய்யாது என்தன் தலைமேல் வைத்து
எம்பெருமான் பெருமான் என்று
ஐயா என்றன் வாயால் அரற்றி
அழல்சேர் மெழுகுஒப்ப
ஐயாற்று அரசே ஆசைப் பட்டேன்
கண்டாய் அம்மானே. (64)
கையால் தொழுதுஉன் கழல்சேவடிகள் கழுமத் தழுவிக் கொண்டு: "அடியேன் என் கூப்பிய கரங்களால் உன்னை வணங்கி, வீரக்கழல் அணிந்த உனது சிவந்த திருத்தாள்களை ஆன்ம நெகிழ்ச்சியோடு இறுகத் தழுவிக்கொண்டு,"
எய்யாது என்தன் தலைமேல் வைத்து எம்பெருமான் பெருமான் என்று: "சிறிதும் சலிப்படையாமல் அத்திருவடிகளை என் தலைமீது சூட்டிக்கொண்டு, 'என் பெருமானே! தேவாதி தேவனே!' என்று போற்றி,"
ஐயா என்றன் வாயால் அரற்றி அழல்சேர் மெழுகுஒப்ப: "என் தலைவனே! என்று என் வாயாரத் தொடர்ந்து கூவி அழைத்து, தணலில் (நெருப்பில்) அகப்பட்ட மெழுகினைப் போல மனம் உருகி நைந்து,"
ஐயாற்று அரசே ஆசைப் பட்டேன் கண்டாய் அம்மானே: "திருவையாற்றில் எழுந்தருளியிருக்கும் பேரரசனே! உன்னுடைய அத்திருவடிப் பேற்றினை அடைந்து நிற்கும் மெய்யனுபவத்தைப் பெற யான் பெரிதும் ஆசைப்பட்டேன்; பூவல்லி கொய்வோமாக!."
செடிஆர் ஆக்கைத் திறம்அற வீசிச்
சிவபுர நகர்புக்குக்
கடிஆர் சோதி கண்டு கொண்டுஎன்
கண்ணினை களிகூரப்
படிதான் இல்லாப் பரம்பரனே உன்
பழ அடியார் கூட்டம்
அடியேன் காண ஆசைப் பட்டேன்
கண்டாய் அம்மானே. (72)
செடிஆர் ஆக்கைத் திறம்அற வீசிச் சிவபுர நகர்புக்குக்: "துன்பமும் அறியாமையும் செறிந்த இந்த உடம்பின் தொடர்பினை அடியோடு அறுத்து எறிந்துவிட்டு, இறைவனின் சிவலோகமாகிய சிவபுர நகரத்தினுள்ளே புகுந்து,"
கடிஆர் சோதி கண்டு கொண்டுஎன் கண்ணினை களிகூரப்: "நறுமணமும் தெய்வீக ஒளியும் நிறைந்த அவனது பேரொளிப் பிழம்பைக் கண்டுகளித்து, என் கண்கள் அளவில்லாத ஆனந்தக் களிப்படையும் படியாகவும்,"
படிதான்இல்லாப் பரம்பரனே உன் பழ அடியார் கூட்டம்: "தனக்கு உவமை எதுவும் இல்லாத மேலான பரம்பொருளே! உனது தொன்மை வாய்ந்த மெய்யடியார்களின் திருக்கூட்டத்தை,"
அடியேன் காண ஆசைப் பட்டேன் கண்டாய் அம்மானே: "எளியேனாகிய யான் கண்ணாரக் கண்டு மகிழும் பேற்றினை அடைய பெரிதும் ஆசைப்பட்டேன்; பூவல்லி கொய்வோமாக!."
வெஞ்சேல் அனைய கண்ணார்தம்
வெகுளி வலையில் அகப்பட்டு
நைஞ்சேன் நாயேன் ஞானச் சுடரே
நான்ஓர் துணைகாணேன்
பஞ்சேர் அடியாள் பாகத்து ஒருவா
பவளத் திருவாயால்
அஞ்சேல் என்ன ஆசைப் பட்டேன்
கண்டாய் அம்மானே. (80)
வெஞ்சேல்அனைய கண்ணார்தம் வெகுளி வலையில் அகப்பட்டு: "கொடிய சேல் மீன்களைப் போன்ற கூரிய கண்களையுடைய மகளிரின் கோபமும் காமமும் நிறைந்த கண்வலையில் அகப்பட்டு,"
நைஞ்சேன் நாயேன் ஞானச் சுடரே நான்ஓர் துணைகாணேன்: "நாய் போன்ற எளியேனாகிய யான் மனம் நொந்து மெலிந்துபோனேன்; மெய்ஞ்ஞான ஒளிப் பிழம்பாக விளங்குபவனே! உன்னையன்றி எனக்கு வேறு எந்தவொரு துணையும் காணப்பெறேன்;"
பஞ்சேர் அடியாள் பாகத்து ஒருவா பவளத் திருவாயால்: "பஞ்சு போன்ற மென்மையான அடிகளையுடைய உமாதேவியை ஒரு பாகத்தில் கொண்ட ஒப்பற்ற பரம்பொருளே! உனது பவளம் போன்ற சிவந்த திருவாயினால்,"
அஞ்சேல் என்ன ஆசைப் பட்டேன் கண்டாய் அம்மானே: "'அஞ்சாதே!' என்று அருள்மொழி கூறி ஆட்கொள்ளும் அந்த அபயச் சொல்லைக் கேட்க யான் பெரிதும் ஆசைப்பட்டேன்; பூவல்லி கொய்வோமாக!."