திருச்சிற்றம்பலம்
புணர்ப்பது ஒக்க எந்தை என்னை
ஆண்டு பூண நோக்கினாய்
புணர்ப்பது அன்றுஇது என்றபோது நின்னொடு
என்னொடு என்னிதாம்
புணர்ப்பது ஆக அன்று இதுஆக
அன்பு நின்கழல்கணே
புணர்ப்பது ஆக அங்கணாள
புங்கம் ஆன போகமே. (8)
புணர்ப்பது ஒக்க எந்தை என்னை ஆண்டு பூண நோக்கினாய்: என் தந்தையே! எனைப் பிறவிகளிலிருந்து விடுவித்து உன்னோடு சேர்த்துக் கொள்வது போல என்னை ஆட்கொண்டு, உன் அருள்நோக்கத்தால்நோக்கி அடிமைப்படுத்திக் கொண்டாய்...
புணர்ப்பது அன்றுஇது என்றபோது நின்னொடு என்னொடு என்னிதாம்: "இவனை உன்னோடு புணர்ப்பது தகாது; இவன் அதற்குத் தகுதியற்றவன்" என்று நீ கருதினால், உன்னுடைய பெருங்கருணைக்கும் என்னுடைய சிறுமைக்கும் இடையே என்ன உறவு இருக்கப் போகிறது?
புணர்ப்பது ஆக அன்று இதுஆக அன்பு நின்கழல்கணே: என்னை உன்னோடு சேர்ப்பது நிகழ்ந்தாலும் சரி, அல்லது நிகழாமல் போனாலும் சரி; என் விருப்பமும் அன்பும் எப்போதும் உன் வீரக்கழல் அணிந்த திருவடிகளிலேயே நிலைத்திருக்க வேண்டும்.
புணர்ப்பது ஆக அங்கணாள புங்கம் ஆன போகமே: அழகிய கருணைக்கண்களை உடையவனே! உன்னை வந்து அடைவதாகிய மேலான சிவபோகப் பேறே எனக்கு அமைவதாக!
போகம் வேண்டி வேண்டிலேன்
புரந்தராதி இன்பமும்
ஏக நின்கழல் இணையலாது
இலேன்என் எம்பிரான்
ஆகம் விண்டு கம்பம் வந்து
குஞ்சி அஞ்சலிக் கணே
ஆகஎன் கை கண்கள் தாரை
ஆற தாக ஐயனே. (16)
போகம் வேண்டி வேண்டிலேன் புரந்தராதி இன்பமும்: உலகியலின் சிற்றின்பங்களை விரும்பியோ அல்லது இந்திரன் முதலான தேவர்களுக்குரிய பதவிகளையும் போகங்களையும் அடைய விரும்பியோ நான் வேண்டவில்லை.
ஏக நின்கழல் இணையலாது இலேன்என் எம்பிரான்: ஒப்பற்ற பரம்பொருளே! என் தலைவனே! உனது திருவடி இணைகளைத் தவிர வேறு எந்தச் புகலிடமும் அடியேனுக்கு இல்லை.
ஆகம விண்டு கம்பம் வந்து குஞ்சி அஞ்சலிக் கணே: என் உடலானது பக்திப் பெருக்கால் சிலிர்த்து நெகிழ்ந்து, நடுக்கம் எய்தி, தலைக்கு மேலே என் கைகள் கூப்பி அஞ்சலி செய்கின்ற வேளையில்...
ஆகஎன் கை கண்கள் தாரை ஆற தாக ஐயனே: என் ஐயனே! அங்ஙனம் கைகூப்பித் தொழும் போது, என் கண்களிலிருந்து ஆனந்தக் கண்ணீர் பெருக்கெடுத்து ஆறாக வழியுமாறு எனக்கு அருள்புரிவாயாக!
ஐய நின்னது அல்லது இல்லை
மற்றுஓர் பற்று வஞ்சனேன்
பொய் கலந்து அல்லது இல்லை
பொய்ம்மையேன்என் எம்பிரான்
மை கலந்த கண்ணி பங்க
வந்து நின் கழற்கணே
மெய் கலந்த அன்பர் அன்பு
எனக்கும் ஆகவேண்டுமே. (24)
ஐய நின்னது அல்லது இல்லை மற்றுஓர் பற்று வஞ்சனேன்: என் ஐயனே! வஞ்சக நெஞ்சமுடைய எனக்கு உன்னுடைய அருள் திருவடியைத் தவிர வேறு எந்தவொரு புகலிடமும் இல்லை...
பொய் கலந்து அல்லது இல்லை பொய்ம்மையேன்என் எம்பிரான்: பொய்மையே உருவான என் தலைவனே! பொய்யான உலகியலோடு கலந்து வாழ்வதைத் தவிர வேறொன்றும் அறியாத இயல்புடையவன் நான்.
மை கலந்த கண்ணி பங்க வந்து நின் கழற்கணே: மையணிந்த அழகிய கண்களையுடைய உமாதேவியை இடப்பாகத்தில் கொண்ட பெருமானே! நீயே நேரில் வந்தருளி, வீரக்கழல் அணிந்த உனது திருவடிகளில்...
மெய் கலந்த அன்பர் அன்பு எனக்கும் ஆகவேண்டுமே: உண்மை கலந்த மெய்யன்பர்கள் உன் மீது செலுத்தும் தூய்மையான பக்தி உணர்வைப் போல, அடியேனுக்கும் உன்பால் மெய்யன்பு உண்டாக அருள வேண்டும்!
வேண்டும் நின் கழற்கண் அன்பு
பொய்ம்மை தீர்த்து மெய்ம்மையே
ஆண்டு கொண்டு நாயினேனை
ஆவ என்று அருளு நீ
பூண்டு கொண்டு அடியனேனும் போற்றி
போற்றி என்றும் என்றும்
மாண்டு மாண்டு வந்து வந்து
மன்ன நின் வணங்கவே. (32)
வேண்டும் நின் கழற்கண் அன்பு பொய்ம்மை தீர்த்து மெய்ம்மையே: என் உள்ளத்தில் உள்ள பொய்மைத் தன்மைகளை முற்றிலும் போக்கி, உண்மை வடிவான உனது வீரக்கழல் அணிந்த திருவடிகளில் நிலையான மெய்யன்பு மட்டுமே எனக்கு வேண்டும்...
ஆண்டு கொண்டு நாயினேனை ஆவ என்று அருளு நீ: நாயைப் போன்ற எளியவனாகிய என்னையும் ஒரு பொருட்டாக ஏற்று ஆட்கொண்டு, "ஐயோ! பாவம்" என்று இரங்கி எனக்கு அருள்புரிவாயாக...
பூண்டு கொண்டு அடியனேனும் போற்றி போற்றி என்றும் என்றும்: அடியேனும் உன் அருளையே அணிகலனாகப் பூண்டுகொண்டு, "போற்றி! போற்றி!" என்று எக்காலத்திலும் உன்னைத் துதித்து...
மாண்டு மாண்டு வந்து வந்து மன்ன நின் வணங்கவே: நிலையான பரம்பொருளே! எத்தனை பிறவிகள் எடுத்து மடிந்து மடிந்து மீண்டும் பிறந்தாலும், பிறவி தோறும் வந்து வந்து உன்னையே இறைஞ்சி வணங்கும் பாக்கியத்தை அருள வேண்டும்!
வணங்கும் நின்னை மண்ணும் விண்ணும்
வேதம் நான்கும் ஓலம்இட்டு
உணங்கும் நின்னை எய்தல் உற்று
மற்றொர் உண்மை இன்மையின்
வணங்கியாம் விடேங்கள் என்ன
வந்து நின்று அருளுதற்கு
இணங்கு கொங்கை மங்கை பங்க
என் கொலோ நினைப்பதே. (40)
வணங்கும் நின்னை மண்ணும் விண்ணும் வேதம் நான்கும் ஓலம்இட்டு: மண்ணுலகத்தோரும் விண்ணுலகத் தேவர்களும் உன்னை அஞ்சி தலைவணங்குகின்றனர்; நான்கு வேதங்களும் உரத்த குரலிட்டுத் தேடியும் உன்னைக் காண முடியாமல் ஏங்குகின்றன.
உணங்கும் நின்னை எய்தல் உற்று மற்றொர் உண்மை இன்மையின்: உன்னைச் சென்று அடைவதைத் தவிர வேறு மெய்யான பொருள் எதுவுமே இல்லை என்பதால், உன்னை அடையும் பொருட்டு மனமும் உடலும் உருகி நைந்து வாடி நிற்கின்றன.
வணங்கியாம் விடேங்கள் என்ன வந்து நின்று அருளுதற்கு: "உன்னைச் சிரமேற்கொண்டு வணங்கிவிட்டோம்; இனி ஒருபோதும் உன்னை விட்டுப் பிரியமாட்டோம்" என்று அடியார்கள் உறுதியோடு நிற்கும் போது, நீயே நேரில் வந்து நின்று அருள்செய்வதற்கு...
இணங்கு கொங்கை மங்கை பங்க என் கொலோ நினைப்பதே: பொருந்திய அழகிய கொங்கைகளையுடைய உமாதேவியை இடப்பாகத்தில் கொண்ட எம் பெருமானே! அடியேனுக்கு அருள்செய்ய நீ திருவுள்ளத்தில் என்ன நினைத்திருக்கிறாயோ, அறியேனே!
நினைப்பது ஆக சிந்தை செல்லும்
எல்லை ஏய வாக்கினால்
தினைத் தனையும் ஆவது இல்லை
சொல்லல் ஆவ கேட்பவே
அனைத்துலகும் ஆய நின்னை
ஐம்புலன்கள் காண்கிலா
எனைத்து எனைத்தது எப்புறத்தது
எந்தை பாதம் எய்தவே. (48)
நினைப்பது ஆக சிந்தை செல்லும் எல்லை ஏய வாக்கினால்: என் மனம் நினைக்கக்கூடிய எல்லை வரை மட்டுமே என் சிந்தனை செல்கிறது; அந்த எண்ணத்தை வாக்கினால் வெளிப்படுத்த நினைத்தாலும்...
தினைத் தனையும் ஆவது இல்லை சொல்லல் ஆவ கேட்பவே: தினை அளவுகூட உனது பெருமையை முழுமையாகச் சொல்லிவிட முடியாது! செவிகளால் கேட்டறியப்படும் சொற்களும் உன்னை முழுவதுமாக விவரிக்க இயலவில்லை...
அனைத்து உலகும் ஆய நின்னை ஐம்புலன்கள் காண்கிலா: அனைத்துப் பிரபஞ்சமாகவும் விரிந்து நிற்கும் உன்னை, மனிதனின் ஐந்து பொறிகளால் (மெய், வாய், கண், மூக்கு, செவி) உணர்ந்து காண முடிவதில்லை...
எனைத்து எனைத்தது எப்புறத்தது எந்தை பாதம் எய்தவே: அப்படியிருக்க, என் தந்தையாகிய உனது அருள் திருவடிகளைச் சென்று அடைவதற்குரிய வழி எவ்வளவு தொலைவில் இருக்கிறது? எந்தத் திசையில் இருக்கிறது?
எய்தல் ஆவது என்று நின்னை
எம்பிரான் இவ்வஞ்சனேற்கு
உய்தல் ஆவது உன்கண் அன்றி
மற்றுஓர் உண்மை இன்மையிற்
பைதல் ஆவது என்றுபாதுகாத்து
இரங்கு பாவியேற்கு
ஈது அலாது நின்கண் ஒன்றும்
வண்ணம் இல்லை ஈசனே. (56)
எய்தல் ஆவது என்று நின்னை எம்பிரான் இவ்வஞ்சனேற்கு: என் தலைவனே! வஞ்சக நெஞ்சமுடைய அடியேனுக்கு உன்னை எப்போது சென்று அடைய முடியும்?
உய்தல் ஆவது உன்கண் அன்றி மற்றுஓர் உண்மை இன்மையிற்: உன்னிடத்திலன்றி எனக்கு வேறு உய்யும் வழியோ அல்லது நிலையான உண்மைப் பொருளோ வேறு எதுவும் இல்லாத காரணத்தால்...
பைதல் ஆவது என்றுபாதுகாத்து இரங்கு பாவியேற்கு: "ஐயோ! இவன் பிறவித் துன்பத்தால் மெலிந்து வருந்துகிறானே" என்று என் மீது இரக்கமுற்று, பாவியாகிய என்னை அஞ்சேல் என்று பாதுகாத்தருள வேண்டும்...
ஈது அலாது நின்கண் ஒன்றும் வண்ணம் இல்லை ஈசனே: ஈசனே! உனது பெருங்கருணையால் என்னை ஆட்கொள்வதைத் தவிர, உன்னோடு நான் ஒன்றிணையும் வேறு எந்த ஒரு வழியும் தகுதியும் அடியேனிடம் இல்லை!
ஈசனே நீ அல்லது இல்லை
இங்கும் அங்கும் என்பதும்
பேசினேன் ஓர் பேதம் இன்மை
பேதையேன் என் எம்பிரான்
நீசனேனை ஆண்டுகொண்ட
நின்மலா ஓர் நின்னலால்
தேசனே ஓர் தேவர் உண்மை
சிந்தியாது சிந்தையே. (64)
ஈசனே நீ அல்லது இல்லை இங்கும் அங்கும் என்பதும்: எங்கும் நிறைந்த ஈசனே! "இவ்வுலகம், மேலுலகம்" என்று சொல்லப்படும் எவ்விடத்திலும் உன்னைத் தவிர வேறு எந்தவொரு மெய்ப்பொருளும் இல்லை.
பேசினேன் ஓர் பேதம் இன்மை பேதையேன் என் எம்பிரான்: அறியாமையுடைய பேதையான அடியேன், உனக்கும் இவ்வுலகப் பொருட்களுக்கும் இடையே எந்தவொரு வேறுபாடும் இல்லை என்னும் அத்துவிதத் தத்துவத்தைப் பேசி நின்றேன், என் தலைவனே!
நீசனேனை ஆண்டுகொண்ட நின்மலா ஓர் நின்னலால்: இழிந்த குணங்களை உடைய என்னையும் ஒரு பொருட்டாக ஏற்று ஆட்கொண்ட தூயோனே! ஒப்பற்ற உன்னைத் தவிர...
தேசனே ஓர் தேவர் உண்மை சிந்தியாது சிந்தையே: ஒளி உருவானவனே! வேறு எந்தவொரு தேவரையும் மெய்யான பரம்பொருள் என்று என் மனம் ஒருபோதும் நினைத்துப் பார்க்காது!
சிந்தை செய்கை கேள்வி வாக்குச்
சீர்இல் ஐம்புலன்களால்
முந்தை ஆன காலம் நின்னை
எய்திடாத மூர்க்கனேன்
வெந்து ஐயா விழுந்திலேன் என்
உள்ளம் வெள்கி விண்டிலேன்
எந்தை ஆய நின்னை இன்னம்
எய்தல் உற்றி இருப்பனே. (72)
சிந்தை செய்கை கேள்வி வாக்குச் சீர்இல் ஐம்புலன்களால்: சிந்தனை, செயல்தன்மை, செவியால் கேட்கும் திறன், வாக்கு மற்றும் சிறப்பில்லாத ஐந்து புலன்களின் வழியே...
முந்தை ஆன காலம் நின்னை எய்திடாத மூர்க்கனேன்: கடந்த காலம் முழுவதும் உன்னை நினைந்து அடையாமல் வீணே காலத்தைக் கழித்த பிடிவாதக்காரனான மூர்க்கன் நான்...
வெந்து ஐயா விழுந்திலேன் என் உள்ளம் வெள்கி விண்டிலேன்: ஐயனே! உன்னைப் பிரிய நேர்ந்த இந்தத் துயரத்திற்காக என் உடம்பு வெந்து சாம்பலாகி விழவுமில்லை; என் உள்ளம் நாணி வெட்கி வெடித்துச் சிதறவுமில்லை...
எந்தை ஆய நின்னை இன்னம் எய்தல் உற்றி இருப்பனே: என் தந்தையாகிய உன்னை இன்னும் அடையலாம் என்று ஆசைப்பட்டு, வீணே உயிரைத் தாங்கிக் கொண்டு காத்துக் கொண்டிருக்கிறேனே!
இருப்பு நெஞ்ச வஞ்சனேனை
ஆண்டு கொண்ட நின்னதாள்
கருப்பு மட்டு வாய் மடுத்து
எனைக் கலந்து போகவும்
நெருப்பும் உண்டு யானும் உண்டு
இருந்தது உண்டது ஆயினும்
விருப்பும் உண்டு நின்கண் என்கண்
என்பது என்ன விச்சையே. (80)
இருப்பு நெஞ்ச வஞ்சனேனை ஆண்டு கொண்ட நின்னதாள்: இரும்பு போன்ற கடினமான மனமுடைய வஞ்சகனாகிய என்னையும் ஒரு பொருட்டாக ஏற்று ஆட்கொண்ட உனது திருவடிகள்.
கருப்பு மட்டு வாய் மடுத்து எனைக் கலந்து போகவும்: கரும்பின் சாற்றையும் தேனையும் வாயில் மடுத்து உண்பது போன்ற இனிமையோடு என் உள்ளே கலந்து பேரின்பத்தை அருளிய பின்னரும்.
நெருப்பும் உண்டு யானும் உண்டு இருந்தது உண்டது ஆயினும்: வெந்து அழியாத இரும்பு போன்ற உறுதியான உடலோடு நானும் உயிரோடு இருக்கிறேன்; உணவையும் சாப்பிட்டுக் கொண்டுதான் இருக்கிறேன்.
விருப்பும் உண்டு நின்கண் என்கண் என்பது என்ன விச்சையே: அப்படி உலகியல் வாழ்வில் மூழ்கியிருந்தாலும், என் உள்ளத்தில் உன்னை அடைய வேண்டும் என்ற பேராவலும் இருக்கிறது. இது என்ன ஒரு விசித்திரமான அற்புதம்!