OmNamaSivaya

41-Thiruvasagam-Arputhapaththu

Written by Sivanmanai | Sep 12, 2026, 6:44:36 AM

திருச்சிற்றம்பலம்

மையலாய் இந்த மண்ணிடை 
வாழ்வுஎனும் ஆழியுள் அகப்பட்டுத்
தையலார் எனும் சுழித்தலைப் 
பட்டுநான் தலை தடுமாறாமே
பொய்எலாம் விடத் திருவருள் 
தந்துதன் பொன்அடி இணைகாட்டி
மெய்யனாய் வெளிகாட்டி முன் 
நின்றதோர் அற்புதம் விளம்பேனே. (8)

மையலாய் இந்த மண்ணிடை வாழ்வுஎனும் ஆழியுள் அகப்பட்டுத்: அறியாமை மயக்கத்தினால் இப் பூவுலகில், பிறவிப் பெருங்கடல் எனும் சுழலில் சிக்கித் தவித்து;

தையலார் எனும் சுழித்தலைப் பட்டுநான் தலை தடுமாறாமே: பெண்கள் எனும் மோகச் சுழலில் அகப்பட்டு, அடியேன் என் ஆன்மீக வழியினின்று நிலைதடுமாறி அழியாதபடி;

பொய்எலாம் விடத் திருவருள் தந்துதன் பொன்அடி இணைகாட்டி: நிலையற்ற உலகியல் பொய்மைகளையெல்லாம் அடியோடு துறக்குமாறு தன் திருவருளைத் தந்தருளி, தன் பொன்னார்ந்த திருவடி மலர்களை அடியேனுக்குக் காட்டி;

மெய்யனாய் வெளிகாட்டி முன் நின்றதோர் அற்புதம் விளம்பேனே: சத்தியப் பொருளாகிய குருவடிவிலும் வந்து, சிதம்பரம் பெருவெளியாகிய ஞானவெளியையும் எனக்குக் காட்டி என் முன்னே நின்ற அரிய அற்புதச் செயலை என் வாயாரப் புகழ்ந்து பாடுவேனாக!

ஏய்ந்த மாமலர் இட்டு முட்டாததோர் 
இயல்பொடும் வணங்காதே
சாந்தமார் முலைத் தையல் நல்லாரொடும் 
தலை தடுமாறாகிப்
போந்துயான் துயர் புகாவணம் அருள்
செய்து பொற்கழல் இணைகாட்டி
வேந்தனாய் வெளியே என்முன் 
நின்றதோர் அற்புதம் விளம்பேனே. (16)

ஏய்ந்த மாமலர்இட்டு முட்டாததோர் இயல்பொடும் வணங்காதே: இறைவனுக்குரிய பொருந்திய சிறந்த மலர்களைத் தூவி, எவ்விதத் தடங்கலும் இன்றித் தொடர்ச்சியாக இடைவிடாது இறைவனை வழிபடும் நன்னெறியில் சென்று வணங்காமல்;

சாந்தமார் முலைத் தையல் நல்லாரொடும் தலை தடுமாறாகிப்: சந்தனம் அணிந்த கொங்கைகளையுடைய பெண்களின் போகத்தில் மூழ்கி, அடியேனின் ஆன்மீக உணர்வும் பகுத்தறிவும் முற்றிலும் நிலைதடுமாறி;

போந்துயான் துயர் புகாவணம் அருள்செய்து பொற்கழல் இணைகாட்டி: அங்ஙனம் சிற்றின்ப வழியில் சென்று அடியேன் நரகத் துன்பத்தில் வீழாதபடித் தடுத்து அருள் புரிந்து, தன் அழகிய வீரக்கழல் அணிந்த திருவடி மலர்களை அடியேனுக்குக் காட்டி;

வேந்தனாய் வெளியே என்முன் நின்றதோர் அற்புதம் விளம்பேனே: அனைத்து உலகங்களுக்கும் தலைவனான பேரரசனாக, சிதம்பரம் ஞானவெளியிலே என் கண்கள் காண வந்து நின்ற அரிய அற்புதச் செயலை என் வாயாரப் புகழ்ந்து பாடுவேனாக!

நடித்து மண்ணிடைப் பொய்யினைப் 
பலசெய்து நான் எனது எனும்மாயக்
கடித்த வாயிலே நின்றுமுன் 
வினைமிகக் கழறியே திரிவேனைப்
பிடித்து முன்நின்று அப்பெருமறை 
தேடிய அரும்பொருள் அடியேனை
அடித்து அடித்து அக்காரம் முன்தீற்றிய 
அற்புதம் அறியேனே. (24)

நடித்து மண்ணிடைப் பொய்யினைப் பலசெய்து நான் எனது எனும்மாயக்: இப் பூவுலகில் மெய்யான பத்தன் போலப் போலி வேடமிட்டு நடித்து, பல வகையான அசத்தியக் காரியங்களைச் செய்து, 'யான்', 'எனது' எனப்படும் மாயா விகாரங்களில் அகப்பட்டு;
 
கடித்த வாயிலே நின்றுமுன் வினைமிகக் கழறியே திரிவேனைப்: தன் நஞ்சினால் கொத்திப் பிணிக்கும் பாம்பைப் போன்ற மாயையின் பிடியில் நின்று, முற்பிறவிச் சஞ்சித வினைகள் மேலெழுந்து தூண்டப் பல வீண் வார்த்தைகளைப் பேசித் திரிந்த அடியேனை;

பிடித்து முன்நின்று அப்பெருமறை தேடிய அரும்பொருள் அடியேனை: வேதங்களும் ஆகமங்களும் தேடியும் காண்பதற்கரிய பரம்பொருளானது, தாமே வலிய வந்து என் முன்னே தோன்றி என்னைச் சிக்கெனப் பிடித்துக் கொண்டு;

அடித்து அடித்து அக்காரம் முன்தீற்றிய அற்புதம் அறியேனே: என் ஆணவத்தையும் கன்ம அழுக்கையும் போக்கும் பொருட்டுத் கண்டித்துத் திருத்தி, நாவிற்கு இனிக்கும் சர்க்கரையை வற்புறுத்தி ஊட்டினாற்போல அருள் செய்த இப் பேரற்புதத்தை அடியேன் என் என்பேன்!

பொருந்தும் இப்பிறப்பு இறப்புஇவை 
நினையாது பொய்களே புகன்றுபோய்க்
கருங் குழலினனார் கண்களால் 
ஏறுண்டு கலங்கியே கிடப்பேனைத்
திருந்து சேவடிச் சிலம்புஅவை 
சிலம்பிடத் திருவொடும் அகலாதே
அருந் துணைவனாய் ஆண்டுகொண்டு 
அருளிய அற்புதம் அறியேனே. (32)

பொருந்தும் இப்பிறப்பு இறப்புஇவை நினையாது பொய்களே புகன்றுபோய்: தொடர்ந்து வந்து பொருந்தும் பிறவி மற்றும் இறப்பு எனும் இருவினை துன்பங்களைச் சிறிதும் சிந்தித்துப் பாராமல், வீணான பொய் வார்த்தைகளையே பேசி நாட்களைக் கழித்து;

கருங் குழலினனார் கண்களால் ஏறுண்டு கலங்கியே கிடப்பேனை: கரிய கூந்தலையுடைய மகளிரின் விழிப் பார்வைகளாகிய அம்புகளால் தாக்கப்பட்டு, மயங்கித் தடுமாறிக் கிடந்த எளியேனை;

திருந்து சேவடிச் சிலம்புஅவை சிலம்பிடத் திருவொடும் அகலாதே: செப்பனிடப்பெற்ற சிவந்த திருவடிகளில் அணிந்துள்ள வீரச்சிலம்புகள் 'கலின்கலின்' என ஒலிக்க, தன் அருள் திருவருட்சக்தியோடு என்னை விட்டு என்றும் பிரியாமல்;

அருந் துணைவனாய் ஆண்டுகொண்டு அருளிய அற்புதம் அறியேனே: கிடைத்தற்கரிய உண்மையான துணையாக வந்து நின்று, என்னை ஆட்கொண்டருளிய இப் பேரற்புதத்தை அடியேன் என்னவென்று வியப்பேன்!

மாடும் சுற்றமும் மற்றுஉள 
போகமும் மங்கையர் தம்மோடும்
கூடி அங்குஉள குணங்களால் 
ஏறுண்டு குலாவியே திரிவேனை
வீடுதந்து என்தன் வெந்தொழில் 
வீட்டிட மென்மலர்க் கழல்காட்டி
ஆடுவித்து எனது அகம்புகுந்து ஆண்டதோர் 
அற்புதம் அறியேனே. (40)

மாடும் சுற்றமும் மற்றுஉள போகமும் மங்கையர் தம்மோடும்: செல்வம், உற்றார் உறவினர்கள், உலகியல் இன்பங்கள் மற்றும் மகளிரோடு கூடி வாழும் வாழ்க்கையிலும்;

கூடி அங்குஉள குணங்களால் ஏறுண்டு குலாவியே திரிவேனை: அவற்றால் விளையும் முக்குண விகாரங்களால் பிணிக்கப்பட்டுத் தாக்கப்பட்டவனாய், உலகியலோடு மகிழ்ந்து திரிந்த அடியேனை;

வீடுதந்து என்தன் வெந்தொழில் வீட்டிட மென்மலர்க் கழல்காட்டி: பேரின்ப முத்திப் பேற்றைத் தந்தருளி, பிறவிக்குக் காரணமான கொடிய கன்ம வினைகளை அடியோடு அழிக்கும் பொருட்டுத் தன் மென்மையான மலர் போன்ற திருவடிகளைக் காட்டி;

ஆடுவித்து எனது அகம்புகுந்து ஆண்டதோர் அற்புதம் அறியேனே: அடியேன் தன் அருட்கூத்தில் ஆடுமாறு செய்து, என் மனத்துள்ள புகுந்து ஆட்கொண்ட இப் பேரற்புதத்தை அடியேன் என் என்பேன்!

வணங்கும் இப்பிறப்பு இறப்புஇவை 
நினையாது மங்கையர் தம்மோடும்
பிணைந்து வாய்இதழ்ப் பெருவெள்ளத்து 
அழுந்திநான் பித்தனாய்த் திரிவேனைக்
குணங்களும் குறிகளும்இலாக் 
குணக்கடல் கோமளத் தொடும்கூடி
அணைந்து வந்துஎனை ஆண்டுகொண்டு
அருளிய அற்புதம் அறியேனே. (48)

வணங்கும் இப்பிறப்பு இறப்புஇவை நினையாது மங்கையர் தம்மோடும்: ஆன்மாவை அடிமைப்படுத்தித் தலைவணங்கச் செய்யும் இக் கொடிய பிறப்பு மற்றும் இறப்பு எனும் சுழற்சிகளைப் பற்றிச் சிறிதும் சிந்தித்துப் பாராமல், பெண்களோடு கூடி;

பிணைந்து வாய்இதழ்ப் பெருவெள்ளத்து அழுந்திநான் பித்தனாய்த் திரிவேனை: அவர்களோடு பிணைக்கப்பட்டு, அவர்களின் இதழூறலாகிய சிற்றின்பப் பெருவெள்ளத்தில் மூழ்கி, உலகியல் மோகத்தால் பைத்தியக்காரனைப் போலத் திரிந்த அடியேனை;

குணங்களும் குறிகளும்இலாக் குணக்கடல் கோமளத் தொடும்கூடி: உலகியல் முக்குணங்களும், புற அடையாளங்களும் இல்லாத வரம்பிலா நற்குணக் கடலாகிய சிவபெருமான், மென்மை மிக்க தன் அருட்சக்தியாகிய உமையவளோடு கூடி வந்து;

அணைந்து வந்துஎனை ஆண்டுகொண்டு அருளிய அற்புதம் அறியேனே: என்னை நோக்கி வலிய வந்து தழுவி, தன் அடியனாக ஆட்கொண்டருளிய இப் பேரற்புதத்தை அடியேன் என்னவென்று வியப்பேன்!

இப்பிறப்பினில் இணைமலர் கொய்துநான் 
இயல்பொடு அஞ்சுஎழுத்து ஓதித்
தப்பிலாதுபொற் கழல்களுக்கு
இடாதுநான் தடமுலையார் தங்கள்
மைப் புலாம் கண்ணால் ஏறுண்டு 
கிடப்பேனை மலரடி இணைகாட்டி
அப்பன் என்னைவந்து ஆண்டுகொண்டு 
அருளிய அற்புதம் அறியேனே. (56)

இப்பிறப்பினில் இணைமலர் கொய்துநான் இயல்பொடு அஞ்சுஎழுத்து ஓதித்: அரிய மானுடப் பிறவியைப் பெற்றும், இறைவனுக்குரிய மலர்களைக் கொய்து, அதற்குரிய முறைமையோடு திருவைந்தெழுத்தை தியானித்து ஓதாமலும்;

தப்பிலாதுபொற் கழல்களுக்கு இடாதுநான் தடமுலையார் தங்கள்: பிழையின்றி அவனது அழகிய வீரக்கழல் அணிந்த திருவடிகளுக்கு அம் மலர்களைச் சாத்திப் பூசிக்காமலும், திரண்ட கொங்கைகளையுடைய பெண்களின்;

மைப் புலாம் கண்ணால் ஏறுண்டு கிடப்பேனை மலரடி இணைகாட்டி: மையெழுதிய புலால் நாற்றமுடைய கண்களின் வீச்சால் தாக்கப்பட்டு வீணே கிடந்த எளியேனுக்கு, தன் மலர் போன்ற இணையான திருவடிகளைக் காட்டியருளி;

அப்பன் என்னைவந்து ஆண்டுகொண்டு அருளிய அற்புதம் அறியேனே: எம் தந்தையாகிய இறைவன் தாமே வலிய வந்து என்னை ஆட்கொண்டருளிய இப் பேரற்புதத்தை அடியேன் என்னவென்று வியப்பேன்!

ஊசல் ஆட்டும் இவ்வுடல் உயிர்ஆயின 
இருவினை அறுத்து என்னை
ஓசையால் உணர்வார்க்கு உணர்வு அரியவன் 
உணர்வு தந்து ஒளிஆக்கிப்
பாசம் ஆனவை பற்றறுத்து உயர்ந்ததன் 
பரம்பெருங் கருணையால்
ஆசை தீர்த்து அடியார் அடிக்கூட்டிய 
அற்புதம் அறியேனே. (64)

ஊசல் ஆட்டும் இவ்வுடல் உயிர்ஆயின இருவினை அறுத்து என்னை: ஊஞ்சலைப் போல இன்ப துன்பங்களில் ஆடித் தவிக்கும் இச் சரீரத்தையும், அதில் உறையும் ஆன்மாவைப் பிணித்துள்ள நல்வினை தீவினை எனும் இருவினைகளையும் அடியோடு அறுத்து;

ஓசையால் உணர்வார்க்கு உணர்வு அரியவன் உணர்வு தந்து ஒளிஆக்கி: சொற்களாலும் பாச அறிவாலும் உணர முயல்பவர்களுக்கு எட்டாத பரம்பொருள், எனக்குள் சிவஞான உணர்வைத் தந்தருளி, என் ஆன்மாவைச் சிவஒளியாக மாற்றி;

பாசம்ஆனவை பற்றறுத்து உயர்ந்ததன் பரம்பெருங் கருணையால்: ஆணவம், கன்மம், மாயை எனும் மும்மலப் பாசங்களின் பற்றுக்களை முற்றிலும் அறுத்து, தனது மேலான பெருங்கருணைத் திறத்தினால்;
 
ஆசை தீர்த்து  அடியார் அடிக்கூட்டிய அற்புதம் அறியேனே: உலகியல் ஆசைகளை அடியோடு போக்கி, தன் மெய்யடியார்களின் திருவடி நிழலில் என்னைச் சேர்த்தருளிய இப் பேரற்புதத்தை அடியேன் என்னவென்று வியப்பேன்!

பொச்சைஆன இப்பிறவியில் கிடந்துநான் 
புழுத்துஅலை நாய்போல
இச்சை ஆயின ஏழையர்க்கே செய்துஅங்கு 
இணங்கியே திரிவேனை
இச்சகத்து அரிஅயனும் எட்டாத தன் 
விரைமலர்க் கழல்காட்டி
அச்சன் என்னையும் ஆண்டுகொண்டு 
அருளிய அற்புதம் அறியேனே. (72)

பொச்சைஆன இப்பிறவியில் கிடந்துநான் புழுத்துஅலை நாய்போல: புன்மையுடையதாகிய இப் பிறவிச் சேற்றில் அகப்பட்டு, உடம்பெல்லாம் புழுத்து அலைகின்ற நாய் போல மிக இழிந்த நிலையில்;

இச்சை ஆயின ஏழையர்க்கே செய்துஅங்கு இணங்கியே திரிவேனை: காம வயப்பட்ட பெண்களின் ஆசைகளுக்கெல்லாம் அடி பணிந்து குற்றேவல் செய்து, அவர்களோடு இணங்கி வீணே திரிந்த அடியேனை;

இச்சகத்து அரிஅயனும் எட்டாத தன் விரைமலர்க் கழல்காட்டி: இவ்வுலகில் திருமாலும் பிரம்மனும் தேடியும் காண முடியாத தன்னுடைய நறுமணம் வீசும் தாமரை மலர் போன்ற திருவடிகளை எனக்குக் காட்டி;

அச்சன் என்னையும் ஆண்டுகொண்டு அருளிய அற்புதம் அறியேனே: எம் தந்தையாகிய இறைவன், தகுதியற்ற எளியேனையும் தன் அடியனாக ஆட்கொண்டருளிய இப் பேரற்புதத்தை அடியேன் என்னவென்று வியப்பேன்!

செறியும் இப்பிறப்பு இறப்புஇவை நினையாது 
செறிகுழலார் செய்யும்
கிறியும் கீழ்மையும் கெண்டையங் கண்களும் 
உன்னியே கிடப்பேனை
இறைவன் எம்பிரான் எல்லை இல்லாததன்
இணைமலர்க் கழல்காட்டி
அறிவு தந்துஎனை ஆண்டுகொண்டு 
அருளிய அற்புதம் அறியேனே. (80)

செறியும் இப்பிறப்பு இறப்புஇவை நினையாது செறிகுழலார் செய்யும்: அடர்ந்து வந்து பிணிக்கும் இப் பிறப்பு மற்றும் இறப்பு எனும் சனன மரணச் சுழற்சிகளைப் பற்றிச் சிறிதும் சிந்தித்துப் பாராமல், அடர்ந்த கூந்தலையுடைய மகளிர் செய்கின்ற;

கிறியும் கீழ்மையும் கெண்டையங் கண்களும் உன்னியே கிடப்பேனை: பொய் வஞ்சனைகளையும், இழிவான செயல்களையும், சேல் மீன் போன்ற அவர்களின் கண்களின் கவர்ச்சியையுமே எந்நேரமும் நினைந்து உழன்று கிடந்த எளியேனுக்கு;

இறைவன் எம்பிரான் எல்லை இல்லாததன் இணைமலர்க் கழல்காட்டி: அனைத்துப் பிரபஞ்சங்களுக்கும் தலைவனும், எம் தலைவனுமாகிய பரம்பொருள், எல்லையற்றத் தன் கருணையால் தன்னுடைய இணையான தாமரை மலர் போன்ற கழல் அணிந்த திருவடிகளைக் காட்டி;

அறிவு தந்துஎனை ஆண்டுகொண்டு அருளிய அற்புதம் அறியேனே: பாச அறிவை நீக்கி மெய்யான சிவஞான அறிவைத் தந்தருளி, என்னை ஆட்கொண்டருளிய இப் பேரற்புதத்தை அடியேன் என்னவென்று வியப்பேன்!