திருச்சிற்றம்பலம்
பார்உரு ஆய பிறப்புஅறவேண்டும்
பத்திமையும் பெற வேண்டும்
சீர்உரு ஆய சிவபெருமானே
செங்கமல மலர் போல்
ஆர்உரு ஆயஎன் ஆரமுதேஉன்
அடியவர் தொகை நடுவே
ஓர்உரு ஆய நின்திருவருள் காட்டி
என்னையும் உய்யக் கொண்டருளே. (8)
பார்உரு ஆய பிறப்புஅறவேண்டும் பத்திமையும் பெற வேண்டும்: பஞ்சபூதங்களால் ஆன இந்த நில உலகத்தில் எதையும் அறியாது மீண்டும் மீண்டும் பிறக்கும் பிறவிப் பிணி முற்றிலுமாக ஒழிய வேண்டும்; உன்னிடத்தில் மாறாத தூய பக்தி நெறியை நான் பெற வேண்டும்.
சீர்உரு ஆய சிவபெருமானே செங்கமல மலர் போல்: மங்களகரமான வடிவத்தைக் கொண்ட சிவபெருமானே! செந்தாமரை மலரைப் போன்ற அழகிய...
ஆர்உரு ஆயஎன் ஆரமுதேஉன் அடியவர் தொகை நடுவே: அரு வடிவாய் விளங்கும் என் தெவிட்டாத பேரமுதமே! உன்னுடைய மெய்யடியார்களின் கூட்டத்திற்கு நடுவே...
ஓர்உரு ஆய நின்திருவருள் காட்டி என்னையும் உய்யக் கொண்டருளே: ஒப்பற்ற வடிவமாகிய உன்னுடைய திருவருளை எனக்குக் காட்டி, தகுதியற்ற அடியேனையும் பிறவித் துன்பத்திலிருந்து கடைத்தேற்றி உய்யக் கொண்டருள வேண்டும்.
உரியேன் அல்லேன் உனக்கு அடிமை
உன்னைப் பிரிந்து இங்கு ஒருபொழுதும்
தரியேன் நாயேன் இன்னது என்று
அறியேன் சங்கரா கருணையினால்
பெரியோன் ஒருவன் கண்டுகொள்
என்றுஉன் பெய்கழல் அடிகாட்டிப்
பிரியேன் என்றுஎன்று அருளிய அருளும்
பொய்யோ எங்கள் பெருமானே. (16)
உரியேன் அல்லேன் உனக்குஅடிமை உன்னைப் பிரிந்துஇங்கு ஒருபொழுதும்: உனக்கு அடிமையாவதற்கு எவ்விதத் தகுதியும் உரியவன் அல்லன் அடியேன்; ஆயினும், உன்னைப் பிரிந்து இந்த மண்ணுலகில் ஒரு கணப்பொழுதும்...
தரியேன் நாயேன் இன்னதுஎன்று அறியேன் சங்கரா கருணையினால்: என்னால் உயிர் வாழ்ந்திருக்க முடியாது. நாய் போன்ற எளியவனான நான், நன்மையையும் தீமையையும் பகுத்தறியத் தெரியாத பேதை. இன்பத்தை நல்கும் சங்கரனே! உனது பெருங்கருணையினால்...
பெரியோன் ஒருவன் கண்டுகொள் என்றுஉன் பெய்கழல் அடிகாட்டிப்: "எல்லாவற்றிற்கும் மேலான பெரியோன் ஒருவன் இருக்கிறான், அவனை அறிந்துகொள்" என்று கூறி, வீரக்கழல் அணிந்த உனது திரு வடிகளை எனக்குக் காட்டி...
பிரியேன் என்றுஎன்று அருளிய அருளும் பொய்யோ எங்கள் பெருமானே: "உன்னை ஒருபோதும் பிரியமாட்டேன்" என்று அன்று திருப்பெருந்துறையில் எனக்கு வாக்களித்த உனது திருவருள் வார்த்தை பொய்தானோ? எங்கள் பெருமானே!
என்பே உருக நின்அருள் அளித்துஉன்
இணைமலர் அடி காட்டி
முன்பே என்னை ஆண்டுகொண்ட
முனிவா முனிவர்முழுமுதலே
இன்பே அருளி எனை உருக்கி
உயிர் உண்கின்ற எம்மானே
நண்பே அருளாய் என் உயிர்
நாதா நின்அருள் நாணாமே. (24)
என்பே உருக நின்அருள் அளித்துஉன் இணைமலர் அடி காட்டி: என் எலும்பும் உருகும் படியாக உனது திருவருளைத் தந்தருளி, தாமரை மலர் போன்ற உனது இணைத் திருவடிகளைக் காட்டி...
முன்பே என்னை ஆண்டுகொண்ட முனிவா முனிவர்முழுமுதலே: முன்னரே அடியேனை அடிமையாக ஆட்கொண்ட ஞான வடிவானவனே! முனிவர்களுக்கெல்லாம் முதன்மைப் பெருந்தெய்வமே!
இன்பே அருளி எனை உருக்கி உயிர்உண்கின்ற எம்மானே: பேரின்பத்தை அருளி, என் மனதை உருகச் செய்து, என் உயிரையே தனக்குள் கவர்ந்துகொள்கின்ற எம் பெருமானே!
நண்பே அருளாய் என் உயிர் நாதா நின்அருள் நாணாமே: என் உயிர் நாயகனே! உனது திருவருள் என் பொருட்டு வெட்கித் தலைகுனியாதபடி, எனக்கு உனது மெய்யான நட்பை அருள்புரிவாயாக!
பத்துஇலன் ஏனும் பணிந்திலன் ஏனும்
உன்உயர்ந்த பைங்கழல் காணப்
பித்துஇலன் ஏனும் பிதற்றிலன் ஏனும்
பிறப்பு அறுப்பாய் எம்பெருமானே
முத்து அனையானே மணி அனையானே
முதல்வனே முறையோ என்று
எத்தனை யானும் யான் தொடர்ந்து உன்னை
இனிப் பிரிந்து ஆற்றேனே. (32)
பத்துஇலன் ஏனும் பணிந்திலன் ஏனும் உன்உயர்ந்த பைங்கழல் காணப்: உன்னிடம் கொள்ளும் தூய பக்தி இல்லாதவனாய் இருப்பினும், உன்னை வணங்காதவனாய் இருப்பினும், உயர்ந்த அழகிய வீரக்கழல் அணிந்த உனது திருவடிகளைக் காண்பதற்கு...
பித்துஇலன் ஏனும் பிதற்றிலன் ஏனும் பிறப்புஅறுப்பாய் எம்பெருமானே: உன் மீது மெய்யான பக்திப் பைத்தியம் கொள்ளாதவனாய் இருப்பினும், உன்னைப் புகழ்ந்து பிதற்றாதவனாய் இருப்பினும், என் பிறவித் துன்பத்தை ஒழித்தருளும் என் பெருமானே!
முத்து அனையானே மணி அனையானே முதல்வனே முறையோ என்று: தூய முத்து போன்றவனே! ஒளிரும் மாணிக்க மணி போன்றவனே! ஆதி முதல்வனே! என்று கதறி...
எத்தனை யானும் யான் தொடர்ந்து உன்னை இனிப் பிரிந்து ஆற்றேனே: எவ்வளவு தூரமானாலும் நான் உன்னையே தொடர்ந்து வருவேன்; இனிமேல் உன்னைப் பிரிந்து வாழும் நிலையை என்னால் தாங்கிக் கொள்ள முடியாது!
காணும் அதுஒழிந்தேன் நின்திருப்பாதம்
கண்டு கண் களிகூரப்
பேணும் அதுஒழிந்தேன் பிதற்றும்
அதுஒழிந்தேன் பின்னை எம்பெருமானே
தாணுவே அழிந்தேன் நின்நினைந்துருகும்
தன்மை என் புன்மைகளால்
காணும் அதுஒழிந்தேன் நீ இனி
வரினும் காணவும் நாணுவனே. (40)
காணும் அதுஒழிந்தேன் நின்திருப்பாதம் கண்டு கண் களிகூரப்: உன்னுடைய திருமேனியைக் காண்பதை விட்டுவிட்டேன்; உன்னுடைய தூய திருவடிகளைக் கண்டு கண்கள் ஆனந்தமடையும் பாக்கியத்தை இழந்துவிட்டேன்.
பேணும் அதுஒழிந்தேன் பிதற்றும் அதுஒழிந்தேன் பின்னை எம்பெருமானே: உன்னை மனதால் போற்றி விரும்புவதையும் விட்டுவிட்டேன்; உனது திருநாமங்களை வாயாரப் பிதற்றிப் பாடுவதையும் விட்டுவிட்டேன்; எம்பெருமானே!
தாணுவே அழிந்தேன் நின்நினைந்துருகும் தன்மை என் புன்மைகளால்: நிலையான தூண் போன்ற பொருளே! என் கீழான தீய குணங்களினாலும், உன்னை நினைந்து உள்ளம் உருகும் மெய்யான பக்தித் தன்மையை இழந்து அடியேன் அழிந்துபோனேன்.
காணும் அதுஒழிந்தேன் நீ இனி வரினும் காணவும் நாணுவனே: உன்னைக் காணும் தகுதியை முற்றிலும் இழந்தவனாய் நிற்கிறேன்; நீயே இரங்கி இனி என் முன்னே காட்சி தர வந்தாலும், என் தகுதியின்மையை நினைத்து உன்னைக் காண்பதற்கு வெட்க மடைந்து தலைகுனிவேன்!
பால் திருநீற்று எம்பரமனைப்
பரங் கருணையோடும் எதிர்ந்து
தோற்றி மெய் அடியார்க்கு அருள்துறை
அளிக்கும் சோதியை நீதி இலேன்
போற்றி என்அமுதே எனநினைந்து ஏத்திப்
புகழ்ந்து அழைத்து அலறி என்னுள்ளே
ஆற்றுவன் ஆக உடையவனே எனை
ஆவ என்று அருளாயே. (48)
பால் திருநீற்று எம்பரமனைப் பரங் கருணையோடும் எதிர்ந்து: பால் போன்ற வெண்ணிறத் திருநீற்றை அணிந்த எம் பரம்பொருளை, அவனது பேரருள் கருணையோடு என் எதிரே...
தோற்றி மெய் அடியார்க்கு அருள்துறை அளிக்கும் சோதியை நீதி இலேன்: தோன்றச் செய்து, தன் மெய்யடியார்களுக்கு அருள் நெறியைத் தந்தருளும் பேரொளிப் பிழம்பை; எந்தவொரு தகுதியோ நெறியோ இல்லாத அடியேனாகிய நான்...
போற்றி என்அமுதே எனநினைந்து ஏத்திப் புகழ்ந்து அழைத்து அலறி என்னுள்ளே: "உனக்குப் போற்றி! என் பேரமுதமே!" என்று மனதால் நினைத்துப் போற்றி, புகழ்ந்து கூவி அழைத்து, நெஞ்சம் கதறி அலறி என் மனத்திற்குள்...
ஆற்றுவன் ஆக உடையவனே எனை ஆவ என்று அருளாயே: ஆறுதல் அடையும்படியாக, என்னை அடிமையாகக் கொண்ட என் எஜமானனே! "அடடா! ஐயோ!" என்று இரங்கி எனக்கு அருள்செய்தருள வேண்டும்!