திருச்சிற்றம்பலம்
பூவார் சென்னி மன்னன்எம்
புயங்கப் பெருமான் சிறியோமை
ஓவாது உள்ளம் கலந்து உணர்வாய்
உருக்கும் வெள்ளக் கருணையினால்
ஆவா என்னப் பட்டு அன்பாய்
ஆட்பட்டீர் வந்து ஒருப்படுமின்
போவோம் காலம் வந்தது காண்
பொய்விட்டு உடையான் கழல்புகவே. (8)
பூவார் சென்னி மன்னன்எம் புயங்கப் பெருமான் சிறியோமை: கொன்றை மலர் மாலை சூடிய திருமுடியை உடைய மன்னனும், பாம்பை ஆபரணமாக அணிந்த எம் பெருமானுமாகிய இறைவன், சிறியவர்களாகிய எங்களை;
ஓவாது உள்ளம் கலந்து உணர்வாய் உருக்கும் வெள்ளக் கருணையினால்: இடைவிடாது எங்களது உள்ளத்துள்ளே கலந்து நின்று, தன் சிவஞான உணர்வாகவே எம்மை உருக்குகின்ற பெருக்கெடுத்து வரும் கருணை வெள்ளத்தினாலே;
ஆவா என்னப் பட்டு அன்பாய் ஆட்பட்டீர் வந்து ஒருப்படுமின்: "ஐயோ!" என்று இரங்கி அருள்செய்து, அவனது அன்புக்கு ஆட்பட்ட மெய்யடியார்களே! நீங்கள் அனைவரும் ஒன்று திரண்டு வாருங்கள்.
போவோம் காலம் வந்தது காண் பொய்விட்டு உடையான் கழல்புகவே: பொய்யான உலகியல் மாயப் பற்றுகளை அடியோடு துறந்து, நம்மை உடமையாகக் கொண்ட இறைவனின் திருவடி நிழலாகிய சிவபுரத்தை எய்துவதற்குரிய காலம் வந்துவிட்டது!
புகவே வேண்டா புலன்களில்நீர்
புயங்கப் பெருமான் பூங்கழல்கள்
மிகவே நினைமின் மிக்கஎல்லாம்
வேண்டா போக விடுமின்கள்
நகவே ஞாலத்து உள்புகுந்து
நாயே அனைய நமைஆண்ட
தகவே உடையான் தனைச்சாரத்
தளராது இருப்பார் தாம்தாமே. (16)
புகவே வேண்டா புலன்களில்நீர் புயங்கப் பெருமான் பூங்கழல்கள்: நீங்கள் துன்பமே தரும் ஐம்புல இன்பங்களில் இனி ஒருபோதும் புகவே வேண்டாம்! பாம்பை ஆபரணமாக அணிந்த எம் புயங்கப் பெருமானுடைய தாமரை மலர் போன்ற திருவடிகளை;
மிகவே நினைமின் மிக்கஎல்லாம் வேண்டா போக விடுமின்கள்: மிக மேலாகவும் இடைவிடாமலும் சிந்தியுங்கள்! அத்திருவடியை தவிர்த்து மற்றைய உலகியல் பொருட்கள் அனைத்தையும் விரும்பாதீர்கள்; அவற்றையெல்லாம் பொருட்படுத்தாது முற்றிலுமாக அகற்றி விடுங்கள்!
நகவே ஞாலத்து உள்புகுந்து நாயே அனைய நமைஆண்ட: உலகத்தவர் கண்டு எள்ளி நகையாடுமாறு இந்நிலவுலகில் மானுட வடிவில் இறங்கிவந்து, நாய் போன்ற எளியவர்களாகிய நம்மைத் தடுத்து ஆட்கொண்டருளிய;
தகவே உடையான் தனைச்சாரத் தளராது இருப்பார் தாம்தாமே: பேரருள் தகுதியையே தன்னியல்பாகக் கொண்ட அப்பெருமானைச் சார்ந்திருப்பவர்கள், பிறவித் துன்பங்களால் ஒருக்காலும் தளர்ச்சியடையாமல் என்றும் அஞ்சாது திண்மையாக வாழ்வார்கள்!
தாமே தமக்குச் சுற்றமும்
தாமே தமக்கு விதிவகையும்
யாமார் எமதார் பாசமார்
என்ன மாயம் இவைபோகக்
கோமான் பண்டைத் தொண்டரொடும்
அவன்தன் குறிப்பே குறிக்கொண்டு
போம்ஆறு அமைமின் பொய்நீக்கிப்
புயங்கன் ஆள்வான் பொன்அடிக்கே. (24)
தாமே தமக்குச் சுற்றமும் தாமே தமக்கு விதிவகையும்: உலகத்தினர் 'நமக்கு உற்ற சுற்றத்தார் இவர்களே' என்றும், 'நமது நல்வினை தீவினைகளின் விதிப்படி நடப்பது இதுவே' என்றும் கருதுகின்ற மாயக் கற்பனைகளும்.
யாமார் எமதார் பாசமார் என்ன மாயம் இவைபோக: 'நான் யார்? என்னுடைய பொருட்கள் எவை? என்னைச் சூழ்ந்துள்ள பாசப் பிணைப்புகள் யாவை?' என ஆன்மாவை மயங்க வைக்கும் இத்தகைய அனாதி மாயா காரியங்கள் அனைத்தும் அடியோடு ஒழிந்து போகும் பொருட்டு;
கோமான் பண்டைத் தொண்டரொடும் அவன்தன் குறிப்பே குறிக்கொண்டு: இறைவனது தொன்றுதொட்டு விளங்கும் மெய்யடியார்களின் திருக்கூட்டத்தோடு இணைந்து, எம்பெருமானது திருவுள்ளத்தின் குறிப்பையே முதன்மையான இலக்காகக் கொண்டு;
போம்ஆறு அமைமின் பொய்நீக்கிப் புயங்கன் ஆள்வான் பொன்அடிக்கே: பொய்யான உலகியல் மயக்கங்களை அகற்றி, நம்மை ஆட்கொண்டருளும் புயங்கப் பெருமானின் பொன்னார்ந்த திருவடிகளைச் சென்றடைவதற்குரிய உய்யும் நெறியைச் அமைத்துக் கொள்ளுங்கள்!
அடியார் ஆனீர் எல்லீரும்
அகல விடுமின் விளையாட்டைக்
கடிசேர் அடியே வந்துஅடைந்து
கடைக்கொண்டு இருமின் திருக்குறிப்பைச்
செடிசேர் உடலைச் செலநீக்கிச்
சிவலோகத்தே நமை வைப்பான்
பொடிசேர் மேனிப் புயங்கன்தன்
பூவார் கழற்கே புகவிடுமே. (32)
அடியார் ஆனீர் எல்லீரும் அகல விடுமின் விளையாட்டை: இறைவனுக்கு அடியார்களாக மாறிய மெய்யன்பர்களே! நீங்கள் அனைவரும் பொய்ப் பொருள்களில் உழலும் உலகியல் விளையாட்டுக்களைப் பொய் என்று உணர்ந்து அடியோடு அகற்றி விட்டு விலகுங்கள்!
கடிசேர் அடியே வந்துஅடைந்து கடைக்கொண்டு இருமின் திருக்குறிப்பை: நறுமணம் கமழும் எம்பெருமானின் திருவடிகளை விரைந்து வந்து அடைந்து, அவனது அருளார்ந்த திருவுள்ளக் குறிப்பையே உங்களின் ஒரே இலக்காகக் கொண்டு மன உறுதியோடு நிலைத்திருங்கள்!
செடிசேர் உடலைச் செலநீக்கிச் சிவலோகத்தே நமை வைப்பான்: துன்பமும் மலங்களும் நிறைந்த இப் பிறவி உடலை முற்றிலுமாக ஒழித்து, என்றும் அழியாத சிவலோகப் பேரின்பத்தில் நம்மைக் கொண்டு போய்ச் சேர்க்கும் பொருட்டு;
பொடிசேர் மேனிப் புயங்கன்தன் பூவார் கழற்கே புகவிடுமே: திருநீறு பூசிய திருமேனியை உடைய எம்பெருமானாகிய புயங்கப் பெருமான், மலர் போன்ற தன் திருவடி நிழலிலேயே நம்மைப் புகுமாறு அருள்செய்வான்!
விடுமின் வெகுளி வேட்கைநோய்
மிகஓர் காலம் இனிஇல்லை
உடையான் அடிக்கீழ்ப் பெருஞ்சாத்தோடு
உடன் போவதற்கே ஒருப்படுமின்
அடைவோம் நாம்போய்ச் சிவபுரத்துள்
அணியார் கதவுஅது அடையாமே
புடைபட்டு உருகிப் போற்றுவோம் புயங்கன்
ஆள்வான் புகழ்களையே. (40)
விடுமின் வெகுளி வேட்கைநோய் மிகஓர் காலம் இனிஇல்லை: பிறவித் துன்பத்தைத் தரும் சினம், காமம் உள்ளிட்ட பேராசைகளாகிய பிணிகளை அடியோடு கைவிடுங்கள்! இறைவனை அடைவதற்குரிய இம்மானுடப் பிறவி காலம் கடந்து கொண்டிருக்கிறது; இனி காலம் தாழ்க்க நேரம் இல்லை!
உடையான் அடிக்கீழ்ப் பெருஞ்சாத்தோடு உடன் போவதற்கே ஒருப்படுமின்: நம்மை அனாதியாக உடையவனாகிய இறைவனின் திருவடி நிழலில் கூடும் பெருமைமிக்க மெய்யடியார்கள் திருக்கூட்டத்தோடு சேர்ந்து செல்வதற்கு மனத்தை ஒருமுகப்படுத்துங்கள்!
அடைவோம் நாம்போய்ச் சிவபுரத்துள் அணியார் கதவுஅது அடையாமே: அருள் கதவு அடைபடுவதற்குள்ளாகவே நாம் அனைவரும் விரைந்து சென்று அழகிய சிவபுரத்தினுள்ளே எய்துவோம்!
புடைபட்டு உருகிப் போற்றுவோம் புயங்கன் ஆள்வான் புகழ்களையே: எம்மை ஆட்கொண்ட புயங்கப் பெருமானின் புகழையும் குணங்களையும் பாடி, உள்ளம் நெகிழ்ந்து நெஞ்சம் உருகி அவனையே இடைவிடாது போற்றி வழிப்படுவோம்!
புகழ்மின் தொழுமின் பூப்புனைமின்
புயங்கன் தாளே புந்திவைத்திட்டு
இகழ்மின் எல்லா அல்லலையும்
இனிஓர் இடையூறு அடையாமே
திகழும் சீர்ஆர் சிவபுரத்துச்
சென்று சிவன்தாள் வணங்கிநாம்
நிகழும் அடியார் முன்சென்று
நெஞ்சம் உருகி நிற்போமே. (48)
புகழ்மின் தொழுமின் பூப்புனைமின் புயங்கன் தாளே புந்திவைத்திட்டு: பாம்பை ஆபரணமாக அணிந்த புயங்கப் பெருமானின் திருவடிகளையே உங்களது சித்தத்தில் உறுதியாகப் பதிய வையுங்கள்! அவனது புகழையே பாடுங்கள்; அவனையே கை கூப்பித் தொழுங்கள்; அவனது திருவடிகளுக்கு நறுமண மலர்களைச் சூட்டி வழிபடுங்கள்!
இகழ்மின் எல்லா அல்லலையும் இனிஓர் இடையூறு அடையாமே: இனி எந்தவிதமான பிறவித் துன்பங்களும் இடையூறுகளும் உங்களை அணுகாதவாறு, உலகியல் சார்ந்த சகலத் துயரங்களையும் முழுமையாகப் புறக்கணியுங்கள்!
திகழும் சீர்ஆர் சிவபுரத்துச் சென்று சிவன்தாள் வணங்கிநாம்: விளங்க நின்ற புகழும் பெருமையும் நிறைந்த சிவபுரத்தை நாம் அடந்து, அங்கே எம்பெருமான் சிவபெருமானின் திருவடிகளைத் தாழ்ந்து வணங்கி;
நிகழும் அடியார் முன்சென்று நெஞ்சம் உருகி நிற்போமே: அங்கே பேரானந்தத்தில் திளைத்திருக்கும் மெய்யடியார்களின் திருமுன்னே சென்று, உள்ளம் நெகிழ்ந்து கரையும் பக்திப் பெருக்கோடு வணங்கி நிற்போமாக!
நிற்பார் நிற்க நில்லாஉலகில்
நில்லோம் இனிநாம் செல்வோமே
பொற்பால் ஒப்பாம் திருமேனிப்
புயங்கன் ஆள்வான் பொன்அடிக்கே
நிற்பீர் எல்லாம் தாழாதே
நிற்கும் பரிசே ஒருப்படுமின்
பிற்பால் நின்று பேழ்கணித்தால்
பெறுதற்கு அரியன் பெருமானே. (56)
நிற்பார் நிற்க நில்லாஉலகில் நில்லோம் இனிநாம் செல்வோமே: இவ்வுலகில் நிலைத்து வாழ விரும்புவோர் வாழட்டும்; நிலைபேறில்லாத இப் பொய்ப் பிரபஞ்சத்தில் இனி நாம் ஒருகணமும் நிற்க மாட்டோம்! நாம் எமது இலக்கை நோக்கிச் செல்வோம்!
பொற்பால் ஒப்பாம் திருமேனிப் புயங்கன் ஆள்வான் பொன்அடிக்கே: பசும்பொன்னின் ஒளியை நிகர்க்கும் திருமேனியை உடையவனும், நம்மை அடிமையாகக் கொண்டு ஆட்கொண்டவனுமாகிய புயங்கப் பெருமானின் பொன்னார்ந்த திருவடி நிழலையே நோக்கிச் செல்வோம்!
நிற்பீர் எல்லாம் தாழாதேிற்கும் பரிசே ஒருப்படுமின்: பெருமானின் திருவடியில் நிலைபெற்று நிற்க விரும்பும் மெய்யடியார்களே! நீங்கள் அனைவரும் இனிச் சிறிதும் காலம் தாழ்த்தாமல், அத்திருவடியிலேயே நித்தியமாக நிலைத்திருக்கும் வழியில் மனத்தை ஒருமுகப்படுத்துங்கள்!
பிற்பால் நின்று பேழ்கணித்தால் பெறுதற்கு அரியன் பெருமானே: இப்பொழுதே அருளைப் பற்றாது, வாழ்நாளின் இறுதிக்காலத்தில் விழிபிதுங்கித் திகைத்து நின்றால், அப்பெருமான் எவராலும் அடைவதற்கு மிக அரியவன் ஆவான்!
பெருமான் பேரானந்தத்துப்
பிரியாது இருக்கப் பெற்றீர்காள்
அருமால் உற்றுப் பின்னைநீர்
அம்மா அழுங்கி அரற்றாதே
திருமா மணிசேர் திருக்கதவம்
திறந்த போதே சிவபுரத்துத்
திருமால் அறியாத் திருப்புயங்கன்
திருத்தாள் சென்று சேர்வோமே. (64)
பெருமான் பேரானந்தத்துப் பிரியாது இருக்கப் பெற்றீர்காள்: எம்பெருமானுடைய எல்லையற்ற சிவானந்தப் பேரின்பத்தில் அத்துவிதமாய்க் கலந்து, அவனினின்றும் பிரியாதிருக்கும் நற்பேற்றினைப் பெற்ற மெய்யடியார்களே!
அருமால் உற்றுப் பின்னைநீர் அம்மா அழுங்கி அரற்றாதே: பின்பு அளப்பரிய மயக்கத்தில் வீழ்ந்து 'அந்தோ! ஐயோ!' என்று சொல்லி வருந்தி அழுது புலம்பாத வண்ணம்;
திருமா மணிசேர் திருக்கதவம் திறந்த போதே சிவபுரத்துத்: அழகிய பெருமைமிக்க மணிகள் பதித்த அருளின் திருக்கதவானது திறந்திருக்கின்ற இக்காலத்திலேயே, சிவலோகத்தினுள்ளே புகுந்து;
திருமால் அறியாத் திருப்புயங்கன் திருத்தாள் சென்று சேர்வோமே: திருமாலினாலும் அடிமுடி தேடியறிய முடியாத, புயங்க நடனம் புரியும் எம்பெருமானுடைய தூய திருவடிகளைச் சென்று அடைவோமாக!
சேரக் கருதிச் சிந்தனையைத்
திருந்த வைத்துச் சிந்திமின்
போரில் பொலியும் வேற்கண்ணாள்
பங்கன் புயங்கன் அருளமுதம்
ஆரப் பருகி ஆராத
ஆர்வம் கூர அழுந்துவீர்
போரப் புரிமின் சிவன்கழற்கே
பொய்யில் கிடந்து புரளாதே. (72)
சேரக் கருதிச் சிந்தனையைத் திருந்த வைத்துச் சிந்திமின்: எம்பெருமானின் திருவடிகளில் கலந்திருக்க வேண்டும் என்று திருவுள்ளத்தில் விரும்பி, உங்களது சித்தத்தை உலகியல் வழியில் செல்லாது இறையுணர்விலேயே செம்மையாக நிலைநிறுத்தி இடைவிடாது தியானியுங்கள்!
போரில் பொலியும் வேற்கண்ணாள் பங்கன் புயங்கன் அருளமுதம்: கூர்மையான வேல் போன்ற கண்களை உடைய உமாதேவியை தன் திருமேனியில் ஒரு பாகமாகக் கொண்டவனும், பாம்பை ஆபரணமாக அணிந்தவனுமாகிய புயங்கப் பெருமானின் அருள் வெள்ளமாகிய அமுதத்தை;
ஆரப் பருகி ஆராத ஆர்வம் கூர அழுந்துவீர்: தெவிட்டாதவாறு நிறைவாகப் பருகி, மேலும் மேலும் குறையாத பக்திப் பெருக்கோடு அந்த அருளமுத்திலேயே திளைத்து ஆழ்ந்து நிற்பீர்களாக!
போரப் புரிமின் சிவன்கழற்கே பொய்யில் கிடந்து புரளாதே: நிலையற்ற பொய்ப் பொருள்களாகிய உலகியல் பற்றுகளில் வீழ்ந்து உழன்று கிடக்காமல், சிவபெருமானின் வீரக்கழல் அணிந்த திருவடிகளிலேயே திண்மையாக நின்று அவனைச் சென்றடையும் நெறியை விரும்பி மேற்கொள்ளுங்கள்!
புரள்வார் தொழுவார் புகழ்வாராய்
இன்றே வந்துஆள் ஆகாதீர்
மருள்வீர் பின்னை மதிப்பாரார்
மதியுட் கலங்கி மயங்குவீர்
தெருள்வீர் ஆகில் இதுசெய்ம்மின்
சிவலோகக் கோன் திருப்புயங்கன்
அருள்ஆர் பெறுவார் அகல்இடத்தே
அந்தோ அந்தோ அந்தோவே. (80)
புரள்வார் தொழுவார் புகழ்வாராய் இன்றே வந்துஆள் ஆகாதீர்: நிலத்தில் வீழ்ந்து வணங்கிப் புரள்பவராயும், கரங்குவித்துத் தொழுபவராயும், திருநாமங்களைப் போற்றிப் புகழ்பவராயும் மாறி, இப்போதே இறைவனுக்கு அடிமையாகி உய்வடைய மாட்டீர்கள்;
மருள்வீர் பின்னை மதிப்பாரார் மதியுட் கலங்கி மயங்குவீர்: பின்பு அஞ்ஞான மயக்கத்தில் வீழ்ந்து மதிமயங்கித் திகைப்பீர்கள்! அவ்வாறு காலம் கடந்தபின் மயங்கி நிற்கும் உங்களை ஒரு பொருட்டாக மதித்து இரங்குவார் எவருளர்?
தெருள்வீர் ஆகில் இதுசெய்ம்மின் சிவலோகக் கோன் திருப்புயங்கன்: நீங்கள் மெய்யறிவு பெற விரும்புவீர்களானால் உடனே இக்காரித்தைச் செய்யுங்கள்! சிவலோகத்திற்குத் தலைவனும் பாம்பை ஆபரணமாக அணிந்தவனுமாகிய பெருமானின்;
அருள்ஆர் பெறுவார் அகல்இடத்தே அந்தோ அந்தோ அந்தோவே: அளப்பரிய பேரருளைப் பெறப்போகின்றவர் இவ்வேழுலகில் வேறு யார்? இத்தகைய அருளுபாயத்தை உணராது உலகவர் வீணே கழிவதைக் கண்டு அந்தோ! அந்தோ! அந்தோ! என மிகவும் இரங்குகின்றேன்!