திருச்சிற்றம்பலம்
கண்கள்இரண்டும் அவன்கழல் கண்டு
களிப்பன ஆகாதே
காரிகையார்கள் தம்வாழ்வில் என் வாழ்வு
கடைப்படும் ஆகாதே
மண்களில் வந்து பிறந்திடு மாறு
மறந்திடும் ஆகாதே
மால்அறியா மலர்ப்பாதம் இரண்டும்
வணங்குதும் ஆகாதே
பண்களி கூர்தரு பாடலொடு ஆடல்
பயின்றிடும் ஆகாதே
பாண்டிநல் நாடுஉடையான் படைஆட்சிகள்
பாடுதும் ஆகாதே
விண்களி கூர்வதுஓர் வேதகம் வந்து
வெளிப்படும் ஆகாதே
மீன்வலை வீசிய கானவன் வந்து
வெளிப்படும் ஆயிடிலே. (16)
கண்கள்இரண்டும் அவன்கழல் கண்டு களிப்பன ஆகாதே: என்னுடைய கண்கள் இரண்டும் அவனுடைய வீரக்கழல் அணிந்த திருவடிகளைக் கண்டு பேரானந்தக் களிப்படையும் அல்லவா!
காரிகையார்கள் தம்வாழ்வில் என் வாழ்வு கடைப்படும் ஆகாதே: மகளிருடனான மாய உலகியல் வாழ்வில் சிக்குண்டு கிடந்த என்னுடைய வாழ்க்கை, அவனருளால் அதனினின்றும் நீங்கி உயர்ந்த நிலையை அடையுமல்லவா!
மண்களில் வந்து பிறந்திடு மாறு மறந்திடும் ஆகாதே: மீண்டும் இந்த நிலவுலகில் பிறப்பெடுத்து உழலும் அஞ்ஞானப் பிறவிச் சுழலானது முற்றிலுமாக அழிந்து ஒழியுமல்லவா!
மால்அறியா மலர்ப்பாதம் இரண்டும் வணங்குதும் ஆகாதே: திருமாலினாலும் தேடி அறிய முடியாத தாமரை போன்ற அவனுடைய திருவடிகள் இரண்டையும் நாம் தாழ்ந்து வணங்கும் பேறு கிட்டுமல்லவா!
பண்களி கூர்தரு பாடலொடு ஆடல் பயின்றிடும் ஆகாதே: பண் ஓசையோடு கூடி இன்பம் பெருக்கும் திருப்பாடல்களைப் பாடியும், மெய்ம்மறந்து ஆடியும் நிற்கும் நற்பழக்கம் நமக்குக் கை கூடுமல்லவா!
பாண்டிநல் நாடுஉடையான் படைஆட்சிகள் பாடுதும் ஆகாதே: தென்பாண்டி நாட்டைத் தனக்குரியதாக உடைய சிவபெருமானின் அருள் படைக்கலங்களின் வெற்றியையும் ஆட்சியையும் நாம் புகழ்ந்து பாடுவோமல்லவா!
விண்களி கூர்வதுஓர் வேதகம் வந்து வெளிப்படும் ஆகாதே: விண்ணுலகினரும் களிப்படையும்படியான ஒப்பற்ற இரும்பைப் பொன்னாக்கும் 'வேதகம்' போன்ற அருளாற்றல் நம்மிடையே வெளிப்படுமல்லவா!
மீன்வலை வீசிய கானவன் வந்து வெளிப்படும் ஆயிடிலே: வலைவீசி மீன்பிடித்த கானவனாகிய சிவபெருமான் எமக்கு முன்னே எழுந்தருளி வெளிப்படுவான் ஆயின்!.
ஒன்றினொடு ஒன்றும் ஓர்ஐந்தினொடு ஐந்தும்
உயிர்ப்பறும் ஆகாதே
உன் அடியார் அடியார் அடியோம்என
உய்ந்தன ஆகாதே
கன்றை நினைந்துஎழு தாய்என வந்த
கணக்கு அது ஆகாதே
காரணம் ஆகும் அனாதி குணங்கள்
கருத்துஉறும் ஆகாதே
நன்றுஇது தீதுஎன வந்த நடுக்கம்
நடந்தன ஆகாதே
நாமும் எலாம் அடியாருடனே செல
நண்ணுதும் ஆகாதே
என்றும்என் அன்பு நிறைந்த பராஅமுது
எய்துவது ஆகாதே
ஏறுஉடையான் எனை ஆளுடை நாயகன்
என்னுள் புகுந்திடிலே. (32)
ஒன்றினொடு ஒன்றும் ஓர்ஐந்தினொடு ஐந்தும் உயிர்ப்பறும் ஆகாதே: நிலம், நீர், தீ, வளி, விசும்பு எனும் ஐம்பூதங்களும்; சுவை, ஒளி, ஊறு, ஓசை, நாற்றம் எனும் ஐம்புலன்களும் தத்தமது மயக்க ஆற்றலை இழந்து ஒடுங்கிப்போகுமல்லவா!
உன் அடியார் அடியார் அடியோம்என உய்ந்தன ஆகாதே: 'உன்னுடைய மெய்யடியார்களின் அடியார்களுக்கு அடியோமாகிய சிறுத்தொண்டர்கள் நாங்கள்' என்று சொல்லி, நாங்கள் பிறவித் துயரினின்றும் அடியோடு உய்யப் பெறுவோமல்லவா!
கன்றை நினைந்துஎழு தாய்என வந்த கணக்கு அது ஆகாதே: கன்றின் கதறலைக் கேட்டவுடன் கதறிக்கொண்டு ஓடிவரும் தாய்ப்பசுவைப் போல, பெருமான் தானாகவே இரங்கிவந்து எம்மை ஆட்கொண்ட அருள்முறைமை கை கூடுமல்லவா!
காரணம் ஆகும் அனாதி குணங்கள் கருத்துஉறும் ஆகாதே: பிரபஞ்சத் தோற்றத்திற்கெல்லாம் காரணமான பதியின் அனாதி குணங்களாகிய எண்குணங்களும் எமது சிந்தையில் தெளிந்து விளங்குமல்லவா!
நன்றுஇது தீதுஎன வந்த நடுக்கம் நடந்தன ஆகாதே: இருவினைகளால் உதிக்கும் 'இது நல்லது, இது தீயது' என்னும் நல்வினை-தீவினைப் பாகுபாடுகளினாலும், அவற்றால் எழும் மன நடுக்கங்களினாலும் வந்த பிறவித் துன்பங்கள் அனைத்தும் எம்மை விட்டு அகன்று போகுமல்லவா!
நாமும் எலாம் அடியாருடனே செல நண்ணுதும் ஆகாதே: நாமும் எமது சுற்றமும் மெய்யடியார்களின் திருக்கூட்டத்தோடு சேர்ந்து, சிவலோகப் பெருவழியில் தடையின்றிச் சென்று ஒன்றுவோமல்லவா!
என்றும்என் அன்பு நிறைந்த பராஅமுது எய்துவது ஆகாதே: எக்காலத்தும் என் உள்ளத்தில் குறையாது நிறைந்திருக்கும் பேரன்பாகிய மேலான சிவானந்த அமுதத்தை நாங்கள் எய்துவோமல்லவா!
ஏறுஉடையான் எனை ஆளுடை நாயகன் என்னுள் புகுந்திடிலே: இடப வாகனத்தை உடையவனும், என்னை அடிமையாகக் கொண்டு ஆட்கொண்ட என் தலைவனுமாகிய சிவபெருமான் என் உள்ளத்தினுள்ளே புகுந்து எழுந்தருளுவான் ஆயின்!.
பந்த விகார குணங்கள் பறிந்து
மறிந்திடும் ஆகாதே
பாவனை ஆய கருத்தினில் வந்த
பராஅமுது ஆகாதே
அந்தம் இலாத அகண்டமும் நம்முள்
அகப்படும் ஆகாதே
ஆதி முதல் பரமாய பரஞ்சுடர்
அண்ணுவது ஆகாதே
செந்துவர் வாய் மடவார் இடர் ஆனவை
சிந்திடும் ஆகாதே
சேல்அன கண்கள் அவன்திரு மேனி
திளைப்பன ஆகாதே
இந்திர ஞால இடர்ப்பிறவித் துயர்
ஏகுவது ஆகாதே
என்னுடை நாயகன் ஆகிய ஈசன்
எதிர்ப்படும் ஆயிடிலே. (48)
பந்த விகார குணங்கள் பறிந்து மறிந்திடும் ஆகாதே: ஆன்மாவைப் பிணித்துள்ள பாசக் கட்டுகளினாலும், முக்குண மாறுபாடுகளினாலும் எழும் அஞ்ஞான விகாரங்கள் அனைத்தும் அடியோடு வேரறுந்து ஒழிந்து போகுமல்லவா!
பாவனை ஆய கருத்தினில் வந்த பராஅமுது ஆகாதே: சிவபாவனையில் திளைக்கும் தூய சிந்தனையில், வாக்கிற்கும் மனத்திற்கும் எட்டாத மேலான சிவானந்த அருள் அமுதம் தானாகவே வந்து ஊறுமல்லவா!
அந்தம் இலாத அகண்டமும் நம்முள் அகப்படும் ஆகாதே: எல்லையற்ற பரவெளியாய் அகன்று நின்ற பேரொளிப் பிழம்பாகிய இறைவன், சிறியவர்களாகிய எமது அகத்தினுள்ளே எளிவந்து அடங்கி வெளிப்படுவான் அல்லவா!
ஆதி முதல் பரமாய பரஞ்சுடர் அண்ணுவது ஆகாதே: எல்லாவற்றிற்கும் முதற்காரணமாய், மேலான தத்துவங்களுக்கும் அப்பாலாய் விளங்கும் மேலான ஜோதிப் பிழம்பு நம்மை வந்தடைந்து எமக்கே உரிமையாகுமே!
செந்துவர் வாய் மடவார் இடர் ஆனவை சிந்திடும் ஆகாதே: சிவந்த பவளம் போன்ற வாயினையுடைய மகளிரால் விளையும் சிற்றின்ப மயக்கங்களும், அதனால் எழும் பிறவித் துன்பங்களும் நம்மை விட்டுச் சிதறி அழியுமல்லவா!
சேல்அன கண்கள் அவன்திரு மேனி திளைப்பன ஆகாதே: கயல்மீன் போன்ற எம் கண்கள் அவனுடைய திவ்விய அருள் திருமேனியைக் கண்டு, களிப்பில் மூழ்கி இன்புறுமல்லவா!
இந்திர ஞால இடர்ப்பிறவித் துயர் ஏகுவது ஆகாதே: இந்திரஜாலம் போன்ற பொய்யான இந்தப் பிறவித் துன்பங்கள் அனைத்தும் எம்மை விட்டு முற்றிலும் விலகிப் போகுமல்லவா!
என்னுடை நாயகன் ஆகிய ஈசன் எதிர்ப்படும் ஆயிடிலே: எனக்கு அதிபதியும் தலைவனுமாகிய சிவபெருமான் என் கண்முன்னே எழுந்தருளி வந்து காட்சி தருவான் ஆயின்!
என் அணியார் முலைஆகம் அளைந்துடன்
இன்புறும் ஆகாதே
எல்லைஇல் மாக்கருணைக்கடல் இன்றினிது
ஆடுதும் ஆகாதே
நன்மணி நாதம் முழங்கி என் உள்ளுற
நண்ணுவது ஆகாதே
நாதன் அணித் திருநீற்றினை நித்தலும்
நண்ணுவது ஆகாதே
மன்னிய அன்பரில் என்பணி முந்துற
வைகுவது ஆகாதே
மாமறையும் அறியா மலர்ப்பாதம்
வணங்குதும் ஆகாதே
இன்னியல் செங்கழுநீர் மலர் என்தலை
எய்துவது ஆகாதே
என்னை உடைப்பெருமான் அருள் ஈசன்
எழுந்தரு ளப்பெறிலே. (64)
என் அணியார் முலைஆகம் அளைந்துடன் இன்புறும் ஆகாதே: நாயகி பாவத்தில் நிற்கும் என் அகக் கரணங்கள், அவனது அருள் திருமேனியத் தழுவி அத்துவிதமாக ஒன்றிப் பேரானந்தப் பெருக்கில் திளைக்குமல்லவா!
எல்லைஇல் மாக்கருணைக்கடல் இன்றினிது ஆடுதும் ஆகாதே: எல்லையற்றதாகிய அவனது பெருங் கருணைக் கடலிலே, இன்றே நாம் மகிழ்வோடு மூழ்கித் திளைத்து ஆடுவோமல்லவா!
நன்மணி நாதம் முழங்கி என் உள்ளுற நண்ணுவது ஆகாதே: அழகிய மணி ஓசையைப் போன்ற சுத்த மாயையின் நாத தத்துவ ஒலியானது என் உள்ளே முழங்கி, அருளுணர்வாக நிலைபெறுமல்லவா!
நாதன் அணித் திருநீற்றினை நித்தலும் நண்ணுவது ஆகாதே: எமது தலைவனாகிய சிவபெருமான் திருமேனியில் அணிந்துள்ள தூய திருநீற்றை நாம்தொறும் தலைமேற்கொண்டு பொருந்தும் பேறு கிட்டுமல்லவா!
மன்னிய அன்பரில் என்பணி முந்துற வைகுவது ஆகாதே: இறைவனின் நிலைபெற்ற மெய்யடியார்களின் திருக்கூட்டத்திற்குச் செய்யும் குற்றேவலில், என் பணி அனைவருக்கும் முன்னதாக அமையும் வண்ணம் நிலைத்திருக்குமல்லவா!
மாமறையும் அறியா மலர்ப்பாதம் வணங்குதும் ஆகாதே: பேரறிவு வடிவமான வேதங்களாலும் சுட்டறிவால் அளந்தறிய முடியாத தாமரை போன்ற அவனது திருவடிகளை நாம் தாழ்ந்து வணங்குவோமல்லவா!
இன்னியல் செங்கழுநீர் மலர் என்தலை எய்துவது ஆகாதே: அவனது திருவடியாகிய இனிய இயல்புடைய செங்கழுநீர் மலரானது எமது தலைமேல் பொருந்தப் பெற்று ஞான தீட்சை கிட்டுமல்லவா!
என்னை உடைப்பெருமான் அருள் ஈசன் எழுந்தரு ளப்பெறிலே: என்னைத் தன் உடைமையாகக் கொண்ட எம்பெருமானாகிய அருளாளன் ஈசன் என் முன்னே எழுந்தருளப் பெறுவானாயின்!.
மண்ணினில் மாயை மதித்து வகுத்த
மயக்குஅறும் ஆகாதே
வானவரும் அறியா மலர்ப்பாதம்
வணங்குதும் ஆகாதே
கண்இலி காலம் அனைத்தினும் வந்த
கலக்குஅறும் ஆகாதே
காதல்செயும் அடியார்மனம் இன்று
களித்திடும் ஆகாதே
பெண்அலி ஆணென நாமென வந்த
பிணக்குஅறும் ஆகாதே
பேர் அறியாத அனேக பவங்கள்
பிழைத்தன ஆகாதே
எண்இலி ஆகிய சித்திகள் வந்துஎனை
எய்துவது ஆகாதே
என்னை உடைப்பெருமான் அருள்ஈசன்
எழுந்தருளப் பெறிலே. (80)
மண்ணினில் மாயை மதித்து வகுத்த மயக்குஅறும் ஆகாதே: இந்த நிலவுலகில் மாயா காரியங்களால் மெய்யென மதித்து உண்டாக்கப்பட்ட பொருள்களின் மீதான அஞ்ஞான மயக்கம் அடியோடு அகன்று போகுமல்லவா!
வானவரும் அறியா மலர்ப்பாதம் வணங்குதும் ஆகாதே: தேவர்களாலும் சுட்டறிவால் அளந்தறிய முடியாத அவனது தாமரை மலர் போன்ற திருவடிகளை நாம் தாழ்ந்து வணங்கும் பேறு கிட்டுமல்லவா!
கண்இலி காலம் அனைத்தினும் வந்த கலக்குஅறும் ஆகாதே: மெய்ஞ்ஞானக் கண் இல்லாத அஞ்ஞானக் காலத்தில் எம்மைப் பீடித்து வந்த பிறவி மனக்கலக்கங்கள் அனைத்தும் தீர்ந்து ஒழியுமல்லவா!
காதல்செயும் அடியார்மனம் இன்று களித்திடும் ஆகாதே: சிவபெருமானிடத்து மாறாத பேரன்பு செலுத்தும் மெய்யடியார்களின் திருவுள்ளம் இன்றே பேரானந்தக் களிப்பில் திளைக்குமல்லவா!
பெண்அலி ஆணென நாமென வந்த பிணக்குஅறும் ஆகாதே: 'பெண், அலி, ஆண்' என்னும் உடல் சார்ந்த பாலின வேறுபாடுகளும், 'நான், எனது' என்னும் தற்போதத்தால் வந்த அகந்தை பிணக்குகளும் முற்றிலுமாக அழிந்து போகுமல்லவா!
பேர் அறியாத அனேக பவங்கள் பிழைத்தன ஆகாதே: எண்ணற்ற எத்தனையோ பெயர்களை உடைய கணக்கற்ற பிறவிகளினால் வந்த வினைப்பயன்களிலிருந்து நாம் தப்பித்து உய்வடைவோமல்லவா!
எண்இலி ஆகிய சித்திகள் வந்துஎனை எய்துவது ஆகாதே: அளவிடற்கரிய ஆன்மீகச் சித்திகளும், அருட்பேறுகளும் தானே வந்து என்னை அடைந்திடுமல்லவா!
என்னை உடைப்பெருமான் அருள்ஈசன் எழுந்தருளப் பெறிலே: என்னை அடிமையாக உடையவனும், அருளே வடிவினனுமாகிய ஈசன் என் முன்னே எழுந்தருளி வரப் பெறுவானாயின்!.
பொன் இயலும் திருமேனி வெண்நீறு
பொலிந்திடும் ஆகாதே
பூமழை மாதவர் கைகள் குவிந்து
பொழிந்திடும் ஆகாதே
மின்இயல் நுண் இடையார்கள் கருத்து
வெளிப்படும் ஆகாதே
வீணை முரன்றுஎழும் ஓசையில் இன்பம்
மிகுத்திடும் ஆகாதே
தன் அடியார், அடிஎன் தலைமீது
தழைப்பன ஆகாதே
தான் அடியோமுடனே உய வந்து
தலைப்படும் ஆகாதே
இன்இயம் எங்கும் நிறைந்து இனிதாக
இயம்பிடும் ஆகாதே
என்னைமுன் ஆளுடை ஈசன் என்அத்தன்
எழுந்தரு ளப்பெறிலே. (96)
பொன் இயலும் திருமேனி வெண்நீறு பொலிந்திடும் ஆகாதே: அவனது பசும்பொன் போன்ற அழகிய திருமேனியில் பூசப்பட்டுள்ள வெண்ணிறத் திருநீறு பேரொளியோடு பொலிந்து விளங்குமல்லவா!
பூமழை மாதவர் கைகள் குவிந்து பொழிந்திடும் ஆகாதே: பெருந்தவமுடைய மெய்யடியார்கள் தம் கரங்களைக் கூப்பி வணங்கி, பக்திப் பெருக்கோடு நறுமண மலர்மழையைப் பொழிவார்களல்லவா!
மின்இயல் நுண் இடையார்கள் கருத்து வெளிப்படும் ஆகாதே: மின்னல் போன்ற நுட்பமான இடையினையுடைய ஆன்மநாயகியரின் அகத்தே மறைந்திருந்த பேரன்பு உணர்வு வெளிப்பட்டு மேலோங்குமல்லவா!
வீணை முரன்றுஎழும் ஓசையில் இன்பம் மிகுத்திடும் ஆகாதே: வீணையிலிருந்து எழும் பண்ணிசையின் ஓசையிலும், அகத்தே தோன்றும் நாதவொலியிலும் சிவானந்த இன்பம் பெருகி மேலிடுமல்லவா!
தன் அடியார், அடிஎன் தலைமீது தழைப்பன ஆகாதே: எம்பெருமானுடைய மெய்யடியார்களின் ஸ்ரீபாதத் திருவடிகள் எமது தலைமேல் பொருந்தப்பெற்று ஆன்மீகப் பேறு தழைத்தோங்குமல்லவா!
தான் அடியோமுடனே உய வந்து தலைப்படும் ஆகாதே: பெருமான் தானே முன்வந்து, அடியேங்களாகிய நாமெல்லாம் பிறவித்துயரிலிருந்து உய்யும் வண்ணம் நம்மை வந்து ஆட்கொண்டருளுவானல்லவா!
இன்இயம் எங்கும் நிறைந்து இனிதாக இயம்பிடும் ஆகாதே: இனிய அருள் வாத்தியங்களின் பேரொலியானது எங்கும் நிறைந்து இனிமையாக முழங்குமல்லவா!
என்னைமுன் ஆளுடை ஈசன் என்அத்தன் எழுந்தருளப் பெறிலே: என்னை அனாதியிலேயே ஆட்கொண்டருளிய ஈசனும் என் தந்தையுமாகிய சிவபெருமான் என் முன்னே எழுந்தருளப் பெறுவானாயின்!.
சொல் இயலாதுஎழு தூமணி ஓசை
சுவைதரும் ஆகாதே
துண்என என்உளம் மன்னியசோதி
தொடர்ந்துஎழும் ஆகாதே
பல்இயல்பு ஆயப் பரப்புஅற வந்த
பராபரம் ஆகாதே
பண்டு அறியாத பரானு பவங்கள்
பரந்துஎழும் ஆகாதே
வில்இயல் நன்னுதலார் மயல் இன்று
விளைந்திடும் ஆகாதே
விண்ணவரும் அறியாத விழுப்பொருள்
இப்பொருள் ஆகாதே
எல்லை இலாதன எண்குணம் ஆனவை
எய்திடும் ஆகாதே
இந்து சிகாமணி எங்களை ஆள
எழுந்தருளப் பெறிலே. (112)
சொல் இயலாதுஎழு தூமணி ஓசை சுவைதரும் ஆகாதே: வாக்கினால் விவரிக்க முடியாதவாறு அகத்தே எழும் தூய மணி ஓசையாகிய நாதவொலி, பேரமுதச் சுவையைத் தந்து திளைக்கச் செய்யுமல்லவா!
துண்என என்உளம் மன்னியசோதி தொடர்ந்துஎழும் ஆகாதே: 'திடுக்'கென விரைந்து வந்து என் உள்ளத்தில் நிலைபெற்ற சிவ ஜோதியானது, இடைவிடாது மேன்மேலும் ஒளிவிட்டுப் பிரகாசித்துக் கொண்டிருக்குமல்லவா!
பல்இயல்பு ஆயப் பரப்புஅற வந்த பராபரம் ஆகாதே: பலவிதமான விகாரங்களை உடைய மாயைப் பிரபஞ்சத்தின் மனப்பரப்புகள் அனைத்தும் அடியோடு ஒடுங்குமாறு வெளிப்படும் மேலான பராபரப் பொருள் எமக்கு வசப்படுமல்லவா!
பண்டு அறியாத பரானு பவங்கள் பரந்துஎழும் ஆகாதே: இதற்கு முன் அனாதி காலமாய் ஆன்மா அனுபவித்திராத மேலான சிவானந்த அனுபவங்கள் எங்கும் நிறைந்து வெளிப்படுமல்லவா!
வில்இயல் நன்னுதலார் மயல் இன்று விளைந்திடும் ஆகாதே: வில்லைப் போன்ற அழகிய நெற்றியையுடைய மகளிரால் எழும் உலகியல் காம மயக்கங்கள் இன்றே அடியோடு அழிந்து போகுமல்லவா!
விண்ணவரும் அறியாத விழுப்பொருள் இப்போதுஎல் ஆகாதே: தேவர்களாலும் அறிவால் அளந்தறிய முடியாத மேலான சிவப் பரம்பொருள், இப்பொழுதே எமக்கு எளியதாகித் துலங்குமல்லவா!
எல்லை இலாதன எண்குணம் ஆனவை எய்திடும் ஆகாதே: எல்லையற்றதாகிய பதியின் இயல்பான எண்குணங்களும் ஆன்மாவாகிய நம்மை வந்து அடையுமல்லவா!
இந்து சிகாமணி எங்களை ஆள எழுந்தருளப் பெறிலே: இளம் பிறைச் சந்திரனைத் தன் சடாமகுடத்தில் சூடிய மணி போன்ற பெருமான், எம்மை ஆட்கொள்ளும் பொருட்டு எதிரே எழுந்தருளப் பெறுவானாயின்!.
சங்கு திரண்டு முரன்றுஎழும் ஓசை
தழைப்பன ஆகாதே
சாதி விடாத குணங்கள் நம்மோடு
சலித்திடும் ஆகாதே
அங்ம் இதுநன்று இதுநன்று எனும்மாயை
அடங்கிடும் ஆகாதே
ஆசைஎலாம் அடியார் அடியோம் எனும்
அத்தனை ஆகாதே
செங்கயல் ஒண்கண் மடந்தையர் சிந்தை
திளைப்பன ஆகாதே
சீர்அடியார்கள் சிவானு பவங்கள்
தெரிந்திடும் ஆகாதே
எங்கும் நிறைந்து அமுதுஊறு பரஞ்சுடர்
எய்துவது ஆகாதே
ஈறுஅறியா மறையோன் எனை ஆள
எழுந்தருளப் பெறிலே. (128)
சங்கு திரண்டு முரன்றுஎழும் ஓசை தழைப்பன ஆகாதே: பல சங்குகள் ஒன்று திரண்டு பேரொலியோடு முழங்கும் மங்கள ஒலியும், அகத்தே எழும் நாத ஒலியும் பெருகித் தழைக்குமல்லவா!
சாதி விடாத குணங்கள் நம்மோடு சலித்திடும் ஆகாதே: ஆன்மாவைப் பிறவிதோறும் விடாது தொடர்ந்து வரும் அனாதி மலச் சார்புகளும் நம்மை விட்டு அடியோடு நீங்கி அழிந்து போகுமல்லவா!
அங்கம் இதுநன்று இதுநன்று எனும்மாயை அடங்கிடும் ஆகாதே: 'இந்த ஸ்தூல உடம்பு மிகவும் அழகியது, மிகவும் நல்லது' என்று உடம்பையே 'நான்' எனக் கருதி மயக்கும் அசுத்த மாயா விகாரங்கள் முற்றிலும் ஒடுங்கிப்போகுமல்லவா!
ஆசைஎலாம் அடியார் அடியோம் எனும் அத்தனை ஆகாதே: உலகியல் பொருள்களின் மீதிருந்த ஆசைகள் அனைத்தும் மாறி, 'நாங்கள் சிவனடியார்களுக்கு அடியார்கள்' என்னும் தூய தொண்டு நெறியிலேயே முழு விருப்பமாக நிலைபெறுமல்லவா!
செங்கயல் ஒண்கண் மடந்தையர் சிந்தை திளைப்பன ஆகாதே: சிவந்த கயல்மீன் போன்ற ஒளிபொருந்திய கண்களையுடைய ஆன்மநாயகியர், பெருமானின் பேரருளில் உள்ளம் திளைத்து ஆனந்தமடைவார்களல்லவா!
சீர்அடியார்கள் சிவானு பவங்கள் தெரிந்திடும் ஆகாதே: சிவநெறியில் திகழும் மெய்யடியார்கள் எய்தும் மேலான சிவானந்த அநுபூதிச் செல்வங்களை நாமும் நேரில் அறிந்து அனுபவிக்கப் பெறுவோமல்லவா!
எங்கும் நிறைந்து அமுதுஊறு பரஞ்சுடர் எய்துவது ஆகாதே: எங்கும் பரிபூரணமாக நிறைந்து, அகத்தாமரையில் அருள் அமுதாய் ஊறுகின்ற மேலான பேரொளிப் பிழம்பாகிய இறைவன் எமக்கு வசப்பட்டு எய்துவானல்லவா!
ஈறுஅறியா மறையோன் எனை ஆள எழுந்தருளப் பெறிலே: இறுதியும் எல்லையும் இல்லாத வேதாந்தப் பொருளாகிய எம் இறைவன், என்னை அடிமையாக ஆட்கொள்ளும் பொருட்டு என் முன்னே எழுந்தருளப் பெறுவானாயின்!.