திருநீலகண்ட பதிகம்
அவ்வினைக்கு இவ்வினை ஆம் என்று சொல்லும் அஃது அறிவீர்!
உய்வினை நாடாது இருப்பதும் உம்தமக்கு ஊனம் அன்றே?
கைவினை செய்து எம்பிரான் கழல் போற்றுதும் நாம் அடியோம்
செய்வினை வந்து எமைத் தீண்டப்பெறா திருநீலகண்டம்.!
நாம் செய்த தீவினைகளின் பயனாகவே துன்பங்கள் வந்து சேர்கின்றன என்பதை அறிந்தும், அதிலிருந்து விடுபடும் நல்வழியைத் தேடாமல் இருப்பது நமக்கே தீங்காகும். நாம் செய்ய வேண்டியதெல்லாம் எம்பெருமான் சிவபெருமானின் திருவடிகளைத் தொழுது, கரங்களால் அவனுக்கு நற்பணிகள் செய்து ஏத்துவது மட்டுமே.
அவ்வாறு இறைவனை இடைவிடாது போற்றி வழிபடும் அடியார்களை, அவர்களின் பழைய வினைப்பயன்களும் துன்பங்களும் ஒருபோதும் வந்து தீண்டாது; இது சிவபெருமானின் திருநீலகண்டத்தின் மீது ஆணை என திருஞானசம்பந்தர் உறுதியாக வாக்களிக்கிறார்.
சுருங்கக் கூறின், இறைவழிபாடும் தொண்டும் நம்மை எந்தவித தீவினையிலிருந்தும் காக்கும் கேடயமாக அமையும் என்பதே இப்பாடலின் சாராம்சமாகும்.
காவினை இட்டும் குளம்பல தொட்டும் கனி மனத்தால்
ஏ வினையால் எயில் மூன்று எரித்தீர் என்று இருபொழுதும்
பூவினைக் கொய்து மலரடி போற்றுதும் நாம் அடியோம்
தீவினை வந்து எமைத் தீண்டப்பெறா திருநீலகண்டம்.!
இறைவனுக்குத் தொண்டு செய்வதிலும் வழிபடுவதிலும் இரு முக்கிய வழிகளைச் சம்பந்தர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்: சமூக நற்பணிகள் மற்றும் தினசரி வழிபாடு. பூஞ்சோலைகளை உருவாக்குவது (காவினை), நீர்நிலைகளாகிய குளங்களை வெட்டுவது (குளம்) போன்ற நற்செயல்களைக் கனிந்த அன்போடு செய்ய வேண்டும்.
அத்துடன், ஒரே அம்பினால் அசுரர்களின் மூன்று கோட்டைகளையும் எரித்து அழித்த சிவபெருமானின் வீரத்தைப் போற்றி, காலை மற்றும் மாலை இருவேளையும் புது மலர்களைக் கொய்து அவனது மலரடிகளில் தூவி வழிபட வேண்டும்.
இவ்வாறு நற்பணிகளோடு பக்தியையும் இணைத்துச் செயல்படும் அடியார்களை, அவர்களின் பழைய தீவினைகளும் (தீவினை) துன்பங்களும் ஒருபோதும் வந்து தீண்டாது என்று உறுதியளிக்கிறார். இந்த வாக்குறுதியை சிவபெருமானின் நஞ்சையுண்ட புனிதமான திருநீலகண்டத்தின் மீது ஆணையாக நிறுவுகிறார்.
முலைத்தடம் மூழ்கிய போகங்களும் மற்று எவையும் எல்லாம்
விலைத்தலை ஆவணம் கொண்டு எமை ஆண்ட விரிசடையீர்!
இலைத்தலைச் சூலமும் தண்டும் மழுவும் இவை உடையீர்!
சிலைத்து எமைத் தீவினை தீண்டப்பெறா திரு நீலகண்டம்.!
உலகியல் போகங்கள், உடலின்பங்கள் மற்றும் பிற அனைத்து லௌகீகப் பற்றுகளையும் விட, சிவபெருமானின் அடிமைத்தன்மையே மேலானது. சிவபெருமான் எம்மை அடியாராக ஏற்றுக்கொண்டு, உரிமைப் பத்திரத்தின் அடிப்படையில் (விலைத்தலை ஆவணம்) முழுமையாக ஆட்கொண்ட விரிசடையைக் கொண்ட பரம்பொருள் ஆவார்.
அவர் இலை வடிவிலான சூலம், தண்டு, மழு (கோடரி) ஆகிய சக்திவாய்ந்த படைகளைக் கரங்களில் ஏந்தி, தம் அடியார்களுக்குப் பாதுகாப்பாக நிற்கிறார்.
இத்தகைய ஆற்றல்மிக்க இறைவனால் ஆட்கொள்ளப்பட்ட எம்மை, எம்முடைய பழைய தீவினைகளும் துன்பங்களும் சினந்து வந்து (சிலைத்து) ஒருபோதும் தீண்ட முடியாது! இது உலகைக் காத்த சிவபெருமானின் புனிதமான திருநீலகண்டத்தின் மீது ஆணையாகும்.
விண்ணுலகு ஆள்கின்ற விச்சா தரர்களும் வேதியரும்
புண்ணியர் என்று இரு போதும் தொழப்படும் புண்ணியரே!
கண் இமையாதன மூன்று உடையீர்! உம் கழல் அடைந்தோம்;
திண்ணிய தீவினை தீண்டப்பெறா திரு நீலகண்டம்.!
விண்ணுலகை ஆள்கின்ற வித்யாதரர்களும், வேதங்களை ஓதும் அந்தணர்களும், சிவபெருமானை மிகச்சிறந்த "புண்ணிய மூர்த்தி" என்று காலை, மாலை இருவேளையும் இடைவிடாது தொழுகின்றனர். அத்தகைய பெருமைமிக்க இறைவனே, நீர் இமையாத மூன்று கண்களை உடையவர்!
அனைவராலும் போற்றப்படும் அப்பரம்பொருளின் திருவடிகளை, அடியார்களாகிய நாம் முழுமையாகச் சரணடைந்துவிட்டோம்.
இவ்வாறு சிவபெருமானின் பாதங்களைப் புகலிடமாகக் கொண்ட எம்மை, எவ்வளவு வலிமைமிக்கதாக இருந்தாலும், நம்முடைய உறுதியான பழைய தீவினைகள் (திண்ணிய தீவினை) ஒருபோதும் வந்து தீண்ட முடியாது! இது உலகைக் காக்க நஞ்சையுண்ட சிவபெருமானின் புனிதமான திருநீலகண்டத்தின் மீது ஆணையாகும்.
மற்றிணை இல்லா மலை திரண்டன்ன திண்தோள் உடையீர்!
கிற்றெமை ஆட்கொண்டு கேளாது ஒழிவதும் தன்மைகொல்லோ?
சொற்றுணை வாழ்க்கை துறந்து உம் திருவடியே அடைந்தோம்
செற்று எமைத் தீவினை தீண்டப்பெறா திருநீலகண்டம்.!
சிவபெருமான் நிகரற்ற, மலை திரண்டது போன்ற உறுதியான தோள்களை உடையவர். அத்தகைய பேராற்றல் கொண்ட பரம்பொருளே! நீர் எங்களை அடிமையாக ஏற்றுக்கொண்ட பிறகு, எங்கள் குறைகளைக் கேளாமலும் எங்களைக் காப்பாற்றாமலும் விடுவது உமது அருட்குணத்திற்கு அழகாகுமா?
சொந்த பந்தங்கள், உற்றார் உறவினர்கள் தரும் உலகியல் வாழ்க்கைப் பற்றுகளை எல்லாம் துறந்து, நாங்கள் உமது மலரடிகளையே முழுமையாகப் புகலிடமாகக் கொண்டு சரணடைந்தோம்.
உம்மையே தஞ்சமென அடைந்த அடியார்களாகிய எம்மை, பழைய தீவினைகள் கோபத்துடன் சினந்து வந்து (செற்று) ஒருபோதும் தீண்ட முடியாது! இது உலகைக் காக்க நஞ்சையுண்ட சிவபெருமானின் புனிதமான திருநீலகண்டத்தின் மீது ஆணையாகும்.
மறக்கும் மனத்தினை மாற்றி எம் ஆவியை வற்புறுத்தி
பிறப்பில் பெருமான் திருந்து அடிக்கீழ்ப் பிழையாத வண்ணம்
பறித்த மலர்கொடு வந்துமை ஏத்தும் பணி அடியோம்
சிறப்பிலித் தீவினை தீண்டப்பெறா திருநீலகண்டம்.!
சிவபெருமானை மறக்க முற்படும் உலகியல் மனப்போக்கை மாற்றி, எம் உயிரை (ஆன்மாவை) நல்வழியில் உறுதியாக்க வேண்டும். பிறப்பற்ற பரம்பொருளான சிவபெருமானின் திருந்திய மலரடிகளில் இருந்து என்றும் விலகாதவாறு, நாளும் மலர்களைக் கொய்து வந்து அவனது புகழை ஏத்தி வழிபடும் தொண்டர்கள் நாம்.
இங்ஙனம் மனதை ஒருமுகப்படுத்தி இறைவனை இடைவிடாது துதிக்கும் அடியார்களாகிய எம்மை, எவ்வித நன்மையோ பெருமையோ இல்லாத கீழான தீவினைகள் (சிறப்பிலித் தீவினை) ஒருபோதும் வந்து தீண்ட முடியாது!
இது அகில அகில உலகங்களையும் காக்க நஞ்சை உண்டு தன் கண்டத்தில் நிறுத்திய சிவபெருமானின் புனிதமான திருநீலகண்டத்தின் மீது ஆணையாகும்.
கருவைக் கழித்திட்டு வாழ்க்கை கடிந்து உம் கழல் அடிக்கே
உருகி மலர்கொடு வந்துமை ஏத்துதும் நாம் அடியோம்
செருவில் அரக்கனைச் சீரில் அடர்த்து அருள்செய்தவரே!
திருவிலித் தீவினை தீண்டப்பெறா திருநீலகண்டம்.!
மீண்டும் மீண்டும் பிறக்கும் கருப்பப்பை வாழ்க்கையை வெறுத்து, உலகியல் மயக்கங்களை எல்லாம் துறந்து, சிவபெருமானின் திருவடிகளிலேயே மனம் உருகி மலர்களிட்டு ஏத்தி வழிபடும் அடியார்கள் நாம்.
கயிலை மலையைப் பெயர்க்க முற்பட்டுப் போரிட்ட ராவணனை, தனது கால் விரலால் அடக்கி, பின்னர் அவன் இசையைக் கேட்டு அருள்செய்த பெரு கருணையாளனே!
அத்தகைய இறைவனை மனமுருகி வழிபடும் எம்மை, நன்மையற்ற இழிவான தீவினைகள் (திருவிலித் தீவினை) ஒருபோதும் வந்து தீண்ட முடியாது! இது உலகைக் காக்க நஞ்சையுண்ட சிவபெருமானின் புனிதமான திருநீலகண்டத்தின் மீது ஆணையாகும்.
நாற்றமலர் மிசை நான்முகன் நாரணன் வாதுசெய்து
தோற்றம் உடைய அடியும் முடியும் தொடர்வு அரியீர்!
தோற்றினும் தோற்றும் தொழுது வணங்குதும் நாம் அடியோம்
சீற்ற அது ஆம் வினை தீண்டப் பெறா திரு நீலகண்டம்.!
நறுமணம் வீசும் தாமரை மலரில் வீற்றிருக்கும் பிரம்மனும், திருமாலும் "யாரே பெரியவர்" என்று வாதாடி, சிவபெருமானின் தோற்றத்திற்கு காரணமான அடியையும் முடியையும் தேடித் தொடர முடியாமல் மலைத்தனர்.
அத்தகைய பேரொளிப் பிழம்பான இறைவனின் திருவடிகளை நோக்கி, நாங்கள் எமது அகந்தையை தோற்றுப் போகச் செய்தாவது (தோற்றினும் தோற்றும்), மனம் தாழ்ந்து இறைஞ்சி வணங்கும் அடியார்கள் ஆவோம்.
இங்ஙனம் பணிவோடு சிவபெருமானை வணங்கி வழிபடும் எம்மை, சினந்து சீறிவரும் கொடிய தீவினைகள் (சீற்ற அது ஆம் வினை) ஒருபோதும் வந்து தீண்ட முடியாது! இது உலகைக் காக்க நஞ்சையுண்ட சிவபெருமானின் புனிதமான திருநீலகண்டத்தின் மீது ஆணையாகும்.
சாக்கியப் பட்டும் சமண் உருவாகி உடை ஒழிந்தும்
பாக்கியம் இன்றி இருதலைப் போகமும் பற்றுவிட்டார்
பூக்கமழ் கொன்றைப் புரிசடையீர்! அடி போற்றுகின்றோம்
தீக்குழித் தீவினை தீண்டப்பெறா திருநீலகண்டம்.!
புத்த சமயத்தைச் சேர்ந்த சாக்கியர்களாகவும், ஆடைகளைத் துறந்து சமண உருவம் தாங்கியவர்களாகவும் இருப்பவர்கள், நற்பாக்கியம் இல்லாதவர்கள். அவர்கள் இம்மை இன்பம், மறுமை இன்பம் ஆகிய இருவகை பேறுகளையும் பெறும் நல்வழியைப் பற்றத் தவறிவிட்டார்கள்.
நறுமணம் கமழும் கொன்றை மலரை ஏந்திய சடைமுடியைக் கொண்ட சிவபெருமானே! புறச்சமயங்களின் மயக்கத்தில் வீழாமல், அடியார்களாகிய நாங்கள் உமது புனிதமான திருவடிகளை மட்டுமே போற்றி வழிபடுகின்றோம்.
அவ்வாறு சிவபெருமானை மட்டுமே தஞ்சமெனக் கொண்டு போற்றும் எம்மை, நரகக் குழியைப் போன்ற கொடிய தீவினைகள் (தீக்குழித் தீவினை) ஒருபோதும் வந்து தீண்ட முடியாது! இது உலகைக் காக்க நஞ்சையுண்ட சிவபெருமானின் புனிதமான திருநீலகண்டத்தின் மீது ஆணையாகும்.
பிறந்த பிறவியில் பேணி எம்செல்வன் கழலடைவான்
இறந்த பிறவி உண்டாகில் இமையவர்கோன் அடிக்கண்
திறம்பயின் ஞானசம்பந்தன் செந்தமிழ் பத்தும் வல்லார்
நிறைந்த உலகினில் வானவர்கோனொடும் கூடுவரே.
நாம் இப்பிறவியில் இருக்கும்போதே, நம் தலைவனான சிவபெருமானின் திருவடிகளைப் போற்றி அடைவோம். முற்பிறவிகளில் நாம் செய்த நல்வினைகள் ஏதேனும் இருக்குமானால், அவற்றின் பயனாக தேவர்களுக்குத் தலைவனான சிவபெருமானின் திருவடிகளை அடைவோம்.
இறைவனின் திருவடிகளில் சிறந்த நல்வழிகளைப் (திறம்) பயின்ற திருஞானசம்பந்தர் அருளிய இந்தத் திருநீலகண்ட பதிகத்தின் செந்தமிழ்ப் பாடல்கள் பத்தையும் (இறுதி இரு பாடல்கள் தவிர்த்து முதல் பத்து பாடல்கள்) பொருள் உணர்ந்து பாட வல்லவர்கள், இந்த நிறைந்த உலகினில் தேவர்களின் தலைவனான சிவபெருமானோடும், தேவர்களோடும் என்றும் கூடி வாழும் பேரின்பத்தைப் பெறுவார்கள்.