திருச்சிற்றம்பலம்
புற்றில்வாள் அரவும் அஞ்சேன்
பொய்யர்தம் மெய்யும் அஞ்சேன்
கற்றைவார் சடைஎம் அண்ணல்
கண்ணுதல் பாதம் நண்ணி
மற்றும்ஓர் தெய்வம் தன்னை
உண்டுஎன நினைந்து எம்பெம்மாற்கு
கற்றிலாதவரைக் கண்டால்
அம்ம நாம் அஞ்சுமாறே. (8)
புற்றில்வாள் அரவும் அஞ்சேன்: பொதுவாக மனிதர்கள் புற்றுக்குள் இருக்கும் கொடிய விஷம் கொண்ட பாம்பைக் கண்டு நடுங்குவார்கள். ஆனால், சிவபெருமானின் திருவடியைப் பற்றிய அடியார்களுக்கு அந்தப் பாம்பைக் கண்டு அச்சம் இல்லை. ஏனெனில், மரணம் என்பது உடலுக்குத்தான், உயிருக்கு அல்ல என்ற தெளிவு அவர்களுக்கு உண்டு.
பொய்யர்தம் மெய்யும் அஞ்சேன்: உள்ளொன்று வைத்துப் புறமொன்று பேசும் வஞ்சகர்களின் போலி வேடத்தைக் கண்டு நான் அஞ்சுவதில்லை. அவர்களின் பொய்யான வார்த்தைகளோ அல்லது உடலோ என்னை எந்த வகையிலும் பாதிக்காது.
கற்றைவார் சடைஎம் அண்ணல் கண்ணுதல்பாதம் நண்ணி: அடர்த்தியான சடைமுடியையும், நெற்றிக் கண்ணையும் உடைய நம் சிவபெருமானின் திருவடிகளை இடைவிடாது பற்றிக் கொண்டு, அவனைச் சரணடைந்த பிறகு வேறு எதற்கும் அஞ்ச வேண்டிய அவசியம் இல்லை.
மற்றும்ஓர் தெய்வம் தன்னை உண்டுஎன நினைந்து: சிவபெருமானே முழுமுதற் கடவுள் என்று உணர்ந்த பின், அவனைத் தவிர வேறொரு தெய்வம் இருப்பதாக எண்ணுவதும், பிற தெய்வங்களை நாடுவதும் அஞ்ஞானம்.
எம்பெம்மாற்கு கற்றிலாதவரைக் கண்டால் அம்ம நாம் அஞ்சுமாறே: நம் பெருமானாகிய சிவபெருமானின் புகழைப் பாடத் தெரியாதவர்களையும், அவனது பெருமையை உணர்ந்து அன்பு செய்யக் கற்காதவர்களையும் காணும்போதுதான் எனக்கு மிகுந்த அச்சம் ஏற்படுகிறது. "ஐயோ! இவர்கள் இறைவனை உணரவில்லையே, இவர்களோடு சேர்ந்தால் நமக்கும் அந்த அறியாமை வந்துவிடுமோ?" என்பதே அந்த பயம்.
வெருவரேன் வேட்கை வந்தால்
வினைக்கடல் கொளினும் அஞ்சேன்
இருவரால் மாறு காணா
எம்பிரான் தம்பிரானாம்
திருவுரு அன்றி மற்றுஓர்
தேவர் எத்தேவர் என்ன
அருவரா தவரைக் கண்டால்
அம்ம நாம் அஞ்சுமாறே. (16)
வெருவரேன் வேட்கை வந்தால்: என் உள்ளத்தில் உலகப் பொருட்கள் மீது ஆசையோ அல்லது புலன் இன்பங்கள் மீதான வேட்கையோ ஒருவேளை தோன்றினாலும், அதைக் கண்டு நான் அஞ்சி நடுங்கமாட்டேன் (ஏனெனில் இறைவனருள் அதை வெல்லும் என்ற நம்பிக்கை எனக்கு உண்டு).
வினைக்கடல் கொளினும் அஞ்சேன்: நமது முன்வினை, பின்வினை என்று சொல்லப்படும் கர்மவினைகள் யாவும் ஒரு பெரும் கடல் போல நம்மைச் சூழ்ந்து கொள்ள வந்தாலும், நான் சிறிதும் அஞ்சமாட்டேன். வினைப்பயன்கள் ஒருவனை நிலைகுலையச் செய்யும் வல்லமை கொண்டவை என்றாலும், சிவபெருமான் திருவடியைப் பற்றிக் கொண்ட எனக்கு அந்த வினைக் கடல் ஒரு துளிக்குச் சமம்.
இருவரால் மாறு காணா: படைப்புக் கடவுளான பிரம்மாவும், காக்கும் கடவுளான திருமாலும் தேடிச் சென்றும் அதன் எல்லையைக் காண முடியாத (அடி முடி காண முடியாத) ஜோதிப் பிழம்பாக நின்றவன் நம் இறைவன். மிக உயரிய நிலையில் உள்ளவர்களாலேயே முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ள முடியாத பெரும் தத்துவமாக அவன் விளங்குகிறான்.
எம்பிரான் தம்பிரானாம்: அப்படிப்பட்ட பெருமைமிக்க சிவபெருமான் எனக்குத் தலைவன் (எம்பிரான்). அவன் எனக்கு மட்டும் தலைவன் அல்ல, தேவர்களுக்கும் முனிவர்களுக்கும் கூட மேலான தலைவனாக (தம்பிரான்) விளங்குகிறான். அகிலாண்ட கோடி பிரம்மாண்ட நாயகனாக அவன் திகழ்கிறான்.
திருவுரு அன்றி மற்றுஓர்: அந்தச் சிவபெருமானின் மங்களகரமான திருவுருவத்தைத் தவிர, வேறு எந்த ஒரு வடிவத்தையும் நான் முழுமுதற் கடவுளாகக் கருதமாட்டேன். என் சிந்தையும் செயலும் அந்த ஒருவனையேச் சார்ந்து நிற்கும்.
தேவர் எத்தேவர் என்ன: சிவபெருமானைத் தவிர மற்ற தேவர்களைப் பார்த்து, "இவர்கள் யார்? இவர்களால் என்ன பயன்?" என்று துச்சமாகக் கருதி, அவர்களைக் கடவுளாக ஏற்க மறுக்கும் மன உறுதி எனக்கு உண்டு.
அருவரா தவரைக் கண்டால்: மேலே சொன்னது போல, சிவபெருமானே மேலான கடவுள் என்பதை உணராமல், பிற தெய்வங்களை முதன்மையாகக் கொண்டு வாழ்பவர்களைக் கண்டாலோ அல்லது சிவபக்தியில் பற்று இல்லாதவர்களைக் கண்டாலோ...
அம்ம நாம் அஞ்சுமாறே: அப்பப்பா! அத்தகையோரைத் தரிசிப்பதற்கே நான் அஞ்சுகிறேன். வினைக் கடலைக் கண்டு அஞ்சாத நான், மரணத்தைக் கண்டு அஞ்சாத நான், சிவபெருமானின் பெருமையை உணராத மனிதர்களுடன் சகவாசம் கொள்ள நேரிடுமோ என்று நினைத்து மிகவும் அஞ்சுகிறேன்.
வன்புலால் வேலும் அஞ்சேன்
வளைக்கையார் கடைக்கண் அஞ்சேன்
என்புஎலாம் உருக நோக்கி
அம்பலத்து ஆடுகின்ற
என்பொலா மணியை ஏத்தி
இனிது அருள் பருகமாட்டா
அன்பு இலாதவரைக் கண்டால்
அம்ம நாம் அஞ்சுமாறே. (24)
வன்புலால் வேலும் அஞ்சேன்: கொலைத்தொழில் புரியும் வேற்படை என் மார்பைப் பிளக்க வந்தாலும் நான் அஞ்சமாட்டேன். உடலை அழிக்கும் ஆயுதங்கள் ஆன்மாவை ஒன்றும் செய்யாது என்ற தெளிவு இருப்பதால், மரணத்தைக் கண்டு மணிவாசகர் பயப்படுவதில்லை.
வளைக்கையார் கடைக்கண் அஞ்சேன்: கைகளில் வளையல் அணிந்த பெண்களின் வசீகரமான பார்வையில் (சிற்றின்பத்தில்) மயங்கி, என் நற்பண்புகளை இழந்துவிடுவேனோ என்ற அச்சமும் எனக்கில்லை. உலகியல் மாயைகள் என்னை நிலைகுலையச் செய்யாது.
என்புஎலாம் உருக நோக்கி: உடலுக்கு ஆதாரமாக இருக்கும் எலும்புகளும் கூட நெகிழ்ந்து உருகும்படியான ஆழ்ந்த பக்தியுடன் இறைவனை நோக்கி...
அம்பலத்து ஆடுகின்ற: தில்லைச் சிற்றம்பலத்திலும், உலகெங்கும் நிறைந்திருக்கும் பொதுவெளியிலும், அருட்பெருஞ்ஜோதியாய் ஆனந்த நடனம் புரிகின்ற...
என்பொலா மணியை ஏத்தி: உளியால் துளையிடப்படாத, இயற்கையிலேயே ஒளிமிக்க மாசற்ற மாணிக்கம் போன்ற இறைவனை மனதாரப் போற்றித் துதித்து...
இனிது அருள் பருகமாட்டா: இறைவன் வழங்கும் தித்திப்பான பேரருள் அமுதத்தை உண்டு மகிழத் தெரியாத, அந்த தெய்வீகச் சுவையை அறியாத...
அன்பு இலாதவரைக் கண்டால்: எல்லா உயிர்களிடத்தும் கருணை காட்டாத மற்றும் இறைவன் பால் அன்பு கொள்ளாத கல்மனம் படைத்த மனிதர்களை நான் பார்க்க நேர்ந்தால்...
அம்ம நாம் அஞ்சுமாறே: ஐயோ! அதுவே எனக்குப் பேரச்சத்தைத் தருகிறது. அத்தகையவர்களின் சேர்க்கை என் ஆன்ம லாபத்தைக் கெடுத்து, என்னை இருளில் தள்ளிவிடுமோ என்று எண்ணி நான் மிகவும் அஞ்சுகிறேன்.
கிளியனார் கிளவி அஞ்சேன்
அவர்கிறி முறுவல் அஞ்சேன்
வெளியநீறு ஆடும் மேனி
வேதியன் பாதம் நண்ணித்
துளிஉலாம் கண்ணர் ஆகித்
தொழுதுஅழுது உள்ளம் நெக்குஇங்கு
அளி இலாதவரைக் கண்டால்
அம்ம நாம் அஞ்சுமாறே. (36)
கிளியனார் கிளவி அஞ்சேன்: கிளியைப் போன்ற இனிமையான மொழிகளைப் பேசும் பெண்களின் பேச்சைக் கேட்டு, என் மனம் மயங்கி நெறி தவறிவிடுமோ என்று நான் அஞ்சமாட்டேன். உலகியல் கவர்ச்சிகள் என்னை ஈர்க்காது.
அவர்கிறி முறுவல் அஞ்சேன்: அவர்கள் காட்டும் வஞ்சகமானப் புன்னகையையோ (கிறி - பொய்/வஞ்சனை), மயக்கும் தோற்றத்தையோ கண்டு நான் அஞ்சமாட்டேன். அவை என் ஆன்ம உறுதியைச் சிதைக்க முடியாது.
வெளியநீறு ஆடும் மேனி: வெண்மையான திருநீற்றைத் தனது திருமேனி முழுவதும் அணிந்து பிரகாசிக்கின்ற...
வேதியன் பாதம் நண்ணித்: மறைகளின் பொருளாக விளங்கும் அந்த இறைவனுடைய திருவடிகளைச் சரணடைந்து...
துளிஉலாம் கண்ணர் ஆகித்: இறைவனின் பெருமையை நினைந்து, கண்களில் இருந்து ஆனந்தக் கண்ணீர் துளிகள் தாரை தாரையாக வழியப் பெற்று...
தொழுதுஅழுது உள்ளம் நெக்குஇங்கு : அவனைத் தொழுது, அழுது, அன்பு மேலீட்டால் உள்ளம் குழைந்து உருகி நிற்கும் நிலை வாய்க்கப் பெறாத...
அளி இலாதவரைக் கண்டால்: இறைவன் மீதோ அல்லது பிற உயிர்கள் மீதோ எள்ளளவும் கருணையும் (அளி - கருணை/அன்பு) இல்லாத மனிதர்களை இந்த உலகில் நான் காண நேர்ந்தால்...
அம்ம நாம் அஞ்சுமாறே: ஐயோ! அதைக் கண்டுதான் நான் மிகவும் அஞ்சுகிறேன். அத்தகைய அன்பு இல்லாதவர்களின் தொடர்பு, எம்பெருமானின் அருட்பெருஞ்ஜோதி நிலையை அடைய விடாமல் என்னைத் தடுத்துவிடுமோ என்று நான் நடுங்குகிறேன்.
பிணிஎலாம் வரினும் அஞ்சேன்
பிறப்பினோடு இறப்பும் அஞ்சேன்
துணிநிலா அணியினான் தன்
தொழும்பரோடு அழுந்தி அம்மால்
திணிநிலம் பிளந்தும் காணாச்
சேவடி பரவி வெண்ணீறு
அணிகிலா தவரைக் கண்டால்
அம்ம நாம் அஞ்சுமாறே. (40)
பிணிஎலாம் வரினும் அஞ்சேன்: இந்த உடலை வாட்டக்கூடிய நோய்கள் (பிணிகள்) கூட்டமாகத் திரண்டு வந்தாலும் நான் அஞ்சமாட்டேன். உடல் அழியக்கூடியது என்ற தெளிவு இருப்பதால், நோய்களைக் கண்டு நான் கலங்குவதில்லை.
பிறப்பினோடு இறப்பும் அஞ்சேன்: மீண்டும் மீண்டும் பிறப்பதையோ, அல்லது இப்பிறவி முடிந்து இறப்பதையோ கண்டு நான் பயப்பட மாட்டேன். பிறப்பு-இறப்பு எனும் சுழற்சி என்னை அச்சுறுத்தாது.
துணிநிலா அணியினான் தன்: வெட்டப்பட்ட இளம் நிலாவைப் (பிறைச்சந்திரன்) சடாமுடியில் ஆபரணமாக அணிந்திருக்கும் சிவபெருமானுடைய...
தொழும்பரோடு அழுந்தி அம்மால்: தொண்டர்களாகிய அடியார் கூட்டத்தோடு கலந்து, பக்தி வெள்ளத்தில் மூழ்கித் திளைக்காமல்...
திணிநிலம் பிளந்தும் காணாச்: வலிய பூமியைப் பிளந்து கொண்டு பாதாளம் வரை சென்ற திருமாலும் (வராக அவதாரம் எடுத்து) தேடிப் பார்க்க முடியாத...
சேவடி பரவி வெண்ணீறு: அந்த இறைவனின் சிவந்த திருவடிகளைப் போற்றித் துதிக்காமலும், நெற்றியில் திருவெண்ணீற்றைத் தரிக்காமலும்...
அணிகிலா தவரைக் கண்டால்: பக்தியின் அடையாளமான திருநீற்றை அணியாத, இறைச் சிந்தனை அற்ற மனிதர்களை நான் நேருக்கு நேர் காண நேர்ந்தால்...
அம்ம நாம் அஞ்சுமாறே: ஐயோ! அதை நினைத்துதான் நான் மிகவும் அஞ்சுகிறேன். அத்தகையவர்களின் தொடர்பு, என் இறைப்பற்றைச் சிதைத்துவிடுமோ என்று நான் நடுங்குகிறேன்.
வாள்உலாம் எரியும் அஞ்சேன்
வரை புரண்டிடினும் அஞ்சேன்
தோள்உலாம் நீற்றன் ஏற்றன்
சொற்பதம் கடந்த அப்பன்
தாள தாரைகள் ஏத்தித்
தடமலர் புனைந்து நையும்
ஆள்அலா தவரைக் கண்டால்
அம்ம நாம் அஞ்சுமாறே. (48)
வாள்உலாம் எரியும் அஞ்சேன்: வாள் வீசுவது போல கொழுந்துவிட்டு எரியும் நெருப்பைக் கண்டால் சாதாரண மனிதர்கள் அஞ்சுவார்கள். ஆனால், சிவசிந்தனையில் இருப்பவன் அந்த நெருப்பைக் கண்டு அஞ்சமாட்டான்.
வரை புரண்டிடினும் அஞ்சேன்: பெரிய மலைகளே பெயர்ந்து தன் மீது விழுந்தாலும், மரணத்திற்கு அஞ்சி அவன் நடுங்க மாட்டான். உடல் அழியும் இயற்கை நிகழ்வுகளைக் கண்டு அவனுக்கு அச்சமில்லை.
தோள்உலாம் நீற்றன் ஏற்றன்: தோள்களில் வெண்மையான திருநீற்றைப் பூசியவனும், காளை வாகனத்தில் ஏறி வருபவனுமான சிவபெருமான்,
சொற்பதம் கடந்த அப்பன்: நம்முடைய பேச்சிற்கும், சொற்களுக்கும் எட்டாத எல்லைகளைக் கடந்த பரம்பொருள் அவன். அந்தத் தந்தையின் பெருமையை யாராலும் முழுமையாகச் சொல்லிவிட முடியாது.
தாள தாமரைகள் ஏத்தித்: அத்தகைய இறைவனின் தாமரை போன்ற மென்மையான திருவடிகளைப் போற்றிப் புகழ்ந்து,
தடமலர் புனைந்து நையும்: அழகிய மலர்களைத் தூவி வழிபட்டு, பக்தியினால் மனம் கசிந்து உருகுகின்ற குணம் அடியவர்களுக்கு உண்டு.
ஆள்அலா தவரைக் கண்டால்: அவ்வாறு இறைவனுக்கு ஆட்படாமல், பக்தி உணர்வு இல்லாமல், உலகியல் மாயையில் மூழ்கிக் கிடப்பவர்களைக் காணும் போது,
அம்ம நாம் அஞ்சுமாறே: "ஐயோ!" என்று நாம் அஞ்சுகிறோம். அவர்களின் சகவாசம் நம்முடைய ஆன்மீகப் பயணத்தைத் திசைதிருப்பும் என்பதால் வரும் அச்சம் இது.
தகைவுஇலாப் பழியும் அஞ்சேன்
சாதலை முன்னம் அஞ்சேன்
புகைமுகந்து எரிகை வீசிப்
பொலிந்த அம்பலத்துள் ஆடும்
முகைநகைக் கொன்றை மாலை
முன்னவன் பாதம்ஏத்தி
அகம்நெகா தவரைக் கண்டால்
அம்ம நாம் அஞ்சுமாறே. (56)
தகைவுஇலாப் பழியும் அஞ்சேன்: ஒரு மனிதன் தன் மானத்திற்காகச் சமூகம் சுமத்தும் பழிச்சொற்களுக்கு அஞ்சுவது இயல்பு. ஆனால், மாணிக்கவாசகர் எவ்வித அடிப்படையும் இல்லாத, தகுதியற்ற வீண்பழிகள் தன் மீது சுமத்தப்பட்டாலும் அதைக் கண்டு சிறிதும் அஞ்சமாட்டேன் என்கிறார்.
சாதலை முன்னம் அஞ்சேன்: மனிதப் பிறவியின் மிகப்பெரிய அச்சம் மரணம். அது எப்போது வரும் என்று தெரிந்தாலும் அல்லது அது நம் முன்னே வந்து நின்றாலும், "சாகப் போகிறோமே" என்ற பயம் அடியவர்களுக்கு இல்லை. ஏனெனில், அவர்கள் உடலைத் தாண்டிய ஆன்ம நனவு பெற்றவர்கள்.
புகைமுகந்து எரிகை வீசிப்: சிவபெருமான் சுடுகாட்டில் நடனம் ஆடுபவன். அங்கு எழும் பிணப்புகையைத் தழுவியபடி, தன் திருக்கரத்தில் கனலை ஏந்தி வீசி ஆடுகின்ற அவனது கோலம் அஞ்சத்தக்கதாகத் தோன்றினாலும், பக்தர்களுக்கு அதுவே புகலிடம்.
பொலிந்த அம்பலத்துள் ஆடும்: தில்லையம்பலம் எனப்படும் சிதம்பரத்தில் பேரொளியுடன் ஞானக்கூத்து ஆடுபவன் இறைவன். அவன் அண்ட சராசரங்களையும் இயக்கும் பேராற்றல் கொண்டவன்.
முகைநகைக் கொன்றை மாலை: அரும்புகள் மலர்வதைச் சிரிப்பிற்கு ஒப்பிட்டு, அத்தகைய அழகிய கொன்றை மலர் மாலையைத் தன் சடைமுடியில் அணிந்திருப்பவன் சிவபெருமான். அவனது தோற்றம் மென்மையும் வன்மையும் கலந்தது.
முன்னவன் பாதம்ஏத்தி: எல்லாவற்றிற்கும் முதன்மையானவனாக விளங்கும் அந்த முன்னவனின் மலர் போன்ற திருவடிகளைத் தொழுது, புகழ்ந்து பாடி வழிபடுதல் வேண்டும்.
அகம்நெகா தவரைக் கண்டால்: இவ்வளவு சிறப்புகளைக் கொண்ட இறைவனின் புகழைக் கேட்டும், அவனது கருணையை உணர்ந்தும் எவருடைய மனம் உருகவில்லையோ (அகம் நெகிழ்ந்து போகவில்லையோ), அத்தகையக் கல்நெஞ்சம் படைத்தவர்களைக் காணும் போது அச்சம் உண்டாகிறது.
அம்ம நாம் அஞ்சுமாறே: ஐயோ! இறை சிந்தனை இல்லாத, இரக்கமற்ற அந்த மனிதர்களின் சகவாசம் நம்மைப் பக்தி நெறியில் இருந்து விலக்கிவிடும் என்பதால், அதைக் கண்டு நாம் பெரிதும் அஞ்சுகிறோம்.
தறிசெறி களிறும் அஞ்சேன்
தழல்விழி உழுவை அஞ்சேன்
வெறிகமழ் சடையன் அப்பன்
விண்ணவர் நண்ண மாட்டாச்
செறிதரு கழல்கள் ஏத்திச்
சிறந்தினிது இருக்கமாட்டா
அறிவுஇலா தவரைக் கண்டால்
அம்ம நாம் அஞ்சுமாறே. (64)
தறிசெறி களிறும் அஞ்சேன்: கட்டுத்தறியை முறித்துக்கொண்டு வரும் மதம் பிடித்த யானையைக் கண்டால் எவரும் நடுங்குவர். ஆனால், சிவபெருமானின் திருவடியைப் பற்றியிருக்கும் மாணிக்கவாசகர், அத்தகைய மதம் கொண்ட யானை தன் முன்னே வந்தாலும் அதைக் கண்டு அஞ்சமாட்டேன் என்கிறார்.
தழல்விழி உழுவை அஞ்சேன்: நெருப்புப் பொறி பறக்கும் கண்களை உடைய கொடிய புலியைக் கண்டாலும் அஞ்சமாட்டேன். காட்டில் வாழும் விலங்குகளால் ஏற்படும் உயிருக்கு ஆபத்தான சூழல்களும் இறைவனடி சேர்ந்தாரைப் பயமுறுத்துவதில்லை.
வெறிகமழ் சடையன் அப்பன்: நறுமணம் கமழும் கொன்றை மலர்களை அணிந்த சடைமுடியை உடையவன் நம் தந்தை சிவபெருமான். அவன் அடியார்களின் உள்ளத்தில் என்றும் நீங்காது வாசம் செய்பவன்.
விண்ணவர் நண்ண மாட்டா: முப்பத்து முக்கோடி தேவர்களாலும் கூட எளிதில் அணுக முடியாத அல்லது நெருங்கிப் பார்க்க முடியாத அரிய பெருமையைக் கொண்டவன் அவன். ஞானத்தால் மட்டுமே அவனை உணர முடியும்.
செறிதரு கழல்கள் ஏத்திச்: அத்தகைய உயர்ந்த இறைவனின் வீரக்கழல்கள் அணிந்த திருவடிகளைப் போற்றிப் புகழ்ந்து, இடைவிடாது அவனையே சிந்தித்து,
சிறந்தினிது இருக்கமாட்டா: அந்தப் பேரின்ப நிலையில் திளைத்து, அமைதியாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் இருக்கத் தெரியாத மனிதர்கள் இவ்வுலகில் உண்டு.
அறிவுஇலா தவரைக் கண்டால்: உண்மையான அறிவு என்பது இறைவனை உணர்வதே; அந்த அறிவில்லாமல், வீணான உலகக் காரியங்களில் மூழ்கிக் கிடப்பவர்களைக் கண்டால் அச்சம் ஏற்படுகிறது.
அம்ம நாம் அஞ்சுமாறே: ஐயோ! இறைவனின் பெருமையை உணராத அந்த அறிவிலிகளோடு சேர்வதால் நம்முடைய சிவஞானமும் மழுங்கிவிடுமோ என்று எண்ணி நாம் பெரிதும் அஞ்சுகிறோம்.
மஞ்சுஉலாம் உருமும் அஞ்சேன்
மன்னரோடு உறவும் அஞ்சேன்
நஞ்சமே அமுதம் ஆக்கும்
நம்பிரான் எம்பிரானாய்ச்
செஞ்செவே ஆண்டு கொண்டான்
திருமுண்டம் தீட்ட மாட்டாது
அஞ்சுவார் அவரைக் கண்டால்
அம்ம நாம் அஞ்சுமாறே. (72)
மஞ்சுஉலாம் உருமும் அஞ்சேன்: மேகக்கூட்டங்களுக்கு இடையே தோன்றி, காதுகள் செவிடாகும் வகையில் அதிரும் இடிமுழக்கத்தைக் கண்டு நான் அஞ்சமாட்டேன். இயற்கைச் சீற்றங்களின் பேரொலி அடியவர்களை நிலைகுலையச் செய்யாது.
மன்னரோடு உறவும் அஞ்சேன்: அதிகாரமும் செருக்கும் கொண்ட மன்னர்களோடு ஏற்படும் உறவிற்கும் நான் அஞ்சமாட்டேன். உலகியல் அதிகாரமோ, அதனால் வரும் ஆபத்துகளோ இறைவனைச் சார்ந்திருப்பவரைப் பயமுறுத்துவதில்லை.
நஞ்சமே அமுதம் ஆக்கும்: ஆலகால விஷத்தையே அடியவர்களுக்காக அமுதாக மாற்றித் தான் உண்டு அருளியவன் சிவபெருமான். தீமையையும் நன்மையாக்க வல்லவன் அவன் என்ற நம்பிக்கை இருக்கும்போது வேறு பயம் ஏது?
நம்பிரான் எம்பிரானாய்ச்: அத்தகைய ஆற்றல் மிக்க நம் பெருமான், எனக்கும் தலைவனாகி, என்னைத் தனக்குரியவனாக ஏற்றுக்கொண்டு,
செஞ்செவே ஆண்டு கொண்டான்: எவ்விதக் கோணலும் இல்லாத நேர்மையான ஞான மார்க்கத்தில் என்னை ஆட்கொண்டான். செம்மையான வழியில் என்னை வழிநடத்தும் கருணையை அவன் புரிந்தான்.
திருமுண்டம் தீட்ட மாட்டாது: சிவபெருமானின் அடையாளமான திருநீற்றை (திருமுண்டம்) நெற்றியில் அணியத் தயங்குகின்ற அல்லது அணிய மறுக்கின்ற,
அஞ்சுவார் அவரைக் கண்டால்: "திருநீறு அணிந்தால் உலகம் என்ன சொல்லுமோ?" என்று உலகப் பழிக்கு அஞ்சி, சிவச் சின்னங்களைத் தரிக்கப் பயப்படுபவர்களைக் கண்டால்,
அம்ம நாம் அஞ்சுமாறே: ஐயோ! அத்தகையவர்களைக் கண்டுதான் நாம் அஞ்சுகிறோம். இறைவனின் அடையாளத்தையே அணிய அஞ்சுபவர்கள், மெய்யறிவை அடையமாட்டார்கள் என்பதால் அவர்களின் சேர்க்கையைக் கண்டு அடியவர் அஞ்சுகிறார்
கோணிலா வாளி அஞ்சேன்
கூற்றுவன் சீற்றம் அஞ்சேன்
நீணிலா அணியினானை
நினைந்து நைந்து உருகிநெக்கு
வாணிலாம் கண்கள் சோர
வாழ்த்தி நின்றுஏத்த மாட்டா
ஆணலா தவரைக் கண்டால்
அம்ம நாம் அஞ்சுமாறே. (80)
கோணிலா வாளி அஞ்சேன்: குறி தவறாமல் நேராகப் பாயும் கூர்மையான அம்புகளைக் கண்டு நான் அஞ்சமாட்டேன். போர்க்களத்தில் உயிரைப் பறிக்க வரும் ஆயுதங்கள் அடியவர்களின் மன உறுதியைச் சிதைப்பதில்லை.
கூற்றுவன் சீற்றம் அஞ்சேன்: உயிரைக் கவர வரும் எமதர்மனின் கோபத்தைக் கண்டு நான் அஞ்சமாட்டேன். மரணத்தின் அதிபதியே நேரில் வந்தாலும், சிவபெருமானின் திருவடியைப் பற்றியவருக்கு அங்கே அச்சமில்லை.
நீணிலா அணியினானை: நீண்ட ஒளியை வீசுகின்ற பிறைச்சந்திரனைத் தன் சடைமுடியில் ஆபரணமாக அணிந்திருப்பவன் சிவபெருமான். அந்தப் பேரொளிப் பிழம்பான இறைவனை,
நினைந்து நைந்து உருகிநெக்கு: இடைவிடாது மனதில் நினைத்து, அவனது கருணையை எண்ணி மனம் கசிந்து, மெழுகு போல உருகி, நெகிழ்ந்து நிற்கும் பக்குவம் வேண்டும்.
வாணிலாம் கண்கள் சோர: ஒளியுள்ள கண்களிலிருந்து ஆனந்தக் கண்ணீர் தாரை தாரையாக வழியுமாறு, நெகிழ்ச்சியான நிலையில் நின்று,
வாழ்த்தி நின்றுஏத்த மாட்டா: அந்தப் பரம்பொருளைப் போற்றித் துதிக்கத் தெரியாத, அல்லது அவ்வாறு வழிபட மனமில்லாத,
ஆணலா தவரைக் கண்டால்: இங்கே 'ஆணலா தவர்' என்பது ஆண்மையற்றவர் என்ற பொருள் அல்ல; இறைவனுக்குத் தொண்டு செய்யும் மன உறுதி (ஆன்மீக வீரம்) இல்லாதவர்களைக் குறிக்கிறது. அத்தகைய ஆன்மீகப் பலம் இல்லாதவர்களைக் கண்டால்,
அம்ம நாம் அஞ்சுமாறே: ஐயோ! நாம் மிகவும் அஞ்சுகிறோம். அம்புகளுக்கும் எமனுக்கும் அஞ்சாத நாம், இறைவனை நினைந்து உருகும் தன்மையற்ற கடின மனம் கொண்டவர்களைக் கண்டு அஞ்சுகிறோம்.