திருச்சிற்றம்பலம்
பொய்யனேன் அகம்நெகப் புகுந்து அமுதுஊறும்
புதுமலர்க் கழல் இணையடி பிரிந்தும்
கையனேன் இன்னும் செத்திலேன் அந்தோ
விழித்திருந்து உள்ளக் கருத்தினை இழந்தேன்
ஐயனே அரசே அருட்பெருங் கடலே
அத்தனே அயன் மாற்கு அறிஒண்ணாச்
செய்ய மேனியனே செய்வகை அறியேன்
திருப்பெருந்துறை மேவிய சிவனே. (8)
பொய்யனேன் அகம்நெகப் புகுந்து அமுதுஊறும் புதுமலர்க்கழல் இணையடி பிரிந்தும்: பொய்யும் வஞ்சகமும் நிறைந்த என் நெஞ்சம் உருகி நெகிழும்படி, எம்பெருமான் தானாகவே என் உள்ளே புகுந்தான். புதுமலர் போன்ற அவனது சிலம்பணிந்த திருவடிகள் எனக்குள் பேரானந்த அமுதை ஊறச்செய்தன. ஆஹா! அப்படிப்பட்ட ஒப்பற்ற திருவடித் இன்பத்தை அனுபவித்த நான், இன்று அந்தத் திருவடிகளைப் பிரிந்து நிற்கின்றேனே!
கையனேன் இன்னும் செத்திலேன் அந்தோ விழித்திருந்துஉள்ளக் கருத்தினை இழந்தேன்: அந்தோ! இறைவனின் திருவடியைப் பிரிந்த கணமே இந்த உயிர் பிரிந்திருக்க வேண்டும். ஆனால், கீழோனாகிய நான் இறந்துபடாமல் இன்னும் இந்த உடலைச் சுமந்து கொண்டு உயிரோடு இருக்கிறேனே! கண்கள் விழித்திருந்தும், நெஞ்சில் நல்உணர்வோடு இருப்பது போல் தோன்றினாலும், இறைவனைச் சிந்திக்க வேண்டிய என் மனத்தின் மெய்யுணர்வையும் உண்மையான குறிக்கோளையும் இழந்து தவிக்கின்றேன்.
ஐயனே அரசே அருட்பெருங் கடலே அத்தனே: என் தலைவனே! என்னை ஆளும் அரசனே! எல்லை இல்லாத அருட்பெருங்கடலே! எனக்குத் தந்தையாய் நின்று வழிகாட்டும் எம்பிரானே!
அயன் மாற்கு அறிஒண்ணாச் செய்ய மேனியனே செய்வகை அறியேன் திருப்பெருந்துறை மேவிய சிவனே: படைப்புக் கடவுளான பிரம்மனாலும், காத்தல் கடவுளான திருமாலினாலும் தேடி மாலையிட்டும் அறிய முடியாத சிவந்த திருமேனியை உடையவனே! திருப்பெருந்துறைத் திருத்தலத்தில் எழுந்தருளி என்னை ஆட்கொண்ட சிவனே! உன்னைப் பிரிந்த யான் இனி என்ன செய்வது? எந்த வழியில் செல்வது? என்று அறியாது திகைத்து நிற்கின்றேன்; என்னை மீண்டும் உன்னடியில் சேர்த்து ஆட்கொண்டருள்வாயாக!
புற்றுமாய் மரமாய்ப் புனல் காலே
உண்டியாய் அண்ட வாணரும் பிறரும்
வற்றி யாரும்நின் மலரடி காணா
மன்ன என்னைஓர் வார்த்தையுள் படுத்துப்
பற்றினாய் பதையேன் மனமிக உருகேன்
பரிகிலேன் பரியா உடல் தன்னைச்
செற்றிலேன் இன்னும் திரிதரு கின்றேன்
திருப்பெருந்துறை மேவிய சிவனே. (16)
புற்றுமாய் மரமாய்ப் புனல் காலே உண்டியாய்: மண்ணில் ஊறும் புற்றுக்களாகவும், அசையாத மரங்களாகவும், நீரே உணவாகக் கொண்ட ஊழிக்காலத்து மேகங்களாகவும், காற்றையே உணவாகக் கொண்டு தவம் செய்யும் யோகிகளாகவும்.
அண்ட வாணரும் பிறரும் வற்றி யாரும்நின் மலரடி காணா: பிரம்மா உள்ளிட்ட அனைத்து அண்டப் பெருவெளியின் தேவர்களும் மற்றைய உயிர்களும் தங்களது ஆற்றல் வற்றி, எவ்வளவோ முயன்றும் உனது மலர் போன்ற திருவடிகளைக் காண முடியாமல் தவிக்க.
மன்ன என்னைஓர் வார்த்தையுள் படுத்துப் பற்றினாய்: அப்படிப்பட்ட பரம்பொருளாகிய நீ, எந்த வகையிலும் தகுதியற்ற என்னை உனது அன்பான ஒரே ஒரு திருவாசக வார்த்தைக்குள் ஆட்படுத்திப் பிடித்துக்கொண்டாய்!
பதையேன் மனமிக உருகேன் பரிகிலேன் பரியா உடல் தன்னைச் செற்றிலேன்: அத்தகைய பெருங்கருணையைப் பெற்றும், உன் பிரிவை எண்ணி என் மனம் பதைபதைக்கவில்லையே; உன்னை நினைத்து என் மனம் முழுமையாக உருகவில்லையே; இந்த உடலின் மீதுள்ள பற்றை என்னால் ஒழிக்க முடியவில்லையே; பொல்லாத இந்த உடலைத் தண்டித்து அடக்கவில்லையே!
இன்னும் திரிதரு கின்றேன் திருப்பெருந்துறை மேவிய சிவனே: எல்லாவற்றையும் உணர்ந்திருந்தும் உலகியலில் இன்னும் அலைந்து திரிந்துகொண்டிருக்கிறேனே, திருப்பெருந்துறையில் வீற்றிருக்கும் என் சிவனே!
புலைய னேனையும் பொருள்என நினைந்துஉன்
அருள் புரிந்தனை புரிதலும் களித்துத்
தலையினால் நடந்தேன் விடைப் பாகா
சங்கரா எண்ணில் வானவர்க்கு எல்லாம்
நிலையனே அலைநீர் விடம் உண்ட
நித்தனே அடையார் புரம் எரித்த
சிலையனே எனைச் செத்திடப் பணியாய்
திருப்பெருந்துறை மேவிய சிவனே. (24)
புலையனேனையும் பொருள் என நினைந்து உன் அருள் புரிந்தனை: எந்தவித தகுதியும் இல்லாத, கீழ்மையான மன இயல்புகளை உடையவனும், அறிவற்றவனுமாகிய என்னையும் ஒரு பொருட்டாக மதிக்காமல், கருணையோடு தேடி வந்து உனது திருவருளைப் பொழிந்தாய்.
புரிதலும் களித்துத் தலையினால் நடந்தேன்: அவ்வாறு நீ எனக்கு அருள் செய்த மாபெரும் பேற்றினைப் பெற்றவுடன், என் மனம் பேருவகை கொண்டு தத்தளித்தது; ஆணவத்தினால் தலைகால் புரியாமல் தலைகீழாக அகந்தைக் கொண்டு திரிந்தேன்.
விடைப் பாகா சங்கரா எண் இல் வானவர்க்கு எல்லாம் நிலையனே: இடப வாகனத்தை உடையவனே! இன்பங்களைச் செய்பவனே! எண்ணற்ற தேவர்களுக்கெல்லாம் இறுதி ஆதாரமாய் நிலைபெற்று விளங்குபவனே!
அலை நீர் விடம் உண்ட நித்தனே அடையார் புரம் எரித்த சிலையனே: அலைகள் மோதும் பாற்கடலில் பொங்கி எழுந்த கொடிய ஆலகால நஞ்சினை உலகைக் காக்க வேண்டி உண்டு நிலைத்தருளிய நித்தியனே! உன்னை எதிர்த்த பகைவர்களின் முப்புரங்களை அழற்சிலையால் எரித்துச் சாம்பலாக்கிய வில்லாளனே!
எனைச் செத்திடப் பணியாய் திருப்பெருந்துறை மேவிய சிவனே: அத்தகைய பெருமைகளைக் கொண்டவனும், திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியிருப்பவனுமான சிவனே! உன்னை மறந்து மயங்கிய எனது பழைய உலகியல் உடல் உணர்வுகள் செத்து, உனது திருவடிகளையே பற்றிக் கொள்ளும்படியான பேற்றினை எனக்குத் கட்டளையிட்டருள்வாயாக.
அன்பராகி மற்று அருந்தவம் முயல்வார்
அயனும் மாலும்மற்று அழல்உறு மெழுகாம்
என்பராய் நினைவார் எனைப் பலர்
நிற்க இங்குஎனை எற்றினுக்கு ஆண்டாய்
வன்பராய் முருடு ஒக்கும் என்சிந்தை
மரக்கண் என்செவி இரும்பினும் வலிது
தென்பராய்த் துறையாய் சிவலோகா
திருப்பெருந்துறை மேவிய சிவனே. (32)
அன்பராகி மற்று அருந்தவம் முயல்வார் அயனும் மாலும் மற்று அழல் உறு மெழுகாம்: உன்னிடத்து மெய்யன்பு கொண்டு, பல கடுமையான தவங்களைச் செய்யும் பிரம்மனும் விஷ்ணுவும் கூட, உனது பேரொளியின் முன்னால் உருகி வழிந்து, நெருப்பில் பட்ட மெழுகு போலத் தங்களது அகந்தையும் வடிவமும் அழிந்துபோகிறார்கள். அத்தகைய மாபெரும் சக்தியுடையவர்கள் உன்னை முழுமையாக அடையத் தவமியற்றுகின்றனர்.
என்பராய் நினைவார் எனைப் பலர் நிற்க இங்கு எனை எற்றினுக்கு ஆண்டாய்: உன்னை எப்பொழுதும் உள்ளத்தில் நினைந்து உருகும் பெரியோர்கள் பலர் இந்த உலகத்தில் இருக்க, எந்தவித தகுதியும் பக்தி நெறியும் இல்லாத என்னை மட்டும் என்ன காரணத்திற்காகத் தேடிவந்து அடிமையாக ஏற்றுக்கொண்டாய்? என்று அடிகளார் வியந்து வினவுகிறார்.
வன்பராய் முருடு ஒக்கும் என் சிந்தை மரக்கண் என் செவி இரும்பினும் வலிது: ஏனெனில், எனது நெஞ்சமானது கல்லைப் போல மிகவும் வன்மையும், இசைக்குக் கட்டுப்படாத முரசினைப் போல உணர்ச்சியற்ற மரக்கட்டையான சிந்தையையும் கொண்டது. எனது கண்களோ உலக இன்பங்களில் மூழ்கி மரத்துப் போய்விட்டன; என் செவிகளோ உனது புகழைக் கேளாமல் இரும்பைப் போல மிகக் கடினமானதாக இருக்கின்றன.
தென்பராய்த் துறையாய் சிவலோகா திருப்பெருந்துறை மேவிய சிவனே: தெற்கே உள்ள திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியிருக்கும் தலைவனே! சிவலோகத்தின் அதிபதியே! இப்படிப்பட்ட வறண்ட மனமும் பாசத் தளைகளும் கொண்ட என்னை உனது திருவடியில் ஆட்கொண்டு திருத்தியருளிய சிவனே!
ஆட்டுத் தேவர்தம் விதிஒழித்து அன்பால்
ஐயனே என்றுஉன் அருள்வழி இருப்பேன்
நாட்டுத் தேவரும் நாடஅரும் பொருளே
நாதனே உனைப் பிரிவுறா அருளைக்
காட்டித் தேவநின் கழல்இணை காட்டிக்
காய மாயத்தைக் கழித்துஅருள் செய்யாய்
சேட்டைத் தேவர்தம் தேவர் பிரானே
திருப்பெருந்துறை மேவிய சிவனே. (40)
ஆட்டுத் தேவர்தம் விதி ஒழித்து அன்பால் ஐயனே என்று உன் அருள் வழி இருப்பேன்: பிறப்பு இறப்புக்களுக்கு ஆட்பட்டு, விதிகளின்படி இயங்கும் சாதாரண தேவர்களின் வழிபாட்டு முறைகளையும் விதிகளையும் விலக்கிவிட்டு, தூய உண்மையான அன்போடு உன்னை "ஐயனே!" என்று அழைத்து, உனது திருவருள் காட்டும் வழியிலேயே எப்போதும் நிலைபெற்று வாழ்வேன்.
நாட்டுத் தேவரும் நாட அரும் பொருளே நாதனே உனைப் பிரிவுறா அருளைக் காட்டி: பூவுலகில் உள்ள தேவர்களாலும், மற்றவர்களாலும் எளிதில் காண முடியாத அரிதான பரம்பொருளே! அனைத்திற்கும் தலைவனே! உன்னை ஒரு கணமும் பிரியாமல் உன்னிடமே ஒன்றி இருக்கும் பேற்றினை எனக்குக் காட்டியருள்வாயாக.
தேவ நின் கழல் இணை காட்டி காய மாயத்தைக் கழித்து அருள் செய்யாய்: தேவர்களின் தலைவனே! உனது அழகிய திருவடிகள் இரண்டையும் எனக்குத் தரிசனமாகத் தந்து, இந்த உடலைப் பற்றியுள்ள பொல்லாத மாயச் சுழல்களையும் அறியாமையையும் முற்றிலும் அறுத்து எனக்கு அருள் புரிவாயாக.
சேட்டைத் தேவர்தம் தேவர் பிரானே திருப்பெருந்துறை மேவிய சிவனே: தேவர்களுக்கெல்லாம் மேலான தலைவனும், முதன்மையான கடவுளுமாகியவனே! தெற்கே உள்ள திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளி பக்தர்களுக்கு அருள்பாலிக்கும் சிவபெருமானே! எனது மாயப் பிணிப்பினை நீக்கி உன்னடி சேரும் வழியைத் தந்தருள்வாயாக.
அறுக்கிலேன் உடல் துணிபடத் தீப்புக்கு
ஆர்கிலேன் திருவருள் வகை அறியேன்
பொறுக்கிலேன் உடல் போக்கிடம் காணேன்
போற்றி போற்றி என்போர் விடைப்பாகா
இறக்கிலேன் உனைப் பிரிந்து இனிதிருக்க
என்செய்கேன் இதுசெய்க என்று அருளாய்
சிறைக்கணே புனல் நிலவிய வயல்சூழ்
திருப்பெருந்துறை மேவிய சிவனே. (48)
அறுக்கிலேன் உடல் துணிபடத் தீப்புக்கு ஆர்கிலேன் திருவருள் வகை அறியேன்: இறைவா! உன்னைப் பிரிந்த துயரைத் தாள முடியாமல், இந்த உடலை வெட்டித் தியாகம் செய்து உன்னை அடைவதற்கு எனக்குத் துணிவு இல்லை. அதே சமயம், உனது திருவருளைப் பெற்று மீண்டும் உன்னுடன் இணையும் வழிவகையும் எனக்குப் புலப்படவில்லை. இந்த இருதலைக்கொள்ளி எறும்பாகத் தவிக்கிறேன் என்று அடியவர் வருந்துகிறார்.
பொறுக்கிலேன் உடல் போக்கிடம் காணேன்: உன்னைப் பிரிந்த நிலையில் இந்த உடலைச் சுமந்து வாழ்வதை என்னால் பொறுக்க முடியவில்லை. ஆனால், இந்த உடலை விட்டு வெளியேறினால், உன்னைக் காணும் இடத்திற்குச் செல்லும் வழியும் எனக்குத் தெரியவில்லை. உடல் பாரமாகவும், ஆனால் உயிர் போகவும் மனமில்லாமல் தவிக்கின்றேன் என்று அடியவர் புலம்புகிறார்.
போற்றி போற்றி என்போர் விடைப்பாகா: "போற்றி! போற்றி!" என்று உன்னைத் துதிக்கும் அடியவர்களுக்குத் தலைவனே! இடப வாகனத்தை உடையவனே! உன்னை இடைவிடாது போற்றித் துதிக்கும் அடியவர்களுக்கு நீ எப்போதும் துணையாக இருக்கிறாய்.
இறக்கிலேன் உனைப் பிரிந்து இனிதிருக்க என்செய்கேன் இதுசெய்க என்று அருளாய்: உன்னை விட்டுப் பிரிந்து, உலகியல் இன்பங்களில் இனிதாக வாழ்வதற்கும் எனக்கு விருப்பம் இல்லை. ஆனால், உன்னை விட்டு நீங்கவும் முடியாமல், தற்கொலை செய்துகொள்ளவும் துணிவில்லாமல் நிற்கிறேன். நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? எனக்குத் தகுந்த வழியைக் காட்டி அருள வேண்டும் என்று இறைவனிடம் விடை கேட்கிறார் அடியவர்.
சிறைக்கணே புனல் நிலவிய வயல்சூழ் திருப்பெருந்துறை மேவிய சிவனே: நீர் நிறைந்த வயல்கள் சூழ்ந்த, அழகிய திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியிருக்கும் பெருமானே! குருவாக வந்து எனக்குத் தீட்சை அளித்தவனே! நீயே எனக்கு வழி சொல்ல வேண்டும் என உருக்கமாக வேண்டுகிறார்.
மாயனே மறிகடல் விடம் உண்ட
வானவா மணி கண்டத்துஎம் அமுதே
நாயினேன் உனைநினையவும் மாட்டேன்
நமச்சிவாய என்று உன்அடி பணியாப்
பேயன் ஆகிலும் பெருநெறி காட்டாய்
பிறைகுலாஞ் சடைப் பிஞ்ஞகனேயோ
சேயன் ஆகிநின்று அலறுவது அழகோ
திருப்பெருந்துறை மேவிய சிவனே. (56)
மாயனே மறிகடல் விடம் உண்ட வானவா மணி கண்டத்துஎம் அமுதே: அற்புதங்களை நிகழ்த்தும் மாயவனே! அலைகள் மோதும் பாற்கடலில் பொங்கி எழுந்த கொடிய ஆலகால நஞ்சினை உலகைக் காக்கத் திருவுள்ளம் கொண்டு உண்டு, அதனைத் தன் கழுத்திலேயே நிறுத்தி நீலமணியைப் போன்ற திருக்கழுப்பைக் கொண்ட வானவர்களின் தலைவனே! எங்களுக்குத் தாகம் தீர்க்கும் அமிர்தமாக விளங்குபவனே!
நாயினேன் உனைநினையவும் மாட்டேன் நமச்சிவாய என்று உன்அடி பணியாப்: நாயைப் போன்ற அற்ப குணமும் அறிவற்ற தன்மையும் கொண்ட நான், உனது திருநாமமாகிய "நமச்சிவாய" என்னும் மந்திரத்தைச் சொல்லவும் மாட்டேன்; உனது திருப்பாதங்களை வணங்கித் தொழவும் மாட்டேன். அப்படிப்பட்ட அறியாமை நிறைந்தவனாய் இருக்கிறேனே!
பேயன் ஆகிலும் பெருநெறி காட்டாய் பிறைகுலாஞ்சடைப் பிஞ்ஞகனேயோ: மதி விளங்கும் அழகிய சடையை உடையவனே! பிஞ்ஞகனே! நான் பேயைப் போன்ற அறிவிலியாகவும் பிழைகள் செய்பவனாகவும் இருந்தாலும், உனது கருணையால் எனக்கு முக்தி தரும் பெரிய நெறியைக் காத்து அருள வேண்டும்.
சேயன் ஆகிநின்று அலறுவது அழகோ திருப்பெருந்துறை மேவிய சிவனே: நீர் நிறைந்த அழகிய வயல்கள் சூழ்ந்த திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியிருக்கும் சிவனே! உன்னை விட்டுத் தொலைதூரத்தில் நின்று நான் கதறி அழுவது உனக்கு அழகாகுமா? என்னை உன்னிடமிருந்து பிரித்துத் தவிக்க விடுவது உனது கருணைக்குப் பொருத்தமோ? உடனே எனக்கு அருள் புரிந்து உன்னருகே சேர்த்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று வேண்டுகிறார்.
போதுசேர் அயன் பொருகடல் கிடந்தோன்
புரந்தர ஆதிகள் நிற்க மற்றுஎன்னைக்
கோதுமாட்டி நின் குரைகழல் காட்டிக்
குறிக்கொள்க என்றுநின் தொண்டரில்கூட்டாய்
யாது செய்வதுஎன்று இருந்தனன் மருந்தே
அடியனேன் இடர்ப்படுவதும் இனிதோ
சீதவார் புனல் நிலவிய வயல்சூழ்
திருப்பெருந்துறை மேவிய சிவனே. (64)
போதுசேர்அயன் பொருகடல் கிடந்தோன் புரந்தர ஆதிகள் நிற்க மற்றுஎன்னைக்: தாமரை மலரில் அமர்ந்திருக்கும் பிரம்மனும், அலைகள் மோதும் பாற்கடலில் பள்ளிகொண்டிருக்கும் திருமாலும், தேவர்களின் தலைவனான இந்திரனும் ஆகிய உயர்ந்த கடவுளரும் தேவர்களும் தமது பதவிகளிலும் அகந்தையிலேயும் நிற்க, அவர்களை எல்லாம் விடுத்து அற்பனாகிய என்னை...
கோதுமாட்டிநின் குரைகழல் காட்டிக் குறிக்கொள்கஎன்றுநின் தொண்டரில்கூட்டாய்: எனது உள்ளத்தில் உள்ள மலங்களையும் குற்றங்களையும் நீக்கி, உனது ஒலிக்கின்ற கழல்களை அணிந்த திருவடிகளை எனக்குக் காட்டி, "இவனைக் குறிக்கொண்டு ஆட்கொள்" என்று கூறி உனது உண்மையான அடியவர்களின் கூட்டத்தில் என்னைச் சேர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.
யாது செய்வதுஎன்று இருந்தனன் மருந்தே அடியனேன்இடர்ப்படுவதும் இனிதோ: பிறவிப் பிணிக்கு மருந்தாக விளங்கும் என் அப்பனே! நான் இனி என்ன செய்ய வேண்டும் என்று எண்ணிச் சும்மா இருக்கின்றாயோ? உனது அடியவனாகிய நான் இந்த உலக வாழ்வில் பட்டுத் துயருற்று இடர்ப்படுவதும் உனக்கு இனிதானதோ? என் துயரைத் துடைக்க நீ விரைந்து வரலாகாதா?
சீதவார் புனல் நிலவிய வயல்சூழ் திருப்பெருந்துறை மேவிய சிவனே: குளிர்ந்த நீர் பாய்ந்து பெருகும் வயல்கள் சூழ்ந்த அழகிய திருப்பெருந்துறை தலத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் பெருமானே! என் கண்ணே! எனக்கு அருள் புரிய வேண்டும் என்று உருகி வேண்டுகிறார்.
ஞாலம் இந்திரன் நான்முகன் வானவர்
நிற்க மற்றுஎனை நயந்துஇனிது ஆண்டாய்
காலன் ஆர்உயிர் கொண்ட பூங்கழலாய்
கங்கையாய் அங்கி தங்கிய கையாய்
மாலும் ஓலமிட்டு அலறும் அம்மலர்க்கே
மரக் கணேனையும் வந்திடப் பணியாய்
சேலும் நீலமும் நிலவிய வயல்சூழ்
திருப்பெருந்துறை மேவிய சிவனே. (72)
ஞாலம் இந்திரன் நான்முகன் வானவர் நிற்க மற்றுஎனை நயந்துஇனிது ஆண்டாய்: இறைவா! இந்த உலகத்தை ஆளும் இந்திரனும், தாமரை மலரில் அமர்ந்திருக்கும் பிரம்மதேவனும், ஏனைய வானவர்களும் உன்னைச் சூழ்ந்து நிற்க, அவர்களை எல்லாம் விடுத்து, எந்தவிதத் தகுதியும் இல்லாத அற்பனாகிய என்னை மட்டும் தேடிவந்து, விரும்பி ஏற்று இனியருள் புரிந்து ஆட்கொண்டாயே! இது உன் கருணையின் பெருமன்றோ?
காலன் ஆர்உயிர் கொண்ட பூங்கழலாய் கங்கையாய் அங்கி தங்கிய கையாய்: மார்க்கண்டேயனுக்காக எமனைத் தன் காலால் உதைத்து அவனது உயிரைக் கவர்ந்த மலர் போன்ற மெல்லிய திருவடிகளை உடையவனே! உலகைக் காக்கச் சடையில் கங்கையைத் தாங்கியவனே! பிரளய காலத்தில் உலகை அழிக்கவல்ல நெருப்பைத் தனது திருக்கரத்தில் ஏந்தியவனே!
மாலும் ஓலமிட்டு அலறும் அம்மலர்க்கே மரக் கணேனையும் வந்திடப் பணியாய்: திருமாலே தன் திருமுடியைக் காணமுடியாமல் திகைத்து, அடியைக் காணாது ஓலமிட்டுத் தேடிய அந்தப் பெருமைமிக்க திருவடிகளை நோக்கி, மரம் போன்ற கல்லையொத்த கடினமான மனதுடைய நாயான நானும் சென்று வணங்கி அடையும்படி எனக்கு அருள் செய்ய வேண்டும்.
சேலும் நீலமும் நிலவிய வயல்சூழ் திருப்பெருந்துறை மேவிய சிவனே: கெண்டை மீன்களும் நீல மலர்களும் நிறைந்து அழகுடன் விளங்கும் வயல்கள் சூழ்ந்த திருப்பெருந்துறை திருத்தலத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் பெருமானே! என் அறியாமையைப் போக்கி உன்னைச் சேரும் வழியைக் காப்பாயாக.
வளைக் கையானொடு மலரவன் அறியா
வானவா மலைமாதுஒரு பாகா
களிப்புஎலாம் மிகக் கலங்கிடு கின்றேன்
கயிலை மாமலை மேவிய கடலே
அளித்து வந்துஎனக்கு ஆவ என்றருளி
அச்சம் தீர்த்தநின் அருட்பெருங் கடலில்
திளைத்தும் தேக்கியும் பருகியும் உருகேன்
திருப்பெருந்துறைமேவிய சிவனே. (80)
வளைக் கையானொடு மலரவன் அறியா வானவா மலைமாதுஒரு பாகா: சங்கு ஏந்திய கையை உடைய திருமாலும், தாமரை மலரில் அமர்ந்த பிரம்மனும் தங்கள் அறிவால் ஒருபோதும் காண முடியாத பரம்பொருளே! வானவர்களின் தலைவனே! பார்வதி தேவியை தனது திருமேனியில் ஒரு பாகமாகக் கொண்டவனே!
களிப்புஎலாம்மிகக் கலங்கிடு கின்றேன் கயிலை மாமலை மேவிய கடலே: உனது திருவருட் பேற்றால் பெறும் ஆனந்தத்தை முழுமையாக அனுபவிக்கத் தெரியாமல், உலகியல் மாயைகளில் சிக்கி மனக் கலக்கத்துடன் தவித்து நிற்கின்றேன். கயிலை மலையைத் தனது இருப்பிடமாகக் கொண்ட கருணைக் கடலே!
அளித்து வந்துஎனக்கு ஆவ என்றருளி அச்சம் தீர்த்தநின் அருட்பெருங் கடலில்: முன்பொரு காலத்தில் என்னைத் தேடிவந்து அன்பு காட்டி, "அஞ்சாதே" என்று திருவாய் மலர்ந்து அருள் புரிந்து, என் பிறவி அச்சத்தைப் போக்கியவன் நீ. அப்படிப்பட்ட உனது எல்லையற்ற அருட்பெருங் கடலில்...
திளைத்தும்தேக்கியும் பருகியும் உருகேன் திருப்பெருந்துறைமேவிய சிவனே: அந்தப் பேரருட் கடலில் முழுமையாக மூழ்கித் திளைக்கவும், அதனை உள்ளத்தில் தேக்கி வைக்கவும், அந்த ஆனந்தத் தேனைப் பருகி எனது மனம் உருகவும் செய்யாமல் இருக்கிறேனே! கெண்டை மீன்களும் வயல்களும் சூழ்ந்த திருப்பெருந்துறை தலத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் சிவனே, இந்தத் துயரத்தைப் போக்கி எனக்கு அருள் செய்வாயாக.