திருச்சிற்றம்பலம்
வெள்ளந்தாழ் விரிசடையாய் விடையாய் விண்ணோர்
பெருமானே எனக்கேட்டு வேட்ட நெஞ்சாய்ப்
பள்ளந்தாழ் உறுபுனலில் கீழ் மேலாகப்
பதைத்துஉருகும் அவர்நிற்க என்னைஆண்டாய்க்கு
உள்ளந்தாள் நின்று உச்சிஅளவு நெஞ்சாய்
உருகாதால் உடம்பெல்லாம் கண்ணாய் அண்ணா
வெள்ளந்தான் பாயாதால் நெஞ்சம் கல்லாம்
கண்இணையும் மரமாம்தீ வினையி னேற்கே. (8)
வெள்ளந்தாழ் விரிசடையாய் விடையாய் விண்ணோர் பெருமானே எனக்கேட்டு வேட்ட நெஞ்சாய்: கங்கையாறு பாய்கின்ற நீண்ட விரிந்த சடையை உடையவனே! இடப வாகனத்தைச் செலுத்துபவனே! தேவர்களின் பெருமானே! என்றெல்லாம் சிவனின் திருநாமங்களைக் கேட்ட மாத்திரத்திலேயே, அவன்பால் காதல் கொண்டு உருகும் மனதை உடையவர்களும்...
பள்ளந்தாழ் உறுபுனலில் கீழ் மேலாகப் பதைத்துஉருகும் அவர்நிற்க: தாழ்வான பள்ளத்தை நோக்கிப் பாய்ந்து செல்லும் வெள்ளப் பெருக்கைப் போல, உடல் கீழேயும் ஆன்மா மேலேயும் துடித்து, ஈசனின் நினைவில் பதைபதைத்து உருகும் மெய்யன்பர்கள் எவ்வளவோ பேர் இருக்க...
என்னை ஆண்டாய்க்கு உள்ளந்தாள் நின்று உச்சிஅளவு நெஞ்சாய் உருகாதால்: அத்தகைய அடியவர்களை ஆட்கொண்ட என் தலைவனின் பெருமையைச் சொல்லும்போது, எனது உள்ளமானது பாதத்தில் தொடங்கி உச்சி வரை முழுவதும் உருகி வழிந்தோடவில்லையே!
உடம்பெல்லாம் கண்ணாய் அண்ணா வெள்ளந்தான் பாயாதால்: என் உடல் முழுவதும் கண்களாக மாறி, அவற்றிலிருந்து ஆனந்தக் கண்ணீர் வெள்ளம் பெருக்கெடுத்துப் பாயவில்லையே, என் தலைவனே!
நெஞ்சம் கல்லாம் கண்இணையும் மரமாம்தீ வினையேற்கே: கொடிய பாவங்களைச் செய்த என்னைப்போன்ற பாவியின் நெஞ்சமானது உருகாமல் கல்லைப் போலக் கடினமாக இருக்கிறது; எனது கண்களோ கண்ணீர் சிந்தாமல் மரத்தைப் போலக் கட்டையாக உறைந்து போயுள்ளனவே! என்னே எனது அறியாமை!
வினையிலே கிடந்தேனைப் புகுந்து நின்று
போதுநான் வினைக்கேடன் என்பாய் போல
இனையன்நான் என்றுஉன்னை அறிவித்து என்னை
ஆட்கொண்டு எம்பிரான் ஆனாய்க்கு இரும்பின்பாவை
அனையநான் பாடேன் நின்றுஆடேன் அந்தோ
அலறிடேன் உலறிடேன் ஆவி சோரேன்
முனைவனே முறையோ நான் ஆனவாறு
முடிவு அறியேன் முதல்அந்தம் ஆயினானே. (16)
வினையிலே கிடந்தேனைப் புகுந்து நின்று போதுநான் வினைக்கேடன் என்பாய் போல: முடிவற்ற தீவினைக் கடலில் மூழ்கிக் கிடந்த என்னை, அவசியமின்றித் தேடி வந்து தடுத்து நிறுத்தி, "இப்போது நான் உனது வினைகளை எல்லாம் கெடுக்கும் தலைவன்" என்று சொல்வது போல என் அருகில் வந்தவனும்...
இனையன்நான் என்றுஉன்னை அறிவித்து என்னை ஆட்கொண்டு எம்பிரான் ஆனாய்க்கு: "இத்தகைய அருளாளன் நான்" என்று உனது சுயரூபத்தை எனக்கு உணர்த்தி, என்னை முழுமையாக விலைக்கு வாங்கியது போல ஆட்கொண்டு என் தலைவனாக மாறிய அந்த ஈசனுக்காக...
இரும்பின்பாவை அனையநான் பாடேன் நின்றுஆடேன் அந்தோ: இரும்பினால் செய்யப்பட்ட பொம்மையைப் போல உணர்ச்சியற்றவனாய் இருக்கும் நான், உனது புகழைப் பாடித் துதிக்கவும் மாட்டேன்; உன் முன்னிலையில் நின்று ஆனந்தத்தால் ஆடவும் மாட்டேன்.
அலறிடேன் உலறிடேன் ஆவிசோரேன்: உன்னைப் பிரிய நேருமோ என்று பதைபதைத்து அலறவும் மாட்டேன்; உனது பிரிவால் நாக்கு உலர்ந்து பேசத் தளர்ந்துபோகவும் மாட்டேன்; உன்னை நினைத்து எனது உயிர் சோர்ந்து போகவும் மாட்டேன்.
முனைவனே முறையோ நான் ஆனவாறு முடிவு அறியேன் முதல் அந்தம் ஆயினானே: அகில உலகங்களுக்கும் ஆதியானவனே! எல்லாவற்றிற்கும் தொடக்கமும் முடிவும் ஆனவனே!; என்னை நீ ஆட்கொண்ட பின்னும் என் மனம் உருகாமல் இப்படிப்பட்ட கல்லான நிலைக்கு ஆளானேனே, இது உனக்கே முறையோ? இதற்கான முடிவை நான் அறியவில்லையே!
ஆயநான் மறையவனும் நீயே ஆதல்
அறிந்தியான் யாவரினும் கடையனாய
நாயினேன் ஆதலையும் நோக்கிக் கண்டு
நாதனே நான்உனக்குஓர் அன்பன் என்பேன்
ஆயினேன் ஆதலால் ஆண்டு கொண்டாய்
அடியார்தாம் இல்லையே அன்றி மற்றுஓர்
பேயனேன் இதுதான் நின்பெருமை அன்றே
எம்பெருமான் என்சொல்லிப் பேசுகேனே. (24)
ஆயநான் மறையவனும் நீயே ஆதல் அறிந்து: அகில உலகங்களையும் ஆராய்ந்தறியும் பிரம்மனும் நீயே என்பதைத் தெளிவாக உணர்ந்து கொண்டுள்ளேன்...
யான் யாவரினும் கடையனாய நாயினேன் ஆதலையும் நோக்கிக் கண்டு: ஆனால், இந்த உலகத்தில் வாழும் உயிர்கள் அனைவரைக் காட்டிலும் மிகவும் கடையனாகவும், தகுதியற்ற நாயைப் போன்ற குணமுடையவனாகவும் நான் இருப்பதை நீ நன்றாக அறிந்திருந்தும்...
நாதனே நான்உனக்குஓர் அன்பன் என்பேன் ஆயினேன்: அத்தகைய இழிந்தவனாகிய நானோ, "என் தலைவனே, நான் உனது உண்மையான மெய்யன்பர்களில் ஒருவன்" என்று உன்னிடம் உரிமையோடு சொல்லிக் கொள்ளும் அளவுக்குத் துணிந்துவிட்டேன்!
ஆதலால் ஆண்டு கொண்டாய் அடியார்தாம் இல்லையே அன்றி மற்றுஓர்: அப்படி நான் உன்னை உரிமை கொண்டாடிய காரணத்தினாலேயே, என்னை நீ உனது அடிமையாகத் தேடி வந்து ஆட்கொண்டாய்; உனக்குச் சேவை செய்ய தகுதியான உண்மையான அடியார்கள் இந்த உலகில் வேறு யாரும் இல்லையா?
பேயனேன் இதுதான் நின்பெருமை அன்றே எம்பெருமான் என்சொல்லிப் பேசுகேனே: மனம் பேதலித்துப் பேயைப் போலத் திரிந்த என்னைப்போன்ற ஒருவனை ஏற்றுக்கொண்டது உனது எல்லையற்ற கருணைப் பெருமைதானே!; என் முழுமுதற் தலைவனே, உனது இந்தத் தன்மையை நான் வேறு என்ன சொல்லிப் புகழப் போகிறேன்?
பேசிற்றாம் ஈசனே எந்தாய் எந்தை
பெருமானே என்றுஎன்றே பேசிப் பேசிப்
பூசிற்றாம் திருநீறே நிறையப் பூசிப்
போற்றி எம்பெருமானே என்று பின்றா
நேசத்தாற் பிறப்புஇறப்பைக் கடந்தார் தம்மை
ஆண்டானே அவாவெள்ளக் கள்வ னேனை
மாசற்ற மணிக்குன்றே எந்தாய் அந்தோ
என்னைநீ ஆட்கொண்ட வண்ணம் தானே. (32)
பேசிற்றாம் ஈசனே எந்தாய் எந்தை பெருமானே என்று என்றே பேசிப் பேசிப்: "எங்கள் ஈசனே! எங்கள் தந்தையே! முழுமுதற் பெருமானே!" என்று அவனது திருநாமங்களை இடைவிடாமல் வாயாரத் திரும்பத் திரும்பச் சொல்லிக் கொண்டே இருந்து...
பூசிற்றாம் திருநீறே நிறையப் பூசிப் போற்றி எம்பெருமானே என்று பின்றா: மெய் முழுவதும் திருநீற்றைப் பூசிக்கொண்டு, "எங்கள் பெருமானே உனக்குப் போற்றி" என்று அவனது திருவடிகளைப் பற்றிக் கொண்டு ஒருபோதும் பின்வாங்காமல்...
நேசத்தாற் பிறப்புஇறப்பைக் கடந்தார் தம்மை ஆண்டானே: அத்தகைய தூய அன்பின் காரணமாகவே இந்தப் பிறவி மற்றும் இறப்பு என்னும் சுழற்சியை முற்றிலுமாக வென்று கடந்த மெய்யன்பர்களைத் தன் அடிமைகளாக ஏற்று ஆட்கொண்டவனே!...
அவாவெள்ளக் கள்வ னேனை மாசற்ற மணிக்குன்றே எந்தாய் அந்தோ: ஆசைகள் என்னும் பெரும் வெள்ளத்தில் என்னைச் சிக்க வைத்து ஏமாற்றும் கள்வனைப் போன்றவனே!; என் குற்றங்கள் யாவும் நீங்கிட ஒளிரும் மாசற்ற மணிமலையைப் போன்றவனே!; என் தந்தையே!...
என்னைநீ ஆட்கொண்ட வண்ணம் தானே: அத்தகைய அறியாமையில் கிடந்த என்னை நீ தேடி வந்து முழுமையாக ஆட்கொண்ட அந்தத் திருவருள் தன்மையை என்னவென்று சொல்வது!.
வண்ணம்தான் சேயதுஅன்று வெளிதே அன்று
அநேகன்ஏகன் அணுஅணுவில் இறந்தாய் என்றங்கு
எண்ணம்தான் தடுமாறி இமையோர் கூட்டம்
எய்துமாறு அறியாத எந்தாய் உன்தன்
வண்ணம்தான் அதுகாட்டி வடிவு காட்டி
மலர்க்கழல்கள் அவைகாட்டி வழி அற்றேனைத்
திண்ணம்தான் பிறவாமல் காத்து ஆட்கொண்டாய்
எம்பெருமான் என்சொல்லிச் சிந்திக் கேனே. (40)
வண்ணம்தான் சேயதுஅன்று வெளிதே அன்று: இறைவனின் உண்மையான நிறம் என்பது சிவந்த நிறமும் அல்ல; அல்லது தூய வெண்மை நிறமும் அல்ல; அவனுக்கு என்று குறிப்பிட்ட ஒரு உருவ வண்ணமோ வடிவமோ கிடையாது...
அநேகன்ஏகன் அணுஅணுவில் இறந்தாய் என்றங்கு எண்ணம்தான் தடுமாறி: அவன் உருவத்தில் பலவாகவும், தனித்த ஒருவராகவும் இருக்கிறான்; பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அணுக்கள் தோறும் நிறைந்து விளங்குகிறான் என்றெல்லாம் சிந்தித்து, தேவர்களின் சிந்தனை கூட எட்டாமல் தடுமாறிப் போகிறது...
இமையோர் கூட்டம் எய்துமாறு அறியாத எந்தாய்: கண்களை இமைக்காத தேவர்களின் கூட்டமும் அவனது உண்மையான தன்மையை எப்படி அடைவது என்று அறியாமல் தவிக்கிறார்கள்; அத்தகைய எங்கள் தந்தையே!...
உன்தன் வண்ணம்தான் அதுகாட்டி வடிவு காட்டி மலர்க் கழல்கள் அவைகாட்டி: தேவர்களுக்கே எட்டாத நீ, அடியேனுக்கு மட்டும் உனது திருமேனி வண்ணத்தைக் காட்டி, உனது அழகிய வடிவத்தைக் காட்டி, நறுமணம் கமழும் உனது பொன்னான திருவடிகளையும் எனக்குக் காட்டி அருளினாய்...
வழி அற்றேனைத் திண்ணம்தான் பிறவாமல் காத்து ஆட்கொண்டாய்: வாழ்க்கையில் செல்லும் சரியான வழியை அறியாமல் தவித்த என்னை, இந்த உலகில் மீண்டும் பிறவாதபடி உறுதியாகக் காப்பாற்றி உன் அடிமையாக ஆட்கொண்டாய்...
எம்பெருமான் என்சொல்லிச் சிந்திக் கேனே: என் முழுமுதற் தலைவனே! உனது இந்த எல்லையற்ற கருணையை நான் எந்த வார்த்தைகளால் சொல்லிச் சிந்தித்துப் போற்றுவேன்?.
சிந்தனை நின்தனக்கு ஆக்கி நாயினேன்தன்
கண்இணை நின்திருப்பாதப் போதுக்கு ஆக்கி
வந்தனையும் அம்மலர்க்கே ஆக்கி வாக்குஉன்
மணிவார்த்தைக்கு ஆக்கிஐம் புலன்கள் ஆர
வந்தனை ஆட்கொண்டு உள்ளே புகுந்தவிச்சை
மால்அமுதப் பெரும்கடலே மலையே உன்னைத்
தந்தனை செந்தாமரைக் காடுஅனைய மேனித்
தனிச்சுடரே இரண்டுமால்இத் தனியனேற்கே. (48)
சிந்தனை நின்தனக்கு ஆக்கி நாயினேன்தன் கண்இணை நின்திருப்பாதப் போதுக்கு ஆக்கி: நாயைப் போன்ற தாழ்ந்த குணமுடைய எனது மனத்தை எப்போதும் உன்னை மட்டுமே நினைப்பதற்காக உனக்கே முழுமையாக மாற்றிவிட்டேன்; எனது இரண்டு கண்களையும் உனது மலர் போன்ற பொன்னான திருவடிகளைக் காணும் திருப்பணிக்கு மட்டுமே ஆக்கித் தந்தேன் ...
வந்தனையும் அம்மலர்க்கே ஆக்கி வாக்குஉன் மணி வார்த்தைக்கு ஆக்கிஐம் புலன்கள் ஆர: நான் செய்யும் வணக்கங்கள் அனைத்தையும் உனது அந்த மலர்த் திருவடிகளுக்கே உரித்தாக்கினேன்; எனது வாக்கையும் நாக்கையும் உனது அழகிய திருப்பெயர்களைச் சொல்வதற்காகவும், ரசிப்பதற்காகவும் மாற்றிவிட்டேன்; எனது ஐம்புலன்களும் உன்னால் முழுமையாக நிறைவு பெறும்படி செய்தேன்...
வந்தனை ஆட்கொண்டு உள்ளே புகுந்தவிச்சை மால் அமுதப் பெரும்கடலே மலையே உன்னைத்: என் இல்லம் தேடி வந்து என்னை முழுமையாக ஆட்கொண்டு, எனது உள்ளத்திற்குள் புகுந்துவிட்ட மாயமானவனே! மயக்கும் பேரன்பைத் தரும் அமுதக் கடலே! அசையாத உறுதியான மலையைப் போன்றவனே!...
தந்தனை செந்தாமரைக் காடுஅனைய மேனித் தனிச் சுடரே இரண்டுமால்இத் தனியனேற்கே: செந்தாமரை மலர்கள் செறிந்து கிடக்கும் காட்டைப் போன்ற சிவந்த திருமேனியை உடையவனே! ஒப்பற்ற தனிச்சுடரே! என்னைப் போன்ற தனித்து நின்ற பாவியாகிய எனக்கு உன்னை முழுமையாகத் தந்தாயே!.
தனியனேன் பெரும்பிறவிப் பௌவத்து எவ்வத்
தடம்திரையால் எற்றுண்டு பற்று ஒன்றுஇன்றிக்
கனியைநேர் துவர்வாயார் என்னும் காலால்
கலக்குண்டு காமவான் சுறவின் வாய்ப்பட்டு
இனிஎன்னே உய்யுமாறு என்றுஎன்று எண்ணி
அஞ்செழுத்தின் புணைபிடித்துக் கிடக்கின்றேனை
முனைவனே முதல்அந்தம் இல்லா மல்லல்
கரைகாட்டி ஆட்கொண்டாய் மூர்க்க னேற்கே. (56)
தனியேன் பெரும்பிறவிப் பௌவத்து எவ்வத் தடம்திரையால் எற்றுண்டு பற்று ஒன்றுஇன்றித்: துணை வழங்குவார் யாரும் இல்லாமல் தனித்து நின்று, முடிவற்ற இந்தத் தளை தரும் பிறவி என்னும் பெருங்கடலில், துன்பங்கள் என்னும் பெரிய அலைகளால் மாறி மாறி அடிபட்டு, பற்றிக் கொள்வதற்கு வேறு எந்த ஆதரவும் இல்லாமல்...
கனியைநேர் துவர்வாயார் என்னும் காலால் கலக்குண்டு காமவான் சுறவின் வாய்ப்பட்டு: கோவப்பழத்தைப் போன்ற சிவந்த உதடுகளை உடைய பெண்களின் மாயக் காதலில் சிக்கி, அவர்களது ஆசை என்னும் பெருங்காற்றால் மனம் கலங்கி, அடக்க முடியாத காமம் என்னும் பெரிய சுறா மீனின் வாயில் அகப்பட்டுச் சிதைந்துபோய்...
இனிஎன்னே உய்யுமாறு என்றுஎன்று எண்ணி அஞ்செழுத்தின் புணைபிடித்துக் கிடக்கின்றேனை: "இனிமேல் நான் இந்தப் பிறவிப் பெருங்கடலில் இருந்து தப்பிப் பிழைப்பது எப்படி?" என்று மனம் நொந்து அஞ்சி, 'நமசிவாய' என்னும் திருவைந்தெழுத்து மந்திரமாகிய தெப்பத்தைப் பற்றிக் கொண்டு தவித்துக் கிடக்கின்ற என்னை...
முனைவனே முதல்அந்தம் இல்லா மல்லல் கரைகாட்டி ஆட்கொண்டாய் மூர்க்க னேற்கே: அகில உலகங்களுக்கும் ஆதியானவனே! தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாதவனே!; கொடிய அறியாமையில் உழன்ற மூர்க்கனான எனக்கு, அந்தப் பெருங்கடலின் மறுக்கரையாகிய முக்திச் செல்வத்தைக் காட்டி என்னை முழுமையாக ஆட்கொண்டருளியவனே!
கேட்டாரும் அறியாதான் கேடுஒன்று இல்லான்
கிளைஇலான் கேளாதே எல்லாம் கேட்டான்
நாட்டார்கள் விழித்திருப்ப ஞாலத்து உள்ளே
நாயினுக்கு தவிசு இட்டு நாயினேற்கே
காட்டாதன எல்லாம் காட்டிப் பின்னுங்
கேளாதன எல்லாம் கேட்பித்து என்னை
மீட்டேயும் பிறவாமல் காத்து ஆட்கொண்டான்
எம்பெருமான் செய்திட்ட விச்சை தானே. (64)
கேட்டாரும் அறியாதான் கேடுஒன்று இல்லான் கிளைஇலான் கேளாதே எல்லாம் கேட்டான்: மற்றொருவரிடம் கேட்டுத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டிய அவசியம் இல்லாதவன்; அழிவு என்பதே இல்லாதவன்; தனக்கு என்று உறவினர்களோ சுற்றத்தாரோ இல்லாத தனிப்பெரும் தலைவன்; யாரிடமும் எதையும் கேட்காமலேயே உலகத்தில் நடக்கும் அனைத்தையும் தன் அருள் பார்வையால் அறிந்தவன்...
நாட்டார்கள் விழித்திருப்ப ஞாலத்து உள்ளே நாயினுக்குத் தவிசு இட்டு நாயினேற்கே: உலகில் உள்ள மக்கள் எல்லாரும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, விழித்திருக்கும்போதே, நாய் போன்ற கடையனான என்னை, இந்த மண்ணுலகத்திலேயே மிக உயர்ந்ததான தவிசு இட்டு அமர வைத்து...
காட்டாதன எல்லாம் காட்டிப் பின்னுங் கேளாதன எல்லாம் கேட்பித்து என்னை: இந்த உலகத்தில் சாதாரண மனிதர்களுக்குக் காட்டாத ஆன்மிக ரகசியங்களை எல்லாம் எனக்கு நேரில் காட்டியும், உலகத்தார் எவரும் இதுவரை கேட்காத தித்திக்கும் வேத ரகசியங்களை என் செவிகளில் ஒலிக்கச் செய்தும்...
மீட்டேயும் பிறவாமல் காத்து ஆட்கொண்டான் எம்பெருமான் செய்திட்ட விச்சை தானே: இந்த உலகில் நான் மீண்டும் வந்து பிறக்காதவாறு தடுத்து என்னைக் காப்பாற்றித் தன் அடிமையாக ஆட்கொண்டான்; இவை அனைத்தும் என் எம்பெருமான் நிகழ்த்திய ஒரு மாயாஜாலம் போன்ற வித்தை அன்றோ!.
விச்சைதான் இதுஒப்பது உண்டோ கேட்கின்
மிகுகாதல் அடியார்தம் அடியன் ஆக்கி
அச்சம்திர்த்து ஆட்கொண்டான் அமுதம் ஊறி
அகம்நெகவே புகுந்துஆண்டான் அன்பு கூர
அச்சன்ஆண் பெண்அலி ஆகாசம் ஆகி
ஆர்அழலாய் அந்தமாய் அப்பால் நின்ற
செச்சைமா மலர்புரையும் மேனி எங்கள்
சிவபெருமான் எம்பெருமான் தேவர் கோவே. (72)
விச்சைதான் இதுஒப்பது உண்டோ கேட்கின் மிகுகாதல் அடியார்தம் அடியன் ஆக்கி: இறைவன் உலகத்தில் நிகழ்த்தும் வித்தைகளில் இதைவிடப் பெரிய அற்புதம் வேறு ஏதாவது இருக்க முடியுமா?; அவனிடம் அளவற்ற அன்பு கொண்ட மெய்யன்பர்களின் கூட்டத்திற்கு என்னை ஒரு அடிமையாக மாற்றி...
அச்சம்தீர்த்து ஆட்கொண்டான் அமுதம் ஊறி அகம்நெகவே புகுந்துஆண்டான் அன்பு கூர: எனது பிறவிப் பயத்தை முற்றிலும் நீக்கி, என்னை ஆட்கொண்டான். அதுமட்டுமின்றி, என் உள்ளத்திற்குள் அமிர்தம் போலப் பாய்ந்து, எனது மனம் உருகும்படி செய்து, பேரன்பு பெருகும்படி என்னைக் குடிகொண்டு ஆண்டான்...
அச்சன்ஆண் பெண்அலி ஆகாசம் ஆகி ஆர்அழலாய் அந்தமாய் அப்பால் நின்ற: அவன் எத்தகையவன் என்றால், யாருக்கும் அஞ்சாத அச்சம் இல்லாதவனும்; ஆண்பால், பெண்பால், அலிப்பால் என்னும் அனைத்து வடிவங்களாகவும், பரந்து விரிந்த ஆகாயமாகவும், சுடரும் பேரொளியான நெருப்பாகவும், எல்லாவற்றிற்கும் அப்பால் நின்று விளங்குபவனும் ஆவான்...
செச்சைமா மலர்புரையும் மேனி எங்கள் சிவபெருமான் எம்பெருமான் தேவர் கோவே: வெட்சி மலரின் சிவந்த நிறத்தைப் போன்ற திருமேனியை உடையவனும், எங்கள் முழுமுதற் சிவபெருமானும், எமது தலைவனும், தேவர்களின் கோமானும் ஆகிய அந்த ஈசனே ஆவான்.
தேவர்கோ அறியாத தேவ தேவன்
செழும்பொழில்கள் பயந்துகாத்து அழிக்கும் மற்றை
மூவர்கோனாய் நின்ற முதல்வன் மூர்த்தி
மூதாதை மாதுஆளும் பாகத்து எந்தை
யாவர்கோன் என்னையும்வந்து ஆண்டு கொண்டான்
யாம்ஆர்க்கும் குடிஅல்லோம் யாதும் அஞ்சோம்
மேவினோம் அவன்அடியார் அடியா ரோடும்
மேன்மேலுங் குடைந்துஆடி ஆடு வோமே. (80)
தேவர்கோ அறியாத தேவ தேவன் செழும்பொழில்கள் பயந்துகாத்து அழிக்கும் மற்றை: இந்திரன் உள்ளிட்ட தேவர்களுக்கே கூட முழுமையாகத் தெரியாத தேவர்களின் தலைவனும்; செழிப்பான உலகங்களை படைத்து, காத்து, பின்னர் அழிக்கின்ற தொழிலைச் செய்யும் பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்ரன் ஆகிய...
மூவர்கோனாய் நின்ற முதல்வன் மூர்த்தி மூதாதை மாதுஆளும் பாகத்து எந்தை: அந்த மும்மூர்த்திகளுக்கும் தலைவனாக விளங்கும் ஆதி முதல்வனும், அனைத்து வடிவங்களுக்கும் அடிப்படையான மூர்த்தியும், எல்லாவற்றிற்கும் முந்திய மூதாதையும், உமையம்மையைச் தனது இடப்பாகத்தில் கொண்ட எம் தந்தையும் ஆகிய சிவபெருமான்...
யாவர்கோன் என்னையும்வந்து ஆண்டு கொண்டான் யாம்ஆர்க்கும் குடிஅல்லோம் யாதும் அஞ்சோம்: அகில உலகங்களுக்கும் தலைவனான அந்தப் பரம்பொருள், என்னைப் போன்ற எளியவனையும் தேடி வந்து ஆட்கொண்டான்; இனி நாங்கள் இந்த உலகத்தில் யாருக்கும் அடிமைகள் அல்ல; இனி நாங்கள் எதைக் கண்டும் அஞ்சப் போவதில்லை.
மேவினோம் அவன்அடியார் அடியா ரோடும் மேன்மேலுங் குடைந்துஆடி ஆடு வோமே: அந்த ஈசனின் உண்மையான மெய்யன்பர்களின் கூட்டத்தோடு சென்று சேர்ந்து கொண்டோம்; அந்தச் சிவானந்தப் பெருங்கடலில் மேன்மேலும் மூழ்கித் திளைத்து ஆனந்தக் கூத்து ஆடுவோமே!.