திருச்சிற்றம்பலம்
போற்றிஎன் வாழ்முதல் ஆகிய பொருளே
புலர்ந்தது பூங்கழற்கு இணைதுணை மலர்கொண்டு
ஏற்றிநின் திருமுகத்து எமக்குஅருள் மலரும்
எழில்நகை கொண்டுநின் திருவடி தொழுகோம்
சேற்றிதழ்க் கமலங்கள் மலரும்தண் வயல்சூழ்
திருப்பெருந் துறைஉறை சிவபெருமானே
ஏற்றுயர் கொடிஉடையாய் எமை உடையாய்
எம்பெருமான் பள்ளி எழுந்தருளாயே. (8)
போற்றிஎன் வாழ்முதல் ஆகிய பொருளே: என் வாழ்வின் தொடக்கமும், முடிவும் நீயே என்று இறைவனை அடிபணிவதே இப்பதிப்பின் தொடக்கம். இறைவன் ஒருவனே நம் வாழ்வின் உண்மையான சொத்து என்பதை இது உணர்த்துகிறது.
புலர்ந்தது பூங்கழற்கு இணைதுணை மலர்கொண்டு: விடியல் என்பது வெளிச்சம் மட்டுமல்ல, அது நம் அகக்கண்ணைத் திறக்கும் தருணம். இதயம் என்னும் மலரை, அவர் திருவடி என்னும் கழற்குச் சூட்டுவதே சிறந்த வழிபாடாகும்.
எழில்நகை கொண்டுநின் திருவடி தொழுகோம்: இறைவனின் திருமுகத்தில் மலரும் புன்னகை, நம் அறியாமையை நீக்கும் பேரருள். அந்தப் புன்னகையை தரிசித்து, அவர் திருவடியைத் தொழுவதுதான் ஒரு பக்தனுக்குக் கிடைக்கும் ஆகச்சிறந்த பேறு.
சேற்றிதழ்க் கமலங்கள் மலரும்தண் வயல்சூழ்: சேற்றிலிருந்து வெளிப்பட்டு, அகன்ற இதழ்களுடன் அழகாக மலர்கின்ற தாமரை மலர்களும், அத்தகைய தாமரைகள் செழித்து வளரும் குளிர்ச்சி பொருந்திய வயல்களால் சூழப்பட்டது.
திருப்பெருந்துறை உறை சிவபெருமானே: திருப்பெருந்துறை போன்ற செழுமையான, அமைதியான சூழலில் வீற்றிருக்கும் இறைவனை, நம் மனதிற்குள்ளும் அதே அமைதியுடன் நிலைநிறுத்த வேண்டும் என்பதை இவரிகள் வலியுறுத்துகின்றன.
ஏற்றுயர் கொடிஉடையாய் எமை உடையாய்: எருதுக் கொடியை ஏந்தியவனே, எம்மை அடிமைகொண்டு காத்தருள்பவனே! நீயே என் எஜமான் என்று சரணடைவது, பக்தி யோகத்தின் உச்சம்.
எம்பெருமான் பள்ளி எழுந்தருளாயே: இது தூக்கத்தை எழுப்புதல் அல்ல. மாறாக, உலகப் பற்றுகளால் மயங்கிக் கிடக்கும் என் அறிவுக்குள் நீ விழித்தெழுந்து, ஞான ஒளியை ஏற்ற வேண்டும் என்பதே மாணிக்கவாசகரின் தீவிரமான வேண்டுதல்.
அருணன் இந்திரன் திசைஅணுகினன் இருள்போய்
அகன்றது உதயம்நின் மலர்த்திருமுகத்தின்
கருணையின் சூரியன் எழஎழ நயனக்
கடிமலர் மலரமற்று அண்ணல்எம் கண்ணாம்
திரள்நிரை அறுபதம் முரல்வன இவைஓர்
திருப்பெருந் துறைஉறை சிவபெருமானே
அருள்நிதி தரவரும் ஆனந்த மலையே
அலைகடலே பள்ளி எழுந்தருளாயே. (16)
அருணன் இந்திரன் திசைஅணுகினன் இருள்போய் அகன்றது: சூரியனின் தேரோட்டியான அருணன், இந்திரனுக்குரிய திசையான கிழக்கில் வந்துவிட்டான். இதனால் உலகைச் சூழ்ந்திருந்த கரிய இருள் விலகி ஓடிவிட்டது. (இறைவன் வரும் முன் அவனது அருள் ஒளி பரவுவதை இது குறிக்கிறது).
உதயம்நின் மலர்த்திருமுகத்தின் கருணையின்சூரியன் எழஎழ: உன்னுடைய தாமரை போன்ற திருமுகத்தில், கருணை என்னும் சூரிய ஒளி மெல்ல மெல்லத் தோன்றுகிறது. சூரியன் உதிக்கும் போது பூமி மலர்வது போல, உன் முகம் மலரத் தொடங்குகிறது.
நயனக் கடிமலர்மலரமற்று அண்ணல்எம் கண்ணாம்: அத்தகு பேரொளி தோன்றியவுடன், நறுமணம் வீசும் மலர் போன்ற உனது திருக்கண்கள் (நயனம்) மெல்ல மலர்கின்றன. எம் தலைவனே! நீயே எங்களின் பார்வைக்கு ஆதாரமான கண்ணாகத் திகழ்கிறாய்.
திரள்நிரைஅறுபதம் முரல்வன இவைஓர்: வண்டுகள் (அறுபதம் - ஆறு கால்களை உடையது) கூட்டமாகத் திரண்டு வந்து, மலர்களைச் சுற்றி ரீங்காரமிட்டு இசை பாடுகின்றன. (இவை அடியவர்கள் துதி பாடுவதைப் போன்றது).
திருப்பெருந்துறைஉறை சிவபெருமானே: புண்ணியத் தலமான திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளி வீற்றிருக்கும் சிவபெருமானே!
அருள்நிதிதரவரும் ஆனந்த மலையே: உன்னை வேண்டுபவர்களுக்கு அளவற்ற அருட்செல்வத்தை வாரி வழங்குவதற்காக வந்திருக்கும் இன்பத்தின் உருவான (ஆனந்த) மலையே!
அலைகடலேபள்ளி எழுந்தருளாயே: அலைகளை உடைய கடல் போன்ற எல்லையற்ற கருணையை உடையவனே! எம்பெருமானே, உன் திருக்கண் விழித்து எம்மை ஆட்கொள்ளப் பள்ளி எழுந்தருள்வாயாக.
கூவின பூங்குயில் கூவின கோழி
குருகுகள் இயம்பின இயம்பின சங்கம்
ஓவின தாரகை ஒளிஒளி உதயத்து
ஒருப்படு கின்றது விருப்பொடு நமக்குத்
தேவநற் செறிகழல் தாள்இணை காட்டாய்
திருப்பெருந் துறைஉறை சிவபெருமானே
யாவரும் அறிவுஅரியாய் எமக்கு எளியாய்
எம்பெருமான் பள்ளி எழுந்தருளாயே. (24)
கூவின பூங்குயில் கூவின கோழி: அழகிய சோலைகளில் குயில்கள் இன்னிசை பாடி விடியலை அறிவிக்கின்றன; ஊர்களில் கோழிகள் கூவிப் பொழுது விடிந்ததை உணர்த்துகின்றன. இது உலகியல் ரீதியான விழிப்புணர்வைக் குறிக்கிறது.
குருகுகள் இயம்பின இயம்பின சங்கம்: நீர்நிலைகளில் உள்ள பறவைகள் (குருகுகள்) ஒலியெழுப்புகின்றன. கோவில்களில் இறைவனைப் போற்றும் வகையில் மங்கலச் சங்குகள் முழங்குகின்றன. இந்தப் பேரொலிகள் யாவும் இறைவனின் வரவுக்காகக் காத்திருப்பதைச் சொல்கின்றன.
ஓவின தாரகை ஒளிஒளி உதயத்து: சூரியன் உதிக்கத் தொடங்கிய அந்தப் பேரொளியில், அதுவரை வானில் மின்னிக் கொண்டிருந்த நட்சத்திரங்கள் (தாரகைகள்) தம் ஒளி மங்கி மறைந்தன. அதாவது, ஞானச் சூரியன் உதிக்கும் போது நம் அற்பமான ஆசைகள் மறைய வேண்டும் என்பதாகும்.
ஒருப்படு கின்றது விருப்பொடு நமக்குத்: நாங்கள் அனைவரும் மிகுந்த ஆவலோடும், ஒருமித்த கருத்தோடும் உன்னைக் காண்பதற்காகக் காத்திருக்கிறோம். எங்கள் மனம் சிதறாமல் உன்னையே நினைத்து ஒன்றுபட்டு நிற்கிறது.
தேவநற் செறிகழல் தாள்இணை காட்டாய்: தேவர்களுக்கெல்லாம் தேவனே! வெற்றி வீரக் கழல்கள் அணிந்த உன்னுடைய அந்த அழகிய இணையான திருவடிகளை எங்களுக்குக் காட்டி அருள வேண்டும்.
திருப்பெருந் துறைஉறை சிவபெருமானே: புண்ணியத் தலமான திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளி வீற்றிருக்கும் சிவபெருமானே!
யாவரும் அறிவுஅரியாய் எமக்கு எளியாய்: பெரிய அறிஞர்களாலும், தேவர்களாலும் கூடத் தன் அறிவால் எட்ட முடியாத அரிய பொருளாக இருப்பவன் நீ. ஆனால், உருகும் அடியார்களுக்கு மிகவும் எளியவனாகத் தன்னைத் தருபவன் நீ.
எம்பெருமான் பள்ளி எழுந்தருளாயே: எங்கள் தலைவனே, கருணை கூர்ந்து உறக்கம் நீங்கி எழுந்து வந்து எங்களை ஆட்கொண்டருள்வாயாக.
இன்னிசை வீணையர் யாழினர் ஒருபால்
இருக்கொடு தோத்திரம் இயம்பினர் ஒருபால்
துன்னிய பிணைமலர்க் கையினர் ஒருபால்
தொழுகையர் அழுகையர் துவள்கையர் ஒருபால்
சென்னியில் அஞ்சலி கூப்பினர் ஒருபால்
திருப்பெருந் துறைஉறை சிவபெருமானே
என்னையும் ஆண்டுகொண்டு இன்அருள் புரியும்
எம்பெருமான் பள்ளி எழுந்தருளாயே. (32)
இன்னிசை வீணையர் யாழினர் ஒருபால்: திருப்பெருந்துறையின் ஒரு பக்கத்தில், இனிய இசை எழுப்பும் வீணை வாசிப்பவர்களும், யாழ் என்னும் நரம்பிசைக் கருவியை மீட்டுபவர்களும் நின்று கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள் தங்கள் இசையாலேயே இறைவனைத் துயிலெழுப்ப முயல்கிறார்கள். இது நாதத்தின் வழியாக இறைவனை அடையும் வழியைக் காட்டுகிறது.
இருக்கொடு தோத்திரம் இயம்பினர் ஒருபால்: மறுபுறம், நான்கு வேதங்களையும் (இருக்கு முதலானவை) முறையாக ஓதுபவர்களும், பக்தி ததும்பும் துதிப் பாடல்களை (தோத்திரம்) பாடுபவர்களும் திரண்டு நிற்கிறார்கள். அறிவாலும் சொல்லாலும் இறைவனைப் போற்றும் காட்சி இது.
துன்னிய பிணைமலர்க் கையினர் ஒருபால்: இன்னொரு பக்கத்தில், இறைவனுக்குச் சூட்டுவதற்காக நறுமணம் மிக்க மலர்களை அழகாகத் தொடுத்து மாலையாகக் கையில் ஏந்தியபடி அடியவர்கள் காத்திருக்கிறார்கள். இது செயலின் வழியாகச் செய்யும் திருத்தொண்டைக் குறிக்கிறது.
தொழுகையர் அழுகையர் துவள்கையர் ஒருபால்: மற்றொரு புறம் நிற்கும் அடியவர்களோ, கைகூப்பித் தொழுபவர்களாகவும், பக்திப் பெருக்கால் கண்கள் பனிக்க அழுபவர்களாகவும், இறைவனின் நினைவிலேயே உடல் சோர்ந்து மெய்மறந்து துவண்டு கிடப்பவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள். இதுவே கலப்பற்ற தூய பக்தியின் வெளிப்பாடு.
சென்னியில் அஞ்சலி கூப்பினர் ஒருபால்: இன்னும் சிலர், தங்கள் தலைக்கு மேலே கைகளைக் கூப்பி 'அஞ்சலி' முத்திரையோடு பணிவுடன் நிற்கிறார்கள். இது தங்களை முற்றிலுமாக இறைவனிடம் ஒப்படைக்கும் 'சரண்யாகதி' நிலையைக் காட்டுகிறது.
திருப்பெருந் துறைஉறை சிவபெருமானே: இவ்வாறு பல்வேறு வகைப்பட்ட அடியவர்கள் சூழ்ந்து நிற்க, திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியிருக்கும் சிவபெருமானே!
என்னையும் ஆண்டுகொண்டு இன்அருள் புரியும்: தகுதியே இல்லாத என்னையும் ஒரு பொருட்டாக மதித்து, ஆட்கொண்டு, உன்னுடைய இனிய அருளைத் தந்தருளும் கருணைக் கடலே!
எம்பெருமான் பள்ளி எழுந்தருளாயே: எம் தலைவனே, இத்தனை அடியவர்களுக்கும் அருள் செய்ய நீ திருக்கண் விழித்து எழுந்து வர வேண்டும் என்று மாணிக்கவாசகர் இந்தப் பாடலில் உருகி வேண்டுகிறார்.
பூதங்கள் தோறும் நின்றாய் எனின்அல்லால்
போக்கிலன் வரவிலன் எனநினைப் புலவோர்
கீதங்கள் பாடுதல் ஆடுதல் அல்லால்
கேட்டறியோம் உனைக் கண்டுஅறிவாரைச்
சீதங்கொள் வயல்திருப் பெருந்துறை மன்னா
சிந்தனைக்கும் அரியாய் எங்கள் முன்வந்து
ஏதங்கள் அறுத்துஎம்மை ஆண்டருள் புரியும்
எம்பெருமான் பள்ளி எழுந்தருளாயே. (40)
பூதங்கள் தோறும் நின்றாய் எனின்அல்லால்: நிலம், நீர், நெருப்பு, காற்று, ஆகாயம் ஆகிய ஐந்து பூதங்களிலும் நீயே நீக்கமற நிறைந்து நிற்கிறாய்
போக்கிலன் வரவிலன் எனநினைப் புலவோர்: அதனாலேயே நீ ஓரிடத்திலிருந்து போவதும் இல்லை, ஓரிடத்திற்கு வருவதும் இல்லை (எங்கும் இருப்பவன்) என்று ஞானிகள் உன்னைக் கருதுகிறார்கள்
கீதங்கள் பாடுதல் ஆடுதல் அல்லால்: உம்மைப் புகழ்ந்து பாடல்கள் பாடுவதையும், (உன் புகழைக் கேட்டு மெய்மறந்து) ஆடுவதையும் தவிர (உன்னை முழுமையாக உணர்ந்தவர் எவரும் இல்லை)
கேட்டறியோம் உனைக் கண்டுஅறிவாரைச்: உன்னை நேரில் கண்டு, இப்படித்தான் இருப்பாய் என்று முழுமையாக அறிந்தவர் எவரையும் பற்றி நாங்கள் கேள்விப்பட்டதே இல்லை
சீதங்கொள் வயல்திருப் பெருந்துறை மன்னா: குளிர்ச்சி பொருந்திய வயல்கள் சூழ்ந்த திருப்பெருந்துறை எனும் தலத்தில் வீற்றிருக்கும் அரசனே!
சிந்தனைக்கும் அரியாய் எங்கள் முன்வந்து: எங்களது சிற்றறிவினால் நினைத்துப் பார்க்கவும் முடியாத அரிய பொருளே! நீயே எங்கள் முன்னால் நேரில் தோன்றி,
ஏதங்கள் அறுத்துஎம்மை ஆண்டருள் புரியும்: எங்களுடைய துன்பங்களையும் குற்றங்களையும் நீக்கி, எங்களை உனது அடியார்களாக ஏற்று ஆட்கொள்ள வேண்டும்
எம்பெருமான் பள்ளி எழுந்தருளாயே: எங்கள் பெருமானே! நீ உறக்கம் நீங்கிப் பள்ளி எழுந்தருள்வாயாக.
பப்பற வீட்டிருந்து உணரும் நின்அடியார்
பந்தனைவந்து அறுத்தார் அவர் பலரும்
மைப்புஉறு கண்ணியர் மானுடத்து இயல்பின்
வணங்குகின்றார் அணங்கின் மணவாளா
செப்புஉறு கமலங்கள் மலரும்தண் வயல்சூழ்
திருப்பெருந் துறைஉறை சிவபெருமானே
இப்பிறப்பு அறுத்துஎமை ஆண்டருள் புரியும்
எம்பெருமான் பள்ளி எழுந்தருளாயே. (48)
பப்பற வீட்டிருந்து உணரும் நின்அடியார் பந்தனைவந்து அறுத்தார் அவர் பலரும்: "பற்று-அற" என்பதே 'பப்பற' என வந்துள்ளது. உலகப் பற்றுகள் அனைத்தையும் வேரோடு அறுத்த உன் மெய்யடியார்கள், மோட்ச நிலையில் (வீட்டிருந்து) உன்னை உணர்ந்து போற்றுகின்றனர். அவர்கள் பிறவித் தளைகளாகிய பாசபந்தங்களை அறுத்துவிட்டு, உனது பேரொளியில் கலக்கக் காத்திருக்கிறார்கள்.
மைப்புஉறு கண்ணியர் மானுடத்து இயல்பின் வணங்குகின்றார் அணங்கின் மணவாளா: மையிட்ட கண்களை உடைய பெண்கள் (மங்கையர்), உலகியல் இயல்புடன் உன்னைத் தொழுது நிற்கின்றனர். உமையம்மையின் (அணங்கு) மணவாளனே! ஞானிகள் ஒருபுறம் பற்று நீங்கி நிற்க, உலக மக்கள் தங்கள் வாழ்வு சிறக்க உன்னை வேண்டி நிற்கின்றனர்.
செப்புஉறு கமலங்கள் மலரும்தண் வயல்சூழ் திருப்பெருந் துறைஉறை சிவபெருமானே: சிவந்த இதழ்களை உடைய தாமரை மலர்கள் மலர்ந்து மணம் வீசும் குளிர்ந்த வயல்கள் சூழ்ந்த திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியிருக்கும் சிவபெருமானே!
இப்பிறப்பு அறுத்துஎமை ஆண்டருள் புரியும் எம்பெருமான் பள்ளி எழுந்தருளாயே: எங்களுடைய இந்தப் பிறவித் துயரை அறுத்தெறிந்து, எங்களை உனது அடிமைகளாக ஆட்கொள்ளும் எம் பெருமானே! எங்களுக்காக நீ திருக்கண் விழித்து அருள வேண்டும்.
அதுபழச் சுவைஎன அமுதுஎன அறிதற்கு
அரிதுஎன எளிதுஎன அமரரும் அறியார்
இதுஅவன் திருஉரு இவன் அவன் எனவே
எங்களை ஆண்டுகொண்டு இங்கு எழுந்தருளும்
மதுவளர் பொழில்திரு உத்தர கோச
மங்கை உள்ளாய் திருப்பெருந்துறை மன்னா
எதுஎமைப் பணிகொளும் ஆறது கேட்போம்
எம்பெருமான் பள்ளி எழுந்தருளாயே. (56)
அதுபழச் சுவைஎன அமுதுஎன அறிதற்கு அரிதுஎன எளிதுஎன அமரரும் அறியார்: இறைவனின் தன்மையை விவரிக்க முடியாது. அவன் கனியின் சுவை போன்றவன், தேவாமிர்தம் போன்றவன். ஆனால், அவனை அறிவது மிகக் கடினமானதா (அரிது) அல்லது மிக எளிதானதா (எளிது) என்பதை விண்ணுலகத் தேவர்களாலும் (அமரர்) அறுதியிட்டுச் சொல்ல முடியாது.
இதுஅவன் திருஉரு இவன் அவன் எனவே எங்களை ஆண்டுகொண்டு இங்கு எழுந்தருளும்: அப்படியிருக்க, எங்களைப் போன்ற எளியவர்கள் அடையாளம் கண்டு கொள்ளும் பொருட்டு, "இதுவே அவனுடைய திருவுருவம், இவனே அந்த இறைவன்" என்று காட்டும் வண்ணம் மனித வடிவில் குருவாக வந்து எங்களை ஆட்கொண்டாய்.
மதுவளர் பொழில்திரு உத்தர கோசமங்கை உள்ளாய் திருப்பெருந்துறை மன்னா: தேன் (மது) நிறைந்த சோலைகள் சூழ்ந்த 'திருஉத்தரகோசமங்கை' என்னும் திருத்தலத்தில் வீற்றிருப்பவனே! திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியிருக்கும் அரசர்க்கரசனே!
எதுஎமைப் பணிகொளும் ஆறது கேட்போம் எம்பெருமான் பள்ளி எழுந்தருளாயே: உனது திருவருளைப் பெற்றுவிட்ட நாங்கள், இனி எத்தகைய தொண்டுகளை (பணி) செய்ய வேண்டும் என்பதை உன் வாய்மொழியாகக் கேட்கக் காத்திருக்கிறோம். எம் பெருமானே! உறக்கம் நீங்கி எழுந்தருள்வாயாக.
முந்திய முதல்நடு இறுதியும்ஆனாய்
மூவரும் அறிகிலர் யாவர்மற்று அறிவார்
பந்தணை விரலியும் நீயும்நின் அடியார்
பழங்குடில் தொறும் எழுந்தருளிய பரனே
செந்தழல் புரைதிரு மேனியும் காட்டித்
திருப்பெருந்துறை உறை கோயிலும் காட்டி
அந்தணன் ஆவதும் காட்டிவந்து ஆண்டாய்
ஆரமுதே பள்ளி எழுந்தருளாயே. (64)
முந்திய முதல்நடு இறுதியும்ஆனாய் மூவரும் அறிகிலர் யாவர்மற்று அறிவார்: "இறைவா! நீ உலகத் தோற்றத்திற்கு முன்னரே இருப்பவன். நீயே ஆதி, நீயே அந்தம், நீயே இடைப்பகுதி. படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் தொழிலைச் செய்யும் மும்மூர்த்திகளே உனது முழுமையை அறிய முடியாது திகைக்கும்போது, மற்ற சாதாரண மனிதர்களால் உன்னை எப்படி முழுமையாக உணர முடியும்?" இறைவனின் எங்கும் நிறைந்த தன்மையை இது குறிக்கிறது.
பந்தணை விரலியும் நீயும்நின் அடியார் பழங்குடில் தொறும் எழுந்தருளிய பரனே: "பந்துகளை ஏந்தி விளையாடும் மெல்லிய விரல்களை உடைய உமையம்மையுடன் சேர்ந்து, நீ உனது அடியார்களின் எளிய குடில்கள் தோறும் தேடி வந்து எழுந்தருளுகிறாய்." பிரபஞ்ச நாயகன் எளிய பக்தனின் அன்புக்காகத் தேடி வருவதே அவனது கருணை.
செந்தழல் புரைதிரு மேனியும் காட்டித் திருப்பெருந்துறை உறை கோயிலும் காட்டி: "சிவந்த நெருப்பைப் போன்ற உனது ஒளிமயமான திருமேனியை எனக்குக் காட்டினாய். அடியேன் உய்யும் பொருட்டு திருப்பெருந்துறையில் நீ உறையும் திருக்கோயிலையும் எனக்குக் காட்டிக் கொடுத்தாய்."
அந்தணன் ஆவதும் காட்டிவந்து ஆண்டாய் ஆரமுதே பள்ளி எழுந்தருளாயே: "குரு வடிவில் (அந்தணனாக) வந்து எனக்கு உபதேசம் செய்து, என்னை ஆட்கொண்டாய். தெவிட்டாத ஆரமுதே! அடியேன் உய்யும் பொருட்டு நீ பள்ளியெழுந்தருள வேண்டும்."
விண்ணகத் தேவரும் நண்ணவும் மாட்டா
விழுப்பொருளே உன் தொழுப்படி யோங்கள்
மண்ணகத்தே வந்து வாழச் செய்தானே
வண் திருப்பெருந்துறையாய் வழிஅடியோம்
கண்ணகத்தே நின்று களிதரு தேனே
கடல் அமுதே, கரும்பே விரும்பும் அடியார்
எண்ணகத்தாய் உலகுக்கு உயிர் ஆனாய்
எம்பெருமான் பள்ளி எழுந்தருளாயே. (72)
விண்ணகத் தேவரும் நண்ணவும் மாட்டா விழுப்பொருளே: விண்ணுலகில் வாழும் தேவர்களாலும் கூட நெருங்க முடியாத மேலான பரம்பொருளே!
உன் தொழும்படி யோங்கள் மண்ணகத்தே வந்து வாழச் செய்தானே: அடியவர்களாகிய நாங்கள் உன்னை வணங்கி உய்யும் பொருட்டு, இந்தப் பூமிக்கே (மண்ணுலகிற்கே) நீ எழுந்தருளி வந்து எங்களை வாழ வைத்தாய்.
வண் திருப்பெருந்துறையாய்: வளம் மிக்க திருப்பெருந்துறையில் கோயில் கொண்டுள்ளவனே!
வழிஅடியோம் கண்ணகத்தே நின்று களிதரு தேனே: பரம்பரை பரம்பரையாக உனக்குத் தொண்டு செய்யும் அடியவர்களான எங்களின் கண் முன்னே (காட்சியாக) நின்று, மகிழ்ச்சியைத் தரும் தேன் போன்றவனே!
கடல் அமுதே கரும்பே: பாற்கடலில் தோன்றிய அமுதம் போன்றவனே! கரும்பின் சுவை உடையவனே!
விரும்பும் அடியார் எண்ணகத்தாய்: உன்னை மனதார விரும்பும் அடியவர்களின் எண்ணங்களில் (மனதில்) குடியிருப்பவனே!
உலகுக்கு உயிர் ஆனாய்: இவ்வுலகின் அனைத்துயிர்களுக்கும் ஆதாரமான உயிர் மூச்சாய் இருப்பவனே!
எம்பெருமான் பள்ளி எழுந்தருளாயே: என் பெருமானே, நீ உறக்கம் நீங்கி எழுந்தருள வேண்டும்.
புவனியில் போய்ப் பிறவாமையில் நாள்நாம்
போக்குகின்றோம் அவமே இந்தப்பூமி
சிவன்உய்யக் கொள்கின்ற வாறுஎன்று நோக்கித்
திருப்பெருந் துறைஉறைவாய் திருமாலாம்
அவன் விருப்புஎய்தவும் மலரவன் ஆசைப்
படவும்நின் அலர்ந்தமெய்க் கருணையும் நீயும்
அவனியில் புகுந்துஎமை ஆட்கொள்ள வல்லாய்
ஆரமுதே பள்ளி எழுந்தருளாயே. (80)
புவனியில் போய்ப் பிறவாமையில் நாள்நாம் போக்குகின்றோம் அவமே இந்தப்பூமி: இவ்வுலகில் மனிதப் பிறவி எடுப்பதன் நோக்கம் இறைவனை அடைவதே. ஆனால், அந்த உயரிய லட்சியத்தை மறந்து, வீணான உலகியல் இன்பங்களில் மூழ்கி நம் வாழ்நாளை நாம் வீணாக்கிக் கொண்டிருக்கிறோம் (அவமே போக்குகின்றோம்) என்று மாணிக்கவாசகர் வருந்துகிறார். பிறவிப் பெருங்கடலை நீந்திக் கடக்காமல், மீண்டும் மீண்டும் பிறவி எடுக்கும் சுழலில் சிக்கியிருப்பதை இது உணர்த்துகிறது.
சிவன்உய்யக் கொள்கின்ற வாறுஎன்று நோக்கித் திருப்பெருந்துறை உறைவாய் திருமாலாம்: திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியிருக்கும் இறைவனே! நீ எங்களை உய்யச்செய்யும் (ஆட்கொள்ளும்) விதம் மிக விந்தையானது. எம் போன்ற எளிய உயிர்களைக் கரைசேர்க்க நீ காட்டும் கருணை ஈடுஇணையற்றது. நீ எங்களை ஆட்கொள்ளும் அந்தத் தருணத்திற்காக நாங்கள் காத்திருக்கிறோம்.
திருமாலாம் அவன் விருப்புஎய்தவும் மலரவன் ஆசைப்படவும்: காக்கும் கடவுளான திருமாலும், படைக்கும் கடவுளான பிரம்மனும் கூட உன்னைக் காணவும், உனது அருளைப் பெறவும் பெரிதும் ஆசைப்படுகிறார்கள் (விருப்பு எய்தவும், ஆசைப்படவும்). தேவர்களுக்கே எட்டாத உயரத்தில் இருக்கும் நீ, அவர்கள் ஏங்கும் அந்தப் பேரருளை எளிய மனிதர்களாகிய எங்களுக்கு வழங்க முன்வருகிறாய்.
நின் அலர்ந்தமெய்க் கருணையும் நீயும் அவனியில் புகுந்துஎமை ஆட்கொள்ள வல்லாய்: உன்னுடைய மலர்ந்த மெய்யான கருணையோடு, நீயே நேரில் இந்த மண்ணுலகிற்கு (அவனிக்கு) வந்து எங்களை ஆட்கொள்ளும் வல்லமை படைத்தவன். எட்டாத உயரத்தில் இருக்கும் பரம்பொருள், எளிய அடியவர்களுக்காகத் தரை இறங்கி வருவது உனது தனிப்பெரும் கருணை.
ஆரமுதே பள்ளி எழுந்தருளாயே: தெவிட்டாத தெள்ளமுது போன்றவனே! உறக்கம் நீங்கி எழுந்து வந்து எங்களுக்கு அருள் புரிவாயாக என்று மாணிக்கவாசகர் வேண்டுவதாக இப்பாடல் அமைகிறது.