திருச்சிற்றம்பலம்

நாடகத்தால் உன்அடியார் போல்
நடித்து நான்நடுவே
வீடகத்தே புகுந்திடுவான்
மிகப்பெரிதும் விரைகின்றேன்
ஆடகச்சீர் மணிக்குன்றே
இடையறா அன்புஉனக்கு என்
ஊடகத்தே நின்றுஉருகத்
தந்தருள் எம்உடையானே. (8)

நாடகத்தால் உன்அடியார் போல் நடித்து நான்நடுவே: உன்னுடைய மெய்யடியார்களின் கூட்டத்திற்கு நடுவே, அகத்தே மெய்யன்பு சிறிதும் இன்றி, புறத்தே அடியவனைப் போல நாடகமாடி நின்றேன்.

வீடகத்தே புகுந்திடுவான் மிகப்பெரியதும் விரைகின்றேன்: அவ்வாறு மெய்யன்பு அற்ற போலி நடிகனாகிய நான், ஆன்மாக்கள் எய்தும் மேலான வீட்டுலகின் உள்ளே புகுந்து விட வேண்டும் என்று மிகவும் விரைந்து ஆசைப்படுகின்றேன்.

ஆடகச்சீர் மணிக்குன்றே: சொக்கத்தங்கத்தினாலான பொன்மலையும், மாணிக்கக் குன்றமும் போல ஒளிரும் பேரொளிப் பிழம்பான இறைவனே!

இடையறா அன்புஉனக்கு என் ஊடகத்தே நின்றுஉருகத்: வெளிவேடமன்றி, என் அகத்தினுள்ளே நிலைபெற்று நின்று, தணியாது மேன்மேலும் பெருகி உருகும் மெய்யன்பினை அடியேனுக்கு அருள வேண்டும்.

தந்தருள் எம்உடையானே: என்னைத் தன் உடைமையாகக் கொண்டு ஆட்கொண்டருளிய என் எம்மானே! அத்தகு மெய்யன்பை எனக்குத் தந்தருள்வாயாக!

யான்ஏதும் பிறப்பு அஞ்சேன்
இறப்பதனுக் என்கடவேன்
வானேயும் பெறில் வேண்டேன்
மண்ணாள்வான் மதித்தும்இரேன்
தேன்ஏயும் மலர்க்கொன்றைச் சிவனே
எம்பெருமான்எம்
மானே உன்அருள் பெறுநாள்
என்றுஎன்றே வருந்துவனே. (16)

யான்ஏதும் பிறப்பு அஞ்சேன்: அடியேனுக்கு வரக்கூடிய பிறவிகளைக் கண்டு நான் சிறிதும் அச்சமடைய மாட்டேன்.

இறப்பதனுக் என்கடவேன்: இப்பிறவி முடிந்து இறந்துபோவதைக் குறித்தும் நான் செய்யக்கூடியது என்ன இருக்கிறது?

வானேயும் பெறில் வேண்டேன்: தேவலோகத்து இந்திரப் பதவியே எனக்குக் கிடைப்பதாக இருந்தாலும், அதனைப் போகப் பொருளாகக் கருதி விரும்ப மாட்டேன்;

மண்ணாள்வான் மதித்தும்இரேன்: இந்த நிலவுலக முழுவதையும் ஆளும் பேரரசப் பதவி கிடைப்பினும், அதனை ஒரு பொருட்டாக மதித்து விரும்பியிருக்க மாட்டேன்.

தேன்ஏயும் மலர்க்கொன்றைச் சிவனே எம்பெருமான்எம் மானே: தேன்கள் பொருந்திய கொன்றை மலர் மாலையைச் சூடிய சிவபெருமானே! எங்கள் தலைவனே! என் தந்தையே!

உன்அருள் பெறுநாள் என்றுஎன்றே வருந்துவனே: உன்னுடைய திருவடி அருளாகிய பேரின்பத்தைப் பெறும் நாள் எந்நாளோ என்று எண்ணி எண்ணியே அடியேன் அகத்தே வருந்துகின்றேன்!

வருந்துவன்நின் மலர்ப்பாதம்
அவைகாண்பான் நாய்அடியேன்
இருந்துநல மலர்புனையேன்
ஏத்தேன் நாத்தழும்பு ஏறப்
பொருந்திய பொற்சிலை குனித்தாய்
அருளமுதம் புரியாயேல்
வருந்துவன்நனல் தமியேன்மற்று
என்னேநான் ஆமாறே. (24)

வருந்துவன்நின் மலர்ப்பாதம் அவைகாண்பான் நாய்அடியேன்: நாயினும் கடையனாகிய எளியேன், உன்னுடைய மலர் போன்ற திருவடிகளைக் காண்பதற்காக உள்ளத்தே அழுது வருந்துகின்றேன்.

இருந்துநல மலர்புனையேன்: ஆனால், ஒரே இடத்தில் மனமொன்றி அமர்ந்து, உனக்குரிய நன்மலர்களைத் தொடுத்து உன் திருவடிகளுக்குச் சாற்றவும் மாட்டேன்.

ஏத்தேன் நாத்தழும்பு ஏறப்: என் நாவில் தழும்பு ஏறும் அளவுக்கு உன்னுடைய திருநாமங்களை இடைவிடாது துதித்துப் போற்றவும் மாட்டேன்.

பொருந்திய பொற்சிலை குனித்தாய்: பொருந்திய மேருவாகிய பொன்மலையையே வில்லாக வளைத்து, திரிபுரங்களை எரித்தழித்த ஆற்றல் மிக்க இறைவனே!

அருளமுதம் புரியாயேல்: இத்தகு கிரியைகளும் பக்தியும் இல்லாத எளியேனுக்கு, உன்னுடைய சிவஞான அருளமுதத்தை நீயாக முன்வந்து தந்தருளவில்லை என்றால்;

வருந்துவன்நனல் தமியேன்மற்று என்னேநான் ஆமாறே: துணையற்ற தனியனான நான் இன்னும் எத்துணை துன்புறுவேனோ! வேறு எந்த வழியில் தான் நான் உய்வடையும் நிலை உண்டாகும்?

ஆமாறுஉன் திருவடிக்கே அகம்
குழையேன் அன்புஉருகேன்
பூமாலை புனைந்து ஏத்தேன்
புகழ்ந்துஉரையேன் புத்தேளிர்
கோமான்நின் திருக்கோயில்தூகேன்
மெழுகேன் கூத்தாடேன்
சாமாறே விரைகின்றேன்
சதுராலே சார்வானே. (32)

ஆமாறுஉன் திருவடிக்கே அகம் குழையேன் அன்புஉருகேன்: உன்னுடைய மலர் போன்ற திருவடிக்காக என் உள்ளம் குழைய மாட்டேன்; மெய்யன்பினால் உருகி நிற்கவும் மாட்டேன்.

பூமாலை புனைந்து ஏத்தேன் புகழ்ந்துஉரையேன்: நறுமலர் மாலைகளைத் தொடுத்து உனக்குச் சாற்றித் துதிக்க மாட்டேன்; உனது திருப்புகழ்களைக் நாவாரப் போற்றி உரைக்கவும் மாட்டேன்.

புத்தேளிர் கோமான்நின் திருக்கோயில்தூகேன் மெழுகேன் கூத்தாடேன்: தேவர்களின் தலைவனே! உன்னுடைய திருமேவு ஆலயத்தைப் பெருக்குகோல் கொண்டு தூர்க்கவும் மாட்டேன்; சாணம் தெளித்து மெழுகவும் மாட்டேன்; பேரன்பினால் மெய்மறந்து கூத்தாடவும் மாட்டேன்.

சாமாறே விரைகின்றேன் சதுராலே சார்வானே: அருள்பெறும் வழிகளைச் செய்யாது, பிறவிப் பெருங்கடலில் வீழ்ந்து இறந்துபோகும் வழியிலேயே விரைந்து செல்கின்றேன்! அடியார்களது பக்தித் திறத்திற்கு ஏற்ப அருள்புரியும் வல்லமை மிக்க இறைவனே!

வானாகி மண்ணாகி
வளியாகி ஒளியாகி
ஊனாகி உயிராகி
உண்மையுமாய் இன்மையுமாய்க்
கோனாகி யான்எனது என்று
அவரவரைக் கூத்தாட்டு
வானாகி நின்றாயை
என்சொல்லி வாழ்த்துவனே. (40)

வானாகி மண்ணாகி வளியாகி ஒளியாகி: ஆகாயமுமாய், நிலமுமாய், காற்றையுடைய வாயுவுமாய், பேரொளி வடிவான தீயுமாய்;

ஊனாகி உயிராகி: அப்பூதங்களால் அமைந்த பருவுடம்பாகவும், அவ்வுடம்பில் பொருந்தி வாழும் ஆன்மாவாகவும்.

உண்மையுமாய் இன்மையுமாய்: மெய்ப்பொருளாகிய சத்தாகவும், அழியக்கூடிய அசத்தாகவும்;

கோனாகி யான்எனது என்று அவரவரைக் கூத்தாட்டு வான்ஆகி நின்றாயை: பிரபஞ்சத்தை இயக்கும் இறைவனாய் நின்று, ஆன்மாக்களை 'நான்' என்றும் 'என்னுடையது' என்றும் அகந்தையும் மகாரமும் கொண்டு உலகியல் மேடையில் கூத்தாடச் செய்பவனாய் விளங்கும் உன்னை;

என்சொல்லி வாழ்த்துவனே: என் சிற்றறிவாலும் சிறிய வாக்குவளத்தாலும் எந்த வார்த்தைகளைச் சொல்லித் துதிக்க இயலும்!

வாழ்த்துவதும் வானவர்கள்
தாம்வாழ்வான் மனம்நின்பால்
தாழ்த்துவதும் தாம்உயர்ந்து
தம்மைஎல்லாம் தொழவேண்டிச்
சூழ்த்த மதுகரம் முரலும்
தாரோயை நாய்அடியேன்
பாழ்த்த பிறப்பு அறுத்திடுவான்
யானும் உன்னைப் பரவுவனே. (48)

வாழ்த்துவதும் வானவர்கள் தாம்வாழ்வான்: தேவலோகத்தில் வாழும் தேவர்கள் உன்னைத் துதித்துப் போற்றுவது, தம்முடைய அமர வாழ்வு அழியாது நீடித்து நிலைபெற வேண்டும் என்பதற்காகவே ஆகும்;

மனம்நின்பால் தாழ்த்துவதும் தாம்உயர்ந்து தம்மைஎல்லாம் தொழவேண்டிச்: அவர்கள் தம் மனதை உன் திருவடிகளில் தாழ்த்தி வணங்குவதும், உலகத்தார் அனைவரும் தம்மைப் பெருமையாக மதித்துத் தொழ வேண்டும் என்னும் பதவி ஆசையினாலும் சுயநலத்தினாலுமே ஆகும்.

சூழ்த்த மதுகரம் முரலும் தாரோயை: வண்டுகள் சூழ்ந்து தேனைப் பருகி ரீங்காரமிடும் கொன்றை மலர் மாலையைச் சூடிய இறைவனே!

நாய்அடியேன் பாழ்த்த பிறப்பு அறுத்திடுவான் யானும் உன்னைப் பரவுவனே: நாயினும் கடையனாகிய அடியேன் உன்னைத் துதிப்பதோ, இத்தகைய சுயநல போகப் பதவிகளுக்காக அன்று; வீணே கழிந்து கொண்டிருக்கும் இந்தப் பாழான பிறவிச் சுழற்சியை அடியோடு அறுத்து முத்தி பெறுவதற்காகவே ஆகும்!

பரவுவார் இமையோர்கள்
பாடுவன நால்வேதம்
குரவுவார் குழல்மடவாள்
கூறுடுடையாள் ஒருபாகம்
விரவுவார் மெய்யன்பின்
அடியார்கள் மேன்மேல்உன்
அரவுவார் கழல்இணைகள்
காண்பாரோ அரியானே. (56)

பரவுவார் இமையோர்கள் பாடுவன நால்வேதம்: தேவலோகத்து இமையோர்களாகிய தேவர்கள் அனைவரும் உன்னை நாள்தோறும் துதித்து நிற்பார்கள்; இறைவனின் பெருமைகளைத் துதித்துப் பாடுபவை நான்கு வேதங்களாகும்.

குரவுவார் குழல்மடவாள் கூறுடுடையாள் ஒருபாகம்: குரா மலர்கள் அணிந்த நறுமணம் கமழும் கூந்தலையுடைய உமாதேவியை உனது திருமேனியின் ஒரு பாகமாகக் கொண்டு அருள் பாலிக்கின்றாய்.

விரவுவார் மெய்யன்பின் அடியார்கள் மேன்மேல்உன்: உன்னோடு வேறறக் கலந்து நிற்கும் மெய்யன்பு பூண்ட அடியார்கள் மேன்மேலும் பெருகும் அன்பினாலே;

அரவுவார் கழல்இணைகள் காண்பாரோ அரியானே: பாம்புகள் சுற்றப்பெற்ற சிலம்புகள் அணிந்த உனது இரண்டு திருவடிக் தாமரைக் காட்சியை நேரே காண்பார்கள்; ஆனால், மெய்யன்பு இல்லாத ஏனையோருக்கு என்றும் காண்டற்கு அரிய பரம்பொருளே!

அரியானே யாவர்க்கும்
அம்பரவா அம்பலத்துஎம்
பெரியானே சிறியேனை
ஆட்கொண்ட பெய்கழற்கீழ்
விரைஆர்ந்த மலர்தூவேன்
வியந்துஅலறேன் நயந்துஉருகேன்
தரியேன்நான் ஆமாறுஎன்
சாவேன்நான் சாவேனே. (64)

அரியானே யாவர்க்கும் அம்பரவா அம்பலத்துஎம் பெரியானே: தற்போத அகந்தை கொண்ட எவர்க்கும் எட்டாத அரிய பொருளே! சிதாகாயமாகிய தில்லைச் சிற்றம்பலத்தே ஆனந்த நடனம் புரியும் எங்கள் மேலான பெருமானே!

சிறியேனை ஆட்கொண்ட பெய்கழற்கீழ்: சிறியவனாகிய எளியேனைத் தன் அடியவனாக ஆட்கொண்டருளிய, வீரக்கழல்கள் அணிந்த திருவடி நிழலின்கண்;

விரைஆர்ந்த மலர்தூவேன் வியந்துஅலறேன் நயந்துஉருகேன்: நறுமணம் மிக்க நன்மலர்களைத் தூவி வழிபடவும் மாட்டேன்; அவனது பேரருள் அதிசயத்தைக் கண்டு வியந்து கதறி அழவும் மாட்டேன்; விரும்பி அகம் உருகி நிற்கவும் மாட்டேன்.

தரியேன்நான் ஆமாறுஎன் சாவேன்நான் சாவேனே: இத்தகு பக்தியற்ற நிலையில் இத்துன்பத்தைத் தாங்கிக்கொள்ள இயலாமல் தவிக்கின்றேன்! யான் உய்வடையும் வழிதான் யாதோ? என் தன்முனைப்பழிந்து அழியாமல் அழிகின்றேனே!

வேனில்வேள் மலர்க்கணைக்கும்
வெண்நகைச் செவ்வாய்க்கரிய
பானல்ஆர் கண்ணியர்க்கும்
பதைத்துஉருகும் பாழ்நெஞ்சே
ஊன்எலாம் நின்றுஉருகப்
புகுந்துஆண்டான் இன்றுபோய்
வான்உளான் காணாய்நீ
மாளா வாழ்கின்றாயே. (72)

வேனில்வேள் மலர்க்கணைக்கும்: வசந்த காலத்திற்குரிய மன்மதனின் பூங்கணைகளுக்கும்.

வெண்நகைச் செவ்வாய்க்கரிய பானல்ஆர் கண்ணியர்க்கும்: வெண்மையான முத்துப் போன்ற பற்களையும், சிவந்த உதடுகளையும், கருங்குவளை மலர் போன்ற கண்களையும் உடைய உலகியற்பெண்களின் மயக்கத்திற்கும்.

பதைத்துஉருகும் பாழ்நெஞ்சே: ஆசைகொண்டு பதைபதைத்து உருகி நிற்கும் பாழாய்போன என் நெஞ்சமே!

ஊன்எலாம் நின்றுஉருகப் புகுந்துஆண்டான்: என்னுடைய உடலின் ஊன்களும் அணுக்களும் உள்ளே நின்று உருகும்படியாக, என் அகத்தினுள்ளே புகுந்து என்னை ஆட்கொண்டருளிய சிவபெருமான்.

இன்றுபோய் வான்உளான் காணாய்நீ: இன்று உன்னுடைய அறியாமையால் உன்னை விட்டு நீங்கித் தன்னுடைய பேரொளிமயமான அருள்வெளியில் வீற்றிருக்கின்றான்; அதனைக் கண்டாயா?

மாளா வாழ்கின்றாயே: பெருமானைப் பிரிந்த அத்துயரிலும் அழியாமல் இன்னும் உயிர்வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றாயே!

வாழ்கின்றாய் வாழாத
நெஞ்சமே வல்வினைப்பட்டு
ஆழ்கின்றாய் ஆழாமல்
காப்பானை ஏத்தாதே
சூழ்கின்றாய் கேடுஉனக்குச்
சொல்கின்றேன் பல்காலும்
வீழ்கின்றாய் நீஅவலக்
கடலாய வெள்ளத்தே. (80)

வாழ்கின்றாய் வாழாத நெஞ்சமே: உண்மையிலேயே அழியாத சிவபோக பேரின்ப வாழ்வில் வாழாமல், மாயா உடம்பின் பொய் வாழ்வில் வாழ்கின்ற பயனில்லாத நெஞ்சமே!

வல்வினைப்பட்டு ஆழ்கின்றாய்: வலிமைமிக்கக் கன்ம மலப் பிணிப்பினால் அகப்பட்டு பிறவிப் பெருங்கடலில் மூழ்கிக் கொண்டிருக்கின்றாய்.

ஆழாமல் காப்பானை ஏத்தாதே: அவ்வாறு துன்பக் கடலில் ஆன்மா மூழ்கி அழியாதபடி காத்து அருளும் சிவபெருமானைத் துதித்துப் போற்றாமல்;

சூழ்கின்றாய் கேடுஉனக்குச் சொல்கின்றேன் பல்காலும்: உனக்கு நீயே தீமையையும் கேட்டையும் தேடிக் கொள்கின்றாய்! இதனை உனக்கு நான் பலமுறை அறிவுறுத்திச் சொல்கின்றேன்.

வீழ்கின்றாய் நீஅவலக் கடலாய வெள்ளத்தே: நீ அளவிட முடியாத துன்பக் கடலாகிய பிறவி வெள்ளத்தில் வீழ்ந்து அழிகின்றாயே!