திருச்சிற்றம்பலம்

பைந்நாப்பட அரவுஏர் அல்குல்
உமைபாகம் அதாய்என்
மெய்ந்நாள் தொறும்பிரியா வினைக்கேடா
விடைப்பாகா
செந்நாவலர் பரசும்புகழ்த்
திருப்பெருந்துறை உறைவாய்
எந்நாள்களித்து எந்நாள் இறுமாக்கேன்
இனியானே. (8)

பைந்நாப்பட அரவுஏர் அல்குல் உமைபாகம் அதாய்என்: படத்தையும் நாவினையும் உடைய பாம்பைப் போன்ற அல்குலையுடைய உமாதேவியைத் தன் திருமேனியில் ஒரு பாகமாகக் கொண்டவனே!

மெய்ந்நாள் தொறும்பிரியா வினைக்கேடா விடைப்பாகா: என் உடம்பில் உயிர் நிலைத்திருக்கும் நாட்களிலெல்லாம் என்னை விட்டுப் பிரியாது வீற்றிருப்பவனே! என் வினைகளை அடியோடு அழிப்பவனே! இடப வாகனத்தை செலுத்தும் பாகனே!

செந்நாவலர் பரசும்புகழ்த் திருப்பெருந்துறை உறைவாய்: செம்மையான நாவினைக் கொண்ட சிவஞானப் புலவர்கள் போற்றித் துதிக்கும் புகழையுடைய திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியிருப்பவனே!

எந்நாள்களித்து எந்நாள் இறுமாக்கேன் இனியானே: இனி அடியேன் எந்நாளில் உன்னோடு இரண்டறக் கலந்து பேரானந்தக் களிப்பு அடைவேன்? எந்நாளில் பிறவிப் பிணியை அறுத்த பெருமிதத்தோடு திளைத்து நிற்பேன்!

நான்ஆர் அடிஅணைவான் ஒருநாய்க்குத்
தவிசுஇட்டு இங்கு
ஊன்ஆர் உடல்புகுந்தான் உயிர்
கலந்தான் உளம் பிரியான்
தேனார்சடை முடியான் மன்னு
திருப்பெருந்துறை உறைவான்
வானோர்களும் அறியாததோர் வளம்
ஈந்தனன் எனக்கே. (16)

நான்ஆர் அடிஅணைவான் ஒருநாய்க்குத் தவிசுஇட்டு இங்கு: இறைவனின் திருவடிகளை அடைவதற்கு அடியேன் எம்மாத்திரம்? ஒரு தகுதியும் இல்லாதவன்! நாய் போன்ற கீழ்மையுடைய எனக்கு, அரிய சிம்மாசனத்தை அளித்து ஆட்கொண்டான்;

ஊன்ஆர் உடல்புகுந்தான் உயிர் கலந்தான் உளம் பிரியான்: தசைகளும் நரம்புகளும் நிறைந்த என் அசுத்தமான உடம்பினுள்ளே புகுந்தான்; என் உயிரோடு உயிராக அத்துவிதமாய் ஒன்றிக் கலந்தான்; என் உள்ளத்திலிருந்து ஒருக்கணமும் பிரியாது வீற்றிருக்கின்றான்;

தேனார்சடை முடியான் மன்னு திருப்பெருந்துறை உறைவான்: தேன்கள் துளிக்கும் கொன்றை மலர் மாலையைத் திருச்சடையில் அணிந்தவனும், நிலைபெற்ற திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியிருப்பவனுமாகிய சிவபெருமான்;

வானோர்களும் அறியாததோர் வளம் ஈந்தனன் எனக்கே: தேவர்களாலும் அறிந்துகொள்ள முடியாத ஒப்பற்ற 'சிவாநந்த வளம்' என்னும் முத்திப் பேற்றினை, தகுதியற்ற அடியேனுக்கே எளிதாக அருளிச்செய்தான்!

எனைநான் என்பதுஅறியேன்
பகல்இரவுஆவதும் அறியேன்
மனவாசகம் கடந்தான் எனை
மத்தோன்மத்தன் ஆக்கிச்
சினமால் விடை உடையான்மன்னு
திருப்பெருந்துறை உறையும்
பனவன் எனைச் செய்த படிறு
அறியேன் பரஞ் சுடரே. (24)

எனைநான் என்பதுஅறியேன் பகல்இரவுஆவதும் அறியேன்: ஆன்மாவாகிய என்னை நான் என்று தனித்து உணரும் தற்போதத்தை அறியேன்; காலம், பகல், இரவு என்னும் மாயா விகாரங்களின் வேறுபாடுகளையும் அறியேன்.

மனவாசகம் கடந்தான் எனை மத்தோன்மத்தன் ஆக்கிச்: மனத்திற்கும் வாக்கிற்கும் எட்டாத பரம்பொருள், என்னைச் சிவானந்தப் பெருக்கில் திளைக்கச் செய்து, உலகத்தார் பார்வையில் ஒரு பித்தனைப் போல மாற்றியருளி;

சினமால் விடை உடையான்மன்னு திருப்பெருந்துறை உறையும்: சினங்கொண்ட வீரம்மிக்க திருமாலாகிய இடப ஊர்தியை உடையவனும், நிலைபெற்ற திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியிருப்பவனுமாகிய;

பனவன் எனைச் செய்த படிறு அறியேன் பரஞ் சுடரே: அந்தண வடிவில் வந்த சற்குரு, அடியேனை ஆட்கொள்ளச் செய்த அப்பேரருள் விளையாட்டின் நுட்பத்தை யான் அறியேன்; பேரொளிப் பிழம்பான எம்பெருமானே!

வினைக்கேடரும் உளரோபிறர்
சொல்லீர் வியன்உலகில்
எனைத்தான் புகுந்து ஆண்டான் எனது
என்பின்புரை உருக்கிப்
பினைத்தான் புகுந்து எல்லே பெருந்துறையில்
உறைபெம்மான்
மனத்தான் கண்ணின் அகத்தான்
மறுமாற்றத்து இடை யானே. (32)

வினைக்கேடரும் உளரோபிறர் சொல்லீர் வியன்உலகில்: அகன்ற இவ்வுலகில், என்னைப்போலத் தம்முடைய பலபிறவி வினைகளெல்லாம் முற்றிலும் அழியப்பெற்ற பாக்கியசாலிகள் வேறு எவரேனும் உளரோ? நீங்களே உரைப்பீர்களாக!

எனைத்தான் புகுந்து ஆண்டான் எனது என்பின்புரை உருக்கிப்: எளியேனாகிய என்னுள்ளே தானே எழுந்தருளிவந்து ஆட்கொண்டான்; என் எலும்பினுள்ளே இருக்கும் ஊனையும் உருகச் செய்து பேரன்பைப் பெருக்கினான்.

பினைத்தான் புகுந்து எல்லே பெருந்துறையில் உறைபெம்மான்: அதன்பின்பு என் உணர்வோடு பிரிவறக் கலந்து புகுந்தான்; ஆஹா! திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியிருக்கும் எமது சிவபெருமானாகிய பரம்பொருள்.

மனத்தான் கண்ணின் அகத்தான் மறுமாற்றத்து இடை யானே: என் மனத்தின் உள்ளே வீற்றிருப்பவன், என் கண்ணின் மணிபோல நிறைந்திருப்பவன்; உலகாரின் தர்க்கச் சொற்களுக்கெல்லாம் அப்பாற்பட்ட சிவஞான அனுபவமாக விளங்கின்றான்!

பற்றுஆங்கு அவைஅற்றீர் பற்றும்
பற்றுஆங்கு அதுபற்றி
நற்றுஆம் கதிஅடைவோம் எனின்
கெடுவீர் ஓடிவம்மின்
தெற்றுஆர் சடைமுடியான் மன்னு
திருப்பெருந்துறை இறைசீர்
கற்றுஆங்கு அவன்கழல்
பேணினரொடும் கூடுமின்கலந்தே. (40)

பற்றுஆங்கு அவைஅற்றீர் பற்றும் பற்றுஆங்கு அதுபற்றி: உலகியல் பொருட்களின் மீது கொண்டுள்ள பாசப் பற்றுகளை அவற்றுக்கு உரிய வழியிலேயே அறுத்து ஒழியுங்கள்; அவ்வாறு அறுத்துவிட்டு, பற்றுக்கோடாக விளங்கக்கூடிய சிவபெருமானின் திருவடிப் பற்றை உறுதியாகப் பற்றிக் கொள்ளுங்கள்;

நற்றுஆம் கதிஅடைவோம் எனின் கெடுவீர் ஓடிவம்மின்: நன்மையான உயர்கதியாகிய முத்திப் பேற்றினை அடைய விரும்புகின்றீர்கள் என்றால், அஞ்ஞானத்தில் வீழ்ந்து கெட்டுப்போகும் உலகத்தீரே! காலந் தாழ்த்தாது விரைந்து ஓடி வாருங்கள்!

தெற்றுஆர் சடைமுடியான் மன்னு திருப்பெருந்துறை இறைசீர்: பின்னப்பட்ட சடைமுடியை உடையவனும், நிலைபெற்ற திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியிருப்பவனுமாகிய சிவபெருமானின் அருட்சிறப்புகளையும் கல்யாணக் குணங்களையும்;

கற்றுஆங்கு அவன்கழல் பேணினரொடும் கூடுமின்கலந்தே: முறையாகக் கற்று உணர்ந்து, அவனுடைய சிலம்பணிந்த திருவடிகளை இடைவிடாது போற்றும் மெய்யடியார்களின் திருக்கூட்டத்தோடு மனம் கலந்து ஒன்றிணையுங்கள்!

கடலின் திரைஅதுபோல்வரு
கலக்கம் மலம்அறுத்துஎன்
உடலும் எனது உயிரும்புகுந்து
ஒழியாவண்ணம் நிறைந்தான்
சுடரும் சுடர்மதிசூடிய
திருப்பெருந்துறை உறையும்
படரும் சடைமகுடத்து எங்கள்
பரன்தான் செய்த படிறே. (48)

கடலின் திரைஅதுபோல்வரு கலக்கம் மலம்அறுத்துஎன்: கடலின் அலைகள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாகத் தொடர்ந்து வந்துகொண்டே இருப்பதுபோல, ஆன்மாவை அலைக்கழிக்கும் அஞ்ஞான மலக் கலக்கங்களை அடியோடு அறுத்து;

உடலும் எனது உயிரும்புகுந்து ஒழியாவண்ணம் நிறைந்தான்: என் அசுத்த மாயா உடம்பிலும், என் உயிரின் உணர்விலும் அத்துவிதமாய்ப் புகுந்து, ஒரு கணமும் நீங்காதவாறு நீக்கமற எங்கும் நிறைந்து வீற்றிருந்தான்.

சுடரும் சுடர்மதிசூடிய திருப்பெருந்துறை உறையும்: ஒளிவீசும் இளம்பிறைச் சந்திரனைத் திருச்சடையில் சூடியவனும், நிலைபெற்ற திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியிருப்பவனுமாகிய;

படரும் சடைமகுடத்து எங்கள் பரன்தான் செய்த படிறே: நாற்புறமும் படர்ந்து பரவிய சடைமுடியை மகுடமாகக்கொண்ட எமது சிவபரம்பொருள் அடியேனுக்குப் புரிந்த அருட்செயலின் வியப்பை என்னென்று சொல்வேன்!

வேண்டேன் புகழ்வேண்டேன் செல்வம்
வேண்டேன் மண்ணும் விண்ணும்
வேண்டேன் பிறப்பு இறப்பு சிவம்
வேண்டார்தமை நாளும்
தீண்டேன் சென்று சேர்ந்தேன்மன்னு
திருப்பெருந்துறை இறைதாள்
பூண்டேன் புறம்போகேன் இனிப்
புறம்போகல் ஒட்டேனே. (56)

வேண்டேன் புகழ்வேண்டேன் செல்வம் வேண்டேன் மண்ணும் விண்ணும்: உலகத்தாரின் புகழை யான் விரும்ப மாட்டேன்; அழியும் செல்வங்களை விரும்ப மாட்டேன்; மண்ணுலகபோகத்தையோ அல்லது விண்ணுலக போகங்களையோ விரும்ப மாட்டேன்.

வேண்டேன் பிறப்பு இறப்பு சிவம் வேண்டார்தமை நாளும் தீண்டேன்: சனன மரணங்களாகிய பிறப்பு இறப்புச் சுழற்சிகளையும் இனி வேண்டேன்; சிவபெருமானை விரும்பாத அஞ்ஞானிகளை ஒருநாளும் மனத்தாலும் காயத்தாலும் தீண்ட மாட்டேன்.

சென்று சேர்ந்தேன்மன்னு திருப்பெருந்துறை இறைதாள்: நிலைபெற்ற திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியிருக்கும் இறைவனின் திருவடிகளைச் சென்றடைந்து அவனையே தஞ்சமாகப் பற்றிக்கொண்டேன்.

பூண்டேன் புறம்போகேன் இனிப் புறம்போகல் ஒட்டேனே: அத்திருவடிகளை என் தலைமேற்கொண்டு அணியாகப் பூண்டுகொண்டேன்; இனி இறைவனை விட்டு அகல மாட்டேன்! இறைவனும் என்னை விட்டு வெளியே போக அனுமதிக்க மாட்டேன்!

கோல்தேன் எனக்கு என்கோகுரை
கடல்வாய் அமுதுஎன்கோ
ஆற்றேன் எங்கள் அரனே அருமருந்தே
எனது அரசே
சேற்றார் வயல் புடைசூழ்தரு
திருப்பெருந்துறை உறையும்
நீற்றார்தரு திருமேனி நின்மலனே
உனையானே. (64)

கோல்தேன் எனக்கு என்கோ குரைகடல்வாய் அமுதுஎன்கோ: கொம்பில் கட்டப்பட்ட தூய தேன் என்று உன்னைக் கூறுவேனா? முழங்கும் ஒலி வீசும் பாற்கடலில் தோன்றிய தெவிட்டாத அமுதம் என்று உன்னைப் போற்றுவேனா?

ஆற்றேன் எங்கள் அரனே அருமருந்தே எனது அரசே: உன் பேரின்பப் பெருக்கைத் தாங்க முடியாமல் தவிக்கின்றேன்! எங்கள் சிவபெருமானே! பிறவிப் பிணியைத் தீர்க்கும் அரிய அமுத மருந்தே! என் அரச பரம்பொருளே!

சேற்றார் வயல் புடைசூழ்தரு திருப்பெருந்துறை உறையும்: வளம் நிறைந்த சேறுடைய வயல்கள் நாற்புறமும் சூழ்ந்த திருப்பெருந்துறையில் உறைபவனே!

நீற்றார்தரு திருமேனி நின்மலனே உனையானே: வெண்ணீறு பூசிய திருமேனியை உடையவனே! மலங்களற்ற இயல்பினைக் கொண்ட நின்மலனே! உன்னை யான் எவ்வாறு புகழ்ந்து அழைப்பேன்!

எச்சம் அறிவேன் நான்எனக்கு
இருக்கின்றதை அறியேன்
அச்சோ எங்கள் அரனே
அருமருந்தே எனதுஅமுதே
செச்சை மலர்புரை மேனியன்
திருப்பெருந்துறை உறைவான்
நிச்சம் என நெஞ்சில்மன்னி
யான்ஆகி நின்றானே. (72)

எச்சம் அறிவேன் நான்எனக்கு இருக்கின்றதை அறியேன்: அடியேனுக்கு வரவிருக்கும் எஞ்சிய பிராரப்தக் கன்மத்தின் விளைவுகளையோ அல்லல்படும் உலகியல் காரியங்களையோ மட்டுமே யான் சிந்திக்கத் தெரிந்தவனாய் இருந்தேன்; ஆனால் என் ஆத்தும தத்துவத்தினுள் உண்மையாக நிலைத்திருக்கும் சிவப் பொருளின் மெய்ம்மையை யான் அறியாதிருந்தேன்;

அச்சோ எங்கள் அரனே அருமருந்தே எனதுஅமுதே: ஆச்சரியம்! எங்கள் பிறவிப் பிணியைப் போக்கும் சிவபெருமானே! பிறவிப் பாசத்தை அறுக்கும் அரிய மருந்தே! என் தெவிட்டாத சிவபோக அமுதமே!

செச்சை மலர்புரை மேனியன் திருப்பெருந்துறை உறைவான்: வெட்சி மலர் போன்ற சிவந்த திருமேனியை உடையவனும், நிலைபெற்ற திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியிருப்பவனுமாகிய;

நிச்சம் என நெஞ்சில்மன்னி யான்ஆகி நின்றானே: அழியாத நித்தியப் பொருள் என்று என் சிந்தைனுள்ளே நிலைபெற்று வீற்றிருந்து, என் தற்போதத்தை ஒழித்துத் தானே யானாக விளங்கி அருளினான்!

வான் பாவிய உலகத்தவர்
தவமே செய அவமே
ஊன் பாவிய உடலைச்சுமந்து
அடவி மரம் ஆனேன்
தேன்பாய்மலர்க் கொன்றைமன்னு
திருப்பெருந்துறை உறைவாய்
நான் பாவியன் ஆனால் உனை
நல்காய் எனலாமே. (80)

வான் பாவிய உலகத்தவர் தவமே செய அவமே: ஆகாயம் வரை பரந்த இவ்வுலகில் வாழும் பிற மக்கள் தத்தம் பக்குவத்திற்கேற்பத் தவங்களைச் செய்து உய்ய, அடியேன் மட்டும் ஒரு பயனுமின்றி வீணாக;

ஊன் பாவிய உடலைச்சுமந்து அடவி மரம் ஆனேன்: சதை நிறைந்த இந்த அசுத்த மாயா உடம்பைச் சுமந்துகொண்டு, அடர்ந்த காட்டில் ஒரு பயனுமன்றி நிற்கும் மரத்தைப் போல அறிவற்றுக் கிடந்தேன்.

தேன்பாய்மலர்க் கொன்றைமன்னு திருப்பெருந்துறை உறைவாய்: தேன்கள் பெருகும் கொன்றை மலர் மாலையைத் திருச்சடையில் சூடியவனும், நிலைபெற்ற திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியிருப்பவனுமாகிய பெருமானே!

நான் பாவியன் ஆனால் உனை நல்காய் எனலாமே: அடியேன் எவ்வளவு பெரிய பாவியாக இருந்தாலும், 'உன் திருவருளை எனக்குத் தந்தருள மாட்டாயா?' என்று உன்னை இரந்து கேட்கும் உரிமை எனக்கு இல்லையோ!