திருச்சிற்றம்பலம்

உம்பர்கட்கு அரசே ஒழிவற நிறைந்த 
யோகமே ஊற்றையேன் தனக்கு
வம்புஎனப் பழுத்தஎன் குடிமுழுது ஆண்டு 
வாழ்வுஅற வாழ்வித்த மருந்தே 
செம்பொருள் துணிவே சீர்உடைக் கழலே 
செல்வமே சிவபெருமானே 
எம்பொருட்டு உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன் 
எங்கு எழுந்தருளுவது இனியே. (8)

உம்பர்கட்கு அரசே ஒழிவற நிறைந்த யோகமே ஊற்றையேன் தனக்கு: தேவர்களுக்கெல்லாம் மேலான பேரரசனே! பிரபஞ்சத்தின் எவ்விடத்திலும் எள்ளளவும் இடைவெளியின்றி (ஒழிவற) நிறைந்து விளங்கும் மகா யோக வடிவமானவனே! மலம் மண்டிய, அழுக்கு நிறைந்த (ஊற்றையேன்) இந்த எளிய அடியேனுக்கு...

வம்பு எனப் பழுத்த என் குடி முழுது ஆண்டு வாழ்வு அற வாழ்வித்த மருந்தே: காலம் கனிவதற்கு முன்பே, தானாகவே எதிர்பாராமல் கனிந்த நற்கனி போல (வம்பு எனப் பழுத்த), தகுதியற்ற என் மேல் பெருங்கருணை காட்டி, என் அறியாமைப் பிறவிக் குலம் முழுவதையும் தடுத்து ஆட்கொண்டு, என் உலகியல் வாழ்வை (ஆணவ வாழ்வை) முற்றிலும் வேரறுத்து, எனக்கு நித்தியப் பேரின்ப வாழ்வை அருளிய சஞ்சீவி மருந்தே!

செம்பொருள் துணிவே சீர் உடைக் கழலே செல்வமே சிவபெருமானே: வேதாந்தங்களின் முடிவான செம்பொருளின் (உண்மைப் பொருளின்) துல்லியமான தெளிவே! மகா பெருமை பொருந்திய வீரக்கழல் அணிந்த திருவடிகளை உடையவனே! அழியாத என் ஆன்மச் செல்வமே! மங்கள வடிவமான சிவபெருமானே!

எம்பொருட்டு உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன் எங்கு எழுந்தருளுவது இனியே: என் போன்ற எளிய ஆன்மாக்கள் உய்யும் பொருட்டு, உன்னை என் நெஞ்சக் கருவறைக்குள் மிக உறுதியாக, கெட்டியாகப் (சிக்கென) பிடித்துக் கொண்டேன்! இனி நீ என்னை விட்டுவிட்டு எங்கே தப்பிச் செல்ல முடியும்? (உன்னால் எங்கும் போக முடியாது பெருமானே!)

விடைவிடாது உகந்த விண்ணவர் கோவே 
வினையனே னுடைய மெய்ப்பொருளே 
முடைவிடாது அடியேன் மூத்துஅற மண்ணாய் 
முழுப்புழுக் குரம்பையில் கிடந்து
கடைபடா வண்ணம் காத்துஎனை ஆண்ட 
கடவுளே கருணை மாகடலே
இடைவிடாது உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன் 
எங்கு எழுந்தருளுவது இனியே. (16)

விடை விடாது உகந்த விண்ணவர் கோவே வினையனேன் உடைய மெய்ப்பொருளே: எப்போதும் தன் வாகனமாகிய இடபத்தை (விடை/காளை மாட்டை) விட்டு நீங்காது, அதை விரும்பி ஏறி நடத்தும் தேவர்களின் பேராசனே! மகா பாவங்களைச் செய்த இந்த எளிய அடியேன் என்றும் அழியாது பற்றிக்கொள்ளும் உண்மையான மெய்ப்பொருளே!

முடை விடாது அடியேன் மூத்து அற மண்ணாய் முழுப் புழுக் குரம்பையில் கிடந்து: புலால் நாற்றம் எப்போதும் நீங்காததும், நாளுக்கு நாள் வயதாகி மூப்படைந்து இறுதியில் மண்ணோடு மண்ணாய்ப் போவதுமான, புழுக்கள் மண்டிய இந்த அழுக்கு உடம்பாகிய சிற்றிலில் (குரம்பையில்) நான் வீழ்ந்து கிடந்து...

கடைபடா வண்ணம் காத்து எனை ஆண்ட கடவுளே கருணை மாகடலே: உலகியல் மாயைகளில் சிக்கி, அதம நிலையை அடைந்து அழியாதவாறு, உன்னுடைய மகா கருணைப் பெருங்கடலால் என்னைத் தடுத்துக் காத்து அடிமைகொண்ட என் தனிப் பெரும் தெய்வமே!

இடைவிடாது உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன் எங்கு எழுந்தருளுவது இனியே: அணுவளவும் கால இடைவெளியின்றி, கணமும் பிரியாது உன்னை என் நெஞ்சக் கருவறைக்குள் மிக உறுதியாக, கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொண்டேன்! இனி நீ என்னை விட்டுவிட்டு எங்கு எழுந்தருள முடியும்? (உன்னால் எங்கும் போக முடியாது பெருமானே!)

அம்மையே அப்பா ஒப்பிலா மணியே 
அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதேபொய்ம்மையே 
பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும் 
புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்
செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த 
செல்வமே சிவபெருமானே
இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன் 
எங்கு எழுந்தருளுவது இனியே. (24)

அம்மையே அப்பா ஒப்பிலா மணியே அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே: சிவநெறிச் செல்வர்களே! மாணிக்கவாசகப் பெருமான் இறைவனை அழைக்கும் அழகைப் பாருங்கள். தாயைப் போல பேரன்பு காட்டும் "அம்மையே!" தந்தையைப் போல வழிகாட்டிப் பாதுகாக்கும் "அப்பா!" உவமையே சொல்ல முடியாத பேரொளி வீசும் "ஒப்பிலா மணியே!" என்று உரிமையோடு கூப்பிடுகிறார். ஈசன் எங்கே விளைகிறான் தெரியுமா? பக்தி என்னும் அன்பில் விளைந்த தெவிட்டாத "ஆரமுதாக" அடியார்கள் நெஞ்சில் இனிக்கின்றான்.

பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும் புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்குச்: அடுத்து, தம்முடைய பழைய நிலையை எண்ணி அடிகள் உருகுகிறார். "பெருமானே! மெய்யான உன் சிந்தனையை விட்டுவிட்டு, பொய்யான உலகியல் காரியங்களையே என் வாழ்நாளில் பெருக்கினேன். இறைவன் தந்த பொன்னான ஆயுளை வீணாகக் கழித்து, வாழ்நாளைச் சுருக்கிக் கொண்டேன். அறியாமை மண்டிய புழுத்த தலையைக் கொண்ட, கடைப்பட்ட நிலையில் இருந்த இந்த எளிய அடியேனுக்கு..." என்று தன் எளிய நிலையைச் சொல்லி ஈசனின் பெருங்கருணையை வியக்கிறார்.

செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த செல்வமே சிவபெருமானே: அப்படிப்பட்ட தகுதியற்ற அடியேனுக்கு, பெருமான் என்ன செய்தார்? எவராலும் எளிதில் அடைய முடியாத, செப்பனிடப்பட்ட பேரானந்தச் "சிவபதம்" என்னும் முக்தி நிலையை அள்ளிக் கொடுத்தான்! "என் ஆன்மச் செல்வமே! மங்கள வடிவமான சிவபெருமானே!" என்று அடிகள் அவனது கொடைத் தன்மையைப் போற்றுகிறார்.

இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன் எங்கு எழுந்தருளுவது இனியே: இறுதியாக, அந்த மகா தத்துவச் சூளுரையை விடுக்கிறார். "இறைவா! ஏதோ இறப்பிற்குப் பின் வரும் மறுமையில் அல்ல... நான் வாழும் இப்பிறவியிலேயே (இம்மையிலேயே) உன்னை என் நெஞ்சக் கருவறைக்குள் மிக உறுதியாக, கெட்டியாகப் (சிக்கென) பிடித்துக் கொண்டேன்! இனி நீ என்னை விட்டு விட்டு எங்கு எழுந்தருள முடியும்?" (உன்னால் எங்கும் போக முடியாது பெருமானே!)

அருளுடைச் சுடரே அளிந்ததுஓர் கனியே 
பெருந்திறல் அருந்தவர்க்கு அரசே
பொருளுடைக் கலையே புகழ்ச்சியைக் கடந்த 
போகமே யோகத்தின் பொலிவே
தெருளிடத்து அடியார் சிந்தையுள் புகுந்த 
செல்வமே சிவபெருமானே
இருளிடத்து உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன் 
எங்கு எழுந்தருளுவது இனியே. (32) 

அருளுடைச் சுடரே அளிந்ததுஓர் கனியே பெருந்திறல் அருந்தவர்க்கு அரசே: சிவநெறி மெய்யன்பர்களே! ஆன்மாக்களுக்கு பேரருளைச் சொரியும் அருளொளிச் சுடராக விளங்குபவனே! பக்தி முதிர்ச்சியில் அன்பர்களின் நெஞ்சில் தித்திக்கும் கனிந்த சுவைக் கனியே! மாபெரும் தவ வலிமை கொண்ட அரிய தவசீலர்களுக்கெல்லாம் பேரரசாக விளங்கும் ஈசனே!

பொருளுடைக்கலையே புகழ்ச்சியைக் கடந்த போகமே யோகத்தின் பொலிவே: உண்மைப் பொருளை உணர்த்தும் சகல கலைகளின் வடிவமானவனே! மனிதர்களின் சாதாரணச் சொல் புகழ்ச்சிகளுக்கெல்லாம் அப்பாற்பட்ட ஆனந்த அனுபவமாகிய போகமாய் இருப்பவனே! யோகப் பயிற்சியின் உன்னதப் பொலிவாகவும் பயனுமாகவும் திகழ்பவனே!

தெருளிடத்து அடியார் சிந்தையுள் புகுந்த செல்வமே சிவபெருமானே: மெய்ஞானத் தெளிவு பெற்ற அடியார்களின் தூய சிந்தனைக்குள்ளே விரும்பி வந்து எழுந்தருளிய மாபெரும் நித்தியச் செல்வமே! பரம்பொருளாகிய சிவபெருமானே!

இருளிடத்து உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன் எங்கு எழுந்தருளுவது இனியே: அறியாமை என்ற அடர்ந்த பிறவி இருளிலே அகப்பட்டுத் தவித்த நான், உன்னுடைய பேரருள் கிருபையால் உன்னை என் நெஞ்சக் கருவறையில் சிறிதும் நழுவாதபடி "சிக்கென" (இறுக) பற்றிப் பிடித்துக் கொண்டேன்! இனிமேல் நீ என்னை விட்டுப் பிரிந்து எங்கே தப்பிச் செல்ல முடியும்? (ஒருபோதும் போக முடியாது!)

ஒப்பு உனக்கு இல்லா ஒருவனே அடியேன் 
உள்ளத்துள் ஒளிர்கின்ற ஒளியே
மெய்ப்பதம் அறியா வீறு இலியேற்கு 
விழுமியது அளித்ததுஓர் அன்பே
செப்புதற்கு அரிய செழுஞ்சுடர் மூர்த்தீ 
செல்வமே சிவபெருமானே
எய்ப்புஇடத்து உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன் 
எங்கு எழுந்தருளுவது இனியே. (40)

ஒப்பு உனக்கு இல்லா ஒருவனே அடியேன் உள்ளத்துள் ஒளிர்கின்ற ஒளியே: சிவநெறி மெய்யன்பர்களே! தனக்கு நிகராகச் சொல்வதற்கு வேறு எந்தவொரு பொருளும் இல்லாத ஒப்பற்ற தனிப்பெரும் பொருளே! அடியேனின் நெஞ்சக் கருவறைக்குள்ளே அறியாமை இருளைப் போக்கி அகவொளியாக பிரகாசித்துக்கொண்டிருக்கும் திவ்ய ஜோதியே!

மெய்ப்பதம் அறியா வீறு இலியேற்கு விழுமியது அளித்ததுஓர் அன்பே: உண்மைப் பொருளாகிய உனது திருவடி ஞானத்தை அறியாதவனும், ஆன்மீகப் பெருமை அல்லது தகுதி எதுவும் இல்லாதவனுமாகிய எளியேனுக்கு, மேலான விழுமிய முக்திப் பேற்றைத் தரும்படியான உனது ஒப்பற்ற பேரன்பை அள்ளிக் கொடுத்தவனே!

செப்புதற்கு அரிய செழுஞ்சுடர் மூர்த்தீ செல்வமே சிவபெருமானே: சொற்களால் வர்ணித்துச் சொல்ல முடியாத அளவுக்கு ஒளிவீசும் செழுமையான ஜோதி வடிவமானவனே! மெய்யடியார்களின் பேரானந்த நித்தியச் செல்வமே! பரம்பொருளாகிய சிவபெருமானே!

எய்ப்புஇடத்து உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன் எங்கு எழுந்தருளுவது இனியே: பிறவித் துயராலும் சடவு/தளர்ச்சியினாலும் (எய்ப்பு) நான் தளர்ந்துபோன அந்த இக்கட்டான காலத்தில், உன்னுடைய அருளையே புகலிடமாகக் கொண்டு உன்னைச் "சிக்கென" (இறுக) பற்றிப் பிடித்துக் கொண்டேன்! இனிமேல் நீ என்னை விட்டுப் பிரிந்து எங்கே தப்பிச் செல்ல முடியும்? (ஒருபோதும் போக முடியாது!)

அறவையேன் மனமே கோயிலாக்கொண்டு ஆண்டு
அளவுஇலா ஆனந்தம் அருளிப்
பிறவிவேர் அறுத்து என்குடி முழுதுஆண்ட 
பிஞ்ஞகா பெரிய எம்பொருளே
திறவிலே கண்ட காட்சியே அடியேன் 
செல்வமே சிவபெருமானே
இறவிலே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன் 
எங்கு எழுந்தருளுவது இனியே. (48)

அறவையேன் மனமே கோயிலாக்கொண்டு ஆண்டு அளவுஇலா ஆனந்தம் அருளி: சிவநெறி மெய்யன்பர்களே! எவ்விதப் புண்ணியமும் இல்லாத அறவையேன் அடியேனுடைய எளிய மனதையே தனக்குரிய திருக்கோயிலாக ஏற்றுக் கொண்டு, என்னை ஆட்கொண்டு, அளவிட முடியாத பேரானந்தப் பெருக்கை எனக்கு அள்ளிக் கொடுத்தவனே!

பிறவிவேர் அறுத்து என்குடி முழுதுஆண்ட பிஞ்ஞகா பெரிய எம்பொருளே: மீண்டும் மீண்டும் பிறந்து உழலும் பிறவிப் பெருங்கடலின் வேரையே அடியோடே அறுத்து, எனக்குப் பின்வரும் சந்ததியை மட்டுமல்லாது என் குடி முழுவதையுமே தடுத்தாட்கொண்ட தலைக் கோலத்தை (பிஞ்ஞகம்) உடையவனே! எவராலும் அளவிட முடியாத தனிப்பெரும் பரம்பொருளே!

திறவிலே கண்ட காட்சியே அடியேன் செல்வமே சிவபெருமானே: ஞானக் கதவு திறந்த மாத்திரத்தில் அடியார்கள் காணும் அற்புத திவ்யக் காட்சியாய் விளங்குபவனே! அடியேனின் பெறற்கரிய நித்தியச் செல்வமே! பரம்பொருளாகிய சிவபெருமானே!

இறவிலே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன் எங்கு எழுந்தருளுவது இனியே: இறுதிக்காலமாகிய மரண வேளையிலும்/ஒடுக்கத்தின்போதும் உன்னுடைய அருளையே தஞ்சமெனக் கொண்டு, உன்னைச் "சிக்கென" (இறுக) பற்றிப் பிடித்துக் கொண்டேன்! இனிமேல் நீ என்னை விட்டுப் பிரிந்து எங்கே தப்பிச் செல்ல முடியும்? (ஒருபோதும் போக முடியாது!)

பாசவேர் அறுக்கும் பழம்பொருள் தன்னைப் 
பற்றுமாறு அடியனேற்கு அருளிப்
பூசனை உகந்துஎன் சிந்தையுள் புகுந்து 
பூங்கழல் காட்டிய பொருளே
தேசுடை விளக்கே செழுஞ்சுடர் மூர்த்தீ
செல்வமே சிவபெருமானே
ஈசனே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன் 
எங்கு எழுந்தருளுவது இனியே. (56)

பாசவேர் அறுக்கும் பழம்பொருள் தன்னைப் பற்றுமாறு அடியனேற்கு அருளி: சிவநெறி மெய்யன்பர்களே! ஆன்மாவைப் பிணித்திருக்கும் ஆணவம், கன்மம், மாயை என்னும் மும்மலப் பாசங்களின் வேரையே அடியோடே அறுத்தொழிக்கும் தொன்மையான ஆதிப் பரம்பொருளாகிய தன்னை, எளியேனாகிய நான் பக்தி பூண்டு இறுகப் பற்றிக்கொள்ளும் பாக்கியத்தை அருளிச்செய்து...

பூசனை உகந்துஎன் சிந்தையுள் புகுந்து பூங்கழல் காட்டிய பொருளே: அடியேன் செய்த எளிய வழிபாட்டை (பூசனை) உவப்போடு ஏற்றுக்கொண்டு, என் நெஞ்சக் கருவறைக்குள்ளே விரும்பி வந்து புகுந்து, தாமரை மலர் போன்ற தன் திவ்யச் சிலம்பணிந்த திருவடிகளைக் (பூங்கழல்) காட்டி ஆட்கொண்ட மெய்ப் பொருளே!

தேசுடை விளக்கே செழுஞ்சுடர் மூர்த்தீ செல்வமே சிவபெருமானே: பேரொளி வீசும் அருட்சுடர் விளக்கே! வற்றாத செழுமையான ஜோதி வடிவமானவனே! மெய்யடியார்களின் பெறற்கரிய நித்தியச் செல்வமே! பரம்பொருளாகிய சிவபெருமானே!

ஈசனே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன் எங்கு எழுந்தருளுவது இனியே: அகில உலகங்களையும் ஆளும் அகிலாண்ட நாயகனே (ஈசனே)! உன்னை என் அன்பெனும் விலங்கால் சிறிதும் நழுவாதபடி "சிக்கென" (இறுக) பற்றிப் பிடித்துக் கொண்டேன்! இனிமேல் நீ என்னை விட்டுப் பிரிந்து எங்கே தப்பிச் செல்ல முடியும்? (ஒருபோதும் போக முடியாது!)

அத்தனே அண்டர் அண்டமாய் நின்ற 
ஆதியே யாதும் ஈறுஇல்லாச்
சித்தனே பத்தர் சிக்கெனப் பிடித்த 
செல்வமே சிவபெருமானே
பித்தனே எல்லா உயிருமாய்த் தழைத்துப் 
பிழைத்தவை அல்லையாய் நிற்கும்
எத்தனே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன் 
எங்கு எழுந்தருளுவது இனியே. (64)

அத்தனே அண்டர் அண்டமாய் நின்ற ஆதியே யாதும் ஈறுஇல்லாச் சித்தனே: சிவநெறி மெய்யன்பர்களே! ஆன்மாக்களுக்கெல்லாம் தந்தையாக விளங்கும் தந்தையே (அத்தனே)! தேவர்களையும் அவர்கள் வாழும் அண்டங்களையெல்லாம் தன் வடிவமாகக் கொண்டு நின்ற ஆதிப்பொருளே! எத்தகைய முடிவும் (ஈறு) இல்லாத நித்தியமான ஞான மூர்த்தியே (சித்தனே)!

பத்தர் சிக்கெனப் பிடித்த செல்வமே சிவபெருமானே: பக்திநெறியில் நிற்கும் மெய்யன்பர்கள் அன்பெனும் கயிற்றால் சிறிதும் நழுவாதபடி இறுகப் பற்றிப் பிடித்த பெறற்கரிய நித்தியச் செல்வமே! பரம்பொருளாகிய சிவபெருமானே!

பித்தனே எல்லா உயிருமாய்த் தழைத்துப் பிழைத்தவை அல்லையாய் நிற்கும் எத்தனே: அடியார்கள் மீது கொண்ட எல்லை இல்லாத கருணையால் பித்தன் போல் செயல்படுபவனே! உலகிலுள்ள சகல உயிர்களுமாய் விரிந்து பரந்து தழைத்து நின்று, அதேசமயம் 'இவை எதுவுமே தான் அல்ல' என அவற்றைக் கடந்து நிற்கும் மாயக் கூத்தனே (எத்தனே)!

உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன் எங்கு எழுந்தருளுவது இனியே: அத்தகைய பேரதிசயப் பரம்பொருளாகிய உன்னை, என் நெஞ்சக் கருவறையில் "சிக்கென" (இறுக) பற்றிப் பிடித்துக் கொண்டேன்! இனிமேல் நீ என்னை விட்டுப் பிரிந்து எங்கே தப்பிச் செல்ல முடியும்? (ஒருபோதும் போக முடியாது!)