திருச்சிற்றம்பலம் 

செங்கண் நெடுமாலும் சென்றிடந்துங் காண்பரிய
பொங்கு மலர்ப்பாதம் பூதலத்தே போந்தருளி
எங்கள் பிறப்புஅறுத்திட்டு எந்தரமும் ஆட்கொண்டு
தெங்கு திரள்சோலைத் தென்னன் பெருந்துறையான்
அங்கணன் அந்தணனாய் அறைகூவி வீடருளும்
அங்கருணை வார்கழலே பாடுதுங்காண் அம்மானாய். (6)

செங்கண் நெடுமாலும்  சென்றிடந்துங் காண்பரிய பொங்கு மலர்ப் பாதம் பூதலத்தே போந்தருளி: சிவப்பு நிறக் கண்களை உடைய திருமாலும், பன்றியின் வடிவமெடுத்து நிலத்தைத் தோண்டிச் சென்றும் காண முடியாத அளவுக்கு உயர்ந்தவனும், ஒளிர்கின்ற மலர் போன்றவனுமான ஈசனின் பொன்னான திருவடிகள், அடியவர்கள் மீது கொண்ட கருணையால் இந்த பூமிக்கு நேரில் தேடி வந்து அருள்புரிந்தன...

எங்கள் பிறப்பு அறுத்திட்டு எந்திரமும் ஆட்கொண்டு தெங்கு திரள் சோலைத் தென்னன் பெருந்துறையான்: எங்களது பிறப்பு மற்றும் இறப்பு என்னும் சுழற்சியை முழுமையாக வெட்டி எறிந்து, எம்முடைய உடலையும் உள்ளத்தையும் முழுமையாகத் தன் உடமையாக்கிக் கொண்டு ஆட்கொண்டவனும், தென்னை மரங்கள் செறிந்து குலுங்கும் சோலைகள் சூழ்ந்த திருப்பெருந்துறையில் கோயில் கொண்டுள்ள தென்னாடுடைய சிவனும் ஆகிய அந்தப் பெருமான்...

அங்கணன் அந்தணனாய் அறைகூவி வீடருளும் அம்கருணை வார்கழலே பாடுதுங்காண் அம்மானாய்: அழகிய கண்களை உடையவனும், அந்தணக் கோலம் கொண்டு குருவாக வந்து அடியவர்களை அன்போடு அழைத்து முக்திப் பேற்றை வழங்குபவனும் ஆகிய அந்த ஈசனது பேரருள் நிறைந்த நீண்ட வீரக்கழல்களை அணிந்த திருவடிகளை நாம் அனைவரும் சேர்ந்து வாய்விட்டுப் பாடுவோமாக தோழியே!.

பாரார் விசும்புள்ளார் பாதாளத்தார் புறத்தார்
ஆராலுங் காண்டற்கு அரியான் எமக்குஎளிய
பேராளன் தென்னன் பெருந்துறையான் பிச்சேற்றி
வாரா வழிஅருளி வந்துஎன் உளம்புகுந்த
ஆரா அமுதாய் அலைகடல்வாய் மீன்விசிறும்
பேராசை வாரியனைப் பாடுதுங்காண் அம்மானாய். (12)

பாரார் விசும்புள்ளார் பாதாளத்தார் புறத்தார் ஆராலுங் காண்டற்கு அரியான் எமக்குஎளிய: இந்த பூமியில் உள்ளவர்களும், விண்ணுலகில் வாழும் தேவர்களும், பாதாள உலகத்தில் உள்ளவர்களும், உலகியலில் பற்று அற்றுப் புறத்தே நிற்பவர்களும் ஆகிய எவராலும் காண முடியாதவனும்; ஆனால் எங்களைப் போன்ற எளிய அடியவர்களுக்கு மிக அருகில் எளியவனாக வந்து காட்சியளிப்பவனும்...

பேராளன் தென்னன் பெருந்துறையான் பிச்சேற்றி வாரா வழிஅருளி வந்துஎன் உளம்புகுந்த: பெரிய பெருமைகளுக்கு உரியவனும், தென்னாடுடைய சிவனும், திருப்பெருந்துறையில் கோயில் கொண்டவனும் ஆகிய இறைவன்; என் உள்ளத்தில் தன் மீதான பக்திப் பித்துப் பிடிக்க வைத்து, இந்த உலகத்தில் மீண்டும் பிறந்து வராத முக்தி வழியை எனக்குக் காட்டி, எனது மனத்திற்குள் நேராக வந்து குடிகொண்டவனும்...

ஆரா அமுதாய் அலை கடல்வாய் மீன் விசிறும் பேராசை வாரியனைப் பாடுதுங் காண் அம்மானாய்: எவ்வளவு உண்டாலும் தெவிட்டாத தெள்ளிய அமிர்தத்தைப் போல விளங்குபவனும், அலைகள் மோதும் கடலில் மீன்களை வாரி வீசித் திருவிளையாடல் செய்பவனும், பக்தி வெள்ளத்தில் எங்களை ஆழ்த்தும் பேராசை கொண்டவனுமான அந்தப் பரமனை நாம் அனைவரும் சேர்ந்து வாய்விட்டுப் பாடுவோமாக தோழியே!.

இந்திரனும் மால்அயனும் ஏனோரும் வானோரும்
அந்தரமே நிற்கச் சிவன்அவனி வந்தருளி
எந்தரமும் ஆட்கொண்டு தோள்கொண்ட நீற்றனாய்ச்
சிந்தனையை வந்துருக்குஞ் சீரஆர் பெருந்துறையான்
பந்தம் பறியப் பரிமேற்கொண்டான் தந்த
அந்தம்இலா ஆனந்தம் பாடுதுங்காண் அம்மானாய். (18)

இந்திரனும் மால்அயனும் ஏனோரும் வானோரும் அந்தரமே நிற்கச் சிவன்அவனி வந்தருளி: இந்திரனும், திருமாலும், பிரம்மனும் மற்றும் பிற தேவர்களும் விண்ணுலகிலேயே திகைத்து நிற்கும்படி, சிவபெருமான் தானே நேரில் இந்த பூமிக்கு எழுந்தருளி வந்து...

எந்தரமும் ஆட்கொண்டு தோள்கொண்ட நீற்றனாய்ச் சிந்தனையை வந்துருக்குஞ்  சீரஆர் பெருந்துறையான்: எம்முடைய உடலையும் உள்ளத்தையும் முழுமையாகத் தன் உடமையாக்கிக் கொண்டு ஆட்கொண்டு, திருமேனி முழுவதும் ஒளிரும் திருநீற்றைப் பூசியவனும், நம் சிந்தனையைத் தன் நினைவால் உருகச் செய்பவனும், சிறப்புமிக்க திருப்பெருந்துறையில் கோயில் கொண்டவனும் ஆகிய அந்த இறைவன்...

பந்தம் பறியப் பரிமேற்கொண்டான் தந்த அந்தம்இலா ஆனந்தம் பாடுதுங்காண் அம்மானாய்: நம்மைப் பிணைத்து நிற்கும் உலகியல் பந்தங்களை முற்றிலும் அறுத்து எறியும் பொருட்டு, நரியைப் பரியாக மாற்றி ஏறி வந்தருளியவன்; அப்படிப்பட்டவன் நமக்குத் தந்த எல்லையற்ற பேரானந்தப் பெருவெள்ளத்தை நாம் அனைவரும் சேர்ந்து வாய்விட்டுப் பாடுவோமாக தோழியே!.

வான்வந்த தேவர்களும் மால்அயனோடு இந்திரனும்
கான்நின்று வற்றியும் புற்றுஎழுந்தும் காண்பரிய
தான்வந்து நாயேனைத் தாய்போல் தலையளித்திட்டு
ஊன்வந்து ரோமங்கள் உள்ளே உயிர்ப்புஎய்து
தேன்வந்து அமுதின் தெளிவின் ஒளிவந்த
வான்வந்த வார்கழலே பாடுதுங்காண் அம்மானாய். (24)

வான்வந்த தேவர்களும் மால்அயனோடு இந்திரனும் கான்நின்று வற்றியும் புற்றுஎழுந்தும் காண்பரிய: விண்ணுலகில் வாழும் தேவர்களும், திருமாலும், பிரம்மனும், இந்திரனும் கூடக் காடுகளில் பல காலம் நின்று சரீரம் வற்றியும், அசையாமல் தவம் கிடந்ததால் உடல் மீது புற்றுக்கள் மூடிக்கொண்டாலும் காண முடியாத அளவுக்கு அரியவனும்...

தான்வந்து நாயேனைத் தாய்போல் தலையளித்திட்டு ஊன்வந்து ரோமங்கள் உள்ளே உயிர்ப்புஎய்து: அப்படிப்பட்ட பெருமைக்குரியவன், எவ்விதத் தகுதியும் இல்லாத நாய் போன்ற என்னை தானே வலிய வந்து தேடி, ஒரு தாய் தன் குழந்தைக்கு அன்பு செய்வது போலத் தலையைத் தொட்டுத் தடவி அருள்புரிந்தான்; அதனால் எனது உடலின் ஊனெல்லாம் சிலிர்த்து, உரோமங்கள் எழும்ப, ஆன்மாவிற்குள் புதிய உயிர் காற்று வந்து நிறைந்தது...

தேன்வந்து அமுதின் தெளிவின் ஒளிவந்த வான்வந்த வார்கழலே பாடுதுங்காண் அம்மானாய்: தேனைப் போலவும், தெளிந்த அமிர்தத்தைப் போலவும் இனிமையானவனும், ஒளிரும் பேரொளியாய் விளங்குபவனும், வானுலகில் இருந்து அடியார்களின் பொருட்டு இந்தப் பூமிக்கு எழுந்தருளி வந்தவனும் ஆகிய அந்த ஈசனது நீண்ட வீரக்கழல் அணிந்த பொன்னான திருவடிகளை நாம் அனைவரும் சேர்ந்து வாய்விட்டுப் பாடுவோமாக தோழியே!.
 
கல்லா மனத்துக் கடைப்பட்ட நாயேனை
வல்லாளன் தென்னன் பெருந்துறையான் பிச்சேற்றிக்
கல்லைப் பிசைந்து கனியாக்கித் தன்கருணை
வெள்ளத்து அழுத்தி வினைகடிந்த வேதியனைத்
தில்லை நகர்புக்குச் சிற்றம்பலம் மன்னும்
ஒல்லை விடையானைப் பாடுதுங்காண் அம்மானாய். (30)

கல்லா மனத்துக் கடைப்பட்ட நாயேனை வல்லாளன் தென்னன் பெருந்துறையான் பிச்சேற்றி: எந்தவிதக் கல்வியும் ஞானமும் இல்லாத, கீழ்மையான கல்லான மனத்தைக் கொண்ட நாய் போன்ற கடையனாகிய என்னை, எல்லையற்ற ஆற்றல் படைத்தவனும், தென்னாடுடைய சிவனும், திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியவனும் ஆகிய இறைவன் தன் மீது பக்திப் பித்துப் பிடிக்க வைத்து...

கல்லைப் பிசைந்து கனியாக்கித் தன்கருணை வெள்ளத்து அழுத்தி வினைகடிந்த வேதியனைத்: கடினமான கல்லாக விறைத்துக் கிடந்த எனது மனத்தைப் பிசைந்து மெதுவான கனியைப் போல மாற்றி, தன் எல்லையற்ற கருணை வெள்ளத்தில் என்னை மூழ்கடித்து, என்னைப் பற்றி நின்ற தீவினைகளை எல்லாம் அழித்துத் துரத்தியருளிய உண்மையான குருநாதனை...

தில்லை  நகர்புக்குச் சிற்றம்பலம் மன்னும் ஒல்லை விடையானைப் பாடுதுங்காண் அம்மானாய்: புகழ்பெற்ற தில்லை நகரத்திற்குச் சென்று, அங்குள்ள சிற்றம்பலத்தில் நிலையாகக் குடிகொண்டு வீற்றிருக்கும், வேகமான இடப வாகனத்தை உடைய அந்தப் பெருமானை நாம் அனைவரும் சேர்ந்து வாய்விட்டுப் பாடுவோமாக தோழியே!.

கேட்டாயோ தோழி கிறிசெய்த வாறுஒருவன்
தீட்டுஆர் மதில்புடைசூழ் தென்னன் பெருந்துறையான்
காட்டாதன எல்லாங் காட்டிச் சிவம்காட்டித்
தாள்தாமரை காட்டித் தன்கருணைத் தேன்காட்டி
நாட்டார் நகைசெய்ய நாம்மேலை வீடுஎய்த
ஆள்தான் கொண்டுஆண்டவா பாடுதுங்காண் அம்மானாய். (36)

கேட்டாயோ தோழி கிறிசெய்த வாறுஒருவன் தீட்டுஆர் மதில்புடைசூழ் தென்னன் பெருந்துறையான்: தோழியே, அந்த இறைவன் நம்மிடம் செய்த விசித்திரமான திருவிளையாடலை நீ கேட்டாயா? அழகிய சித்திரங்களால் சூழப்பட்ட மதில்களால் சூழப்பட்ட தென்னாடுடைய சிவனும், திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியவனும் ஆகிய அந்தப் பெருமான்...

காட்டாதன எல்லாங் காட்டிச் சிவம்காட்டித் தாள்தாமரை காட்டித் தன்கருணைத் தேன் காட்டி: இந்த உலகத்தில் உள்ள சாதாரண மனிதர்களுக்கும் காட்டாத ஆன்மிக ரகசியங்களை எல்லாம் எனக்கு நேரில் காட்டியும், பரம்பொருளாகிய சிவ வடிவத்தைக் காட்டியும், அவனது பொன்னான மலர்த் திருவடிகளைக் காட்டியும், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாகத் தன் எல்லையற்ற கருணை என்னும் தேனை எனக்குச் சுவைக்கச் செய்தும்...

நாட்டார் நகைசெய்ய நாம்மேலை வீடுஎய்த ஆள்தான் கொண்டுஆண்டவா பாடுதுங்காண் அம்மானாய்: இதைச் பார்த்துப் பக்கத்து ஊர் மக்களும் உலகத்தாரும் நம்மைப் பார்த்து வியந்து ஏளனமாகச் சிரிக்க, நம்மை இந்த உலகியல் பந்தங்களிலிருந்து விடுவித்து உயர்ந்த முக்திப் பேற்றை அடைவதற்காக, என்னை முழுமையாகத் தன் அடிமையாக ஏற்றுக்கொண்டு ஆட்கொண்ட அந்த ஈசனின் திருவிளையாடலைப் பாடுவோமாக தோழியே!.

ஓயாதே உள்குவார் உள்இருக்கும் உள்ளானைச்
சேயானைச் சேவகனைத் தென்னன் பெருந்துறையின்
மேயானை வேதியனை மாதுஇருக்கும் பாதியனை
நாயான நம்தம்மை ஆட்கொண்ட நாயகனைத்
தாயான தத்துவனைத் தானே உலகுஏழும்
ஆயானை ஆள்வானைப் பாடுதுங்காண் அம்மானாய். (42)

ஓயாதே உள்குவார் உள்இருக்கும் உள்ளானைச் சேயானைச் சேவகனைத் தென்னன் பெருந்துறையின்: எந்த நேரமும் ஓயாமல் இடைவிடாமல் தன்னைத் தியானித்து நினைப்பவர்களின் இதயத்திற்குள்ளேயே நெருக்கமாகக் குடியிருப்பவனும்; அதே நேரத்தில் பக்தியற்றவர்களுக்குக் காண முடியாத தூரத்தில் மறைந்திருப்பவனும்; வீரச் செயல்கள் பல புரிந்த வீரனும், தென்னாடுடைய சிவனாய் திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியவனும் ஆகிய அந்த இறைவன்...

மேயானை வேதியனை மாதுஇருக்கும் பாதியனை நாயான நம்தம்மை ஆட்கொண்ட நாயகனைத்: அங்குள்ள திருத்தலத்தில் நிலையாகக் குடிகொண்டவனும், வேதங்களின் உட்பொருளாக விளங்கும் வேதியனும், உமையம்மையைச் தனது இடப்பாகத்தில் கொண்டவனும்; நாய் போன்ற தாழ்ந்த குணமுடைய எங்களை எந்தவிதத் தகுதியும் பார்க்காமல் தேடி வந்து ஆட்கொண்ட முழுமுதற் தலைவனும்...

தாயான தத்துவனைத் தானே உலகுஏழும் ஆயானை ஆள்வானைப் பாடுதுங்காண் அம்மானாய்: ஈன்ற தாயைப் போல நம்மைத் தாங்கி அன்பு செய்யும் மெய்யான தத்துவாதிபதியும், இந்த ஏழு உலகங்களையும் தானே உருவமாகவும் இயக்கமாகவும் மாறி நிற்பவனும், அனைத்தையும் ஆண்டு நடத்துபவனும் ஆகிய அந்தப் பரமனை நாம் அனைவரும் சேர்ந்து வாய்விட்டுப் பாடுவோமாக தோழியே!.

பண்சுமந்த பாடற் பரிசு படைத்தருளும்
பெண்சுமந்த பாகத்தன் பெம்மான் பெருந்துறையான்
விண்சுமந்த கீர்த்தி வியன்மண்டலத்து ஈசன்
கண்சுமந்த நெற்றிக் கடவுள் கலிமதுரை
மண்சுமந்து கூலிகொண்டு அக்கோவால் மொத்துண்டு
புண்சுமந்த பொன்மேனி பாடுதுங்காண் அம்மானாய். (48)

பண்சுமந்த பாடற் பரிசு படைத்தருளும் பெண் சுமந்த பாகத்தன் பெம்மான் பெருந்துறையான்: இசையமைப்போடு கூடிய தூய பாடல்களைப் பாடும் அடியவர்களின் பரிசினை ஏற்று அவர்களுக்கு அருள்புரிபவனும், உமையம்மையைச் தனது இடப்பாகத்தில் தாங்கியவனும், முழுமுதற் தலைவனும், திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியவனும் ஆகிய ஈசன்...

விண்சுமந்த கீர்த்தி வியன்மண்டலத்து ஈசன் கண்சுமந்த நெற்றிக் கடவுள் கலிமதுரை: வானுலகம் முழுவதும் பரவிய புகழைக் கொண்டவனும், இந்தப் பரந்த உலகத்திற்குத் தலைவனானவனும், தன் நெற்றியின் நடுவே மூன்றாவது கண்ணைத் தாங்கியுள்ள பரம்பொருளும் ஆனவன்; கலியுகம் விளங்கும் மதுராபுரியில்...

மண்சுமந்து கூலிகொண்டு அக்கோவால் மொத்துண்டு புண்சுமந்த பொன்மேனி பாடுதுங்காண் அம்மானாய்: பாண்டிய மன்னனின் பிரம்படியை ஏற்றுத் தன் திருமேனியில் வடுக்களைச் சுமந்தவனும், பிட்டுக்காக மண் சுமந்து கூலி வாங்கிய அந்தப் பொன்மேனியனின் திருவிளையாடலை நாம் அனைவரும் சேர்ந்து வாய்விட்டுப் பாடுவோமாக தோழியே!.

துண்டப் பிறையான் மறையான் பெருந்துறையான்
கொண்ட புரிநூலான் கோலமா ஊர்தியான்
கண்டங் கரியான்செம் மேனியான் வெண்ணீற்றான்
அண்டம்முதல் ஆயினான் அந்தம்இலா ஆனந்தம்
பண்டைப் பரிசே பழஅடியார்க்கு ஈந்தருளும்
அண்டம் வியப்புஉறுமா பாடுதுங்காண் அம்மானாய். (54)

துண்டப் பிறையான் மறையான் பெருந்துறையான் கொண்ட புரிநூலான் கோலமா ஊர்தியான்: தனது சடாமுடியில் துண்டாகிய பிறைச்சந்திரனைச் சூடியவனும், நான்கு வேதங்களையும் அருளிய மறைப்பொருளானவனும், திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியவனும் ஆகிய இறைவன்; தனது மார்பில் முப்புரி நூலை அணிந்தவனும், அழகிய இடப வாகனத்தை உடையவனும் ஆவான்...

கண்டம் கரியான்செம் மேனியான் வெண்ணீற்றான் அண்டம்முதல் ஆயினான் அந்தம்இலா ஆனந்தம்: விஷம் உண்டதனால் கழுத்து கருமை நிறம் கொண்டவனும், செம்மையான திருமேனியை உடையவனும், உடல் முழுவதும் வெண்ணீற்றைப் பூசியவனும், இந்தப் பிரபஞ்சம் அனைத்திற்கும் ஆதியானவனும், எல்லையே இல்லாத எல்லையற்ற பேரின்பமானவனும் ஆவான்...

பண்டைப் பரிசே பழஅடியார்க்கு ஈந்தருளும் அண்டம் வியப்புஉறுமா பாடுதுங்காண் அம்மானாய்: தொடக்கக் காலம் தொட்டுத் தன் அடியவர்களுக்கு வழங்கிவரும் அதே கருணைப் பரிசை, தற்போதும் தனது பழைய அடியார்களுக்குக் குறைவின்றி ஈந்து அருள்புரிபவன்; இந்த உலகமே வியந்து போற்றும் வகையில் அந்த ஈசனின் புகழை நாம் அனைவரும் சேர்ந்து வாய்விட்டுப் பாடுவோமாக தோழியே!.

விண்ஆளுந் தேவர்க்கு மேலாய வேதியனை
மண்ஆளும் மன்னவர்க்கு மாண்பாகி நின்றானைத்
தண்ஆர் தமிழ்அளிக்கும் தண்பாண்டி நாட்டானைப்
பெண்ஆளும் பாகனைப் பேணு பெருந்துறையிற்
கண்ஆர் கழல்காட்டி நாயேனை ஆட்கொண்ட
அண்ணா மலையானைப் பாடுதுங்காண் அம்மானாய். (60)

விண்ஆளுந் தேவர்க்கு மேலாய வேதியனை மண்ஆளும் மன்னவர்க்கு மாண்பாகி நின்றானைத்: விண்ணுலகை ஆட்சி செய்யும் தேவர்களுக்கெல்லாம் மேலான தலைவனும், வேதங்களின் உட்பொருளுமான வேதியனும்; இந்த பூமியை ஆட்சி செய்யும் அரசர்களுக்கெல்லாம் உயர்ந்த புகழும் சிறப்பும் தருபவனும் ஆகிய ஈசன்...

தண்ஆர் தமிழ்அளிக்கும் தண்பாண்டி நாட்டானைப் பெண்ஆளும் பாகனைப் பேணு பெருந்துறையில்: குளிர்ந்த செந்தமிழை உலகிற்கு வழங்கிய தண்மையான பாண்டிய நாட்டைச் சொந்தமாகக் கொண்டவனும்; உமையம்மையைச் தனது இடப்பாகத்தில் கொண்டுள்ளவனும்; அன்போடு நாம் பேசிப் போற்றத்தக்க திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியவனும்...

கண்ஆர் கழல்காட்டி நாயேனை ஆட்கொண்ட அண்ணா மலையானைப் பாடுதுங்காண் அம்மானாய்: என் கண்கள் குளிரும்படி தனது மலர்ப் பாதக் கழல்களைக் காட்டி, நாய் போன்ற கடையனான என்னை முழுமையாக ஆட்கொண்டவனும், திருவண்ணாமலையில் ஜோதிப் பிழம்பாய் நிலைத்திருப்பவனும் ஆகிய அந்தப் பெருமானை நாம் அனைவரும் சேர்ந்து வாய்விட்டுப் பாடுவோமாக தோழியே!.

செப்பார் முலைபங்கன் தென்னன் பெருந்துறையான்
தப்பாமே தாள்அடைந்தார் நெஞ்சுருக்கும் தன்மையினான்
அப்பாண்டி நாட்டைச் சிவலோகம் ஆக்குவித்த
அப்பார் சடையப்பன் ஆனந்த வார்கழலே
ஒப்பாக ஒப்புவித்த உள்ளத்தார் உள்ளிருக்கும்
அப்பாலைக்கு அப்பாலைப் பாடுதுங்காண் அம்மானாய். (66)

செப்பார் முலைபங்கன் தென்னன் பெருந்துறையான் தப்பாமே தாள்அடைந்தார் நெஞ்சுருக்கும் தன்மையினான்: மலை போன்ற மேன்மையை உடைய உமையம்மையைச் தனது இடப்பாகத்தில் கொண்டவனும், தென்னாடுடைய சிவனும், திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியவனும் ஆகிய இறைவன்; தன்னைத் தேடி வந்து அடைந்த அடியவர்களின் நெஞ்சம் சிறிதும் பிசகாமல் உருகும்படி செய்யும் கருணைத் தன்மையை உடையவன் ...

அப் பாண்டி நாட்டைச் சிவலோகம் ஆக்குவித்த அப்பார் சடையப்பன் ஆனந்த வார்கழலே: அந்தப் பாண்டிய நாட்டை முழுவதும் சிவலோகமாகவே மாற்றித் தந்தவனும், சடையில் கங்கையைத் தாங்கிய சடையப்பனும் ஆகிய ஈசனின் எல்லையற்ற ஆனந்தத்தைத் தரும் நீண்ட திருவடிகளை...

ஒப்பாக ஒப்புவித்த உள்ளத்தார் உள்ளிருக்கும் அப்பாலைக்கு அப்பாலைப் பாடுதுங்காண் அம்மானாய்: தங்கள் முழு உள்ளத்தையும் ஈசனின் திருவடிகளுக்கே ஒப்படைத்துவிட்ட மெய்யன்பர்களின் இதயத்திற்குள்ளேயே நிலையாகக் குடியிருக்கும்வனும், பிரபஞ்சத்தின் எல்லாவற்றிற்கும் அப்பால் அப்பாலாய் நிற்பவனுமான அந்தப் பரமனை நாம் அனைவரும் சேர்ந்து வாய்விட்டுப் பாடுவோமாக தோழியே!.

மைப்பொலியும் கண்ணிகேள் மால்அயனோடு இந்திரனும்
எப்பிறவியும் தேட என்னையும்தன் இன்அருளால்
இப்பிறவி ஆட்கொண்டு இனிப்பிறவாமே காத்து
மெய்ப்பொருட்கண் தோற்றமாய் மெய்யே நிலைபேறாய்
எப்பொருட்கும் தானேயாய் யாவைக்கும் வீடாகும்
அப்பொருளாம் நம்சிவனைப் பாடுதுங்காண் அம்மானாய். (72)

மைபொலியும் கன்னிகேள் மால்அயனோடு இந்திரனும் எப்பிறவியும் தேட என்னையும்தன் இன்அருளால்: மை தீட்டப்பட்ட அழகிய கண்களை உடைய தோழியே, நீ கேட்பாயாக!; திருமாலும், பிரம்மனும், இந்திரனும் மற்றும் பல தேவர்களும் பல்கால் பிறவிகள் தோறும் இடைவிடாமல் தேடியும் காண முடியாத அளவுக்கு அரியவனான அந்த ஈசன், எந்தவிதத் தகுதியும் இல்லாத என்னையும் தன் இனிய கருணையினால்...

இப்பிறவி ஆட்கொண்டு இனிபிறவாமே காத்து மெய்ப்பொருட்கண் தோற்றமாய் மெய்யே நிலைபேறாய்: இந்த மனிதப் பிறவியிலேயே வலிய வந்து என்னை ஆட்கொண்டு, இனிமேல் நான் இந்தப் பிறவிச் சுழற்சியில் சிக்கி மீண்டும் வந்து பிறவாமல் தடுத்துக் காப்பாற்றி; மெய்யான பொருள்களில் எல்லாம் வெளிப்படும் ஒளியாகவும், மாறாத உண்மையான நிலைபேறாகவும் விளங்குபவனும்...

எப்பொருட்கும் தானேயாய் யாவைக்கும் வீடாகும் அப்பொருளாம் நம் சிவனைப் பாடுதுங்காண் அம்மானாய்: இந்த உலகத்தில் உள்ள அனைத்துப் பொருள்களிலும் தானே அந்தந்த வடிவமாய் வியாபித்து நிற்பவனும்; அனைத்துயிர்களுக்கும் முக்திச் செல்வமாக விளங்குபவனும் ஆகிய அந்த மெய்ப்பொருளாகிய நம் சிவபெருமானை நாம் அனைவரும் சேர்ந்து வாய்விட்டுப் பாடுவோமாக தோழியே!.

கையார் வளைசிலம்பக் காதார் குழைஆட
மையார் குழல்புரளத் தேன்பாய வண்டுஒலிப்பச்
செய்யானை வெண்ணீறு அணிந்தானைச் சேர்ந்துஅறியாக்
கையானை எங்கும் செறிந்தானை அன்பர்க்கு
மெய்யானை அல்லாதார்க்கு அல்லாத வேதியனை
ஐயாறு அமர்ந்தானைப் பாடுதுங்காண் அம்மானாய். (78)

கையார் வளைசிலம்பக் காதார் குழைஆட மையார் குழல்புரளத் தேன்பாய வண்டுஒலிப்பச்: தோழிகளே, கைகளில் அணிந்துள்ள வளையல்கள் ஒலியெழுப்பச் சிலம்பவும், காதுகளில் அணிந்துள்ள குண்டலங்கள் ஆடவும், மை போன்ற கரிய கூந்தல் முதுகில் புரளவும், மலர்களில் இருந்து தேன் சிந்த வண்டுகள் ரீங்காரமிட்டு ஒலிக்கவும்...

செய்யானை வெண்ணீறு அணிந்தானைச் சேர்ந்துஅறியாக் கையானை எங்கும் செறிந்தானை அன்பர்க்கு: செவ்வானம் போன்ற சிவந்த திருமேனியை உடையவனும், திருமேனி முழுவதும் வெண்ணீற்றைப் பூசியவனும், உலகியலில் பற்று வைத்துத் தன்னைச் சேர்ந்து அறியாதவர்களுக்குக் கிடைக்காத அரியவனும், எங்குமாய் நீக்கமற நிறைந்திருப்பவனும், தன்னை மனப்பூர்வமாக நேசிக்கும் உண்மையான அன்பர்களுக்கு...

மெய்யானை அல்லாதார்க்கு அல்லாத வேதியனை ஐயாறு அமர்ந்தானைப் பாடுதுங்காண் அம்மானாய்: உண்மையான மெய்ப்பொருளாக விளங்குபவனும், பக்தி அற்றவர்களுக்குப் புலப்படாத மறைப்பொருளான வேதியனும், திருவையாறு என்னும் திருத்தலத்தில் நிலையாக வீற்றிருப்பவனும் ஆகிய அந்தப் பெருமானை நாம் அனைவரும் சேர்ந்து வாய்விட்டுப் பாடுவோமாக தோழியே!.

ஆனையாய்க் கீடமாய் மானுடராய்த் தேவராய்
ஏனைப் பிறவாய்ப் பிறந்துஇறந்து எய்த்தேனை
ஊனையும் நின்றுஉருக்கி என்வினையை ஓட்டுஉகந்து
தேனையும் பாலையும் கன்னலையும் ஒத்துஇனிய
கோன்அவன்போல் வந்துஎன்னைத் தன்தொழும்பில் கொண்டருளும்
வானவன் பூங்கழலே பாடுதுங்காண் அம்மானாய். (84)

ஆனையாய்க் கீடமாய் மானுடராய்த் தேவராய் ஏனைப் பிறவாய்ப் பிறந்து இறந்து எய்த்தேனை: யானையாகவும், புழுவாகவும், மனிதர்களாகவும், தேவர்களாகவும், மற்றும் சொல்லப்படுகின்ற வேறு பல பிறவிகளிலும் மாறி மாறிப் பிறந்து, அந்தப் பிறவித் துன்பங்களால் இடைவிடாமல் இறந்து, உடல் சோர்வுற்றுத் தளர்ந்துபோன என்னை...

ஊனையும் நின்றுஉருக்கி என்வினையை ஓட்டுஉகந்து தேனையும் பாலையும் கன்னலையும் ஒத்துஇனிய: எனது ஊனையும் எலும்பையும் ஆன்மாவையும் உள்ளிருந்து உருகச் செய்து, என்னை விட்டும் நீங்காத எனது தீவினைகளை விரட்டியடித்து, அதன் மீது மகிழ்ச்சி கொண்டு; தேனைப் போன்றும், பாலைப் போன்றும், கற்கண்டைச் போன்றும் நாவில் தித்திக்கும் சுவை தரும் இன்சுவையாய் விளங்கும்...

கோன்அவன்போல் வந்துஎன்னைத் தன்தொழும்பில் கொண்டருளும் வானவன் பூங்கழலே பாடுதுங்காண் அம்மானாய்: எனது தலைவன் போன்று தானே வலிய வந்து என்னை ஆட்கொண்டு, தனது தொண்டர்களின் கூட்டத்தில் சேர்த்துத் திருத்தொண்டனாக ஏற்றுக் கொண்ட அந்த வானுலகத் தலைவனின் மலர் போன்ற திருவடிகளைக் கழல்களை நாம் அனைவரும் சேர்ந்து வாய்விட்டுப் பாடுவோமாக தோழியே!.

சந்திரனைத் தேய்த்தருளித் தக்கன்தன் வேள்வியினில்
இந்திரனைத் தோள்நெரித்திட்டு எச்சன் தலைஅரிந்து
அந்தரமே செல்லும் அலர்கதிரோன் பல்தகர்த்துச்
சிந்தித் திசைதிசையே தேவர்களை ஓட்டுஉகந்த
செந்தார்ப் பொழில்புடைசூழ் தென்னன் பெருந்துறையான்
மந்தார மாலையே பாடுதுங்காண் அம்மானாய். (90)

சந்திரனைத் தேய்த்தருளித் தக்கன்தன் வேள்வியினில் இந்திரனைத் தோள்நெரித்திட்டு எச்சன்தலை அரிந்து: தக்கன் நடத்திய அகங்காரமான யாகத்தில், சந்திரன் மீது கோபம் கொண்டு அவனது ஒளியைத் தேய்த்து ஒடுக்கியருளியவனும்; அந்த வேள்விக்குத் தலைமை தாங்கிய தக்கனின் தலையை வெட்டி வீழ்த்தியவனும்; யாகத்தைக் காக்க வந்த இந்திரனின் தோள்களை நெரித்து அவனது வலிமையை அடக்கியவனும் ஆகிய ஈசன்...

அந்தரமே செல்லும் அலர்கதிரோன் பல்தகர்த்துச் சிந்தித் திசைதிசையே தேவர்களை ஓட்டு உகந்த: வானில் தன் தேரில் உலா வரும் சூரியனின் பற்களைத் தகர்த்து எறிந்தவனும்; திகைத்து நடுங்கித் திசை திசையாக ஓடிய தேவர்களைப் பார்த்து மகிழ்ந்தவனும்...

செந்தார்ப் பொழில்புடைசூழ் தென்னன் பெருந்துறையான் மந்தார மாலையே பாடுதுங்காண் அம்மானாய்: செவ்விய பூமாலைகள் அணிந்த சோலைகள் சூழ்ந்த திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியுள்ளவனும், மந்தார மலர் மாலையைத் தன் திருமேனியில் சூடியவனுமான அந்தப் பரமானந்தக் கடவுளின் புகழை நாம் அனைவரும் சேர்ந்து வாய்விட்டுப் பாடுவோமாக தோழியே!.

ஊனாய் உயிராய் உணர்வாய் என்னுள்கலந்து
தேனாய் அமுதமுமாய்த் தீங்கரும்பின் கட்டியுமாய்
வானோர் அறியா வழிஎமக்குந் தந்தருளும்
தேனார் மலர்க்கொன்றைச் சேவகனார் சீரொளிசேர்
ஆனா அறிவாய் அளவிறந்த பல்உயிர்க்கும்
கோனாகி நின்றவா கூறுதுங்காண் அம்மானாய். (96)

ஊனாய் உயிராய் உணர்வாய் என்னுள்கலந்து தேனாய் அமுதமாய்த் தீங்கரும்பின் கட்டியுமாய்: எனது தசையாகவும், அந்த உடலில் இயங்கும் உயிராகவும், அறிவாகவும் விளங்கி எனது உள்ளத்திற்குள்ளேயே இரண்டறக் கலந்து; உண்ணத் தெவிட்டாத தேனைப் போன்றும், அமிர்தத்தைப் போன்றும், இனிய கரும்பின் கட்டியைப் போன்றும் எனது நாவில் தித்திக்கும் சுவையாய் விளங்குபவனும்...

வானோர் அறியா வழிஎமக்குந் தந்தருளும் தேனார் மலர்க்கொன்றைச் சேவகனார் சீரொளிசேர்: விண்ணுலகில் வாழும் தேவர்களாலும் எளிதில் அறிய முடியாத முக்தி வழியை, கடையனான எங்களுக்கும் வலிய வந்து அருளியவனும்; தேன் மணக்கும் கொன்றை மலர் மாலையைத் தன் சடாமுடியில் சூடிய வீரனும்; சிறப்புமிக்க பேரொளியை உடையவனும் ஆன ஈசன்...

ஆனா அறிவாய் அளவிறந்த பல்உயிர்க்கும் கோனாகி நின்றவா கூறுதுங்காண் அம்மானாய்: எப்பொழுதும் குறையாமல் நிற்படும் நிறை ஞானமாகவும், இந்த அகில உலகத்தில் கணக்கற்ற பல்வேறு உயிர்களுக்கும் தலைவனாக நின்று இயக்கும் அந்தப் பரம்பொருளின் பெருமையை நாம் அனைவரும் சேர்ந்து வாய்விட்டுப் பாடுவோமாக தோழியே!.

சூடுவேன் பூங்கொன்றை சூடிச் சிவன்திரள்தோள்
கூடுவேன் கூடிமுயங்கி மயங்கிநின்று
ஊடுவேன் செவ்வாய்க்கு உருகுவேன் உள்ளுருகித்
தேடுவேன் தேடிச் சிவன்கழலே சிந்திப்பேன்
வாடுவேன் பேர்த்தும் மலர்வேன் அனலேந்தி
ஆடுவான் சேவடியே பாடுதுங்காண் அம்மானாய். (102)

சூடுவேன் பூங்கொன்றை சூடிச் சிவன்திரள்தோள் கூடுவேன் கூடிமுயங்கி மயங்கிநின்று: இறைவனுக்குரிய தேன் சொட்டும் பூங்கொன்றை மலர்களைத் எனது தலைமேல் சூடிக்கொள்வேன்; அப்படிச் சூடிக்கொண்டு, சிவபெருமானின் வலிமை பொருந்திய திரண்ட தோள்களைத் தழுவி இணைவேன்; அவனுடன் நெருக்கமாகக் கூடித் தழுவி, அந்தப் பேரின்பப் பெருக்கில் மயங்கி நிற்பேன்...

ஊடுவேன் செவ்வாய்க்கு உருகுவேன் உள்ளுருகித் தேடுவேன் தேடிச் சிவன்கழலே சிந்திப்பேன்: அவனோடு ஊடல் கொண்டு பிணங்குவேன்; அவனது செவ்வாயின் அழகைக் கண்டு மனம் உருகிப் போவேன்; எனது உள்ளம் பக்திப் பெருக்கால் உருக, அவனைக் காணாமல் எங்கு சென்றான் என்று தேடுவேன்; அப்படித் தேடிச் சென்று அந்தச் சிவபெருமானின் பொன்னான திருவடிகளையே இடைவிடாமல் சிந்தித்துக் கொண்டிருப்பேன்...

வாடுவேன் பேர்த்தும் மலர்வேன் அனலேந்தி ஆடுவான் சேவடியே பாடுதுங்காண் அம்மானாய்: அவன் பிரிவால் மனம் வாடித் தளர்ந்து போவேன்; அவனது அருள் முகத்தைக் கண்டவுடன் மீண்டும் மலர்ந்து சிரிப்பேன்; தனது கையில் அந்தியை தாங்கித் திருநடனம் புரியும் அந்த ஈசனின் சேவடிகளையே) நாம் அனைவரும் சேர்ந்து வாய்விட்டுப் பாடுவோமாக தோழியே!.

கிளிவந்த மென்மொழியாள் கேழ்கிளரும் பாதியனை
வெளிவந்த மால்அயனும் காண்பரிய வித்தகனைத்
தெளிவந்த தேறலைச் சீரார் பெருந்துறையில்
எளிவந்து இருந்துஇரங்கி எண்அரிய இன்அருளால்
ஒளிவந்துஎன் உள்ளத்தின் உள்ளே ஒளிதிகழ
அளிவந்த அந்தணனைப் பாடுதுங்காண் அம்மானாய். (108)

கிளிவந்த மென்மொழியாள் கேழ்கிளரும் பாதியனை வெளிவந்த மால்அயனும் காண்பரிய வித்தகனைத்: கிளியைப் போன்ற மென்மையான இன்மொழிகளைப் பேசும் உமையம்மையைச்  தனது இடப்பாகத்தில் கொண்டு விளங்குபவனும்; திருமாலும் பிரம்மனும் தங்களது அகங்காரத்தால் அடிமுடி காண முயன்று தோற்றுப்போன, எவராலும் எளிதில் காண முடியாத வித்தகனும் ஆன ஈசன்...

தெளிவந்த தேறலைச் சீரார் பெருந்துறையில் எளிவந்து இருந்துஇரங்கி எண்அரிய இன்அருளால்: தெளிந்த அமிர்தத்தைப் போன்றும், தெளிந்த தேனைப் போன்றும் அடியார்களின் உள்ளத்தை இனிமையாக்குபவனும், சிறப்புமிக்க திருப்பெருந்துறையில் குருவாக எழுந்தருளி, எளியவனாக வந்து நம் மீது இரக்கம் கொண்டு, எண்ணிக்கையில் அடங்காத உயர்ந்த இன்சுவைக் கருணையால்...

ஒளிவந்துஎன் உள்ளத்தின் உள்ளே ஒளிதிகழ அளிவந்த அந்தணனைப் பாடுதுங்காண் அம்மானாய்: எனது இதயத்திற்குள்ளே ஞானத்தின் பேரொளி வந்து பிரகாசிக்கும்படிச் செய்து, அளவற்ற அன்பைப் பொழிந்தருளிய அந்த அருள் வடிவான அந்தணனை நாம் அனைவரும் சேர்ந்து வாய்விட்டுப் பாடுவோமாக தோழியே!.

முன்னானை மூவர்க்கும் முற்றுமாய் முற்றுக்கும்
பின்னானைப் பிஞ்ஞகனைப் பேணு பெருந்துறையின்
மன்னானை வானவனை மாதுஇயலும் பாதியனைத்
தென்னானைக் காவானைத் தென்பாண்டி நாட்டானை
என்னானை என்அப்பன் என்பார்கட்கு இன்அமுதை
அன்னானை அம்மானைப் பாடுதுங்காண் அம்மானாய். (114)

முன்னானை மூவர்க்கும் முற்றுமாய் முற்றுக்கும் பின்னானைப் பிஞ்ஞகனைப் பேணு பெருந்துறையின்: இந்த உலகத்தில் உள்ள அனைத்துப் பொருட்களுக்கும் சிருஷ்டிக்கும் முன்பே ஆதியாக நின்றவனும், பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்ரன் என்னும் மும்மூர்த்திகளுக்கும் காரணமானவனும், அந்தப் படைப்புக்களுக்கு எல்லாம் முழுமையாகவும், எல்லாவற்றிற்கும் இறுதியிலும் நிலைத்து நிற்பவனும், சடாமுடியில் பிஞ்ஞகம் தரித்த பிஞ்ஞகனும், நாம் போற்றத்தக்க வகையில் திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியவனும் ஆகிய ஈசன்...

மன்னானை வானவனை மாதுஇயலும் பாதியனைத் தென்னானைக் காவானைத் தென்பாண்டி நாட்டானை: திருப்பெருந்துறைக் கோயிலில் நிலையாகக் குடிகொண்டவனும், விண்ணுலகின் தலைவனும், உமையம்மையைச் தனது இடப்பாகத்தில் கொண்டு விளங்குபவனும், தென்னாடுடைய சிவனும், தன் அடியவர்களைக் காப்பாற்றும் காவலாளியும், குளிர்ந்த தென்பாண்டி நாட்டின் அரசனும் ஆகிய அந்தப் பெருமான்...

என்னானை என்அப்பன் என்பார்கட்கு இன்அமுதை அன்னானை அம்மானைப் பாடுதுங்காண் அம்மானாய்: "என் ஆன்மாவின் தலைவனே! என் அப்பனே!" என்று உருகி அழைக்கும் அன்பர்களுக்கு இனிய அமுதமாக விளங்குபவனும், நம்மை அம்மானை பாடித் துதிக்கச் செய்பவனுமான அந்தப் பரமனை நாம் அனைவரும் சேர்ந்து வாய்விட்டுப் பாடுவோமாக தோழியே!.

பெற்றி பிறர்க்கு அரியபெம்மான் பெருந்துறையான்
கொற்றக் குதிரையின்மேல் வந்தருளித் தன்அடியார்
குற்றங்கள் நீக்கிக் குணம்கொண்டு கோதாட்டிச்
சுற்றிய சுற்றத் தொடர்பு அறுப்பான் தொல்புகழே
பற்றி இப்பாசத்தைப் பற்றறநாம் பற்றுவான்
பற்றிய பேரானந்தம் பாடுதுங்காண் அம்மானாய். (120)

பெற்றி பிறர்க்கு அரியபெம்மான் பெருந்துறையான் கொற்றக் குதிரையின்மேல் வந்தருளித் தன் அடியார்: மற்ற எவராலும் எளிதில் அறிய முடியாத தன்மையைக் கொண்ட முழுமுதற் தலைவனும், திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியவனும் ஆகிய ஈசன், வெற்றிப் பெருமிதம் மிக்க குதிரையின் மீது ஏறி அடியவர்க்கு அருள்புரிவதற்காக நேரில் வந்து...

குற்றங்கள் நீக்கிக் குணம்கொண்டு கோதாட்டிச் சுற்றிய சுற்றத் தொடர்பு அறுப்பான் தொல்புகழே: நம்மிடமுள்ள தீவினைகளையும் குறைகளையும் போக்கி, நல்ல குணங்களை நம்மிடம் பொருத்தி, நம்மை அன்போடு அரவணைத்துத் திருத்தி, நம்மைச் சுற்றியுள்ள பிறவித் துன்பங்களான உலகியல் பந்தங்களையும் சுற்றங்களின் தொடர்புகளையும் அறுத்து எறிபவனும் ஆன அந்தப் பெருமானின் தொன்மையான புகழை...

பற்றி இப்பாசத்தைப் பற்றறநாம் பற்றுவான் பற்றிய பேரானந்தம் பாடுதுங்காண் அம்மானாய்: இந்த உலகியல் மீது நாம் வைத்துள்ள பற்றுகளை முற்றிலும் வேரோடு பிடுங்கி எறிவதற்காக, அந்த ஈசனின் திருவடிப் பற்றை நாம் உறுதியாகப் பற்றிக் கொண்டு, அதனால் நமக்கு உண்டாகும் எல்லையற்ற பேரானந்தத்தைப் பாடி மகிழ்வோமாக தோழியே!.