திருச்சிற்றம்பலம்

ஆதியும் அந்தமும் இல்லா அரும்பெருஞ்
சோதியை யாம்பாடக்கேட்டேயும் வாள்தடங்கண்
மாதே வளருதியோ வன்செவியோ நின்செவிதான்
மாதேவன் வார்கழல்கள் வாழ்த்திய வாழ்த்தொலிபோய்
வீதிவாய்க் கேட்டலுமே விம்மிவிம்மி மெய்ம்மறந்து
போதார் அமளியின்மேல் நின்றும் புரண்டுஇங்ஙன்
ஏதேனும் ஆகாள் கிடந்தாள் என்னேஎன்னே
ஈதே எந்தோழி பரிசுஏலோர் எம்பாவாய். (8)

ஆதியும் அந்தமும் இல்லா அரும்பெருஞ் சோதியை யாம்பாடக்கேட்டேயும்: தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாத, காண்பதற்கு அரிய பெரிய பேரொளிப்பிழம்பாகிய சிவபெருமானை நாங்கள் தெருவில் நின்று பாடுவதைக் கேட்ட பின்னரும்.

வாள்தடங்கண் மாதே வளருதியோ வன்செவியோ நின்செவிதான்: வாள் போன்ற நீண்ட அழகிய கண்களையுடைய தோழியே! இன்னும் உறங்குகின்றாயோ? உன்னுடைய செவிகள் என்ன இரும்போ?

மாதேவன் வார்கழல்கள் வாழ்த்திய வாழ்த்தொலிபோய் வீதிவாய்க் கேட்டலுமே: மகாதேவனுடைய வீரக்கழல் அணிந்த திருவடிகளை வாழ்த்தி நாங்கள் பாடிய வாழ்த்தொலி வீதியின் வழியே சென்று கேட்ட மாத்திரத்திலேயே...

விம்மிவிம்மி மெய்ம்மறந்து போதார் அமளியின்மேல் நின்றும் புரண்டுஇங்ஙன்: நம்முடைய மற்றொரு தோழி, பக்தியினால் தொண்டை அடைக்க விம்மி விம்மி அழுது, தன்னினைவிழந்து மலர்கள் பரப்பிய தன் படுக்கையின் மேலிருந்து கீழே புரண்டு விழுந்து...

ஏதேனும் ஆகாள் கிடந்தாள் என்னேஎன்னே: ஈசனின் நாமத்தைக் கேட்ட மாத்திரத்திலேயே, தன்னிலை மறந்து படுக்கையிலிருந்து கீழே விழுந்து, எந்த ஒரு உலகியல் உணர்வும் இல்லாமல் பரவச நிலையில் கிடக்‌கிறாளே! ஆஹா, இவளுடைய பக்திப் பரவசம் என்னே! என்னே! 

ஈதே எந்தோழி பரிசுஏலோர் எம்பாவாய்: எம் தோழியே! சிவபெருமானின் பேரன்பில் திளைத்து மெய்ம்மறந்து நிற்பதே உனது பெருமைக்குரிய இயல்பாகும்! விரைவாக எழுந்து வந்து எம்முடன் இணைந்து எம்பாவாய் நோன்பினை ஏற்பாயாக!

பாசம் பரஞ்சோதிக்கு என்பாய் இராப்பகல்நாம்
பேசும்போது எப்போதும் இப்போதார் அமளிக்கே
நேசமும் வைத்தனையோ நேரிழையாய் நேரிழையீர்
சீசீ இவையுஞ் சிலவோ விளையாடி
ஏசும் இடம் ஈதோ விண்ணோர்கள் ஏத்துதற்குக்
கூகம் மலர்ப்பாதம் தந்தருள வந்தருளும்
தேசன் சிவலோகன் தில்லைச்சிற் றம்பலத்துள்
ஈசனார்க்கு அன்பார்யாம் ஆரேலோர் எம்பாவாய். (16)

பாசம் பரஞ்சோதிக்கு என்பாய் இராப்பகல்நாம் பேசும்போது எப்போதும்:  "என் அன்பு முழுவதும் மேலான ஒளிப்பிழம்பாகிய சிவபெருமானுக்கே உரியது" என்று இரவும் பகலும் நாம் பேசிக் கொள்ளும் போதெல்லாம் சொல்வாயே தோழியே!

இப்போதார் அமளிக்கே நேசமும் வைத்தனையோ நேரிழையாய்: அழகிய அணிகலன்களை அணிந்த தோழியே! உன் வாய் வார்த்தை அப்படி இருக்க, இப்போது மலர்கள் பரப்பிய உனது படுக்கையின் மேல் மட்டும்தான் விருப்பம் வைத்தாயோ? 

நேரிழையீர் சீசீ இவையுஞ் சிலவோ விளையாடி ஏசும் இடம் ஈதோ: அழகிய ஆபரணங்களை அணிந்த தோழிகளே! 'சீசீ', இது ஒருவரையொருவர் கேலி செய்து விளையாடும் நேரமன்று; எம்பெருமானின் திருநாமத்தைப் பாடிப் போற்ற வேண்டிய புனிதமான நேரம் இதுவாகும்.

விண்ணோர்கள் ஏத்துதற்குக் கூசும் மலர்ப்பாதம் தந்தருள வந்தருளும்: விண்ணுலகில் வாழும் தேவாதி தேவர்களும் தங்களின் தகுதி இன்மைக்கு அஞ்சித் துதிப்பதற்குத் தயங்கும் தன் மலர் போன்ற திருவடிகளை, எளியேமாகிய நமக்குத் தந்தருளுவதற்காகப் பூவுலகிற்கு எழுந்தருளி வரும்...

தேசன் சிவலோகன் தில்லைச்சிற் றம்பலத்துள் ஈசனார்க்கு அன்பார்யாம் ஆரேலோர் எம்பாவாய்: ஒளிவடிவானவனும், சிவலோகத்தின் நாயகனும், தில்லைச் சிற்றம்பலத்திலே கூத்தாடும் ஈசனுமாகிய பெருமானுக்கு அன்புடையவர்களில் நாமெல்லாம் யார்?  விரைவாக வந்து எம்முடன் இணைந்து எம்பாவாய் நோன்பினை ஏற்பாயாக!

முத்தன்ன வெண்நகையாய் முன்வந்து ஏதிர்எழுந்தென்
அத்தன் ஆனந்தன் அமுதன்என்று அள்ளூறித்
தித்திக்கப் பேசுவாய் வந்துன் கடைதிறவாய்
பத்துஉடையீர் ஈசன் பழஅடியீர் பாங்குடையீர்
புத்தடியோம் புன்மைதீர்த்து ஆட்கொண்டாற் பொல்லாதோ
எத்தோநின் அன்புடைமை எல்லோம் அறியோமோ
சித்தம் அழகியார் பாடாரோ நம்சிவனை
இத்தனையும் வேண்டும் எமக்குஏலோர் எம்பாவாய். (24)

முத்தன்ன வெண்நகையாய் முன்வந்து எதிர்எழுந்தென்: முத்து போன்ற வெண்மையான புன்னகையை உடைய தோழியே! வழக்கமாக எங்களை விட முன்னதாகவே விழித்து, எதிர்வந்து வரவேற்று...

அத்தன் ஆனந்தன் அமுதன்என்று அள்ளூறித் தித்திக்கப் பேசுவாய் வந்துன் கடைதிறவாய்: "என் தந்தை, ஆனந்த வடிவானவன், தெவிட்டாத அமுதம் போன்றவன்" என்றெல்லாம் உள்ளத்தில் அன்பு பொங்கி வழிய தித்திக்கப் பேசுவாயே! இப்போது வந்து உன் கதவைத் திறப்பாயாக!

பத்துஉடையீர் ஈசன் பழஅடியீர் பாங்குடையீர்: "இறைவனிடத்தில் மிகுந்த பக்தி உடையவர்களே! ஈசனின் பழமையான அடியார்களே! நற்குணமிக்கவர்களே!..."

புத்தடியோம் புன்மைதீர்த்து ஆட்கொண்டாற் பொல்லாதோ: "...புதிதாகப் பக்திக்கு வந்த எங்களைப் போன்ற புதிய அடியார்களின் அறியாமைச் சிறுமையைப் பொறுத்து, நீங்களே எம்மை ஏற்றுக் கொண்டால் தவறோ?"

எத்தோநின் அன்புடைமை எல்லோம் அறியோமோ: "உனது பக்தி வேடம் எத்தகையது என்பதை நாங்கள் எல்லாரும் அறியமாட்டோமா என்ன?

சித்தம் அழகியார் பாடாரோ நம்சிவனை: "மனம் தூய்மையான அடியார்கள் நம் சிவபெருமானைப் பாடாமல் இருப்பார்களா? 

இத்தனையும் வேண்டும் எமக்குஏலோர் எம்பாவாய்: "அப்படியாயின், பக்தி செலுத்துவதற்கு இத்தகைய தூய மனமும் பணிவும் எமக்கு வேண்டும்!" வாராய், வந்து எம்முடன் இணைந்து எம்பாவாய் நோன்பினை ஏற்பாயாக!

ஒள்நித் திலநகையாய் இன்னம் புலர்ந்தின்றோ
வண்ணக் கிளிமொழியார் எல்லோரும் வந்தாரோ
எண்ணிக்கொடு உள்ளவா சொல்லுகோம் அவ்வளவும்
கண்ணைத் துயின்றுஅவமே காலத்தைப் போக்காதே
விண்ணுக்கு ஒருமருந்தை வேத விழுப்பொருளைக்
கண்ணுக்கு இனியானைப் பாடிக் கசிந்துள்ளம்
உள்நொக்கு நின்றுஉருக யாம்மாட்டொம் நீயேவந்து
எண்ணிக் குறையில் துயில்ஏலோர் எம்பாவாய். (32)

ஒள்நித் திலநகையாய் இன்னம் புலர்ந்தின்றோ: ஒளிரும் முத்துக்களைப் போன்ற புன்னகையை உடைய தோழியே! விடியற்காலை ஆகிவிட்டதா என்றா கேட்கிறாய்? இன்னும் உனக்கு பொழுது விடியவில்லையா?
வண்ணக் கிளிமொழியார் எல்லோரும் வந்தாரோ: "கிளி போல இனிய சொற்களைப் பேசும் நம் தோழிகள் எல்லாரும் வந்துவிட்டார்களா என்ன?"

எண்ணிக்கொடு உள்ளவா சொல்லுகோம் அவ்வளவும்: "அவர்கள் எல்லாரும் வந்துவிட்டார்களா என்பதை நாங்களா எண்ணி உனக்குச் சொல்ல வேண்டும்?"

கண்ணைத் துயின்றுஅவமே காலத்தைப் போக்காதே: "கண்களை மூடிக் கொண்டு வீணாக உறங்கி, உனக்குக் கிடைத்துள்ள இப் பிறவியின் பொன்னான காலத்தைப் பாழாக்காதே!"

விண்ணுக்கு ஒருமருந்தை வேத விழுப்பொருளைக்: "தேவர்களுக்கெல்லாம் ஒப்பற்ற அமுதமாகிய மருந்தாய் விளங்குபவனை, வேதங்கள் போற்றும் மேலான விழுப்பொருளே."

கண்ணுக்கு இனியானைப் பாடிக் கசிந்துள்ளம்: "காண்போரின் கண்களுக்குப் பேரானந்தமும் இனிய காட்சியும் தரும் எம்பெருமானைப் பாடி, உள்ளம் அன்பினால் கசிந்து..."

உள்நொக்கு நின்றுஉருக யாம்மாட்டோம் நீயேவந்து: "அவனது அருளை மனதிற்குள் நினைந்து நினைந்து உருகி நிற்காமல், தோழிகளை எண்ணிக் கொண்டிருக்கும் வேலையை எங்களால் செய்ய முடியாது! நீயே வெளியே வந்து..."

எண்ணிக் குறையில் துயில்ஏலோர் எம்பாவாய்: "இன்னும் எத்தனை பேர் வரவில்லை என்று குறைக் கணக்கு பார்ப்பதற்காகவா நீ இன்னும் உறங்குகிறாய்?" — காலத்தைத் தாழ்த்தாமல் விரைந்து எழுந்து எம்முடன் வந்து எம்பாவாய் நோன்பில் இணைவாயாக!

மால்அறியா நான்முகனுங் காணா மலையினைநாம்
போல்அறிவோம் என்றுள்ள பொக்கங்களே பேசும்
பாலூறு தேன்வாய்ப் படிறீ கடைதிறவாய்
ஞாலமே விண்ணே பிறவே அறிவுஅரியான்
கோலமும் நம்மை ஆட்கொண்டருளிக் கோதாட்டுஞ்
சீலமும் பாடிச் சிவனே சிவனே என்று
ஓலம் இடினும் உணராய் உணராய்காண்
ஏலக் குழலி பரிசுஏலோர் எம்பாவாய். (40)

மால்அறியா நான்முகனுங் காணா மலையினைநாம்: பன்றியாய் நிலத்தைக் தோண்டிய திருமாலும், அன்னமாய் மேலே பறந்த பிரம்மனும்  தேடிக் காண முடியாத அண்ணாமலையாகிய அழல் பிழம்பான இறைவனை...
போல்அறிவோம் என்றுள்ள பொக்கங்களே பேசும்: "நாங்கள் எளிய முறையில் எளிதாக அறிந்து கொள்வோம்" என்று உள்ளத்தில் இல்லாத பொய்யான வீண் வார்த்தைகளையே பேசுகின்ற...

பாலூறு தேன்வாய்ப் படிறீ கடைதிறவாய்: பாலும் தேனும் ஊறுவது போல இனிய சொற்களைப் பேசும் வஞ்சகக் காரியே! இப்போது வந்து உன்னுடைய வாசற்கதவைத் திறப்பாயாக!

ஞாலமே விண்ணே பிறவே அறிவுஅரியான்: இப் பூலோகத்திலும், மேலுலகிலும், மற்றெந்த உலகத்திலும் உள்ளவர்களாலும் எளிதில் அறிவதற்கரிய பரம்பொருளாய் விளங்கும் ஈசனின்...

கோலமும் நம்மை ஆட்கொண்டருளிக் கோதாட்டுஞ் சீலமும் பாடிச்: அழகிய திருவுருவச் சிறப்பையும், நம் குற்றங்களைப் பொறுத்துத் தாயைப் போலக் கொஞ்சி ஆட்கொண்டருளும் அவனது கருணை குணத்தையும்  பாடி...

சிவனே சிவனே என்று ஓலம் இடினும் உணராய் உணராய்காண்: "சிவனே! சிவனே!" என்று உரக்கக் கூவி அலறி நாங்கள் அழைத்தபோதிலும், நீ எழுந்து உணரவே இல்லையே! என்னே உனது உறக்கம்!

ஏலக் குழலி பரிசுஏலோர் எம்பாவாய்: நறுமணம் கமழும் கூந்தலை உடைய தோழியே! இதுவோ இறைவனிடம் நீ காட்டும் அன்பின் இயல்பு? விரைவாக வந்து எம்முடன் இணைந்து எம்பாவாய் நோன்பினை ஏற்பாயாக!

மானேநீ நென்னலை நாளைவந்து உங்களை
நானே எழுப்புவன் என்றலும் நாணாமே
போன திசைபகராய் இன்னம் புலர்ந்தின்றோ
வானே நிலனே பிறவே அறிவுஅரியான்
தானேவந்து எம்மைத் தலையளித்து ஆட்கொண்டருளும்
வான்வார் கழல்பாடி வந்தோர்க்கு உன்வாய்திறவாய்
ஊனே உருகாய் உனக்கே உறும்எமக்கும்
ஏனோர்க்குந் தங்கோனைப் பாடேலோர் எம்பாவாய். (48)

மானேநீ நென்னலை நாளைவந்து உங்களை நானே எழுப்புவன் என்றலும்: மான் போன்ற மருண்ட பார்வையை உடைய தோழியே! நேற்று நீ எம்மிடம் பேசும்போது, "நாளைக் காலையில் நானே முன்வந்து உங்கள் எல்லாரையும் துயிலெழுப்புவேன்" என்று வீராப்பாகக் கூறினாயே!

நாணாமே போன திசைபகராய் இன்னம் புலர்ந்தின்றோ: அப்படிப் பேசிவிட்டு இப்போது வெட்கமே இல்லாமல் தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறாயே! உன்னுடைய அந்தப் பேச்செல்லாம் எந்தத் திசையில் போய் ஒளிந்து கொண்டது என்று சொல்வாயாக! இன்னும் உனக்கு பொழுது விடியவில்லையா?

வானே நிலனே பிறவே அறிவுஅரியான்: விண்ணுலகில் உள்ளவர்களாலும், மண்ணுலகில் உள்ளவர்களாலும், மற்றெந்த உலகத்தில் உள்ளவர்களாலும் எளிதில் அறிந்துகொள்ள முடியாத பரம்பொருளாய் விளங்கும் ஈசன்...

தானேவந்து எம்மைத் தலையளித்து ஆட்கொண்டருளும்: நாம் தேடிச் செல்லாமலேயே, எவ்விதத் தகுதியும் இல்லாத எளியோராகிய நம்மிடம் தானாகவே தேடி வந்து, பேரருள் புரிந்து நம்மைத் தன் அடிமையாய் ஆட்கொண்டருளினான் அன்றோ!

வான்வார் கழல்பாடி வந்தோர்க்கு உன்வாய்திறவாய்: அத்தகைய இறைவனின் மேலான வீரக்கழல் அணிந்த திருவடிகளைப் பாடிக்கொண்டு உன்னுடைய வாசலுக்கு வந்திருக்கும் எங்களுக்கு, மறுமொழி பேச உன்னுடைய வாயைத் திறப்பாயாக!

ஊனே உருகாய் உனக்கே உறும்எமக்கும் ஏனோர்க்குந் தங்கோனைப் பாடேலோர் எம்பாவாய்: உன்னுடைய உடம்பும் மனமும் அன்பினால் உருகமாட்டேன் என்கிறதே! எமக்கும், மற்ற எல்லா உயிர்களுக்கும் தலைவனாய் விளங்கும் எம் பெருமானைப் பாடுவதற்கு விரைவாக எழுந்து வந்து எம்முடன் இணைந்து எம்பாவாய் நோன்பினை ஏற்பாயாக!

அன்னே இவையுஞ் சிலவோ பலஅமரர்
உன்னற்கு அரியான் ஒருவன் இருஞ்சீரான்
சின்னங்கள் கேட்பச் சிவன்என்றே வாய்திறப்பாய்
தென்னா என்னாமுன்னம் தீசேர் மெழுகுஒப்பாய்
என்னானைஎன் அரையன் இன்அமுது என்று எல்லோமும்
சொன்னோம்கேள் வெவ்வேறாய் இன்னம் துயிலுதியோ
வன்னெஞ்சப் பேதையர்போல் வாளா கிடத்தியால்
என்னே துயிலின் பரிசுஏலோர் எம்பாவாய். (56) 

அன்னே இவையுஞ் சிலவோ பலஅமரர் உன்னற்கு அரியான்: தாயைப் போன்ற தோழியே! பல தேவர்களாலும் மனத்தால் நினைத்துப் பார்ப்பதற்கும் அரியவனாய் விளங்கும் பரம்பொருள் ஈசன்...

ஒருவன் இருஞ்சீரான் சின்னங்கள் கேட்பச் சிவன்என்றே வாய்திறப்பாய்: ஒப்பற்ற தனிப்பொருளாய், பேரெழிலும் பெரிய புகழும் கொண்ட அச்சிவபெருமானின் சங்கொலி, திருச்சின்னங்களின் ஒலி கேட்ட மாத்திரத்திலேயே "சிவா... சிவா..." என்று உடனே வாய்திறந்து கூவுவாயே!

தென்னா என்னாமுன்னம் தீசேர் மெழுகுஒப்பாய்: "தென்னாடனுடைய சிவனே!" என்று முழுமையாகச் சொல்லி முடிப்பதற்கு முன்பாகவே, நெருப்பில் இட்ட மெழுகு போல அன்பினால் உருகி நிற்கின்ற இயல்புடையவள் நீ!

என்னானைஎன் அரையன் இன்அமுது என்று எல்லோமும் சொன்னோம்கேள்: அப்படிப்பட்ட நீ, இன்று நாங்களெல்லாரும் திரண்டு வந்து, "என் யானை போன்றவனே! என் அரசனே! என் தெவிட்டாத இன்அமுதே!" என்று இறைவனின் திருநாமங்களை வெவ்வேறாகப் பாடி அழைப்பதைக் கேட்டும்...

வெவ்வேறாய் இன்னம் துயிலுதியோ வன்னெஞ்சப் பேதையர்போல் வாளா கிடத்தியால்: இன்னும் உறங்கிக் கொண்டிருக்கின்றாயே! இறைவனிடம் பக்தியும் அன்பும் இல்லாத கல் நெஞ்சம் படைத்த அறிவிலிகளைப் போல எதுவுமே நிகழாதது போல் சும்மா கிடப்பது ஏனோ?

என்னே துயிலின் பரிசுஏலோர் எம்பாவாய்: உன்னுடைய இந்த விசித்திரமான உறக்கத்தின் தன்மைதான் என்னே! உடனே விழித்தெழுந்து எம்முடன் இணைந்து எம்பாவாய் நோன்பினை ஏற்பாயாக!

கோழி சிலம்பச் சிலம்பும் குருகுஎங்கும்
ஏழில் இயம்ப இயம்பும்வெண் சங்குஎங்கும்
கேழ்இல் பரஞ்சோதி கேழ்இல் பரங்கருணை
கேழ்இல் விழுப்பொருள்கள் பாடினோம் கேட்டிலையோ
வாழிஈது என்ன உறக்கமோ வாய்திறவாய்
ஆழியான் அன்புடைமை ஆமாறும் இவ்வாறோ
ஊழி முதல்வனாய் நின்ற ஒருவனை
ஏழைபங் காளனையே பாடேலோர் எம்பாவாய். (64)

கோழி சிலம்பச் சிலம்பும் குருகுஎங்கும்: அதிகாலைப் பொழுது விடிந்ததைக் உணர்த்தும் வண்ணம் கோழிகள் கூவுகின்றன! மரங்களில் இருக்கும் பறவைகள் பலவாறாக ஒலி எழுப்புகின்றன!

ஏழில் இயம்ப இயம்பும்வெண் சங்குஎங்கும்: ஏழிசையின் இனிமையான நாதம் போல ஆலயங்களில் வெண்சங்குகள் எங்கும் முழங்குகின்றன!

கேழ்இல் பரஞ்சோதி கேழ்இல் பரங்கருணை கேழ்இல் விழுப்பொருள்கள் பாடினோம் கேட்டிலையோ: ஒப்புமை இல்லாத மேலான பேரொளியாக விளங்குபவனை, அளப்பரிய கருணையுடையவனை, ஒப்பற்ற மெய்ப் பொருளாகிய ஈசனின் புகழை நாங்கள் பாடியும் உனக்குக் கேட்கவில்லையா?

வாழிஈது என்ன உறக்கமோ வாய்திறவாய்: வாழ்க நீ! இது என்னே விசித்திரமான அடர்ந்த உறக்கமோ? ஏதேனும் ஒரு வார்த்தையாவது உனது வாயைத் திறந்து பேசமாட்டாயா?

ஆழியான் அன்புடைமை ஆமாறும் இவ்வாறோ: சக்கரப்படையைக் கொண்ட திருமால் இறைவன் மீது வைத்த அன்பின் தன்மை போல நீயும் அன்பு வைத்த லட்சணம் இதுதானோ?

ஊழி முதல்வனாய் நின்ற ஒருவனை ஏழைபங் காளனையே பாடேலோர் எம்பாவாய்: யுகங்கள் தோன்றி அழியும் ஊழிக் காலத்திற்கும் முதல்வனாய் நின்ற ஒப்பற்ற இறைவனை, எளியவளாகிய உமாதேவியை தன் திருமேனியில் பாதியாகக் கொண்ட ஏழை பங்காளனைப் பாடுவதற்கு விரைந்து எழுந்து வந்து, எம்முடன் இணைந்து எம்பாவாய் நோன்பினை ஏற்பாயாக!

முன்னைப் பழம்பொருட்கும் முன்னைப் பழம்பொருளே
பின்னைப் புதுமைக்கும் பேர்த்தும் அப்பெற்றியனே
உன்னைப் பிரானாகப் பெற்றஉன் சீரடியோம்
உன்அடியார் தாள் பணிவோம் ஆங்கவர்க்கே பாங்காவோம்
அன்னவரே எம்கணவர் ஆவார் அவர்உகந்து
சொன்ன பரிசே தொழும்பாய்ப் பணிசெய்வோம்
இன்னவகையே எமக்கு எம்கோன் நல்குதியேல்
என்ன குறையும் இலோம்ஏலோர் எம்பாவாய். (72)

முன்னைப் பழம்பொருட்கும் முன்னைப் பழம்பொருளே: உலகத்தில் தோன்றிய எல்லாவற்றிற்கும் பழமையான தொன்மைப் பொருட்களுக்கெல்லாம் முன்பாகவே தோன்றிய மிகப்பழமையான பரம்பொருளே!

பின்னைப் புதுமைக்கும் பேர்த்தும் அப்பெற்றியனே: நாளுக்கு நாள் புதிதாகத் தோன்றும் புதுமைகளுக்கெல்லாம் மேலாக விளங்கும் புதுமை வடிவமான இயல்புடையவனே! 

உன்னைப் பிரானாகப் பெற்றஉன் சீரடியோம்: உன்னையே எங்கள் தலைவனாகப் பெறும் பாக்கியத்தைப் பெற்ற, சிறப்புமிக்க உனது அடியார்களாகிய நாங்கள் வேண்டிக் கொள்வது யாதெனில்...

உன்அடியார் தாள் பணிவோம் ஆங்கவர்க்கே பாங்காவோம்: உன்னுடைய மெய்யடியார்களின் திருவடிகளை வணங்குவோம்; அவர்களுக்கு ஏவல் செய்யும் சிறந்த தோழர்களாக நாங்கள் இருப்போம்!

அன்னவரே எம்கணவர் ஆவார் அவர்உகந்து சொன்ன பரிசே தொழும்பாய்ப் பணிசெய்வோம்: உன் வழியில் நிற்கும் அத்தகைய சிவனடியார்களே எமக்குக் கணவர்களாக அமைய வேண்டும்! அவர்கள் மனமகிழ்ந்து ஏவும் ஏவல்களை அடியார்களாகக் கட்டுப்பட்டுத் தலைமேற்கொண்டு பணி செய்வோம்!

இன்னவகையே எமக்கு எம்கோன் நல்குதியேல் என்ன குறையும் இலோம்ஏலோர் எம்பாவாய்: எங்கள் இறைவனே! இத்தகைய பாக்கியத்தை மட்டுமே எங்களுக்கு வரமாகத் தந்தருள்வாயானால், எங்களின் வாழ்நாளில் வேறு எந்தவொரு குறையும் எங்களுக்கு இல்லை! விரைவாக வந்து எம்முடன் இணைந்து எம்பாவாய் நோன்பினை ஏற்பாயாக!

பாதாளம் ஏழினும்கீழ் சொற்கழிவு பாதமலர்
போதுஆர் புனைமுடியும் எல்லாப் பொருள்முடிவே
பேதை ஒருபால் திருமேனி ஒன்று அல்லன்
வேதமுதல் விண்ணோரும் மண்ணும் துதித்தாலும்
ஓதஉலவா ஒருதோழன் தொண்டர் உளன்
கோதில் குலத்தரன்தன் கோயில் பிணாப்பிள்ளைகாள்
ஏதுஅவன்ஊர் ஏதுஅவன்பேர் ஆர்உற்றார் ஆர்அயலார்
ஏதுஅவனைப் பாடும் பரிசுஏலோர் எம்பாவாய். (80) 

பாதாளம் ஏழினும்கீழ் சொற்கழிவு பாதமலர்: ஏழு பாதாள உலகங்களுக்கும் கீழே, சொற்களால் விவரித்துச் சொல்ல முடியாத எல்லைகளைக் கடந்து நிற்கின்றது ஈசனின் மலர் போன்ற திருவடி!

போதுஆர் புனைமுடியும் எல்லாப் பொருள்முடிவே: நறுமணம் கமழும் மலர்கள் சூடப்பெற்ற அவனது திருமுடியோ, அனைத்துப் பிரபஞ்சப் பொருட்களின் எல்லைகளுக்கும் மேலான உச்சியாகத் திகழ்கின்றது!

பேதை ஒருபால் திருமேனி ஒன்று அல்லன்: உமாதேவியை தன் திருமேனியின் ஒரு பாகமாகக் கொண்டு பெண்ணாகவும், தானாக ஆணாகவும், இரண்டுமற்ற அலியாகவும் விளங்குவதால் அவன் ஒரு குறிப்பிட்ட உருவம் மட்டும் உடையவன் அல்லன்!

வேதமுதல் விண்ணோரும் மண்ணும் துதித்தாலும் ஓதஉலவா ஒருதோழன் தொண்டர் உளன்: வேதங்களும், விண்ணில் வாழும் தேவர்களும், மண்ணில் வாழும் மனிதர்களும் எத்தனையோ துதித்துப் போற்றினாலும், அவனது புகழை முழுமையாகச் சொல்லி முடிக்க முடியாது! இருப்பினும் தன் மெய்யடியார்களின் உள்ளத்தில் ஒரு தோழனாக வீற்றிருப்பவன் அவன்!

கோதில் குலத்தரன்தன் கோயில் பிணாப்பிள்ளைகாள்: குற்றமற்ற சிவகுலத்தில் உதித்த அரனாகிய ஈசனது திருக்கோயிலில் தொண்டு செய்யும் இளம்பெண்களே!

ஏதுஅவன்ஊர் ஏதுஅவன்பேர் ஆர்உற்றார் ஆர்அயலார்: எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்திருக்கும் அந்த எம்பெருமானுக்கு எந்த ஊர் எல்லை? எந்தப் பெயர் எல்லை? அவனுக்கு உற்றார் யார், அயலார் தான் யார்? (அனைத்தும் அவனே!)

ஏதுஅவனைப் பாடும் பரிசுஏலோர் எம்பாவாய்: இப்படி எல்லைகளற்ற பரம்பொருளாக விளங்கும் அவனை நாம் பாடித் துதிக்கும் முறைமைதான் எத்தகையது! விரைவாக வந்து எம்முடன் இணைந்து எம்பாவாய் நோன்பினை ஏற்பாயாக!

மொய்ஆர் தடம்பொய்கை புக்கு முகேர்என்னக்
கையால் குடைந்து குடைந்துஉன் கழல்பாடி
ஐயா வழிஅடியோம் வாழ்ந்தோம் காண்ஆர் அழல்போற்
செய்யா வெண்ணீறாடி செல்வா சிறுமருங்குல்
மையார் தடங்கண் மடந்தை மணவாளா 
ஐயாநீ ஆட்கொண் டருளும் விளையாட்டின்
உய்வார்கள் உய்யும்வகை எல்லாம் உய்ந்து ஒழிந்தோம்
எய்யாமல் காப்பாய் எமைஏலோர் எம்பாவாய். (88)

மொய்ஆர் தடம்பொய்கை புக்கு முகேர்என்னக்: வண்டுகள் கூட்டமாக மொய்க்கின்ற அகன்ற பொய்கை நீரில் இறங்கி, 'முகேர்' என்னும் ஒலியோடு மூழ்கி...

கையால் குடைந்து குடைந்துஉன் கழல்பாடி: கைகளால் நீரை அலசி அலசிக் குடைந்து நீராடி, வீரக்கழல் அணிந்த உனது பொன்னார் திருவடிகளைப் பாடி...

ஐயா வழிஅடியோம் வாழ்ந்தோம் காண்ஆர் அழல்போற்: "எங்கள் ஐயனே! வழிவழியாக உனக்கே தொண்டு செய்யும் அடியார்களாகிய நாங்கள், உன்னைப் பாடி உய்யும் பேற்றினைப் பெற்று வாழ்வு பெற்றோம்!" பார், எரியும் தணலைப் போல...

செய்யா வெண்ணீறாடி செல்வா சிறுமருங்குல்: சிவந்த திருமேனியில் வெண்மையான திருநீற்றைப் பூசியிருக்கும் அருட்செல்வனே! மெல்லிய இடையையும்...

மையார் தடங்கண் மடந்தை மணவாளா: மை தீட்டப்பெற்ற பெரிய கண்களையுடைய உமாதேவியின் மணவாளனே!

ஐயாநீ ஆட்கொண் டருளும் விளையாட்டின்: எங்கள் தலைவனே! உயிர்களை ஆட்கொள்வதற்காக நீ நிகழ்த்தும் திருவிளையாடல்களின் வழியே...

உய்வார்கள் உய்யும்வகை எல்லாம் உய்ந்து ஒழிந்தோம்: பிறவித் துயரிலிருந்து தப்பிப் பிழைக்கும் அடியார்கள் எவ்வாறெல்லாம் உய்யும் வழியை அடைவார்களோ, அவ்வாறெல்லாம் நாங்களும் உய்யும் வழியை அடைந்து விட்டோம்!

எய்யாமல் காப்பாய் எமைஏலோர் எம்பாவாய்: இனி நாங்கள் பிறவித்துன்பத்தால் சளைத்துத் தளர்ந்து போகாதவாறு எங்களைக் காத்தருள வேண்டும்! விரைவாக வந்து எம்முடன் இணைந்து எம்பாவாய் நோன்பினை ஏற்பாயாக!

ஆர்த்த பிறவித் துயர்கெடநாம் ஆர்த்துஆடும்
தீர்த்தன்நல் தில்லைச் சிற்றம்பலத்தே தீயாடும்
கூத்தன் இவ்வானும் குவலயமும் எல்லோமும்
காத்தும் படைத்தும் கரந்தும் விளையாடி
வார்த்தையும் பேசி வளைசிலம்ப வார்கலைகள்
ஆர்ப்பரவம் செய்ய அணி குழல்மேல் வண்டார்ப்பப்
பூத்திகழும் பொய்கை குடைந்து உடையான் பொற்பாதம்
ஏத்தி இருஞ்சுனைநீர் ஆடேலோர் எம்பாவாய். (96)

ஆர்த்த பிறவித் துயர்கெடநாம் ஆர்த்துஆடும்: நம்மைப் பிணித்துக் கொண்டிருக்கும் கொடூரமான பிறவித் துன்பங்கள் அனைத்தும் அடியோடே நசிந்து போகும்படி, நாம் ஆரவாரத்தோடு மகிழ்ந்து ஆடுகின்ற...

தீர்த்தன்நல் தில்லைச் சிற்றம்பலத்தே தீயாடும் கூத்தன்: பரிசுத்தமான தூய வடிவானவன்; அழகிய தில்லை மாநகரின் திருச்சிற்றம்பலத்திலே கையில் ஏந்திய தீயோடு ஆனந்தக் கூத்தாடும் கூத்தப்பெருமான்!

இவ்வானும் குவலயமும் எல்லோமும் காத்தும் படைத்தும் கரந்தும் விளையாடி: இவ்விண்ணுலகத்தையும், மண்ணுலகத்தையும், இதில் வாழும் அனைத்து உயிர்களையும் காத்தும், படைத்தும், ஒடுக்கியும் லீலையாகத் திருவிளையாடல் புரிபவன் அவன்!

வார்த்தையும் பேசி வளைசிலம்ப வார்கலைகள் ஆர்ப்பரவம் செய்ய: அத்தகைய ஈசனின் புகழ்பேசும் திருநாமங்களைப் பேசிக்கொண்டும், கைகளில் அணிந்த வளையல்கள் கலகலவென ஒலிக்கவும், மேகலை ஆபரணங்கள் பேரொலி எழுப்பவும்...

அணி குழல்மேல் வண்டார்ப்பப் பூத்திகழும் பொய்கை குடைந்து: அழகிய கூந்தலின் மேல் மலர்ந்த மலர்களை நாடி வண்டுகள் மொய்த்து ஆரவாரித்துக் கொண்டிருக்கும் வேளையில், மலர்கள் நிறைந்து விளங்கும் பொய்கை நீரில் மூழ்கித் திளைத்து...

உடையான் பொற்பாதம் ஏத்தி இருஞ்சுனைநீர் ஆடேலோர் எம்பாவாய்: நம்மையெல்லாம் அடிமையாக உடையவனான சிவபெருமானின் பொன்னார் திருவடிகளைப் போற்றித் துதித்து, இப் பெருஞ்சுனை நீரில் இறங்கி நீராடுவாயாக! விரைவாக வந்து எம்முடன் இணைந்து எம்பாவாய் நோன்பினை ஏற்பாயாக!

பைங்குவளைக் கார்மலரால் செங்கமலப் பைம்போதால்
அங்கங் குருகுஇனத்தால் பின்னும் அரவத்தால்
தங்கள் மலம்கழுவுவார் வந்து சார்தலினால்
எங்கள் பிராட்டியும் எங்கோனும் போன்றிசைந்த
பொங்கு மடுவில் புகப்பாய்ந்து பாய்ந்துநம்
சங்கம் சிலம்பச் சிலம்பு கலந்துஆர்ப்ப
கொங்கைகள் பொங்கக் குடையும் புனல்பொங்கப்
பங்கயப் பூம்புனல்பாய்ந்து ஆடேலோர் எம்பாவாய். (104) 

பைங்குவளைக் கார்மலரால் செங்கமலப் பைம்போதால்: பொய்கையில் பூத்திருக்கும் கரிய குவளை மலர்கள் அன்னை உமாதேவியின் திருமேனி நிறத்தைப் போலவும், செந்தாமரை மலர்கள் சிவபெருமானின் சிவந்த திருமேனி நிறத்தைப் போலவும் விளங்குகின்றன!

அங்கங் குருகுஇனத்தால் பின்னும் அரவத்தால்: பொய்கையில் வசிக்கும் வெண்மையான பறவைகள் ஈசனின் உடம்பில் பூசியிருக்கும் திருநீற்றைப் போலவும், நீரலைகளின் ஓசை எம்பெருமானின் திருமேனியைப் பிணித்திருக்கும் திருப்பாம்புகளின் சலசலப்புப் போலவும் ஒலிக்கின்றன!

தங்கள் மலம்கழுவுவார் வந்து சார்தலினால்: தங்களின் பாவங்களையும், ஆணவம், கன்மம், மாயை எனும் மும்மலங்களையும் போக்கிக் கொள்ள விரும்பி அடியார்கள் வந்து அந்தத் தீர்த்தத்தில் மூழ்கி அடைவதைப் போல...

எங்கள் பிராட்டியும் எங்கோனும் போன்றிசைந்த: எங்கள் தாயாகிய உமாதேவியும், எங்கள் தந்தையாகிய சிவபெருமானும் ஒன்றிணைந்த அர்த்தநாரீஸ்வர வடிவத்தைப் போல அந்தப் பொய்கை பொருந்தி விளங்குகின்றது!

பொங்கு மடுவில் புகப்பாய்ந்து பாய்ந்துநம்: அத்தகைய அருள் பொங்கும் நீர் நிறைந்த பொய்கை மடுவினில் உற்சாகத்தோடு பாய்ந்து பாய்ந்து மூழ்கி...

சங்கம் சிலம்பச் சிலம்பு கலந்துஆர்ப்ப: கைகளில் அணிந்த சங்கினாலான வளையல்கள் கலகலவென ஒலிக்கவும், கால்களில் அணிந்த சிலம்புகள் அவற்றோடு கலந்து பேரொலி எழுப்பவும்...

கொங்கைகள் பொங்கக் குடையும் புனல்பொங்கப் பங்கயப் பூம்புனல்பாய்ந்து ஆடேலோர் எம்பாவாய்: உள்ளத்தில் பக்தி உணர்வு பொங்கி வழிய, நாம் மூழ்கும் நீரும் பொங்கி எழும்படி, தாமரை மலர்கள் நிறைந்த அந்தப் பூம்பொய்கைப் புனலில் பாய்ந்து நீராடுவோமாக! விரைவாக வந்து எம்முடன் இணைந்து எம்பாவாய் நோன்பினை ஏற்பாயாக!

காதார் குழையாடப் பைம்பூண் கலனாடக்
கோதை குழலாட வண்டின் குழாம் ஆடச்
சீதப் புனல்ஆடிச் சிற்றம் பலம்பாடி
வேதப் பொருள்பாடி அப்பொருள்ஆ மாபாடி
சோதித்திறம்பாடி சூழ்கொன்றைத் தார்பாடி
ஆதி திறம்பாடி அந்தம்ஆ மாபாடிப்
பேதித்து நம்மை வளர்த்துஎடுத்த பெய்வளைதன்
பாதத் திறம்பாடி ஆடேலோர் எம்பாவாய். (112)

காதார் குழையாடப் பைம்பூண் கலனாடக்: காதுகளில் அணிந்துள்ள குழை ஆபரணங்கள் அசையவும், பசுமையான பொன்னால் செய்யப்பட்ட ஏனைய அணிகலன்கள் துள்ளியாடவும்...

கோதை குழலாட வண்டின் குழாம் ஆடச்: மாலையணிந்த கூந்தல் அசையவும், அம் மாலையில் மொய்த்திருக்கும் வண்டுகளின் கூட்டங்கள் சுழன்று ஆடவும்...

சீதப் புனல்ஆடிச் சிற்றம் பலம்பாடி: குளிர்ந்த நீரில் மூழ்கி நீராடி, தில்லைச் சிற்றம்பலத்தில் ஆடுகின்ற கூத்தப்பெருமானின் புகழைப் பாடி...

வேதப் பொருள்பாடி அப்பொருள்ஆ மாபாடி: வேதங்களின் உட்கிடக்கையாக விளங்கும் உண்மையைப் பாடி, அந்த வேதப் பொருளாகவே எம்பெருமான் திகழும் அற்புதத்தைப் பாடி...

சோதித்திறம்பாடி சூழ்கொன்றைத் தார்பாடி: அவன் ஒளிரும் பேரொளிப் பிழம்பாகத் திகழும் திறத்தைப் பாடி, அவனது திருமேனியில் சூடியிருக்கும் நறுமணம் கமழும் கொன்றை மாலையின் சிறப்பைப் பாடி...

ஆதி திறம்பாடி அந்தம்ஆ மாபாடிப்: பிரபஞ்சத்தின் தொடக்கமாய் இருக்கும் அவனது பெருமையைப் பாடி, அதுவே இறுதியாக ஒடுங்கும் தன்மையைப் பாடி...

பேதித்து நம்மை வளர்த்துஎடுத்த பெய்வளைதன் பாதத் திறம்பாடி ஆடேலோர் எம்பாவாய்: உயிர்களாகிய நம்மை உலகியல் மாயையிலிருந்து வேறுபடுத்தி, அருள் வழியில் வளர்த்தெடுக்கும் வளைக்கரங்களை உடைய அன்னை உமாதேவியின் திருவடிச் சிறப்பைப் பாடி நீராடுவோமாக! விரைவாக வந்து எம்முடன் இணைந்து எம்பாவாய் நோன்பினை ஏற்பாயாக!

ஓர்ஒருகால் எம்பெருமான் என்றுஎன்றே நம்பெருமான்
சீர்ஒருகால் வாய்ஓவாள் சித்தம் களிகூர
நீர்ஒருகால் ஓவா நெடுந்தாரை கண்பனிப்பப்
பார்ஒருகால் வந்தனையாள் விண்ணோரைத் தான்பணியாள்
பேர்அரையற்கு இங்ஙனே பித்துஒருவர் ஆம்ஆறும்
ஆர்ஒருவர் இவ்வண்ணம் ஆட்கொள்ளும் வித்தகர் தாள்
வார்உருவப் பூண்முலையீர் வாயார நாம்பாடி
ஏர்உருவப் பூம்புனல்பாய்ந்து ஆடேலோர் எம்பாவாய். (120)

ஓர்ஒருகால் எம்பெருமான் என்றுஎன்றே நம்பெருமான்: நம் தோழி ஒவ்வொரு முறையும் "எங்கள் பெருமானே! எங்களின் தலைவனே!" என்று இடைவிடாது கூறிக்கொண்டே இருக்கின்றாள்!

சீர்ஒருகால் வாய்ஓவாள் சித்தம் களிகூர: அவனது பெருமைகளையும் புகழையும் ஓயாமல் தன் வாயாரப் பேசுகின்றாள்; அவளது உள்ளமும் அளப்பரிய ஆனந்தத்தில் திளைக்கின்றது!

நீர்ஒருகால் ஓவா நெடுந்தாரை கண்பனிப்பப்: அன்பின் மிகுதியால் அவளுடைய கண்களிலிருந்து இடைவிடாது பெருகி வழியும் நீரானது நீண்ட தாரையாகக் வழிந்தோடுகின்றது!

பார்ஒருகால் வந்தனையாள் விண்ணோரைத் தான்பணியாள்: நிலத்தில் விழுந்து மீண்டும் மீண்டும் எம்பெருமானை வணங்குகின்றாளே தவிர, வேறு எந்த விண்ணுலகத் தேவர்களையும் நில நிலவாக மதித்து வணங்குவது இல்லை!

பேர்அரையற்கு இங்ஙனே பித்துஒருவர் ஆம்ஆறும்: அரசாளுபவர்களுக்கெல்லாம் பேரரசனாகிய சிவபெருமானிடத்தில், ஒரு மனிதர் இவ்வாறு பேரன்பினால் பித்துப் பிடித்தவர் போல மாறுகின்ற தன்மையும்...

ஆர்ஒருவர் இவ்வண்ணம் ஆட்கொள்ளும் வித்தகர் தாள்: தம்மையே மறந்து நிற்கும் அடியார்களை இத்தகைய வழிகளில் ஆட்கொள்ளும் அறிவும் ஆற்றலும் மிக்க பெருமானின் பொன்னார் திருவடிகளை...

வார்உருவப் பூண்முலையீர் வாயார நாம்பாடி: கச்சணிந்த அழகிய அணிகலன்களை அணிந்த பெண்களே! நாமும் நம் வாயாரப் புகழ்ந்து பாடி...

ஏர்உருவப் பூம்புனல்பாய்ந்து ஆடேலோர் எம்பாவாய்: அழகு பொருந்திய, மலர்கள் நிறைந்த இப் பொய்கைப் புனலில் குதித்து நீராடுவோமாக! விரைவாக வந்து எம்முடன் இணைந்து எம்பாவாய் நோன்பினை ஏற்பாயாக!

முன்னிக் கடலைச் சுருக்கி எழுந்துஉடையாள் 
என்னத்திகழ்ந்து எம்மை ஆளுடையாள் இட்டிடையின்
மின்னிப் பொலிந்து எம்பிராட்டி திருவடிமேல்
பொன்னஞ் சிலம்பில் சிலம்பித் திருப்புருவம்
என்னச் சிலைகுலவி நம்தம்மை ஆளுடையாள்
தன்னிற் பிரிவிலா எங்கோமான் அன்பர்க்கு
முன்னி அவள்நமக்கு முன்சுரக்கும் இன்அருளே
என்னப் பொழியாய் மழைஏலோர் எம்பாவாய். (128)
முன்னிக் கடலைச் சுருக்கி எழுந்துஉடையாள் என்னத்திகழ்ந்து: மேகமே! நீ கடலின் நீரைக் குடித்து, அகன்ற கடலையே சுருக்கி மேலே எழுந்து, எங்களை அடிமையாக உடைய அன்னை உமாதேவியின் கரிய திருமேனி நிறத்தைப் போல இருண்டு விளங்கி...

எம்மை ஆளுடையாள் இட்டிடையின் மின்னிப் பொலிந்து: எங்களை ஆட்கொண்ட அன்னையின் நுண்ணிய இடையைப் போல வானத்தில் மின்னலாக ஒளிர்ந்து...

எம்பிராட்டி திருவடிமேல் பொன்னஞ் சிலம்பில் சிலம்பித்: எம் அன்னையின் பொன்னார் திருவடிகளில் அணிந்துள்ள பொற்சிலம்பில் இருந்து எழும் ஓசையைப் போல இடியாய் முழங்கி...

திருப்புருவம் என்னச் சிலைகுலவி: அன்னையின் அழகிய திருப்புருவங்களைப் போல வானத்திலே வானவில்லாக வளைந்து காட்சி தந்து...

நம்தம்மை ஆளுடையாள் தன்னிற் பிரிவிலா எங்கோமான் அன்பர்க்கு: நம்மை ஆட்கொண்ட அன்னையைத் தன் திருமேனியில் சிறிதும் பிரியாது வைத்திருக்கும் எம்பெருமானுடைய மெய்யடியார்களுக்கு...

முன்னி அவள்நமக்கு முன்சுரக்கும் இன்அருளே என்னப் பொழியாய் மழைஏலோர் எம்பாவாய்: அந்த ஜெகதாம்பிகை தன் திருவுள்ளத்தில் நினைந்து நமக்குத் தந்தருளும் இனிமையான பேரருளைப் போல, நீ உலக உயிர்கள் வாழ மழை பொழிவாயாக! விரைவாக வந்து எம்முடன் இணைந்து எம்பாவாய் நோன்பினை ஏற்பாயாக!

செங்கண் அவன்பால் திசைமுகன்பால் தேவர்கள்பால்
எங்கும் இலாததோர் இன்பம்நம் பாலதாக்
கொங்குண் கருங்குழலி நம்தம்மைக் கோதாட்டி
இங்குநம் இல்லங்கள் தோறும் எழுந்தருளிச்
செங்கமலப் பொற்பாதம் தந்தருளும் சேவகனை
அங்கண் அரசை அடியோங்கட்கு ஆரமுதை
நங்கள் பெருமானைப் பாடி நலந்திகழப்
பங்கயப் பூம்புனல்பாய்ந்து ஆடேலோர் எம்பாவாய். (136)

செங்கண் அவன்பால் திசைமுகன்பால் தேவர்கள்பால் எங்கும் இலாததோர் இன்பம்நம் பாலதா: சிவந்த கண்களையுடைய திருமாலிடத்திலும், நான்முகனிடத்திலும், தேவலோகத்து அமரர்களிடத்திலும் பெற முடியாத ஒப்பற்ற சிவபேரின்பத்தை எளியோராகிய நமக்கு எம்பெருமான் எளிதாக நல்குகிறான்! பதவியிலும் அதிகாரத்திலும் உயர்ந்த தேவர்களுக்கே எட்டாத அரிய முத்தி இன்பத்தை, எந்தத் தகுதியும் இல்லாத எளிய மானிடர்களாகிய நாம் அடையும்படி அருளியவன் ஈசன்.

கொங்குண் கருங்குழலி நம்தம்மைக் கோதாட்டி: வண்டுகள் மொய்க்கும் கரிய கூந்தலையுடைய தோழியே! 'கோதாட்டுதல்' என்றால் தாய் தன் குழந்தை சேற்றில் விளையாடி வந்தாலும், அந்த அழுக்கைப் பொருட்படுத்தாது அணைத்துச் சீராட்டுவதாகும். அதுபோலவே, பிறவித் தொடர்ச்சியால் நம்மிடம் படிந்துள்ள அறியாமை, காமம் போன்ற மும்மலக் குற்றங்களை ஈசன் பொருட்படுத்தாது, தாயைப் போலக் கருணையோடு நம்மைக் கோதாட்டி ஆட்கொள்கிறான்.

இங்குநம் இல்லங்கள் தோறும் எழுந்தருளிச் செங்கமலப் பொற்பாதம் தந்தருளும் சேவகனை: தேவர்களும் யோகிகளும் தவமிருந்து தேடியும் காண முடியாத பரம்பொருள், அன்புக்குக் கட்டுப்பட்டு அடியார்கள் வாழும் எளிய இல்லங்கள் தோறும் தானாகவே எழுந்தருளி வந்து, தன் செந்தாமரை போன்ற பொன்னார் திருவடிகளை நமக்களித்துச் சிவதீட்சை தருகின்றான். 'சேவகன்' என்பவன் அடியார்களின் பிறவித் துயரை அறுக்கும் அருள் வீரனாகவும், பக்தர்களின் அன்பிற்கு ஏவல் செய்பவனாகவும் திகழ்கின்றான்.

அங்கண் அரசை அடியோங்கட்கு ஆரமுதை நங்கள் பெருமானைப் பாடி நலந்திகழப்: கருணை பொங்கும் அழகிய கண்களையுடைய பேரரசனான அச்சிவபெருமான், சரணடைந்த அடியார்களுக்குத் தெவிட்டாத ஆரமுது போல் இன்பம் பயப்பவன். அத்தகைய பெருமானின் பெருமைகளைப் பாடித் துதித்தால், நம் வாழ்வில் எல்லா நன்மைகளும் மங்களங்களும் பெருகித் திகழும்!

பங்கயப் பூம்புனல்பாய்ந்து ஆடேலோர் எம்பாவாய்: எனவே, தாமரை மலர்கள் நிறைந்த இக் குளிர்ந்த பொய்கைப் புனலில் உற்சாகத்தோடு குதித்து நீராடி, எம்பெருமானின் திருவடிகளை ஏத்தி எம்பாவாய் நோன்பினைக் கொண்டாடுவோமாக!

அண்ணாமலையான் அடிக்கமலம் சென்றுஇறைஞ்சும்
விண்ணோர் முடியின் மணித்தொகை வீறுஅற்றாற்போல்
கண்ணார் இரவி கதிர்வந்து கார்கரப்பத்
தண்ணார் ஒளிமழுங்கித் தாரகைகள் தாம் அகலப்
பெண்ணாகி ஆணாய் அலியாய்ப் பிறங்கொளிசேர்
விண்ணாகி மண்ணாகி இத்தனையும் வேறாகிக் 
கண்ணார் அமுதமுமாய் நின்றான் கழல்பாடிப்
பெண்ணே இப்பூம்புனல் பாய்ந்து ஆடேலோர் எம்பாவாய். (144)

அண்ணாமலையான் அடிக்கமலம் சென்றுஇறைஞ்சும் விண்ணோர் முடியின் மணித்தொகை வீறுஅற்றாற்போல்: திருஅண்ணாமலையில் அக்னிப் பிழம்பாய் ஓங்கி நின்ற எம்பெருமானின் தாமரை மலர் போன்ற திருவடிகளைப் பணிந்து வணங்கத் தேவர்கள் திரண்டு வருகின்றார்கள். அப்போது அவர்கள் சூடியுள்ள கிரீடங்களில் பதித்த ரத்தினக் கற்களின் ஒளியானது, ஈசனின் திருவடி ஒளிக்கு முன்னால் தன் சுடரை இழந்து மங்கிப் போகின்றது!

கண்ணார் இரவி கதிர்வந்து கார்கரப்பத் தண்ணார் ஒளிமழுங்கித் தாரகைகள் தாம் அகலப்: விடியற்காலையில் நம் கண்களுக்கு ஒளியளிக்கும் சூரியன் தன் கதிர்களைப் பரப்பி இருளைப் போக்குகின்றான். அந்தப் பிரகாசமான சூரிய ஒளியின் முன் நட்சத்திரங்களின் குளிர்ந்த ஒளி மங்கி, அவை வானில் இருந்து மெல்ல மறைந்து போவது போலத் தேவர்களின் கிரீட ஒளியும் ஈசனின் திருவடி ஒளியில் அடங்கிவிடுகின்றது!

பெண்ணாகி ஆணாய் அலியாய்ப் பிறங்கொளிசேர் விண்ணாகி மண்ணாகி இத்தனையும் வேறாகி: அங்ஙனம் ஒளிரும் எம்பெருமான் பெண்ணாகவும், ஆணாகவும், இரண்டுமற்ற அலியாகவும் விளங்குகின்றான்; பேரொளி வீசும் விண்ணாகவும், மண்ணாகவும், பிரபஞ்சப் பொருட்கள் அனைத்துமாகவும் திகழ்கின்றான். அதே வேளையில், இவை அனைத்துக்கும் அப்பாற்பட்ட பேரொளிப் பிழம்பாகவும் தனித்து நிற்கின்றான்!

கண்ணார் அமுதமுமாய் நின்றான் கழல்பாடிப் பெண்ணே இப்பூம்புனல்பாய்ந்து ஆடேலோர் எம்பாவாய்: அங்ஙனம் எல்லாமாய் விளங்கி, காண்போரின் கண்களுக்குத் தெவிட்டாத பேரமுதமாய் விளங்கும் இறைவனின் வீரக்கழல் அணிந்த பொன்னார் திருவடிகளைப் பாடித் துதித்து, தோழியே! இப் பூம்பொய்கைப் புனலில் பாய்ந்து நீராடி எம்பாவாய் நோன்பினைக் கொண்டாடுவோமாக!

உங்கையிற் பிள்ளை உனக்கே அடைக்கலம் என்று
அங்கஅப் பழஞ்சொற் புதுக்கும் எம்அச்சத்தால்
எங்கள் பெருமான் உனக்கொன்று உரைப்போம் கேள்
எம்கொங்கை நின்அன்பர் அல்லார்தோள் சேரற்க
எங்கை உனக்குஅல்லாது எப்பணியும் செய்யற்க
கங்குல் பகல்எங்கண் மற்றுஒன்றும் காணற்க
இங்குஇப் பரிசே எமக்குஎம்கோன் நல்குதியேல்
எங்குஎழில் என்ஞாயிறு எமக்குஏலோர் எம்பாவாய். (152)

உங்கையிற் பிள்ளை உனக்கே அடைக்கலம் என்று அங்கஅப் பழஞ்சொற் புதுக்கும் எம்அச்சத்தால்: "உன் கையில் ஒப்படைக்கப்பட்ட குழந்தை இனி உனக்கே அடைக்கலம்; அதன் நன்மதிப்பிற்கு நீயே பொறுப்பு" என்று உலகில் தாயிடம் கூறும் பழமையான வழக்கச் சொல் ஒன்று உண்டு. அங்ஙனம் உன்னிடம் சரணடைந்த எங்களை நீ கைவிட்டு விடுவாயோ என்னும் அச்சத்தால், அந்தப் பழமொழியை மீண்டும் உனக்கு நினைவூட்டிப் புதுப்பித்துத் தஞ்சம் அடைகின்றோம்!

எங்கள் பெருமான் உனக்கொன்று உரைப்போம் கேள் எம்கொங்கை நின்அன்பர் அல்லார்தோள் சேரற்க: எங்கள் பெருமானே! உன்னிடம் நாங்கள் வைக்கும் ஒரே ஒரு விண்ணப்பத்தைக் கேட்டருள்வாயாக! எங்களின் மார்பகங்கள் உனது மெய்யடியார்களாக விளங்குபவர்களைத் தவிர, சிவபக்தியற்ற வேறு நபர்களின் தோள்களைச் சேரவே கூடாது! 

எங்கை உனக்குஅல்லாது எப்பணியும் செய்யற்க கங்குல் பகல்எங்கண் மற்றுஒன்றும் காணற்க: எங்களின் கரங்கள் உனக்கான தொண்டையும், பூசையையும் தவிர வேறு எவ்வித உலகியல் பணிகளையும் செய்யாதிருக்க வேண்டும்! இரவும் பகலும் எங்களின் கண்கள் உனது திருவுருவத்தையும், உனது அடியார்களையுமன்றி வேறு எதனையும் காணாதிருக்க வேண்டும்!

இங்குஇப் பரிசே எமக்குஎம்கோன் நல்குதியேல் எங்குஎழில் என்ஞாயிறு எமக்குஏலோர் எம்பாவாய்: எங்கள் இறைவனே! இத்தகைய தூய பக்தி நெறியை மட்டுமே வரமாக எங்களுக்கு நீ தந்தருள்வாயானால், சூரியன் எந்தத் திசையில் உதித்தால் எங்களுக்கு என்ன? உலக மாற்றங்கள் எங்களைப் பாதிக்காது!

போற்றி அருளுக நின்ஆதியாம் பாதமலர்
போற்றி அருளுகநின் அந்தமாம் செந்தளிர்கள்
போற்றி எல்லாஉயிர்க்கும் தோற்றமாம் பொற்பாதம்
போற்றி எல்லாஉயிர்க்கும் போகமாம் பூங்கழல்கள்
போற்றி எல்லாஉயிர்க்கும் ஈறாம் இணையடிகள்
போற்றிமால் நான்முகனும் காணாத புண்டரிகம்
போற்றியாம் உய்யஆட் கொண்டருளும் பொன்மலர்கள்
போற்றியாம் மார்கழிநீர் ஆடேலோர் எம்பாவாய். (160)

போற்றி அருளுக நின்ஆதியாம் பாதமலர் போற்றி அருளுகநின் அந்தமாம் செந்தளிர்கள்: பிரபஞ்சத்தின் தொடக்கமாய் விளங்கும் உனது மலர் போன்ற திருவடிகளுக்கு மங்களம் உண்டாகட்டும்! அதேபோல, அனைத்துலகும் ஒடுங்கும் இறுதியாய் விளங்கும் செய்ய தளிர்கள் போன்ற உனது திருவடிகளுக்கு மங்களம் உண்டாகட்டும்!

போற்றி எல்லாஉயிர்க்கும் தோற்றமாம் பொற்பாதம் போற்றி எல்லாஉயிர்க்கும் போகமாம் பூங்கழல்கள்: அகிலத்தில் உள்ள அனைத்து உயிர்களும் தோன்றுவதற்குக் காரணமான உனது பொன்னார் திருவடிகளுக்குப் போற்றி! அவ்வுயிர்கள் அடைந்து அனுபவிக்கும் போகங்களுக்கும், முத்திப் பேறுகளுக்கும் காரணமான உனது அழகிய வீரக்கழல் அணிந்த திருவடிகளுக்குப் போற்றி!

போற்றி எல்லாஉயிர்க்கும் ஈறாம் இணையடிகள் போற்றிமால் நான்முகனும் காணாத புண்டரிகம்: உலகத்து உயிர்கள் அனைத்திற்கும் புகலிடமாகவும் முடிவாகவும் திகழும் உனது இரண்டு திருவடிகளுக்கும் போற்றி! திருமாலும் பிரம்மனும் தேடியும் காண முடியாத தாமரை மலர் போன்ற உனது இணையடிகளுக்குப் போற்றி!

போற்றியாம் உய்யஆட் கொண்டருளும் பொன்மலர்கள் போற்றியாம் மார்கழிநீர் ஆடேலோர் எம்பாவாய்: எளியோராகிய நாங்களெல்லாம் பிறவித் துயரிலிருந்து தப்பி உய்யும் பொருட்டு, எங்களை ஆட்கொண்டருளிய உனது பொன்னான மலர்த் திருவடிகளுக்குப் போற்றி! இத்தகைய திருவடிப் பெருமைகளைப் போற்றிப் புகழ்ந்து, நாமும் மார்கழி மாதத்தில் இப் பூம்பொய்கைப் புனலில் பாய்ந்து நீராடி எம்பாவாய் நோன்பினை நிறைவு செய்வோமாக!