திருச்சிற்றம்பலம்

மாறு இலாத மாக்கருணை வெள்ளமே
வந்து முந்திநின் மலர்கொள் தாள்இணை
வேறு இலாப் பதப்பரிசு பெற்றநின்
மெய்ம்மை அன்பர்உன் மெய்ம்மை மேவினார்
ஈறு இலாதநீ எளியை ஆகிவந்து
ஒளிசெய் மானுடம் ஆக நோக்கியும்
கீறு இலாத நெஞ்சுஉடைய நாயினேன்
கடையன் ஆயினேன் பட்ட கீழ்மையே. (8)

மாறு இலாத மாக்கருணை வெள்ளமே வந்து முந்திநின் மலர்கொள் தாள்இணை: ஒப்பில்லாத பெருங்கருணை வெள்ளமாய் எழுந்தருளி வந்து, தாமரை மலர் போன்ற உனது இரண்டு திருவடிகளையும் அடியேனுக்கு முன்னே அளித்து...

வேறு இலாப் பதப்பரிசு பெற்றநின் மெய்ம்மை அன்பர்உன் மெய்ம்மை மேவினார்: உன்னோடு வேறின்றி ஒன்றிணைந்து நிற்கும் முக்திப் பேற்றினை அடைந்த உனது உண்மை அடியார்கள், உனது மெய்ப் பொருளாகிய சிவானந்தப் பேற்றிலேயே நிலைபெற்று விட்டார்கள்.

ஈறு இலாதநீ எளியை ஆகிவந்து ஒளிசெய் மானுடம் ஆக நோக்கியும்: முடிவில்லாத நித்தியப் பொருளான நீ, எளியோனாக இறங்கி வந்து, பேரொளி பிழம்பான குரு வடிவாகிய மானுடக் கோலத்தோடு என்னை நோக்கிக் கருணை புரிந்தும்...

கீறு இலாத நெஞ்சுஉடைய நாயினேன் கடையன் ஆயினேன் பட்ட கீழ்மையே: சிறிதும் பிளவாத கல் போன்ற நெஞ்சமுடைய நாய் போன்ற அடியேன், உன்னைப் பற்றி உய்யாமல் இழிந்தவனாய் வீழ்ந்து கிடக்கும் கீழ்மைதான் என்னே!

மைஇலங்கு நல் கண்ணி பங்கனே
வந்து என்னைப் பணிகொண்ட பின்மழக்
கைஇலங்கு பொற் கிண்ணம் என்று அலால்
அரியை என்றுஉனைக் கருது கின்றிலேன்
மெய்இலங்கு வெண் நீற்று மேனியாய்
மெய்ம்மை அன்பர்உன் மெய்ம்மை மேவினார்
பொய்யில்அங்கு எனைப் புகுதவிட்டு நீ
போவதோ சொலாய் பொருத்தம் ஆவதே. (16)

மைஇலங்கு நல் கண்ணி பங்கனே வந்து என்னைப்பணிகொண்ட பின்: மை தீட்டப்பெற்ற அழகிய கண்களையுடைய உமாதேவியை ஒரு பாகத்தில் கொண்டவனே! நீயே உலகிற்கு எழுந்தருளி வந்து அடியேனை ஆட்கொண்டு தொண்டனாக ஏற்றுக்கொண்ட பிறகு...

மழக்கை இலங்கு பொற் கிண்ணம் என்று அலால் அரியை என்றுஉனைக் கருது கின்றிலேன்: குழந்தையின் கையில் கிடைத்த அழகிய தங்கக் கிண்ணத்தைப் போல எளிமையாகக் கிடைத்தவன் என்று உன்னைக் கருதுகிறேனே அன்றி, எவருக்கும் எட்டுவதற்கு அரிய பரம்பொருள் நீ என்று உன்னை உணர்ந்து போற்றத் தெரியாதவனாய் இருக்கின்றேன்.

மெய்இலங்கு வெண் நீற்று மேனியாய் மெய்ம்மை அன்பர்உன் மெய்ம்மை மேவினார்: திருமேனியில் ஒளிர்கின்ற வெண்ணீற்றைப் பூசியவனே! உனது மெய்யான அடியார்கள் உனது சிவஞான உண்மைப் பொருளாகிய சிவானந்தப் பேற்றை அடைந்து விட்டார்கள்.

பொய்யில்ங்கு எனைப் புகுதவிட்டு நீ போவதோ சொலாய் பொருத்தம் ஆவதே: பொய்மை நிறைந்த இவ்வுலகில் என்னை மட்டும் தனியே அகப்பட்டுத் தவிக்கும்படி விட்டுவிட்டு நீ விலகிச் செல்வது உனது திருவருளுக்குப் பொருத்தமான செயல் தானா? நீயே எனக்குச் சொல்வாயாக!

பொருத்தம் இன்மையேன் பொய்ம்மை உண்மையேன்
போத என்றுஎனைப் புரிந்து நோக்கவும்
வருத்தம் இன்மையேன் வஞ்சம் உண்மையேன்
மாண்டிலேன் மலர்க் கமல பாதனே
அரத்த மேனியாய் அருள்செய் அன்பரும்
நீயும் அங்கு எழுந்தருளி இங்குஎனை
இருத்தினாய் முறையோ என் எம்பிரான்
வம்பனேன் வினைக்கு இறுதி இல்லையே. (24)

பொருத்தம் இன்மையேன் பொய்ம்மை உண்மையேன் போத என்றுஎனைப் புரிந்து நோக்கவும்: இறைவனின் திருவருளுக்குரிய எந்தத் தகுதியும் பொருத்தமும் இல்லாதவன் யான்; பொய்யான தன்மையையே உண்மையாகக் கொண்டவன்; அப்படியிருந்தும் "என் அருகில் வா" என்று என்மீது விருப்பம் கொண்டு நீ என்னை நோக்கி அருள்புரிந்தாய்...

வருத்தம் இன்மையேன் வஞ்சம் உண்மையேன் மாண்டிலேன் மலர்க் கமல பாதனே: தாமரை மலர் போன்ற திருவடிகளை உடையவனே! உன்னைப் பிரிந்ததற்குப் பிறகும் யான் மனவருத்தம் அடைந்தேனில்லை; வஞ்சக நெஞ்சத்தையே கொண்டவனாய் இன்னும் செத்து அழியாமல் உயிரோடு இருக்கின்றேனே.

அரத்த மேனியாய் அருள்செய் அன்பரும் நீயும் அங்கு எழுந்தருளி இங்குஎனை இருத்தினாய்: செவ்வானம் போன்ற சிவந்த திருமேனியினனே! உனது திருவருள் பெற்ற மெய்யடியார்களோடு நீயும் சிவலோகத்திற்கு எழுந்தருளிச் செல்ல, அடியேனை மட்டும் இவ்வுலகில் தங்கி இருக்கும்படிச் செய்துவிட்டாய்...

முறையோ என் எம்பிரான் வம்பனேன் வினைக்கு இறுதி இல்லையே: என் எம்பிரானே! என்னை இப்படி உலகத்தில் விட்டுச் சென்றது உனது அருளறத்திற்கு முறையான செயலா? வீணனாகிய என்னுடைய தீவினைக்கு முடிவே இல்லாமல் போகிறதே!

இல்லை நின்கழற்கு அன்புஅது என்கணே
ஏலம் ஏலும் நற்குழலி பங்கனே
கல்லை மென்கனி ஆக்கும் விச்சைகொண்டு
என்னை நின்கழற்கு அன்பன் ஆக்கினாய்
எல்லை இல்லை நின்கருணை எம்பிரான்
ஏதுகொண்டு நான் ஏது செய்யினும்
வல்லையே எனக்கு இன்னும் உன்கழல்
காட்டி மீட்கவும் மறுவுஇல் வானனே. (32)

இல்லை நின்கழற்கு அன்புஅது என்கணே ஏலம் ஏலும் நற்குழலி பங்கனே: மணம் கமழும் நறுமணச் சாந்து பூசப்பெற்ற கூந்தலையுடைய உமாதேவியை ஒரு பாகத்தில் கொண்டவனே! உனது வீரக்கழல் அணிந்த திருவடிகளில் செலுத்தும் மெய்யன்பு அடியேனிடத்தில் சிறிதும் இல்லை.

கல்லை மென்கனி ஆக்கும் விச்சைகொண்டு என்னை நின்கழற்கு அன்பன் ஆக்கினாய்: கடினமான கல் போன்ற என் நெஞ்சையும் மென்மையான பழமாக மாற்றும் வல்லமைமிக்க சிவதீட்சை வித்தையைக் கொண்டு, என்னை உனது திருவடிக்கு அன்பனாக மாற்றி ஆட்கொண்டாய்.

எல்லை இல்லை நின்கருணை எம்பிரான் ஏதுகொண்டு நான் ஏது செய்யினும்: என் இறைவனே! உனது பெருங்கருணைக்கு எல்லையே இல்லை; தகுதியற்ற அடியேன் எதனை ஆதாரமாகக் கொண்டு எந்தச் செயலைச் செய்தாலும்...

வல்லையே எனக்கு இன்னும் உன்கழல் காட்டி மீட்கவும் மறுவுஇல் வானனே: குற்றமற்ற ஆகாயம் போலத் தூயவனான சிவபெருமானே! இப்பிறவிப் பெருங்கடலில் வீழ்ந்து கிடக்கும் எனக்கு மீண்டும் உனது திருவடித் தரிசனத்தைக் காட்டி ஆட்கொள்ளும் முழு வல்லமையும் உனக்கு உண்டு!

வான நாடரும் அறியொ ணாதநீ
மறையில் ஈறும்முன் தொடரொ ணாதநீ 
ஏனை நாடரும் தெரியொ ணாதநீ
என்னை இன்னிதாய் ஆண்டு கொண்டவா
ஊனை நாடகம் ஆடு வித்தவா
உருகி நான்உனைப் பருக வைத்தவா
ஞான நாடகம் ஆடு வித்தவா
நைய வையகத்து உடைய விச்சையே. (40)

வான நாடரும் அறியொ ணாதநீ மறையில் ஈறும்முன் தொடரொ ணாதநீ: தேவலோகத்தில் வாழும் அமரர்களாலும் அறிவதற்கு அரிய பரம்பொருள் நீ! வேதங்களின் முடிவாகிய உபநிடதங்களாலும், ஆதி அந்தங்களாலும் முழுமையாகத் தொடர்ந்து அறிய முடியாதவன் நீ!

ஏனை நாடரும் தெரியொ ணாதநீ என்னை இன்னிதாய் ஆண்டு கொண்டவா: மற்ற எவ்வுலகத்தில் வாழும் உயிர்களாலும் கண்டறிய இயலாத பெருமான் நீ! அத்தகைய எட்டாத பேரொளியாய் இருந்தும், அடியேனை இனிமையாக வந்து ஆட்கொண்ட விசித்திரம்தான் என்னே!

ஊனை நாடகம் ஆடு வித்தவா உருகி நான்உனைப் பருக வைத்தவா: என் ஊன் நிறைந்த உடம்பினை அருள் நாடகத்திற்கு உரிய அரங்கமாக மாற்றி ஆட்டுவித்தவனே! நான் உனது பேரன்பில் நெகிழ்ந்து உருகி, சிவானந்த அமுதாகிய உன்னைப் பருகும்படிச் செய்தவனே!

ஞான நாடகம் ஆடு வித்தவா நைய வையகத்து உடைய விச்சையே: என் அகத்தே சிவதரிசன ஞான நாடகத்தை ஆட்டுவித்தவனே! அடியேன் இப்புவிப் பற்றுகளில் நைந்து அழியாதவாறு காத்து ஆட்கொண்ட உனது அருள் வித்தைதான் எவ்வளவு வியப்பானது!

விச்சுஅது இன்றியே விளைவு செய்குவாய்
விண்ணும் மண்ணகம் முழுதும் யாவையும்
வைச்சு வாங்குவாய் வஞ்சகப் பெரும்
புலையனேனை உன்கோயில் வாயிலிற்
பிச்சன் ஆக்கினாய் பெரிய அன்பருக்கு
உரியன் ஆக்கினாய் தாம் வளர்த்ததோர்
நச்சு மாமரம் ஆயினும் கொலார்
நானும் அங்ஙனே உடைய நாதனே. (48)

விச்சுஅது இன்றியே விளைவு செய்குவாய் விண்ணும் மண்ணகம் முழுதும் யாவையும்: இறைவா! விதை ஏதும் இல்லாமலேயே பயிரை விளையச் செய்யும் ஆற்றல் கொண்டவனே! விண்ணுலகம், மண்ணுலகம் மற்றும் அனைத்துப் பிரபஞ்சங்களையும்...

வைச்சு வாங்குவாய் வஞ்சகப் பெரும் புலையனேனை உன்கோயில் வாயிலிற்: படைத்து மீண்டும் தமக்குள் ஒடுக்கும் வல்லமை பெற்றவனே! வஞ்சக எண்ணமுடைய இழிந்த புலையனாகிய என்னை, உனது திருக்கோயில் வாயிலில்...

பிச்சன் ஆக்கினாய் பெரிய அன்பருக்கு உரியன் ஆக்கினாய் தாம் வளர்த்ததோர்: உன் அருள் பித்தனாக மாறச் செய்தாய்; உன் மெய்யடியார்களின் கூட்டத்திற்கு உரியவனாக என்னையும் ஏற்றுக்கொள்ளும்படிச் செய்தாய்...

நச்சு மாமரம் ஆயினும் கொலார் நானும் அங்ஙனே உடைய நாதனே: உலகில் தாம் வளர்த்த மரம் நச்சு மரமாகவே இருந்தாலும் அதைத் தாமே வெட்டி அழிக்க மாட்டார்கள்; என்னை அடிமையாக உடைய என் நாதனே! அடியேனும் உன்னால் ஆட்கொள்ளப்பட்ட அத்தகைய நச்சு மரத்தைப் போன்றவனே!

உடைய நாதனே போற்றி நின் அலால்
பற்று மற்றுஎனக்கு ஆவது ஒன்றுஇனி
உடையனோ பணி போற்றி உம்பரார்
தம்பரா பரா போற்றி யாரினும்
கடையன் ஆயினேன் போற்றி என்பெருங்
கருணையாளனே போற்றி என்னைநின்
அடியன் ஆக்கினாய் போற்றி ஆதியும்
அந்தம் ஆயினாய் போற்றி அப்பனே. (56)

உடைய நாதனே போற்றி நின் அலால் பற்று மற்றுஎனக்கு ஆவது ஒன்றுஇனி உடையனோ பணி போற்றி: என்னை ஆட்கொண்ட தலைவனே! உனக்கு மங்களம்! உன்னைத் தவிர வேறு எந்தவொரு பற்றும் அடியேனுக்கு இனிப் புகலிடமாக உண்டோ? நீயே எனக்குக் கட்டளையிட்டருள்வாயாக, போற்றி!

உம்பரார் தம்பரா பரா போற்றி யாரினும் கடையன் ஆயினேன் போற்றி: தேவர்களுக்கெல்லாம் மேலான மேலான பரம்பொருளே, போற்றி! எல்லோரைக் காட்டிலும் இழிந்த நிலையில் உள்ள கடையனாகிய என்னை ஆட்கொண்டவனே, போற்றி!

என்பெருங் கருணையாளனே போற்றி என்னைநின் அடியன் ஆக்கினாய் போற்றி: என்மீது எல்லையற்ற பெருங்கருணை கொண்டவனே, போற்றி! தகுதியற்ற என்னை உனது அருள் அடியவனாக மாற்றியவனே, போற்றி!

ஆதியும் அந்தம் ஆயினாய் போற்றி அப்பனே: அனைத்துப் பொருட்களுக்கும் முதலும் முடிவுமாய் விளங்குபவனே, போற்றி! எனக்குத் தந்தையாக விளங்கக்கூடிய என் அப்பனே, உனக்கு மங்களம்!

அப்பனே எனக்கு அமுதனே ஆனந்தனே
அகம்நெக அள்ளூறு தேன்
ஒப்பனே உனக்கு உரிய அன்பரில்
உரியனாய் உனைப் பருக நின்றதோர்
துப்பனே சுடர்முடியனே துணை
யாளனே தொழும்பாளர் எய்ப்பினில்
வைப்பனே எனை வைப்பதோ சொலாய்
நைய வையகத்து எங்கள் மன்னனே. (64)

அப்பனே எனக்கு அமுதனே ஆனந்தனே அகம்நெக அள்ளூறு தேன் ஒப்பனே: என் தந்தையே! எனக்குச் சிவானந்த அமுதமாய் விளங்குபவனே! பேரன்பின் வடிவமே! உள்ளம் உருகும் போது ஊற்றெடுக்கும் இனிமையான தேனைப் போன்றவனே...

உனக்கு உரிய அன்பரில் உரியனாய் உனைப் பருக நின்றதோர் துப்பனே: உனக்கு உரிமையான மெய்யடியார்களின் கூட்டத்தில் ஒருவனாய் இருந்து, உனது ஆராவமுதப் பேற்றினை இடைவிடாது அனுபவித்து மகிழும் பலத்தைப் பெற்றவனே...

சுடர்முடியனே துணை யாளனே தொழும்பாளர் எய்ப்பினில் வைப்பனே: ஒளிவீசும் முடியை உடையவனே! எனக்கு உற்ற துணையாய் இருப்பவனே! உனக்குத் தொண்டு செய்யும் அடியார்கள் தளர்ந்து சோர்வடையும் காலத்தில் சேமித்து வைக்கப்பட்ட நிதியம் போன்றவனே...

எனை வைப்பதோ சொலாய் நைய வையகத்து எங்கள் மன்னனே: எங்கள் அரசனே! அடியேனைப் பிறவித் துன்பங்களால் மெலிந்து அழியுமாறு இந்த உலகத்திலேயே விட்டு வைப்பது உனது அருளுக்குத் தகுமா? நீயே எனக்குக் கூறியருள்வாயாக!

மன்ன எம்பிரான் வருக என்எனை
மாலும் நான்முகத்து ஒருவன் யாரினும்
முன்ன எம்பிரான் வருக என்எனை
முழுதும் யாவையும் இறுதி உற்றநாள்
பின்ன எம்பிரான் வருக என்எனைப்
பெய் கழற்கண் அன்பாய்என் நாவினால்
பன்ன எம்பிரான் வருக என்எனைப்
பாவ நாச நின்சீர்கள் பாடவே. (72)

மன்ன எம்பிரான் வருக என்எனை மாலும் நான்முகத்து ஒருவன் யாரினும்: நிலையான எம் இறைவனே! திருமாலும், நான்கு முகங்களையுடைய பிரமனும், மற்றும் உள்ள யாவரைக் காட்டிலும்...

முன்ன எம்பிரான் வருக என்எனை முழுதும் யாவையும் இறுதி உற்றநாள்: முதன்மையான எம் பெருமானே! பிரபஞ்சத்தின் முழு முதற்பொருட்களும், உலகங்கள் யாவும் அழிவையடையும் ஊழிக்காலத்தில்...

பின்ன எம்பிரான் வருக என்எனைப் பெய்கழற்கண் அன்பாய்என் நாவினால்: எல்லாவற்றிற்கும் பிற்பட்டு அவைகளைத் தனக்குள் ஒடுக்கி நிற்கும் எம்பிரானே! அணிந்த வீரக்கழல்களை உடைய உனது திருவடிகளில் அடியேன் மெய்யன்பு கொண்டு, என் நாவினால்...

பன்ன எம்பிரான் வருக என்எனைப் பாவ நாச நின்சீர்கள் பாடவே: உனது திருப்புகழைப் பலவாறாகத் துதிக்குமாறு "அடியேனே! வருக" என்று என்னை ஆட்கொண்டருள்க! பாவங்களைப் போக்கும் பெருமானே! உனது கல்யாண குணங்களைப் பாடுவதற்காக என்னை அழைத்தருள்வாயாக!

பாடவேண்டும் நான் போற்றி நின்னையே
பாடி நைந்துநைந்து உருகி நெக்குநெக்கு
ஆடவேண்டும் நான் போற்றி அம்பலத்து
ஆடும்நின் கழற்போது நாயினேன்
கூடவேண்டும் நான் போற்றி இப்புழுக்
கூடு நீக்குஎனைப் போற்றி பொய்எலாம்
வீடவேண்டும் நான் போற்றி வீடுதந்து
அருளு போற்றிநின் மெய்யர் மெய்யனே. (80)

பாடவேண்டும் நான் போற்றி நின்னையே பாடி நைந்துநைந்து உருகி நெக்குநெக்கு: இறைவனே! உனக்குப் போற்றி கூறி உன்னை மட்டுமே நான் பாட வேண்டும்; அப்படிப் பாடிப் பாடி, என் மனம் வருந்தி வருந்தி உருகி, உள்ளம் மிகவும் நெகிழ்ந்து...

ஆடவேண்டும் நான் போற்றி அம்பலத்து ஆடும்நின் கழற்போது நாயினேன்: பேரானந்தத்தில் மெய்ம்மறந்து ஆட வேண்டும்! பொன்னம்பலத்திலே திருநிருத்தம் ஆடுகின்ற உனது மலர் போன்ற திருவடிகளை, நாய் போன்ற அடியேன்...

கூடவேண்டும் நான் போற்றி இப்புழுக் கூடு நீக்குஎனைப் போற்றி பொய்எலாம்: வந்தடைந்து இரண்டறக் கலக்க வேண்டும்! புழுக்கள் நிறைந்ததாகிய இந்த அழுக்கு உடம்பை அடியேனை விட்டு நீக்கியருள வேண்டும்! உலகியல் பொய்மைகள் அனைத்தும்...

வீடவேண்டும்நான் போற்றி வீடுதந்து அருளு போற்றிநின் மெய்யர் மெய்யனே: என்னை விட்டு விலகி அழிய வேண்டும்! மெய்யடியார்களுக்கு மெய்யான சிவரூபமாய் விளங்குபவனே! எனக்கு அருள்தந்து முக்திப் பேற்றை அளித்தருள வேண்டும், போற்றி!