திருச்சிற்றம்பலம் 

சுடர் பொற்குன்றைத் தோளா முத்தை 
வாளா தொழும்பு உகந்து
கடைபட்டேனை ஆண்டுகொண்ட 
கருணாலயனைக் கருமால் பிரமன்
தடைபட்டு இன்னுஞ் சாரமாட்டாத் 
தன்னைத் தந்த என் ஆரமுதைப் 
புடைபட்டு இருப்பது என்றுகொல்லோ என் 
பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே. (8)

சுடர் பொற்குன்றைத் தோளா முத்தை வாளா தொழும்பு உகந்து: சுடரொளி வீசும் பொன்மலையைப் போன்றவனும், துளைக்கப்படாத தூய முத்தைப் போன்றவனுமாகிய சிவபெருமானை, யாதொரு பயனும் கருதாமல் வெறுமனே அடியவனாக விரும்பி...

கடைபட்டேனைஆண்டுகொண்ட கருணாலயனைக் கருமால் பிரமன்: கடைசியில் நின்ற எளியேனையும் ஆட்கொண்ட கருணைக் கடலானவனை, கரிய நிறமுடைய திருமாலும் பிரம்மனும்...

தடைபட்டு இன்னுஞ் சாரமாட்டாத் தன்னைத் தந்த என் ஆரமுதைப்: அடைவதற்குத் தடையாகி இன்னும் நெருங்க முடியாமல் நிற்க, தகுதியே இல்லாத எனக்குத் தன்னையே தந்து அருளிய என் தெவிட்டாத அமுதத்தை...

புடைபட்டு இருப்பது என்றுகொல்லோ என் பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே: துளைக்கப்படாத என் சுயம்பு மாணிக்கக் கல்லான சிவபெருமானோடு ஒன்றி இணைந்து, அவனது பக்கத்திலேயே வீற்றிருக்கும் பேறு எனக்கு என்றுதான் கிடைக்குமோ?

ஆற்ற கில்லேன் அடியேன் அரசே
அவனி தலத்து ஐம்புலன்ஆய
சேற்றில் அழுந்தாச் சிந்தை செய்து 
சிவன் எம்பெருமான் என்றுஏத்தி
ஊற்று மணல்போல் நெக்கு நெக்கு 
உள்ளே உருகி ஓலம்இட்டுப்
போற்றி நிற்பது என்றுகொல்லோ என் 
பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே. (16)

ஆற்ற கில்லேன் அடியேன் அரசே அவனி தலத்து ஐம்புலன்ஆய: என் அரச பெருமானே! அடியேனால் இந்தப் புவி உலகத்தில்  மெய், வாய், கண், மூக்கு, செவி ஆகிய ஐம்புலன்களால் ஏற்படும் துன்பங்களைத் தாங்கிக் கொள்ள முடியவில்லையே!

சேற்றில்அழுந்தாச் சிந்தை செய்து சிவன் எம்பெருமான் என்றுஏத்தி: அப்புலன்கள் என்னும் சகதியில் சிக்கி அழியாதபடி என் சிந்தனையைத் தூய்மைப்படுத்தி, "சிவபெருமானே எம் தலைவன்" என்று அவனது திருநாமத்தைப் போற்றித் துதித்து.

ஊற்று மணல்போல் நெக்கு நெக்கு உள்ளே உருகி ஓலம்இட்டுப்: தோண்டத் தோண்ட நீர் சுரக்கும் மணல் ஊற்றைப் போல, என் மனம் நெகிழ்ந்து நெகிழ்ந்து உள்ளுக்குள்ளே உருகி, பேரன்பால் உரக்கக் கூவி அழைத்து..

போற்றி நிற்பது என்றுகொல்லோ என் பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே: துளைக்கப்படாத சுயம்பு மாணிக்கக் கல்லான என் சிவபெருமானை அடைந்து, அவனோடு ஒன்றிணைந்து நின்று துதிக்கும் பேறு அடியேனுக்கு என்றைக்குத்தான் கிடைக்குமோ?

நீண்டமாலும் அயனும் வெருவ 
நீண்ட நெருப்பை விருப்பிலேனை
ஆண்டுகொண்ட என் ஆரமுதை 
அள்ளூறு உள்ளத்து அடியார்முன்
வேண்டும் தனையும் வாய்விட்டு அலறி 
விரையார் மலர் தூவிப்
பூண்டு கிடப்பது என்றுகொல்லோ என் 
பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே. (24)

நீண்டமாலும் அயனும் வெருவ நீண்ட நெருப்பை விருப்பிலேனை: நெடுமாலாகிய திருமாலும் பிரம்மனும் அஞ்சி நடுங்குமாறு உயர்ந்து நீண்ட ஜோதிப் பிழம்பாக நின்ற சிவபெருமானை, அன்பு/விருப்பம் சிறிதும் இல்லாத அடியேனை...

ஆண்டுகொண்டஎன் ஆரமுதை அள்ளூறு உள்ளத்து அடியார்முன்: ஆட்கொண்டருளிய என் தெவிட்டாத பேரமுதத்தை, அன்பு சுரக்கின்ற நெஞ்சத்தினைக் கொண்ட மெய்யடியார்களுக்கு முன்னே...

வேண்டும் தனையும் வாய்விட்டு அலறி விரையார் மலர் தூவிப்: என் ஆசை தீரும் வரை உரத்தக் குரலில் 'சிவ சிவ' என்று கதறி அழைத்து, நறுமணம் வீசும் மலர்களை அவனது திருவடிகளில் தூவி...

பூண்டு கிடப்பது என்றுகொல்லோ என் பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே: அத்திருவடிகளை உறுதியாகப் பற்றிக் கொண்டு சரணடைந்து கிடக்கும் பேறு, துளைக்கப்படாத சுயம்பு மாணிக்கக் கல்லான என் இறைவனோடு ஒன்றிணையும் போது எனக்கு என்றுதான் கிடைக்குமோ?

அல்லிக் கமலத்து அயனும் மாலும் 
அல்லாதவரும் அமரர்கோனும்
சொல்லிப் பரவும் நாமத்தானைச் 
சொல்லும் பொருளும் இறந்த சுடரை
நெல்லிக் கனியைத் தேனைப் பாலை 
நிறை இன்அமுதை அமுதின் சுவையைப்
புல்லிப் புணர்வது என்றுகொல்லோ என் 
பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே. (32)

அல்லிக் கமலத்து அயனும் மாலும் அல்லாதவரும் அமரர்கோனும்: அகவிதழ்களை உடைய தாமரை மலரில் வீற்றிருக்கும் பிரம்மனும், திருமாலும், ஏனைய ஏகாதச உருத்திரர்கள் போன்ற தேவர்களும், தேவர்களின் தலைவனான இந்திரனும்...

சொல்லிப் பரவும் நாமத்தானைச் சொல்லும் பொருளும் இறந்த சுடரை: தம் வாயாரப் புகழ்ந்து துதிக்கும் திருநாமங்களை உடையவனை; சொல், அச்சொல் உணர்த்தும் பொருள் ஆகிய இரண்டையும் கடந்து நிற்கும் மெய்ஞ்ஞானச் சோதியை...

நெல்லிக் கனியைத் தேனைப் பாலை நிறை இன்அமுதை அமுதின் சுவையைப்: உள்ளங் கையில் உள்ள நெல்லிக்கனி போலத் தெளிவானவனை, தேனை, பாலை, திகட்டாத தெவிட்டாத பேரமுதத்தை, அந்த அமுதத்தின் இனிமையான சுவையாய் இருப்பவனை...

புல்லிப் புணர்வது என்றுகொல்லோ என் பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே: துளைக்கப்படாத சுயம்பு மாணிக்கக் கல்லான என் சிவபெருமானை அடைந்து, அவனைத் தழுவி அணைத்து அவனோடு முழுமையாக ஒன்றிணையும் சிவப்பேறு அடியேனுக்கு என்றைக்குத்தான் கிடைக்குமோ?

திகழத் திகழும் அடியும் முடியும்
காண்பான் கீழ்மேல் அயனும் மாலும்
அகழப் பறந்துங் காணமாட்டா 
அம்மான் இம்மாநில முழுதும்
திகழப் பணிகொண்டு என்னை ஆட்கொண்டு 
ஆவா என்ற நீர்மை எல்லாம்
புகழப் பெறுவது என்றுகொல்லோ என் 
பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே. (40)

திகழத் திகழும் அடியும் முடியும் காண்பான் கீழ்மேல் அயனும் மாலும்: பேரொளியாய் விளங்கிப் நின்ற சிவபெருமானின் திருவடியையும் திருமுடியையும் காண்பதற்காக, முறையே பாதாளத்தை நோக்கியும் ஆகாயத்தை நோக்கியும் பிரம்மனும் திருமாலும்...

அகழப் பறந்துங் காணமாட்டா அம்மான் இம்மாநில முழுதும்: நிலத்தைத் தோண்டி அகழ்ந்தும், மேல்நோக்கிப் பறந்தும் தேடியும் காண முடியாமல் போன எம்பெருமான்; இந்த உலகத்தில் உள்ள அனைத்தையும்...

திகழப் பணிகொண்டு என்னை ஆட்கொண்டு ஆவா என்ற நீர்மை எல்லாம்: விளங்குமாறு தன் தொண்டில் ஈடுபடுத்தி, தகுதியற்ற என்னையும் தன் அடியவனாக ஆட்கொண்டு, "அடடா! ஐயோ!" என்று இரங்கி அருள்செய்த அந்தப் பெருங்கருணைத் தன்மையையெல்லாம்...

புகழப் பெறுவது என்றுகொல்லோ என் பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே: துளைக்கப்படாத சுயம்பு மாணிக்கக் கல்லான என் சிவபெருமானை அடைந்து அவனோடு ஒன்றிணைந்து, அவனது கருணையைப் புகழ்ந்து பாடும் பேறு அடியேனுக்கு என்றைக்குத்தான் கிடைக்குமோ?

பரிந்து வந்து பரமஆனந்தம் 
பண்டே அடியேற்கு அருள் செய்யப்
பிரிந்து போந்து பெருமாநிலத்தில் 
அருமால் உற்றேன் என்றுஎன்று
சொரிந்த கண்ணீர் சொரிய உள்நீர் 
உரோமம் சிலிர்ப்ப உகந்து அன்பாய்ப்
புரிந்து நிற்பது என்றுகொல்லோ என் 
பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே. (48)

பரிந்து வந்து பரமஆனந்தம் பண்டே அடியேற்கு அருள் செய்யப்: இறைவன் என் மீது பெருங்கருணை கூர்ந்து, எனக்குப் பேரானந்தத்தை முன்னரே அருளுவதற்காகத் தானாகவே வந்தடைய...

பிரிந்து போந்து பெருமாநிலத்தில் அருமால் உற்றேன் என்றுஎன்று: அத்தகைய இறைவனைப் பிரிந்துவந்து, இந்தப் பெரிய உலகத்தில் சிக்குண்டு, விலக்குதற்கு அரிய பிறவி மயக்கத்திலும் துன்பத்திலும் வீழ்ந்துவிட்டேனே என்று எண்ணி எண்ணி...

சொரிந்த கண்ணீர் சொரிய உள்நீர் உரோமம் சிலிர்ப்ப உகந்து அன்பாய்ப்: கண்களிலிருந்து தாரை தாரையாகக் கண்ணீர் பெருக, உள்ளத்திலும் அன்பு நீர் சுரந்து, மெய்ம்மயிர்க்கூச்செறிந்து, உவகை கொண்டு அன்பினால் நெகிழ்ந்து...

புரிந்து நிற்பது என்றுகொல்லோ என் பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே: துளைக்கப்படாத சுயம்பு மாணிக்கக் கல்லான என் சிவபெருமானை அடைந்து அவனோடு ஒன்றிணைந்து, அவனையே விரும்பி நிற்கும் பேறு அடியேனுக்கு என்றைக்குத்தான் கிடைக்குமோ?

நினையப் பிறருக்கு அரிய நெருப்பை
நீரைக் காலை நிலனை விசும்பைத்
தனை ஒப்பாரை இல்லாத் தனியை 
நோக்கித் தழைத்துத் தழுத்த கண்டம்
கனையக் கண்ணீர் அருவி பாயக் 
கையுங் கூப்பிக் கடிமலரால்
புனையப் பெறுவது என்றுகொல்லோ என் 
பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே. (56)

நினையப் பிறருக்கு அரிய நெருப்பை நீரைக் காலை நிலனை விசும்பைத்: தன் அன்பர்களைத் தவிரப் பிறரால் நினைத்துப் பார்க்கவும் முடியாத அரிய பொருளாகவும்; நிலம், நீர், நெருப்பு, காற்று, ஆகாயம்) என்னும் ஐம்பூதங்களாய் விளங்குபவனும்...

தனை ஒப்பாரை இல்லாத் தனியை நோக்கித் தழைத்துத் தழுத்த கண்டம்: தனக்கு நிகர் வேறு யாருமே இல்லாத ஒப்பற்ற தனிப்பரம்பொருளாம் சிவபெருமானை நோக்கி, பக்தி உணர்வால் உடல் தழைத்து, தொண்டை அடைக்க...

கனையக் கண்ணீர் அருவி பாயக் கையுங் கூப்பிக் கடிமலரால்: கண்களிலிருந்து அருவி போல் இடைவிடாது தாரை தாரையாகக் கண்ணீர் பெருகி வழிய, கரங்களைக் கூப்பித் தலைமேல் தொழுது, நறுமணம் மிக்க புதிய மலர்களால்...

புனையப் பெறுவது என்றுகொல்லோ என் பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே: துளைக்கப்படாத சுயம்பு மாணிக்கக் கல்லான என் சிவபெருமானை அடைந்து அவனோடு ஒன்றிணைந்து, அவனது திருவடிகளை மலரணிவித்து வழிகபடும் பேறு அடியேனுக்கு என்றைக்குத்தான் கிடைக்குமோ?

நெக்குநெக்கு உள் உருகிஉருகி 
நின்றும் இருந்துங் கிடந்தும் எழுந்தும்
நக்கும் அழுதும் தொழுதும் வாழ்த்தி 
நானா விதத்தால் கூத்தும் நவிற்றிச்
செக்கர் போலும் திருமேனிதிகழ
நோக்கிச் சிலிர்சிலிர்த்துப்
புக்கு நிற்பது என்றுகொல்லோ என் 
பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே. (64)

நெக்குநெக்கு உள் உருகிஉருகி நின்றும் இருந்துங் கிடந்தும் எழுந்தும்: மனம் நெகிழ்ந்து நெகிழ்ந்து உள்ளுக்குள்ளே உருகி உருகி, நின்றுகொண்டும், இருந்துகொண்டும், நிலத்தில் வீழ்ந்து கிடந்தும், மீண்டும் கிளர்ந்தெழுந்தும்...

நக்கும் அழுதும் தொழுதும் வாழ்த்தி நானா விதத்தால் கூத்தும் நவிற்றிச்:  சிரித்தும், கண்ணீர் விட்டு அழுதும், கர கூப்பித் தொழுதும், துதித்துப் போற்றியும், பலவகையான உணர்ச்சி வெளிப்பாடுகளால் ஆனந்தக் கூத்தாடியும்...

செக்கர் போலும் திருமேனிதிகழ நோக்கிச் சிலிர்சிலிர்த்துப்: செவ்வானம் போன்ற சிவந்த சிவபெருமானின் திருமேனி பேரொளியாய்த் திகழ்வதைக் கண்டு, மெய்சிலிர்த்து...

புக்கு நிற்பது என்றுகொல்லோ என் பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே: துளைக்கப்படாத சுயம்பு மாணிக்கக் கல்லான என் சிவபெருமானை அடைந்து, அவனது அருள் கடலுக்குள் புகுந்து, அவனோடு ஒன்றிணைந்து நிற்கும் பேறு அடியேனுக்கு என்றைக்குத்தான் கிடைக்குமோ?

தாதாய் மூஏழ் உலகுக்கும் 
தாயே நாயேன்தனை ஆண்ட
பேதாய் பிறவிப் பிணிக்குஓர் மருந்தே 
பெருந்தேன் பில்க எப்போதும்
ஏதா மணியே என்றுஎன்று ஏத்தி 
இரவும் பகலும் எழிலார்பாதப்
போதுஆய்ந்து அணைவது என்றுகொல்லோ என் 
பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே. (72)

தாதாய் மூஏழ் உலகுக்கும் தாயே நாயேன்தனை ஆண்ட: ஈரேழு பதிமூன்று எனப் பதினான்கு உலகங்களுக்கும் தந்தையாகவும், தாயாகவும் விளங்குபவனே! நாய் போன்ற கடைப்பட்ட என்னையும் பொருட்டாக மதித்து ஆட்கொண்ட...

பேதாய் பிறவிப் பிணிக்குஓர் மருந்தே பெருந்தேன் பில்க எப்போதும்: பேரன்பு மிக்கவனே! ஓயாத பிறவி நோயைத் தீர்க்கும் ஒப்பற்ற மருந்து போன்றவனே! எப்போதும் பெருந்தேன் துளிகளாகச் சுரக்கின்ற...

ஏதா மணியே என்றுஎன்று ஏத்தி இரவும் பகலும் எழிலார்பாதப்: குற்றமற்ற சுயம்பு மாணிக்கக் கல்லே என்று எப்போதும் அவனைப் போற்றித் துதித்து, இரவும் பகலும் அவனது அழகுமிக்க திருவடிகளாகிய...

போதுஆய்ந்து அணைவது என்றுகொல்லோ என் பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே: மலர்களைச் சிறந்த முறையில் தேர்ந்தெடுத்துச் சூட்டி அணைந்து நிற்கும் பேறு, செதுக்கப்படாத சுயம்பு மாணிக்கக் கல்லான என் சிவபெருமானோடு ஒன்றிணையும் போது எனக்கு என்றுதான் கிடைக்குமோ?

காப்பாய் படைப்பாய் கரப்பாய் முழுதும் 
கண்ணார் விசும்பின் விண்ணோர்க்குஎல்லாம்
மூப்பாய் மூவா முதலாய் நின்ற 
முதல்வா முன்னே எனை ஆண்ட
பார்ப்பானே எம் பரமா என்று 
பாடிப்பாடிப் பணிந்து பாதப்
பூப்போது அணைவது என்று கொல்லோ என் 
பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே. (80)

காப்பாய் படைப்பாய் கரப்பாய் முழுதும் கண்ணார் விசும்பின் விண்ணோர்க்குஎல்லாம்: அண்டசராசரங்கள் முழுவதையும் காப்பவனும், படைப்பவனும், இறுதியில் தன்னுள் ஒடுக்குபவனும்; கண்கள் நிறைந்த ஆகாயத்தில் வாழும் தேவர்களுக்கெல்லாம்...

மூப்பாய் மூவா முதலாய் நின்ற முதல்வா முன்னே எனை ஆண்ட: முந்தையவனாய் , ஆனால் தானாக மூப்படையாத நித்தியப் பொருளாய் நின்ற முதன்மை இறைவனே! முன்னரே அடியேனை ஆட்கொண்ட...

பார்ப்பானே எம் பரமா என்று பாடிப்பாடிப் பணிந்து பாதப்: வேதியனே! எம் மேலான பரம்பொருளே! என்று உன்னை ஓயாது பாடிப் பாடி, மனதால் பணிந்து, உனது திருவடிகளாகிய...
 
பூப்போது அணைவது என்று கொல்லோ என் பொல்லா மணியைப் புணர்ந்தே: மலர் போன்ற மென்மையான பாதங்களைச் சென்றடைந்து அணைத்துக் கொள்ளும் பேறு, செதுக்கப்படாத சுயம்பு மாணிக்கக் கல்லான என் சிவபெருமானோடு ஒன்றிணையும் போது எனக்கு என்றுதான் கிடைக்குமோ?