திருச்சிற்றம்பலம்

பிணக்கு இலாத பெருந்துறைப் பெருமான்
உன் நாமங்கள் பேசுவார்க்கு
இணக்கு இலாததோர் இன்பமே வரும்
துன்பமே துடைத்து எம்பிரான்
உணக்கு இலாததுஓர் வித்து மேல்
விளையாமல் என்வினை ஒத்தபின்
கணக்கு இலாத் திருக்கோலம் நீவந்து
காட்டினாய் கழுக்குன்றிலே. (8)

பிணக்கு இலாத பெருந்துறைப் பெருமான்: தன்னோடு மாறுபாடு அல்லது முரண்பாடு ஏதுமில்லாத, மெய்யன்பர்களுக்கு எளிமையானவனாக விளங்கும் திருப்பெருந்துறை இறைவனே! எவ்வித பேதமுமின்றி அனைவரையும் ஆட்கொள்ளும் பரம்பொருள் நீ.

உன் நாமங்கள் பேசுவார்க்கு: உன்னுடைய திருப்பெயர்களை (ஐந்தெழுத்து மந்திரம் போன்றவற்றை) இடைவிடாது நாவினால் துதிப்பவர்களுக்கு,

இணக்கு இலாததோர் இன்பமே வரும்: இந்த உலகியல் இன்பங்களோடு ஒப்பிட முடியாத, ஈடுஇணையற்ற ஒரு பேரின்பம் வந்து சேரும். அது அழியாத நிலைத்த ஆனந்தம்.

துன்பமே துடைத்து எம்பிரான்: எம் பெருமானே! நீ அடியார்களின் பிறவித் துன்பத்தை வேரோடு களைந்து எறியக் கூடியவன்.

உணக்கு இலாததுஓர் வித்து மேல் விளையாமல்: வறுக்கப்பட்ட விதை எப்படி மீண்டும் முளைக்காதோ, அதுபோல இனி ஒரு பிறவி எனும் விதை எனக்குள் முளைக்காதபடி செய்தாய்.

என்வினை ஒத்தபின்: என்னுடைய நல்வினை மற்றும் தீவினை ஆகிய இரண்டும் சமநிலையை எய்திய போது (இருவினை ஒப்பு), அதாவது கர்மவினைகள் என்னைப் பாதிக்காத நிலையை நான் அடைந்த போது,

கணக்கு இலாத் திருக்கோலம் நீவந்து காட்டினாய்: அளவிட முடியாத உன்னுடைய அந்தத் தெய்வீகத் திருக்கோலத்தை நீயே முன்வந்து எனக்குக் காட்டினாய்.

கழுக்குன்றிலே: அத்தகைய பேரருளைத் திருக்கழுக்குன்றம் எனும் திருத்தலத்தில் எனக்கு வழங்கி அருளினாய்.

பிட்டு நேர்பட மண் சுமந்த
பெருந்துறைப் பெரும் பித்தனே
சட்ட நேர்பட வந்தி லாத
சழக்கனேன் உனைச் சார்ந்திலேன்
சிட்டனே சிவலோகனே சிறு
நாயினும் கடையாய வெம்
கட்ட னேனையும் ஆட்கொள்வான் வந்து
காட்டினாய் கழுக்குன்றிலே. (16)

பிட்டு நேர்பட மண் சுமந்த பெருந்துறைப் பெரும் பித்தனே: மதுரையில் வந்தி என்ற மூதாட்டிக்காக, கூலியாகப் பிட்டைப் பெற்றுக்கொண்டு, பாண்டிய மன்னனின் ஆணைப்படி வைகை ஆற்றின் கரையை அடைக்க மண் சுமந்தவனே! இறைவனாகிய நீ ஒரு கிழவியின் அன்பிற்குக்கட்டுப்பட்டு மண் சுமந்த அந்தச் செயலை உலகம் 'பித்து' (பித்து பிடித்த செயல்) என்று சொல்லும். அதனால்தான் உன்னை 'பெரும் பித்தனே' என்கிறார். திருப்பெருந்துறையில் எனக்குக் குருவாக வந்து பேரருள் புரிந்தவனே!

சட்ட நேர்பட வந்தி லாத சழக்கனேன் உனைச் சார்ந்திலேன்: உன்னை அடைவதற்குரிய முறையான நெறியில் (சட்டம்) நேர்மையாக நின்று உன்னை வழிபடாத வஞ்சகன் நான். உன்னைச் சார்ந்து நிற்க வேண்டிய தருணங்களில் எல்லாம் உலகப் பற்றைச் சார்ந்து நின்றேனே தவிர, உன்னோடு இரண்டறக் கலக்கவில்லை

சிட்டனே சிவலோகனே: நீயோ மேலான ஒழுக்கமும் ஞானமும் நிறைந்த 'சிட்டன்' (மேலோன்). சிவலோகத்தில் வீற்றிருக்கும் முழுமுதற் கடவுள் நீ. உனது தகுதி அத்தகையது

சிறு நாயினும் கடையாய வெம் கட்ட னேனையும்: நாய் என்பது நன்றியுள்ள விலங்கு, ஆனால் அதிலும் மிகவும் கீழான (கடையாய), உணர்ச்சியற்ற மரம் போன்ற கல்நெஞ்சம் கொண்டவன் (கட்டையன்) நான். இத்தகைய இழிந்த குணங்கள் கொண்ட என்னையும்,

ஆட்கொள்வான் வந்து காட்டினாய் கழுக்குன்றிலே: "இவன் தகுதியற்றவன்" என்று என்னை நீ தள்ளிவிடவில்லை. மாறாக, என்னையும் ஒரு பொருட்டாக மதித்து, எனக்கு அருள் புரிய வேண்டும் என்ற ஒரே காரணத்திற்காக, திருக்கழுக்குன்றம் என்ற புனிதமான இடத்தில் உன்னுடைய திருக்காட்சியை எனக்குத் தந்து ஆட்கொண்டாய்.

மலங்கினேன் கண்ணின் நீரை மாற்றி
மலம் கெடுத்த பெருந்துறை
விலங்கினேன் வினைக் கேடனேன் இனி
மேல் விளைவது அறிந்திலேன்
இலங்குகின்ற நின் சேவடிகள்
இரண்டும் வைப்பிடம் இன்றியே
கலங்கினேன் கலங்காமலே வந்து
காட்டினாய் கழுக்குன்றிலே. (24)

மலங்கினேன் கண்ணின் நீரை மாற்றி: "இறைவா! பிறவித் துயரால் எப்போதுமே கலக்கமடைந்து அழுது கொண்டிருந்தேன். என் கண்களில் வழிந்த அந்தத் துன்பக் கண்ணீரைத் துடைத்து, எனக்கு ஆனந்தத்தைத் தந்தாய்."

மலம் கெடுத்த பெருந்துறை: "ஆன்மாவைச் சூழ்ந்துள்ள ஆணவம், கன்மம், மாயை எனும் மும்மலங்களையும் வேரறுத்த திருப்பெருந்துறை இறைவனே!"

விலங்கினேன் வினைக் கேடனேன்: "உனது அருள் நெறியிலிருந்து விலகிச் சென்றவன் நான். தீய வினைகளைச் செய்ததாலேயே அழிவை நோக்கிச் சென்ற கேடுடையவன் நான்."

இனி மேல் விளைவது அறிந்திலேன்: "இப்படியே போனால் எனக்கு அடுத்து என்ன நேருமோ? மீண்டும் பிறவித் துயரில் சிக்கிவிடுவேனோ? என்ற அச்சத்தினால் என் எதிர்காலத்தை அறியாது திகைத்தேன்."

இலங்குகின்ற நின் சேவடிகள் இரண்டும்: "ஒளிவீசுகின்ற உன்னுடைய சிவந்த இரண்டு திருவடிகளையும்..."

வைப்பிடம் இன்றியே கலங்கினேன்: "...என் நெஞ்சத்தில் வைப்பதற்கு இடமில்லாமல், அதாவது உன்னை எப்படிச் சேமித்து வைப்பது அல்லது எங்கே தஞ்சம் புகுவது என்று தெரியாமல் கலங்கிப் போய் நின்றேன்."

கலங்காமலே வந்து காட்டினாய் கழுக்குன்றிலே: "அப்படி நான் கலங்கி நின்றபோது, என் கலக்கம் தீரும்படி நீயே முன்வந்து, உனது பேரொளிப் பிழம்பான திருக்காட்சியைத் திருக்கழுக்குன்றில் எனக்குக் காட்டி அருளினாய்.

பூண் ஒணாதஓர் அன்பு பூண்டு
பொருந்தி நாள்தொறும் போற்றவும்
நாண் ஒணாதஓர் நாணம் எய்தி
நடுக்கடலுள் அழுந்தி நான்
பேண் ஒணாத பெருந்துறைப் பெருந்
தோணி பற்றி உகைத்தலுங்
காண் ஒணாத் திருக்கோலம் நீவந்து
காட்டினாய் கழுக்குன்றிலே. (32)

பூண் ஒணாதஓர் அன்பு பூண்டு: "இறைவா! சாதாரண மனிதர்களால் பூண முடியாத (அணிய முடியாத), ஈடு இணையற்ற பேரன்பினை என் உள்ளத்தில் நான் கொண்டேன். அது வெறும் பக்தியல்ல, உன்னோடு என்னைப் பிணைக்கும் விலங்கு போன்ற உறுதிமிக்க அன்பு."

பொருந்தி நாள்தொறும் போற்றவும்: "உன்னுடைய திருவடிகளோடு மனதினால் பொருந்தி நின்று, நாள்தோறும் உன்னைத் துதித்துப் போற்றிக் கொண்டிருந்தேன்."

நாண் ஒணாதஓர் நாணம் எய்தி: "அப்படி நான் உன்னை நெருங்கும் போது, என்னையும் அறியாமல் ஒரு கூச்சம் (நாணம்) ஏற்பட்டது. 'இவ்வளவு பெரிய பரம்பொருளைத் தொழ இந்தச் சிறுவன் எனக்கு என்ன தகுதி இருக்கிறது?' என்ற தாழ்வு மனப்பான்மையால் வந்த நாணம் அது."

நடுக்கடலுள் அழுந்தி நான்: "தகுதி இல்லையே என்ற ஏக்கத்தாலும், உலகியல் ஆசைகளாலும் பிறவி என்னும் நடுக்கடலில் தத்தளித்து மூழ்கிக் கொண்டிருந்தேன்."

பேண் ஒணாத பெருந்துறைப் பெருந் தோணி பற்றி: "யாராலும் எளிதில் அடைய முடியாத பெருமை மிக்க திருப்பெருந்துறை இறைவனே! அலைமோதும் அந்தப் பிறவிக்கடலில் நீ எனக்கு ஒரு 'பெரிய தோணியாக' (கப்பலாக) வந்து கிடைத்தாய். உன்னை நான் உறுதியாகப் பற்றிக்கொண்டேன்." உகைத்தலும் "அந்தத் தோணியைச் செலுத்தி, பிறவித் துன்பத்திலிருந்து என்னைக் கரை சேர்த்த மாத்திரத்தில்,"

காண் ஒணாத் திருக்கோலம் நீவந்து காட்டினாய் கழுக்குன்றிலே: "கண்களால் காண்பதற்கு அரிய, தேவர்களுக்கும் எட்டாத உனது திருக்கோலத்தை, திருக்கழுக்குன்றில் நீயே முன்வந்து எனக்குக் காட்டி அருளினாய்."

கோல மேனி வராகமே குணம்
ஆம் பெருந்துறைக் கொண்டலே
சீலம் ஏதும் அறிந்திலாத என்
சிந்தை வைத்த சிகாமணி
ஞாலமே கரியாக நான்உனை
நச்சி நச்சிட வந்திடும்
காலமே உனைஓத நீ வந்து
காட்டினாய் கழுக்குன்றிலே. (40)

கோல மேனி வராகமே: "அழகிய வடிவம் கொண்ட வராகமே! (பன்றி உருவம் எடுத்த திருமாலால் தேடிக் காண முடியாதபடி பேரொளிப் பிழம்பாக நின்றவனே!) நீ எடுக்கும் கோலங்கள் அனைத்தும் அழகும் அருளும் நிறைந்தவை."

குணம் ஆம் பெருந்துறைக் கொண்டலே: "நற்குணங்களின் இருப்பிடமான திருப்பெருந்துறை இறைவனே! கைம்மாறு கருதாமல் மழை பொழியும் 'கொண்டல்' (மேகம்) போன்றவனே! மேகம் எப்படி அனைவர் மீதும் சமமாக மழையைப் பொழியுமோ, அப்படியே உனது அருளை எங்கள் மீது பொழிகிறாய்."

சீலம் ஏதும் அறிந்திலாத என் சிந்தை வைத்த சிகாமணி: "நல்லொழுக்கம் (சீலம்) என்றால் என்னவென்றே தெரியாத அறிவிலி நான். அத்தகைய என்னுடைய அசுத்தமான சிந்தனையிலும், உன்னை வந்து இருத்திக்கொண்ட ஒளிவீசும் தலைமணி (சிகாமணி) நீ!"

ஞாலமே கரியாக நான் உனை நச்சி நச்சிட: "இந்த உலகமே சாட்சியாக (கரியாக), உன்னையே புகலிடமாகக் கருதி, உன்னை அடைய வேண்டும் என்ற பேராசையோடு (நச்சி) நான் உருகிய போது,"

வந்திடும் காலமே உனை ஓத: "வினைகள் தீர்ந்து, நீ என்னை ஆட்கொள்ள வேண்டிய காலம் கனிந்த போது, உனது திருநாமங்களை நான் ஓதித் துதித்தேன்."

நீ வந்து காட்டினாய் கழுக்குன்றிலே: "அப்போது, எட்டாத உயரத்தில் இருக்கும் பரம்பொருளான நீ, எளியேனுக்காகத் திருக்கழுக்குன்றில் இறங்கி வந்து உனது திருக்கோலத்தைக் காட்டி அருளினாய்."

பேதம் இல்லது ஓர் கற்பு அளித்த
பெருந்துறைப் பெருவெள்ளமே
ஏதமே பல பேச நீ எனை
ஏதிலார் முனம் என்செய்தாய்
சாதல் சாதல் பொல்லாமை அற்ற
தனிச்சரண் சரண்ஆம் எனக்
காதலால் உனைஓத நீ வந்து
காட்டினாய் கழுக்குன்றிலே. (48)

பேதம் இல்லது ஓர் கற்பு அளித்த பெருந்துறைப் பெருவெள்ளமே: "திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியிருக்கும் பேரருள் வெள்ளமே! நீ எனக்கு ஒரு 'கற்பு' நிலையை அளித்தாய். இங்கே கற்பு என்பது 'உறுதி' அல்லது 'ஏகபக்தி' எனப்படும். அதாவது, 'உன்னைத் தவிர வேறு தெய்வம் இல்லை, உன்னைத் தவிர வேறு புகலிடம் இல்லை' என்ற பேதமற்ற, அசையாத மனவுறுதியை எனக்கு வழங்கினாய்."

ஏதமே பல பேச நீ எனை ஏதிலார் முனம் என்செய்தாய்: "முன்பெல்லாம் நான் வீணான சொற்களையும், குற்றமான விஷயங்களையும் (ஏதமே) பேசிக்கொண்டிருந்தேன். ஆனால், அத்தகைய நிலையில் இருந்த என்னை, உனக்குத் தொடர்பில்லாத அந்நியர்கள் (ஏதிலார்) வியக்கும்படி, நீ எனக்கு என்னவோ ஒரு மாயம் செய்து உன்னடிமையாக மாற்றிவிட்டாய்!"

சாதல் சாதல் பொல்லாமை அற்ற தனிச்சரண் சரண்ஆம் எனக்: "பிறப்பதும் இறப்பதும், மீண்டும் மீண்டும் துன்பப்படுவதுமான இந்தப் பொல்லாத பிறவிச் சுழற்சியிலிருந்து விடுபட, ஒப்பற்ற ஒரே புகலிடம் (தனிச்சரண்) உனது திருவடிகள் மட்டுமே என்று நான் உணர்ந்தேன். 'உன்னையே சரணடைகிறேன்' என்று நான் கதறிய போது,"

காதலால் உனை ஓத நீ வந்து காட்டினாய் கழுக்குன்றிலே: "மிக்க அன்பினால் (காதலால்) உன்னுடைய திருநாமங்களை நான் துதித்தபோது, தேவர்களாலும் காண முடியாத உன்னுடைய அந்தப் பேரொளித் திருக்கோலத்தைத் திருக்கழுக்குன்றில் நீயே முன்வந்து எனக்குக் காட்டி அருளினாய்."

இயக்கி மார் அறுபத்து நால்வரை
எண்குணம் செய்த ஈசனே
மயக்கம் ஆயதுஓர் மும்மலப் பழ
வல் வினைக்குள் அழுந்தவும்
துயக்க அறுத்துஎனை ஆண்டுகொண்டு நின்
தூய்மலர்க் கழல் தந்துஎனைக்
கயக்க வைத்து அடியார் முனேவந்து
காட்டினாய் கழுக்குன்றிலே. (54)

இயக்கிமார் அறுபத்து நால்வரை எண்குணம் செய்த ஈசனே: "அறுபத்து நான்கு யோகினிகளையும் (இயக்கிமார்) உனது எட்டு மங்கல குணங்களை (எண்குணம்) அடையும்படி அருள் செய்த ஈசனே! தீய சக்திகளையும் அல்லது மாறுபட்ட ஆற்றல்களையும் கூட உனது பேரருளால் நல்வழிப்படுத்தும் ஆற்றல் மிக்கவன் நீ."

மயக்கம் ஆயதுஓர் மும்மலப் பழ வல் வினைக்குள் அழுந்தவும்: "ஆணவம், கன்மம், மாயை எனப்படும் மும்மலங்களால் உண்டான மயக்கத்தில் சிக்குண்டு, பல பிறவிகளாகத் தொடர்ந்து வரும் வலிமையான வினைகளுக்குள் (வல் வினை) நான் மூழ்கிக் கிடந்தேன்."

துயக்க அறுத்து எனை ஆண்டு கொண்டு: "எனது அந்த மயக்கத்தையும் மனத்தடுமாற்றத்தையும் (துயக்கம்) வேரோடு அறுத்து எறிந்தாய். தகுதியற்ற என்னைத் தடுத்து நிறுத்தி, உனது அடிமையாக ஆக்கிக்கொண்டாய்."

நின் தூய்மலர்க் கழல் தந்து எனைக் கயக்க வைத்து: "உன்னுடைய தூய்மையான தாமரை மலர் போன்ற திருவடிகளை (கழல்) என் தலைமேல் சூட்டி, என்னை உனது பேரருளில் நெகிழ்ந்து உருகும்படி (கயக்க வைத்து) செய்தாய்."

அடியார் முனே வந்து காட்டினாய் கழுக்குன்றிலே: "உன்னுடைய மெய்யடியார்கள் கூட்டத்திற்கு முன்னால், இதுவரை எவருக்கும் கிடைக்காத உனது அந்தப் பேரொளித் திருக்கோலத்தை, திருக்கழுக்குன்றில் நீயே முன்வந்து எனக்குக் காட்டி அருளினாய்."