திருச்சிற்றம்பலம்

பருவரை மங்கைதன் பங்கரைப்  
பாண்டியற்கு ஆரமுதாம் 
ஒருவரை ஒன்றும் இலாதவரைக்  
கழல் போது இறைஞ்சித் 
தெரிவர நின்று உருக்கிப்  
பரிமேற் கொண்ட சேவகனார் 
ஒருவரை அன்றி உருவுஅறியாது 
என்தன் உள்ளம்அதே. (8)

பருவரை மங்கைதன் பங்கரைப் பாண்டியற் காரமுதாம்: பெரிய இமயமலையரசனின் மகளாகிய உமாதேவியைத் தன் திருமேனியில் ஒரு பாகமாகக் கொண்டவனும், பாண்டிய மன்னனுக்குத் தெவிட்டாத ஆரமுதம் போன்று இனிப்பவனுமாகிய ஒப்பற்ற பரம்பொருளை.

ஒருவரை ஒன்றும் இலாதவரைக்: அவன் ஒப்பற்ற ஒருவன்; அவனுக்கு நிகராக எவருமில்லை. அதேசமயம், அவனுக்கு என்று உலகியல் பந்தங்களோ, உடைமைகளோ எதுவும் இல்லை. அவன் அனைத்தையும் கடந்த பரம்பொருள். 
 
கழல் போது இறைஞ்சித்: அத்தகைய பேராற்றல் கொண்டவனின் தாமரை மலர் போன்ற திருவடிகளை (கழல்) மனதாரப் பணிந்து வணங்கி நிற்க வேண்டும். 
 
தெரிவர நின்று உருக்கிப்: வெறும் சடங்காக அல்லாமல், அவன் என் உணர்வில் தெளிவாகத் தோன்றி ('தெரிவர நின்று'), கல் போன்ற கடினமான என் உள்ளத்தை அன்பினால் உருகச் செய்தான். 
 
பரிமேற் கொண்ட சேவகனார்: மாணிக்கவாசகருக்காக நரிகளைக் குதிரைகளாக்கி, தானே ஒரு குதிரை வீரனாக (சேவகனாக) மதுரை வீதியில் வந்த அந்தப் பரம கருணையாளனைக் குறிக்கிறது. 
 
ஒருவரை அன்றி உருவுஅறியாது என்தன் உள்ளம் அதே: குதிரை வீரனாக வந்து என் உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொண்ட அந்த ஒருவனைத் தவிர, வேறு எந்த உருவத்தையோ, மனிதரையோ, தெய்வத்தையோ என் உள்ளம் நாடாது. அவன் ஒருவனே என் இதய சிம்மாசனத்தில் வீற்றிருக்கிறான். 

சதுரை மறந்து அறிமால் கொள்வர்  
சார்ந்தவர் சாற்றிச் சொன்னோம் 
கதிரை மறைத்தன்ன சோதி  
கழுக்கடை கைப்பிடித்துக் 
குதிரையின் மேல்வந்து கூடிடு  
மேல் குடிகேடு கண்டீர் 
மதுரையர் மன்னன் மறுபிறப்பு  
ஓட மறித்திடுமே. (16) 

சதுரை மறந்து அறிமால் கொள்வர் சார்ந்தவர் சாற்றிச் சொன்னோம்: உலகியல் அறிவால் வரும் தந்திரங்களையும் சாதுர்யங்களையும் ("சதுரை") கைவிட்டு, இறைவன்பால் அளவற்ற பித்து ("அறிமால்") கொள்ளும் அடியவர்களே! உங்களுக்கு ஒன்று சொல்லுகிறோம் கேளுங்கள். உலக புத்தியை மறந்தால் மட்டுமே அந்தப் பரம்பொருளின் பேரன்பு பிடிபடும். 
 
கதிரை மறைத்தன்ன சோதி: சூரியனின் ஒளியையே மறைக்கக்கூடிய மகா ஒளிப்பகுழம்பு அவன். அதாவது, கோடிக்கணக்கான சூரியப் பிரகாசத்தை விடவும் மேலான பேரொளி வடிவானவன் சிவபெருமான். 
 
கழுக்கடை கைப்பிடித்துக்: அத்தகைய ஒளியவன், தன் கையில் 'கழுக்கடை' எனும் ஆயுதத்தை ஏந்தி வருகிறான். இது நம்மிடம் உள்ள ஆணவம், கன்மம், மாயை எனும் மும்மலங்களை அழிக்கும் ஞான ஆயுதம். 
 
குதிரையின் மேல்வந்து கூடிடுமேல் குடிகேடு கண்டீர்: அவன் குதிரை வீரனாக வந்து நம் உள்ளத்தில் புகுந்து விட்டால், நம்முடைய "குடி" கெடும். இங்கே குடிகேடு என்பது அழிவு அல்ல; பிறவிப் பெருங்கடலில் நாம் உழலும் அந்தப் பழைய 'சஞ்சித வினைக் குடி' அடியோடு அழிந்து விடும் என்று எச்சரிக்கை கலந்த ஆனந்தத்துடன் கூறுகிறார். 
 
மதுரையர் மன்னன் மறுபிறப்பு ஓட மறித்திடுமே: மதுரையில் குதிரைச் சேவகனாக வந்த அந்தச் சொக்கநாதன், ஒருவன் தன்னைச் சரணடைந்தால், அவனது 'மறுபிறப்பு' எனும் சங்கிலியைத் தடுத்து நிறுத்திவிடுவான். இனி பிறவா நிலையை நல்கி, நம்மை முக்திப் பாதையில் மறித்து ஆட்கொள்வான். 

நீர்இன்ப வெள்ளத்துள் நீந்திக்  
குளிக்கின்ற நெஞ்சம் கொண்டீர் 
பார்இன்ப வெள்ளம் கொளப் 
பரிமேற் கொண்ட பாண்டியனார் 
ஓர்இன்ப வெள்ளத்து உருக்கொண்டு  
தொண்டரை உள்ளம் கொண்டார் 
பேரின்ப வெள்ளத்துள் பெய்கழலே  
சென்று பேணுமினே. (24)

நீர்இன்ப வெள்ளத்துள் நீந்திக் குளிக்கின்ற நெஞ்சம் கொண்டீர்: அன்பர்களே, நம் நெஞ்சம் எப்போதும் சிற்றின்பங்களிலும், உலகியல் ஆசைகளிலும் மூழ்கிக் கிடக்கின்றது. ஆனால், சிவபெருமானின் அருள் எனும் ‘இன்ப வெள்ளத்தில்’ திளைத்து மகிழும் பக்குவம் கொண்ட அடியார்களே! நீங்கள் அந்தப் பேரின்பத்தில் நீந்திக் குளிக்க வேண்டியவர்கள் என்பதை இது குறிக்கிறது.  
 
பார்இன்ப வெள்ளம் கொளப் பரிமேற் கொண்ட பாண்டியனார்: இவ்வுலகம் (பார்) உய்யும் பொருட்டு, பாண்டிய நாட்டு மதுரையில் குதிரைச் சேவகனாக (பாண்டியனார்) இறைவன் உருவெடுத்தார். நரிகளைக் குதிரைகளாக்கி, தானே அதன் மேல் அமர்ந்து வந்த அந்தப் பரம்பொருள், உலகத்தவர் இன்பம் எய்தும் பொருட்டு ஒரு சாதாரண மனிதனைப் போல ‘பரி’ (குதிரை) மேல் ஏறி வந்த அந்த எளிமையை எண்ணிப் பாருங்கள்.  
 
ஓர்இன்ப வெள்ளத்து உருக்கொண்டு தொண்டரை உள்ளம் கொண்டார்: அவன் வெறும் குதிரை வீரனாக வரவில்லை; ஒப்பற்ற பேரின்பத்தின் உருவமாகவே வந்தார். அப்படி வந்தவர், தன் அடியவர்களின் (தொண்டர்களின்) உள்ளத்தை அப்படியே கொள்ளை கொண்டார். தன் கருணையால் நம் மனதிற்குள் புகுந்து, நம்மைத் தன் வசமாக்கிக் கொண்டார் அந்த மாயவர்.  
 
பேரின்ப வெள்ளத்துள் பெய்கழலே சென்று பேணுமினே: எனவே, நிலையற்ற உலக இன்பங்களைத் தேடி அலையாமல், அந்தப் பேரின்பக் கடலாக விளங்கும் இறைவனின் வீரக்கழல்கள் அணிந்த திருவடிகளையே சரணடையுங்கள். அந்தத் திருவடிகளைப் போற்றிப் பணிவதே நம் பிறவியின் பயன்.  

செறியும் பிறவிக்கு நல்லவர் 
செல்லன்மின் தென்னன் நன்னாட்டு 
இறைவன் கிளர்கின்ற காலம் 
இக்காலம் எக்காலத்துள்ளும் 
அறிவுஒண் கதிர்வாள் உறைகழித்து  
ஆனந்த மாக்கடவி 
எறியும் பிறப்பை எதிர்ந்தார்  
புரள இருநிலத்தே. (32)  

செறியும் பிறவிக்கு நல்லவர் செல்லன்மின்: "அடர்த்தியான, துன்பம் நிறைந்த இந்தப் பிறவிச் சுழற்சியையே சுகம் என்று நினைப்பவர்களே, நீங்கள் இந்தப் பக்கம் வராதீர்கள்!" என்கிறார் மாணிக்கவாசகர். உலகியல் இன்பங்களில் திளைக்க விரும்புவோருக்கு இந்த ஞானப்போர் புரியாது என்பதே இதன் உட்பொருள். 
 
தென்னன் நன்னாட்டு இறைவன் கிளர்கின்ற காலம்: தென்பாண்டி நாட்டை ஆளும் அந்தச் சொக்கநாதன், தனது அடியவர்களைக் காக்க குதிரைச் சேவகனாக எழுச்சி பெற்று (கிளர்கின்ற) வரும் அற்புதமான காலம் இது.  
 
இக்காலம் எக்காலத்துள்ளும்: காலங்கள் பல இருந்தாலும், இறைவன் குருவாகத் தோன்றி நம்மை ஆட்கொள்ளத் துடிக்கும் இந்தத் தருணமே மிகச் சிறந்தது. இது போன்றதொரு வாய்ப்பு இனி எக்காலத்திலும் அமையாது.  
 
அறிவுஒண் கதிர்வாள் உறைகழித்து: அறியாமை எனும் இருளை நீக்க, ஒளிவீசும் 'ஞானம்' எனும் வாளை அதன் உறையிலிருந்து வெளியே எடுங்கள். தெளிந்த அறிவே பிறவியை அறுக்கும் கூர்மையான ஆயுதம்.  
 
ஆனந்த மாக்கடவி: சிவபெருமான் அருளிய அந்தக் குதிரையை (மனதை), 'பேரின்பம்' எனும் உணர்வால் செலுத்துங்கள். அச்சமின்றி, ஆனந்தத்தோடு இறைவனை நோக்கி முன்னேறுங்கள்.  
 
எறியும் பிறப்பை எதிர்ந்தார் புரள இருநிலத்தே: இவ்வாறு நீங்கள் ஞானவாளுடன் போர்க்களத்தில் குதித்தால், உங்களை மீண்டும் மீண்டும் பிறவியில் தள்ளும் அந்தப் 'பிறவிப் பிணி' அடியோடு வெட்டப்பட்டு, நிலத்தில் வீழ்ந்து மடியும். அதாவது, உங்களை இனி பிறவித் துன்பம் நெருங்காது.  

காலம் உண்டாகவே காதல்செய்து  
உய்மின் கருதுஅரிய 
ஞாலம் உண்டானொடு நான்முகன்  
வானவர் நண்அரிய 
ஆலம் உண்டான் எங்கள் பாண்டிப் 
பிரான்தன் அடியவர்க்கு 
மூல பண்டாரம் வழங்குகின்றான் 
வந்து முந்துமினே. (40) 

காலம் உண்டாகவே காதல்செய்து உய்மின்: நம் வாழ்நாளில் உடல் நலமும், மனத் தெளிவும் இருக்கும் போதே, அதாவது "காலம்" நமக்குச் சாதகமாக இருக்கும் போதே இறைவன்பால் மாறாத அன்பு (காதல்) கொண்டு உய்தி அடையுங்கள். முதுமையோ அல்லது மரணமோ நெருங்கும் முன் இந்தப் பற்றுக்கோடு அவசியம். 
 
கருதுஅரிய ஞாலம் உண்டானொடு: உலகத்தையே தன் வயிற்றுக்குள் அடக்கிய திருமாலினாலும் கூட எளிதில் நினைத்துப் பார்க்க முடியாத (கருது அரிய) நுட்பமானவன் சிவபெருமான்.  
 
நான்முகன் வானவர் நண்அரிய: படைப்புக் கடவுளான பிரம்மனும், ஏனைய விண்ணுலகத் தேவர்களும் கூட நெருங்க முடியாத (நண் அரிய) உன்னத நிலையில் இருப்பவன் அவன். 
 
ஆலம் உண்டான் எங்கள் பாண்டிப் பிரான்: பாற்கடலில் எழுந்த நஞ்சினை (ஆலம்) உலக நன்மைக்காகத் தான் உண்டு, தேவர்களைக் காத்த அந்தப் பரம்பொருளே, இன்று மதுரையில் பாண்டிய மன்னனை ஆட்கொள்ள வந்த தலைவனாக (பிரான்) நம் முன்னே நிற்கிறான். 
 
தன் அடியவர்க்கு மூல பண்டாரம் வழங்குகின்றான்: ஒரு நாட்டின் மிக முக்கிய கருவூலத்தை 'மூல பண்டாரம்' என்பார்கள். இங்கே இறைவன் தனது அடியவர்களுக்கு என்றும் அழியாத பேரின்பமாகிய 'முக்தி' என்னும் பொக்கிஷத்தை வாரி வழங்குகிறான். இது வெறும் செல்வம் அல்ல, பிறவிப் பிணியை நீக்கும் ஞானச் செல்வம். 
 
வந்து முந்துமினே: இந்த அருள் மழை பொழியும் நேரத்தில் காலதாமதம் செய்யாதீர்கள்; மற்றவர்களுக்கு முன்னதாக நீங்களே விரைந்து வந்து (முந்துமினே) அந்தப் பெரும் பேற்றைப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள் என்று மாணிக்கவாசகர் நம்மை அன்புடன் அவசரப்படுத்துகிறார். 

ஈண்டிய மாயா இருள்கெட  
எப்பொருளும் விளங்கத் 
தூண்டிய சோதியை மீனவனும் 
சொல்ல வல்லன் அல்லன் 
வேண்டிய போதே விலக்கிலை  
வாய்தல் விரும்புமின் தாள் 
பாண்டியனார் அருள் செய்கின்ற  
முத்திப் பரிசுஇதுவே. (48)  

ஈண்டிய மாயா இருள்கெட எப்பொருளும் விளங்க: நம்மைப் பிறவிச் சுழலில் சிக்க வைக்கும் 'மாயை' என்னும் அடர்ந்த இருள் விலகி ஓடவும், உண்மையான ஞானம் மற்றும் உலகப் பொருட்களின் உண்மைத் தன்மை விளங்கும் படியும் இறைவன் அருளுகிறான். 
 
தூண்டிய சோதியை மீனவனும் சொல்ல வல்லன் அல்லன்: அணையாத விளக்காகத் தூண்டப்பட்ட அந்தப் பேரொளிப் பிழம்பின் பெருமையை, பாண்டிய மன்னனாலும் (மீனவன்) கூட முழுமையாகச் சொல்ல முடியாது. இறைவனின் திருவிளையாடலைக் கண்ட அவனாலேயே விவரிக்க முடியாது எனில், மற்றவர்களால் எப்படி இயலும்? 
 
வேண்டிய போதே விலக்கிலை வாய்தல்: அந்த இறைவனின் அருள் கதவுகள் எப்போதும் திறந்தே இருக்கின்றன. நீங்கள் வேண்டும் போதெல்லாம் அந்த அருளைப் பெறலாம்; அங்கே எந்தத் தடையும் (விலக்கிலை) இல்லை. எளியவருக்கும் எளியவனாக அவன் காத்துக் கிடக்கிறான். 
 
விரும்புமின் தாள்: அத்தகைய கருணைக்கடலின் திருவடிகளை (தாள்) மனதார விரும்பிப் பற்றிக் கொள்ளுங்கள். அன்பு ஒன்றே அவனை அடைவதற்கான வழி. 
 
பாண்டியனார் அருள் செய்கின்ற முத்திப் பரிசு இதுவே: மதுரையில் குதிரைச் சேவகனாக வந்த அந்தப் பாண்டியன் (சொக்கநாதன்), தன் அடியவர்களுக்கு முக்தி என்னும் மாபெரும் பரிசை வாரி வழங்குகிறான். இப்பிறவியிலேயே பேரின்பத்தை அடைவதே அவன் தரும் அந்தப் பரிசு. 

மாயவனப் பரிமேல் கொண்டு  
மற்றுஅவர் கைக்கொளலும் 
போய்அறும் இப்பிறப்பு என்னும்  
பகைகள் புகுந்தவருக்கு 
ஆய அரும்பெருஞ் சீருடைத்  
தன்அருளே அருளும் 
சேய நெடுங்கொடைத் தென்னவன்  
சேவடி சேர்மின்களே. (56)

மாயவனப் பரிமேல் கொண்டு: 'மாயவன்' என்றால் வியக்கத்தக்க மாயங்களைச் செய்பவன். அத்தகைய இறைவன், நரிகளைக் குதிரைகளாக்கிய அந்த மாயக் குதிரையின் மீது ஏறி வருகிறான். இது வெறும் குதிரை ஏற்றம் அல்ல, நம் மனமாகிய அடங்காத குதிரையை அடக்கி ஆட்கொள்ளும் திருவிளையாடல். 
 
மற்றுஅவர் கைக்கொளலும்: அந்தப் பரம்பொருள் ஒருவரைத் தடுத்து நிறுத்தி, "நீ என் அடிமை" என்று கையைப் பற்றி ஆட்கொண்டுவிட்டால் (கைக்கொளல்), அங்கேயே அந்த ஆன்மாவின் விதியானது மாறிவிடுகிறது. 
 
போய்அறும் இப்பிறப்பு என்னும் பகைகள் புகுந்தவருக்கு: இறைவனிடம் சரணடைந்தவர்களுக்கு, அவர்களைத் தொடர்ந்து வரும் 'பிறவி' என்னும் மகா பகை அடியோடு அழிந்துவிடும். மீண்டும் மீண்டும் பிறந்து இறக்கும் அந்தச் சுழற்சியில் இருந்து அவர்களுக்கு விடுதலை கிடைக்கிறது. 
 
ஆய அரும்பெருஞ் சீருடைத் தன்அருளே அருளும்: அப்படிக் கைக்கொள்ளப்பட்ட அடியவர்களுக்கு, தேவர்களாலும் எட்ட முடியாத அரும்பெரும் சிறப்புகளைக் கொண்ட தனது மேலான 'அருளை' மட்டுமே அவன் பரிசாக வழங்குகிறான். 
 
சேய நெடுங்கொடைத் தென்னவன்: 'சேய' என்றால் மிக உயர்ந்தது அல்லது எட்டாதது என்று பொருள். எவராலும் அளவிட முடியாத, நீண்ட நெடுங்காலமாகத் தொடர்ந்து வரும் பேரருளைக் கொடையாகத் தரும் தென்பாண்டி நாட்டுத் தலைவன் அவன். 
 
சேவடி சேர்மின்களே: அத்தகைய கருணைக்கடலான இறைவனின் செம்மையான திருவடிகளை (சேவடி) அனைவரும் விரைந்து சென்று பற்றிக்கொள்ளுங்கள். 

அழிவுஇன்றி நின்றதுஓர் ஆனந்த  
வெள்ளத்திடை அழுத்திக்  
கழிவுஇல் கருணையைக் காட்டிக்  
கடிய வினைஅகற்றிப்  
பழமலம் பற்றுஅறுத்து ஆண்டவன்  
பாண்டிப் பெரும்பதமே  
முழுதுஉலகும் தருவான் கொடையே  
சென்று முந்துமினே. (64)

அழிவுஇன்றி நின்றதுஓர் ஆனந்த வெள்ளத்திடை அழுத்தி: அன்பர்களே, உலகத்துப் பொருட்கள் யாவும் ஒருநாள் அழியக்கூடியவை. ஆனால், காலத்தால் அழியாத, என்றும் நிலைத்திருக்கக்கூடிய ஒன்று உண்டென்றால் அது இறைவனின் ‘ஆனந்த வெள்ளம்’. அந்தப் பேரின்பப் பெருக்கில் நம்மை முழுமையாக மூழ்கச் செய்து, நம் துன்பங்களை மறக்கச் செய்பவன் அந்தப் பரம்பொருள்.  
 
கழிவுஇல் கருணையைக் காட்டிக் கடிய வினைஅகற்றி: இறைவனுடைய கருணைக்கு எல்லையே இல்லை (கழிவுஇல் கருணை). இடைவிடாது பொழியும் அந்தக் கருணையினால், நாம் செய்த கொடிய வினைகளை (பாவங்களை) அவன் வேரோடு அகற்றிவிடுகிறான். நம்மைச் சூழ்ந்திருக்கும் கர்ம வினைகளை நீக்கி, நம் ஆன்மாவைத் தூய்மைப்படுத்துகிறான்.  
 
பழமலம் பற்றுஅறுத்து ஆண்டவன் பாண்டிப் பெரும்பதமே: தொன்றுதொட்டு நம் ஆன்மாவைப் பற்றியிருக்கும் ‘ஆணவம், கன்மம், மாயை’ எனும் மும்மலங்களையும், அதன் பற்றுகளையும் அறுத்து எறிந்தவன் இறைவன். அவனே மதுரையில் பாண்டியனாகத் தோன்றி நம்மை அடிமை கொண்டு ஆண்டவன். அந்தப் ‘பாண்டிப் பெரும்பதம்’ என்பது வெறும் நிலப்பகுதியைக் குறிப்பதல்ல; அது முக்தியளிக்கும் உயர்ந்த நிலையாகும்.  
 
முழுதுஉலகும் தருவான் கொடையே சென்று முந்துமினே: இவ்வுலகம் முழுவதையும் படைத்துக் காக்கும் அந்த இறைவன், கைம்மாறு கருதாமல் அருளை வாரி வழங்கும் கொடை வள்ளலாகத் திகழ்கிறான். அத்தகைய இறைவனின் அருளைப் பெறத் தாமதிக்காதீர்கள்; விரைந்து (முந்துமினே) அவனது திருவடிகளைச் சரணடையுங்கள்.  
 
விரவிய தீவினை மேலைப்  
பிறப்பு முந்நீர் கடக்கப்  
பரவிய அன்பரை என்புஉருக்கும்  
பரம் பாண்டியனார்  
புரவியின் மேல்வரப் புந்தி  
கொளப்பட்ட பூங்கொடியார்  
மரஇயன் மேல்கொண்டு தம்மையும்  
தாம்அறியார் மறந்தே. (72)   

விரவிய தீவினை மேலைப் பிறப்பு முந்நீர் கடக்கப்: அன்பர்களே, நம்மைத் தொடர்ந்து வரும் தீவினைகளும், அதனால் உண்டாகும் பிறவிப் பெருங்கடலும் (முந்நீர்) மிகவும் ஆழமானது. இந்தப் பிறவிக் கடலைக் கடப்பது அவ்வளவு எளிதல்ல. ஆனால், அந்தத் துயரக் கடலிலிருந்து நம்மைக் கரைசேர்க்க வல்லவன் இறைவன் ஒருவனே.  
 
பரவிய அன்பரை என்புஉருக்கும் பரம் பாண்டியனார்: இறைவனைப் போற்றித் துதிக்கும் அடியவர்களின் எலும்புகூட உருகிப் போகும்படிச் செய்பவன் அவன். அத்தகைய பேரன்பைச் சுரக்கும் மதுரையின் 'பாண்டியனாக' வந்த அந்தப் பரம்பொருள், அன்பே உருவானவன். அவனது அருள் மழையில் நனையும்போது நம் கடினமான உள்ளமும் மெழுகாக உருகும்.  
 
புரவியின் மேல்வரப் புந்தி கொளப்பட்ட பூங்கொடியார்: அன்று மதுரையின் வீதிகளில் இறைவன் குதிரையின் (புரவி) மேல் வீதி உலாவாக வந்தான். அந்த அழகைக் கண்ட பூங்கொடி போன்ற மென்மையான பெண்கள் (இங்கே அடியவர்கள்), தன் அறிவை (புந்தி) அப்படியே அவனிடம் இழந்தார்கள். இறைவனின் பேரழகு அவர்களின் சிந்தையைச் சிறைபிடித்துக்கொண்டது.  
 
மரஇயன் மேல்கொண்டு தம்மையும் தாம்அறியார் மறந்தே: இறைவனின் அந்தத் திருக்காட்சியைக் கண்டவர்கள், அப்படியே மெய்மறந்து போனார்கள். மரத்தால் செய்யப்பட்ட சிலைகளைப் போல (மரஇயன்) அசையாமல் நின்றுவிட்டார்கள். தங்களை யாரென்றும் அறியாமல், உலக நினைவகளை முற்றிலும் மறந்து, அந்தப் பேரின்பத்தில் திளைத்துப் போய் நின்றார்கள்.  

கூற்றை வென்று ஆங்குஐவர் கோக்களையும்  
வன்று இருந்த அழகால்  
வீற்றிருந்தான் பெருந்தேவியும்  
தானும்ஓர் மீனவன்பால்  
ஏற்று வந்து ஆர்உயிர் உண்ட  
திறல் ஒற்றைச் சேவகனே  
தேற்றம் இலாதவர் சேவடி  
சிக்கெனச் சேர்மின்களே. (80) 

கூற்றை வென்று ஆங்குஐவர் கோக்களையும் வென்று இருந்த அழகால்: அன்பர்களே! மரண தேவனான கூற்றுவனை (எமனை) உதைத்து வென்றவன் நம் ஈசன். அதுமட்டுமல்ல, நம்மைக் கட்டிப்போடும் ஐம்புலன்களாகிய (மெய், வாய், கண், மூக்கு, செவி) அந்த ஐந்து அரசர்களையும் (ஐவர் கோக்கள்) தன் அருளால் அடக்கி ஆள்பவன். இந்த வெற்றிக் கோலத்துடன் அவன் வீற்றிருக்கும் அந்த அழகு ஈடுஇணையற்றது. 
 
வீற்றிருந்தான் பெருந்தேவியும் தானும்ஓர் மீனவன்பால்: அப்படிப்பட்ட பரம்பொருள், தன் அருட்சக்தியான உமையம்மையுடன் (பெருந்தேவி) இணைந்து, ஒரு சாதாரண மீனவனாக (வலைவீசும் படலம்) உருவெடுத்து வந்தான். உலகைப் படைத்தவன் ஒரு எளிய மனித வடிவில் இறங்கி வந்த அந்த எளிமையை என்னவென்று சொல்வது! 
 
ஏற்று வந்து ஆர்உயிர் உண்ட திறல் ஒற்றைச் சேவகனே: பாண்டிய நாட்டு மதுரையில் குதிரைச் சேவகனாக வந்த அந்த ஒற்றை வீரன், அடியவர்களின் ஆணவத்தை அழித்து, அவர்களின் ஆருயிரைத் தன்பால் ஈர்த்துக் கொண்டான். நம்முடைய 'நான்' எனும் அகந்தையை உண்டு (அழித்து), நம்மைத் தன் அடிமையாக்கிக் கொண்ட அந்தத் திறமை மிக்க சேவகன் அவன். 
 
தேற்றம் இலாதவர் சேவடி சிக்கெனச் சேர்மின்களே: இறைவனின் பெருமையை உணராதவர்களே, தெளிவில்லாதவர்களே! (தேற்றம் இலாதவர்). இனியும் காலம் தாழ்த்தாதீர்கள். அந்தத் திருப்பாண்டிப் பதியானின் செம்மையான திருவடிகளை (சேவடி) 'சிக்கென' - அதாவது மிக உறுதியாகப் பிடித்துக் கொள்ளுங்கள். அதுவே உங்களைக் காக்கும் ஒரே வழி.