திருச்சிற்றம்பலம்

பூசுவதும் வெண்ணீறு பூண்பதுவும் பொங்கு அரவம்
பேசுவதும் திருவாயால் மறைபோலுங் காணேடீ
பூசுவதும் பேசுவதும் பூண்பதுவும் கொண்டுஎன்னை
ஈசன்அவன் எவ்வுயிர்க்கும் இயல்பானான் சாழலோ. (4)

பூசுவதும் வெண்ணீறு பூண்பதுவும் பொங்கு அரவம் பேசுவதும் திருவாயால் மறைபோலும் காணேடீ: உன் சிவபெருமான் தன் திருமேனியில் பூசிக்கொள்வது மயானச் சாம்பலாகிய வெண்ணீறு; அணிகலனாக அணிந்துகொள்வது சீறிப் பொங்கும் பாம்பு; தன் திருவாயால் பேசுவதோ வேதம் என்று கூறுகிறாயே, இது என்ன வியப்பு?

பூசுவதும் பேசுவதும் பூண்பதுவும் கொண்டுஎன்னை ஈசன்அவன் எவ்வுயிர்க்கும் இயல்பானான் சாழலோ: அவன் பூசுகின்ற நீறும், பேசுகின்ற வேதமும், பூணுகின்ற பாம்பும் அவனது திருவிளையாடலின் புற அடையாளங்களே! தலைவனான அவன் அனைத்து உயிர்களுக்கும் அந்தராத்மாவாய், இயல்பாகவே பொருந்தி இயக்கும் பதியாவான் அல்லவா!.

என்அப்பன் எம்பிரான் எல்லார்க்கும் தான்ஈசன்
துன்னம்பெய் கோவணமாக் கொள்ளும்அது என்னேடீ
மன்னுகலை துன்னுபொருள் மறை நான்கே வான்சரடாத்
தன்னையே கோவணமாச் சாத்தினன்காண் சாழலோ. (8)

என்அப்பன் எம்பிரான் எல்லார்க்கும் தான்ஈசன் துன்னம்பெய் கோவணமாக் கொள்ளும்அது என்னேடீ: என் தந்தையும் எம் தலைவனும், அகில உலகங்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் மேலான பரம்பொருளுமாகிய உன் சிவபெருமான், தையல் தைக்கப்பட்ட ஆடையாகக் கோவணத்தை உடுத்தியிருப்பது என்ன காரணத்தினால்?

மன்னுகலை துன்னுபொருள் மறை நான்கே வான்சரடாத் தன்னையே கோவணமாச் சாத்தினன்காண் சாழலோ: நிலைபெற்ற சாத்திரங்களின் நுட்பமான பொருளாக விளங்குகின்ற நான்கு வேதங்களே உலகைத் தாங்கும் தூய நூலாக அமைந்திருக்க, அந்த வேதங்களின் முடிவுப் பொருளான தன் மெய்வடிவையே அக்கோவண ஆடையாக இறைவன் உடுத்தியிருக்கிறான் அல்லவா!.

கோயில் சுடுகாடு கொல்புலித்தோல் நல்ஆடை
தாயும்இலி தந்தைஇலி தான்தனியன் காணேடீ
தாயும்இலி தந்தைஇலி தான்தனியன் ஆயிடினும்
காயில் உலகனைத்துங் கல்பொடிகாண் சாழலோ. (12)

கோயில் சுடுகாடு கொல்புலித்தோல் நல்ஆடை தாயும்இலி தந்தைஇலி தான்தனியன் காணேடீ: உன் சிவபெருமான் வாழும் இடமோ மயானமாகிய சுடுகாடு; உடுக்கும் ஆடையோ கொடூரமான புலியின் தோல்; அவனுக்குத் தாயும் இல்லை, தந்தையும் இல்லை; சொந்தமும் இன்றித் தனியாக அல்லவா நிற்கின்றான்?

தாயும்இலி தந்தைஇலி தான்தனியன் ஆயிடினும் காயில் உலகனைத்துங் கல்பொடிகாண் சாழலோ: அவனுக்குத் தாயோ தந்தையோ கிடையாது, அவன் தன்னந்தனியனாகவே இருக்கின்றான் என்றாலும், அவன் ஒருவேளை சினங்கொள்வானானால் உலகங்கள் அனைத்தும் கல்லும் பொடியாகி நொறுங்கி அழியுமன்றோ!.

அயனை அனங்கனை அந்தகனைச் சந்திரனை
வயனங்கள் மாயா வடுச்செய்தான் காணேடீ
நயனங்கள் மூன்றுடைய நாயகனே தண்டித்தால்
சயம்அன்றோ வானவர்க்குத் தாழ்குழலாய் சாழலோ. (16)

அயனை அனங்கனை அந்தகனைச் சந்திரனை வயனங்கள் மாயா வடுச்செய்தான் காணேடீ: உன் சிவபெருமான், பிரமனைக் சிரச்சேதம் செய்தும், மன்மதனை எரித்தும், இயமனை உதைத்தும், சந்திரனைத் தேய்த்தும் அவர்களின் உறுப்புகளில் நீங்காத வடுக்களை உண்டாக்கித் தண்டித்துள்ளானே, இது என்ன கொடுமை?

நயனங்கள் மூன்றுடைய நாயகனே தண்டித்தால் சயம்அன்றோ வானவர்க்குத் தாழ்குழலாய் சாழலோ: தாழ்ந்த கூந்தலையுடைய பெண்ணே! முக்கண்ணனாகிய எம் தலைவன் அப்படித் தண்டித்தது தேவர்களுக்கு வெற்றி அல்லவா! அவர்கள் புரிந்த அகந்தையை அழித்துத் திருத்திய அருட்செயல் அன்றோ அது!.

தக்கனையும் எச்சனையும் தலைஅறுத்துத் தேவர்கணம்
தொக்கன வந்துஅவர்தம்மைத் தொலைத்ததுதான் என்னேடீ
தொக்கன வந்துஅவர்தம்மைத் தொலைத்தருளி அருள் கொடுத்தங்கு
எச்சனுக்கு மிகைத்தலை மற்றுஅருளினன்காண் சாழலோ. (20)

தக்கனையும் எச்சனையும் தலைஅறுத்துத் தேவர்கணம் தொக்கன வந்துஅவர்தம்மைத் தொலைத்ததுதான் என்னேடீ: உன் சிவபெருமான், தக்கனையும் அவனது யாகத்தின் அதிபதியான எச்சனையும் தலையை அறுத்துத் தண்டித்து, அங்கே கூடிவந்திருந்த தேவர் கூட்டத்தையும் அழித்தொழித்தது என்ன காரணத்தினால்?

தொக்கன வந்துஅவர்தம்மைத் தொலைத்தருளி அருள் கொடுத்துஅங்கு எச்சனுக்கு மிகைத்தலை மற்றுஅருளினன்காண் சாழலோ: அங்கே திரண்டு வந்த தேவர்களின் அகந்தையைத் தொலைத்து அருள்செய்து, பின்னர் வேள்விப் பொருளான எச்சனுக்கு ஆட்டின் தலையைப் பொருத்தி மீண்டும் உயிர்ப்பித்து அருள்புரிந்தான் அல்லவா!.

அலரவனும் மாலவனும் அறியாமே அழல்உருவாய்
நிலமுதற்கீழ் அண்டம்உற நின்றதுதான் என்னேடீ
நிலமுதற்கீழ் அண்டம்உற நின்றிலனேல் இருவரும்தம்
சலமுகத்தால் ஆங்காரம் தவிரார்காண் சாழலோ. (24)

அலரவனும் மாலவனும் அறியாமே அழல்உருவாய் நிலமுதற்கீழ் அண்டம்உற நின்றதுதான் என்னேடீ: தாமரை மலரில் வீற்றிருக்கும் பிரமனும் திருமாலும் தன் அடியையும் முடியையும் அறிய முடியாதபடி, நில உலகிற்கு கீழேயுள்ள பாதாள அண்டங்கள் வரை பேரொளிப் பிழம்பாக சிவபெருமான் நிமிர்ந்து நின்றது என்ன காரணத்தினால்?

நிலமுதற்கீழ் அண்டம்உற நின்றிலனேல் இருவரும்தம் சலமுகத்தால் ஆங்காரம் தவிரார்காண் சாழலோ: நிலத்திற்கு கீழே அண்டங்களெல்லாம் ஊடுருவி அந்தப் பேரொளிப் பிழம்பு நிற்பாமல் போயிருந்தால், பிரமனும் திருமாலும் தம் கோபத்தினாலும் வஞ்சனையினாலும் உண்டான அகந்தையை ஒருபோதும் கைவிட்டிருக்க மாட்டார்கள் அல்லவா!.

மலைமகளை ஒருபாகம் வைத்தலுமே மற்றொருத்தி
சலமுகத்தால் அவன்சடையில் பாயும்அது என்னேடீ
சலமுகத்தால் அவன்சடையில் பாய்ந்திலளேல்தரணிஎல்லாம்
பிலமுகத்தே புகப்பாய்ந்து பெருங்கேடாம் சாழலோ. (28)

மலைமகளை ஒருபாகம் வைத்தலுமே மற்றொருத்தி சலமுகத்தால் அவன்சடையில் பாயும்அது என்னேடீ: உன் சிவபெருமான் மலைமகளாகிய பார்வதிதேவியை தன் உடம்பில் ஒரு பாகத்தில் வைத்திருக்கும்போதே, மற்றொரு பெண்ணாகிய கங்கை சினங்கொண்டு அவனது சடாமுடியில் பாய்கிறாளே, இது என்ன முரண்பாடு?

சலமுகத்தால் அவன்சடையில் பாய்ந்திலளேல் தரணிஎல்லாம் பிலமுகத்தே புகப்பாய்ந்து பெருங்கேடாம் சாழலோ: சீற்றத்தோடு வந்த கங்கையை இறைவன் தன் சடையில் ஏற்று அடக்கியிருக்காவிட்டால், பெருக்கெடுத்து வந்த அந்த வெள்ளம் பூமியையெல்லாம் பாதாள உலகிற்குள் அடித்துச் சென்று பேரழிவை உண்டாக்கியிருக்கு மன்றோ!.

கோலாலம் ஆகிக் குரைகடல்வாய் அன்றெழுந்த
ஆலாலம் உண்டான் அவன்சதுர்தான் என்னேடீ
ஆலாலம் உண்டிலனேல் அன்று அயன்மால் உள்ளிட்ட
மேலாய தேவர்எல்லாம் வீடுவர்காண் சாழலோ. (32)

கோலாலம் ஆகிக் குரைகடல்வாய் அன்றெழுந்த ஆலாலம் உண்டான் அவன்சதுர்தான் என்னேடீ: அன்று பாற்கடலைக் கடைந்த போது பெருங்கலக்கத்தை உண்டு பண்ணி, ஒலியெழுப்பும் கடலிலிருந்து வெளிப்பட்ட கொடிய 'ஆலால நஞ்சினை' உண்டு தேவர்களைக் காத்தாயே, உன் சிவபெருமானின் அந்தச் சமர்த்தும் திறமையும் என்ன வியப்பு?

ஆலாலம் உண்டிலனேல் அன்று அயன்மால் உள்ளிட்ட மேலாய தேவர்எல்லாம் வீடுவர்காண் சாழலோ: பெருமான் அன்று அந்தப் பேரழிவைக் தரும் நஞ்சினைத் தான் உண்டு தன் கண்டத்தில் அடக்கியிருக்காவிட்டால், பிரமன், திருமால் உள்ளிட்ட மேலான தேவர்கள் அனைவரும் அன்றே அழிந்து போயிருப்பார்கள் அல்லவா!.

தென்பால் உகந்துஆடும் தில்லைச் சிற்றம்பலவன்
பெண்பால் உகந்தான் பெரும்பித்தன் காணேடீ
பெண்பால் உகந்திலனேல் பேதாய் இருநிலத்தோர்
விண்பால் யோகுஎய்தி வீடுவர்காண் சாழலோ. (36)

தென்பால் உகந்துஆடும் தில்லைச் சிற்றம்பலவன் பெண்பால் உகந்தான் பெரும்பித்தன் காணேடீ: தென்னகத்தில் உள்ள தில்லைச் சிற்றம்பலத்திலே விரும்பித் திருநிருத்தம் ஆடுகின்ற பெருமான், பெண் வடிவமாகிய பார்வதிதேவியை தன் திருமேனியில் ஒரு பாகமாக விரும்பியேற்று இடமளித்துள்ளானே; அவன் காமமயக்கம் கொண்ட பெரும் பித்தன் அல்லவா?

பெண்பால் உகந்திலனேல் பேதாய் இருநிலத்தோர் விண்பால் யோகுஎய்தி வீடுவர்காண் சாழலோ: அறியாமை உடைய பெண்ணே! இறைவன் தன் அருள் சக்தியாகிய உமாதேவியை தன் இடப்பாகத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்றால், உலகத்தில் உள்ள உயிர்கள் அனைத்தும் சிவயோக நிலையிலேயே நின்றிருக்கும்; அதனால் பிறவி பெறாமல், உலகப் படைப்பும் போக்கும் இன்றி உலகம் முழுதும் அழிந்தே போயிருக்கும் அல்லவா!.

தான்அந்தம் இல்லான் தனைஅடைந்த நாயேனை
ஆனந்த வெள்ளத்து அழுத்துவித்தான் காணேடீ
ஆனந்த வெள்ளத்து அழுத்துவித்த திருவடிகள்
வான்உந்து தேவர்கட்குஓர் வான்பொருள்காண் சாழலோ. (40)

தான்அந்தம் இல்லான் தனைஅடைந்த நாயேனை ஆனந்த வெள்ளத்து அழுத்துவித்தான் காணேடீ: முடிவே இல்லாத அனாதிப் பரம்பொருளாகிய சிவபெருமான், அவனைச் சரணடைந்த நாய் போன்ற எளியேனைத் தன் சிவானந்தப் பெருவெள்ளத்தில் திளைத்து அழுந்துமாறு செய்தானே, இது என்ன வியப்பு!

ஆனந்த வெள்ளத்து அழுத்துவித்த திருவடிகள் வான்உந்து தேவர்கட்குஓர் வான்பொருள்காண் சாழலோ: எளியேனாகிய என்னை பேரானந்த வெள்ளத்தில் மூழ்கடித்த அவனது பொன்னார் திருவடிகளே, விண்ணுலகில் வாழும் பிரமன், திருமால் உள்ளிட்ட தேவர்களுக்கெல்லாம் எட்டாத, மிக உயர்ந்த அரிய பெரும்பொருளாக விளங்குகின்றது அல்லவா!.

நங்காய்இது என்னதவம் நரம்போடு எலும்பும் அணிந்து
கங்காளம் தோள்மேலே காதலித்தான் காணேடீ
கங்காளம் ஆமாகேள் காலாந்தரத்து இருவர்
தங்காலம் செய்யத் தரித்தனன்காண் சாழலோ. (44)

நங்காய்இது என்னதவம் நரம்போடு எலும்பும் அணிந்து கங்காளம் தோள்மேலே காதலித்தான் காணேடீ: உன் சிவபெருமான் செய்யும் தவக் கோலம் தான் என்னே! நரம்புகளையும் எலும்புகளையும் தன் உடம்பில் அணிந்துகொண்டு, இறந்தோரின் எலும்புக் கூட்டை விரும்பித் தன் தோள் மீது சுமக்கின்றானே, இது என்ன காரணம்?

கங்காளம் ஆமாகேள் காலாந்தரத்து இருவர் தங்காலம் செய்யத் தரித்தனன்காண் சாழலோ: அவன் கங்காளத்தைச் சுமப்பதன் காரணத்தைக் கேள்! பிரளய காலத்தில் பிரமனும் திருமாலும் தம் ஆயுட்காலம் முடிந்து ஒடுங்கும்போது, அவர்களின் எலும்புகளைத் தோளில் அணிகலனாக ஏந்தியிருக்கிறான் அல்லவா!.

கான்ஆர் புலித்தோல் உடைதலைஊண் காடுபதி
ஆனால் அவனுக்குஇங்கு ஆட்படுவார் ஆரேடி
ஆனாலும் கேளாய் அயனும் திருமாலும்
வான்நாடர் கோவும் வழிஅடியார் சாழலோ. (48)

கான்ஆர் புலித்தோல் உடைதலைஊண் காடுபதி ஆனால் அவனுக்குஇங்கு ஆட்படுவார் ஆரேடி: உன் சிவபெருமான் உடுத்தும் ஆடையோ காட்டில் வாழும் கொடூரமான புலியின் தோல்; உண்ணும் உணவோ மண்டையோட்டில் ஏந்தும் பிச்சை; வாழும் இடமோ மயானமாகிய சுடுகாடு; இப்படிப்பட்ட தரித்திரக் கோலம் கொண்டவனுக்கு உலகத்தில் யார் போய் அடிமையாவார்கள்?

ஆனாலும் கேளாய் அயனும் திருமாலும் வான்நாடர் கோவும் வழிஅடியார் சாழலோ: அவனது புறக்கோலம் அப்படியிருந்தாலும் உண்மையைக் கேள்! படைப்புக் கடவுளான பிரமனும், காத்தல் கடவுளான திருமாலும், தேவலோகத்தின் தலைவனான இந்திரனும் அவனுக்கு வழிவழியாக அடிமைப்பட்டு நிற்கும் அடியார்கள் அல்லவா!.

மலைஅரையன் பொற்பாவை வாள்நுதலாள் பெண்திருவை
உலகறியத் தீவேட்டான் என்னும்அது என்னேடீ
உலகறியத் தீவேளாது ஒழிந்தனனேல் உலகஅனைத்துங்
கலைநவின்ற பொருள்கள்எல்லாங் கலங்கிடுங்காண்சாழலோ. (52)

மலைஅரையன் பொற்பாவை வாள்நுதலாள் பெண்திருவை உலகறியத் தீவேட்டான் என்னும்அது என்னேடீ: பற்றற்ற துறவியாகிய உன் சிவபெருமான், மலைகளின் அரசனான இமயவானின் பொன் போன்ற மகளும், ஒளிபொருந்திய நெற்றியை உடையவளுமான பார்வதிதேவியை உலகத்தவர் அனைவரும் அறியும் வண்ணம் ஓமத் தீ வளர்த்துத் திருமணம் செய்துகொண்டான் என்று கூறுகிறாயே, இது என்ன முரண்பாடு?

உலகறியத் தீவேளாது ஒழிந்தனனேல் உலகஅனைத்துங் கலைநவின்ற பொருள்கள்எல்லாம் கலங்கிடுங்காண் சாழலோ: இறைவன் உலகத்தார் அறியுமாறு அங்ஙனம் அக்னி சாட்சியாகத் திருமணம் செய்து கொள்ளாது விட்டிருந்தால், உலக நெறிமுறைகளும், சாத்திரங்கள் போதிக்கும் வேதாந்த-ஆகமத் தருமங்களும் நிலைதவறிப் பெருங்கலக்கத்தை அடைந்திருக்கும் அல்லவா!.

தேன்புக்க தண்பணைசூழ் தில்லைச் சிற்றம்பலவன்
தான்புக்கு நட்டம் பயிலும்அது என்னேடீ
தான்புக்கு நட்டம் பயின்றிலனேல் தரணிஎல்லாம்
ஊன்புக்க வேற்காளிக்கு ஊட்டுஆம்காண் சாழலோ. (56)

தேன்புக்க தண்பணைசூழ் தில்லைச் சிற்றம்பலவன் தான்புக்கு நட்டம் பயிலும்அது என்னேடீ: தேன் நிறைந்த குளிர்ந்த வயல்கள் சூழ்ந்த சிதம்பரம் தில்லைச் சிற்றம்பலத்திலே விரும்பிப் புகுந்து, உன் சிவபெருமான் நிருத்தம் ஆடிக்கொண்டே இருப்பது என்ன காரணத்தினால்?

தான்புக்கு நட்டம் பயின்றிலனேல் தரணிஎல்லாம் ஊன்புக்க வேற்காளிக்கு ஊட்டுஆம்காண் சாழலோ: அவன் அங்ஙனம் அம்பலத்திலே புகுந்து ஆனந்தக் கூத்து ஆடாது ஒழிந்தால், இந்த அகில உலகங்கள் அனைத்தும் தசை பொருந்திய வேலை ஏந்திய காளிதேவிக்கு உணவாகி போயிருக்குமே!.

கடகரியும் பரிமாவும் தேரும் உகந்து ஏறாதே
இடபம்உகந்து ஏறியவாறு எனக்குஅறிய இயம்பேடீ
தடமதில்கள் அவைமூன்றுந் தழல்எரித்த அந்நாளில்
இடபமதாய்த் தாங்கினான் திருமால்காண் சாழலோ. (60)

கடகரியும் பரிமாவும் தேரும் உகந்து ஏறாதே இடபம்உகந்து ஏறியவாறு எனக்குஅறிய இயம்பேடீ: பெருமைமிக்க மதயானை, விரைந்து செல்லும் குதிரை, இரதம் ஆகிய வாகனங்களில் ஏற விரும்பாமல், உன் சிவபெருமான் எருதினை விரும்பி வாகனமாக ஏறிச் செல்வது என்ன காரணத்தினால்? எனக்கு விளங்குமாறு கூறுவாயாக.

தடமதில்கள் அவைமூன்றுந் தழல்எரித்த அந்நாளில் இடபமதாய்த் தாங்கினான் திருமால்காண் சாழலோ: பறக்கும் பெரிய முப்புரங்களை இறைவன் தழலெரித்து அழித்த அந்நாளில், அவனது ஆற்றலைத் தாங்க முடியாமல் தேரின் அச்சொடிந்த போது, திருமாலே காளை வடிவமெடுத்து அவனைத் தாங்கினான் அல்லவா! .

நன்றாக நால்வர்க்கும் நான்மறையின் உட்பொருளை
அன்றுஆலின் கீழிருந்தங்கு அறமுரைத்தான் காணேடீ
அன்றாலின் கீழ்இருந்தங்கு அறம்உறைத்தான் ஆயிடினும்
கொன்றான்காண் புரம் மூன்றும் கூட்டோடே சாழலோ. (64)

நன்றாக நால்வர்க்கும் நான்மறையின் உட்பொருளை அன்றுஆலின் கீழிருந்தங்கு அறமுரைத்தான் காணேடீ: சனகர், சனாதனர், சனந்தனர், சனற்குமாரர் ஆகிய நான்கு முனிவர்களுக்கும், நான்கு வேதங்களின் நுட்பமான உட்பொருளை அன்று கல்லால மரத்தின் நிழலில் தட்சிணாமூர்த்தியாக அமர்ந்து அமைதியாக அற உபதேசம் செய்தவன் அல்லவா உன் சிவபெருமான்?

அன்றாலின் கீழ்இருந்தங்கு அறம்உறைத்தான் ஆயிடினும் கொன்றான்காண் புரம் மூன்றும் கூட்டோடே சாழலோ: அன்று கல்லால மரத்தின்கீழ் அமர்ந்து சாந்தமாக அறம் உரைத்த அருளாளனாக இருந்தாலும், தர்ம நெறி தவறி ஆணவத்தால் உலகை நலிவித்த முப்புரத்து அசுரர்களின் மூன்று கோட்டைகளையும் அவர்கள் கூட்டத்தோடே எரித்து அழித்தான் அல்லவா!.

அம்பலத்தே கூத்தாடி அமுதுசெயப் பலிதிரியும்
நம்பனையும் தேவன்என்று நண்ணும்அது என்னேடீ
நம்பனையும் ஆமாகேள் நான்மறைகள் தாமறியா 
எம்பெருமான் ஈசாஎன்று ஏத்தினகாண் சாழலோ. (68)

அம்பலத்தே கூத்தாடி அமுதுசெயப் பலிதிரியும் நம்பனையும் தேவன்என்று நண்ணும்அது என்னேடீ: பொது மன்றத்திலே கூத்தாடிக்கொண்டும், உண்பதற்கு உணவின்றிப் பலிதேர்ந்து திரியும் எளியோனுமாகிய உன் சிவபெருமானை, 'தேவாதி தேவன்' என்று மேலாக எண்ணி உலகத்தவர் அணுகி வழிபடுவது என்ன காரணத்தினால்?

நம்பனையும் ஆமாகேள் நான்மறைகள் தாமறியா எம்பெருமான் ஈசாஎன்று ஏத்தினகாண் சாழலோ: அங்ஙனம் பிச்சை ஏற்கும் நம்பனின் உண்மையான பெருமையைக் கேள்! ரிக், யஜுர், சாம, அதர்வண ஆகிய நான்கு வேதங்களாலும் அளவிட்டு அறிய முடியாத எல்லைகளற்ற முழுமுதற்பொருளே எம் பெருமானாகிய ஈசன் என்று அவ்வேதங்களே அவனைத் துதித்து நிற்கின்றன அல்லவா!.

சலம்உடைய சலந்தரன்தன் உடல்தடிந்த நல்ஆழி
நலம்உடைய நாரணற்கன்று அருளியவா றென்னேடீ
நலம்உடைய நாரணன்தன் நயனம் இடந்துஅரனடிக்கீழ்
அலர்ஆக இடஆழி அருளினன்காண் சாழலோ. (72)

சலம்உடைய சலந்தரன்தன் உடல்தடிந்த நல்ஆழி நலம்உடைய நாரணற்கன்று அருளியவாறு என்னேடீ: வஞ்சனையும் கொடுமையும் மிக்க சலந்தராசுரனின் உடலை இரு பிளவாகப் பிளந்தழித்த நன்மை பொருந்திய சக்கரப் படையை, நற்குணங்கள் நிறைந்த திருமாலுக்கு உன் சிவபெருமான் அன்று வழங்கிய அருள் வரலாறுதான் என்னே!

நலம்உடைய நாரணன்தன் நயனம் இடந்துஅரன்அடிக்கீழ் அலர்ஆக இடஆழி அருளினன்காண் சாழலோ: திருமால் சிவபெருமானை ஆயிரம் மலர்களால் பூஜிக்கும் போது ஒரு மலர் குறையவே, தன் தாமரை போன்ற திருக்கண்ணையே தோண்டி எடுத்துப் பூவாகச் சிவபிரானின் திருவடியில் சாத்தினான்; அந்த ஒப்பற்ற சிவபக்திக்கு உகந்தே இறைவன் சக்கரப் படையை அவனுக்குப் பரிசாக அருளினான் அல்லவா!.

அம்பரமாம் புள்ளித்தோல் ஆலாலம் ஆரமுதம்
எம்பெருமான் உண்டசதுர் எனக்குஅறிய இயம்பேடீ
எம்பெருமான் ஏதுஉடுத்து அங்குஏது அமுது செய்திடினும்
தம்பெருமை தான்அறியாத் தன்மையன்காண் சாழலோ. (76)

அம்பரமாம் புள்ளித்தோல் ஆலாலம் ஆரமுதம் எம்பெருமான் உண்டசதுர் எனக்குஅறிய இயம்பேடீ: உன் சிவபெருமான் உடுக்கும் ஆடையோ புள்ளிகளையுடைய புலித்தோல்; உண்ணும் உணவோ பேரழிவைத் தரும் ஆலால நஞ்சு; அஞ்சத்தக்க நஞ்சினை ஆரமுதம் போல உண்டு மகிழ்ந்த அவனது திறமையையும் தன்மையையும் எனக்கு விளங்குமாறு கூறுவாயாக.

எம்பெருமான் ஏதுஉடுத்து அங்குஏது அமுது செய்திடினும் தம்பெருமை தான்அறியாத் தன்மையன்காண் சாழலோ: எம் தலைவனாகிய சிவபெருமான் எத்தகைய ஆடையை உடுத்தினாலும், எதனை உணவாகக் கொண்டாலும், அவன் தன்னுடைய எல்லையற்ற பெருமையைத் தானே நுகர்ந்து அகந்தை கொள்ளாத விகாரமற்ற தன்மையுடையவன் அல்லவா!.

அருந்தவருக்கு ஆலின்கீழ் அறம்முதலா நான்கினையும்
இருந்தவருக்கு அருளும்அது எனக்குஅறிய இயம்பேடீ
அருந்தவருக்கு அறம்முதல்நான்கு அன்றுஅருளிச் செய்திலனேல்
திருந்தவருக்கு உலகியற்கை தெரியாகாண் சாழலோ. (80)

அருந்தவருக்கு ஆலின்கீழ் அறம்முதலா நான்கினையும் இருந்தவருக்கு அருளும்அது எனக்குஅறிய இயம்பேடீ: பெறற்கரிய தவத்தை உடைய சனகாதி முனிவர்கள் நால்வருக்கும், கல்லால மரத்தின் நிழலில் தென்முகக் கடவுளாக வீற்றிருந்து, அறம், பொருள், இன்பம், வீடு ஆகிய நான்கு புருஷார்த்தங்களின் உண்மைகளையும் உபதேசித்து அருளியது என்ன காரணத்தினால்? எனக்கு விளங்குமாறு கூறுவாயாக.

அருந்தவருக்கு அறம்முதல்நான்கு அன்றுஅருளிச் செய்திலனேல் திருந்தவருக்கு உலகியற்கை தெரியாகாண் சாழலோ: பெருமைமிக்க அந்த முனிவர்களுக்கு அன்று இறைவன் அறம் முதலிய நான்கு பொருள்களையும் உபதேசித்து அருளாமல் இருந்திருந்தால், உலகத்தில் வாழ்ந்து பக்குவப்பட்ட ஆன்மாக்களுக்கு உலகியலின் உண்மைத் தன்மையும், வாழ்வின் மெய்ந்நெறியும் விளங்காமலே போயிருக்குமே!.