திருச்சிற்றம்பலம்

இரும்புதரு மனத்தேனை ஈர்த்துஈர்த்து என்என்பு உருக்கிக்
கரும்புதரு சுவைஎனக்குக் காட்டினை உன்கழல் இணைகள்
ஒருங்குதிரை உலவுசடை உடையானே நரிகள் எல்லாம்
பெருங்குதிரை ஆக்கியவாறு அன்றேஉன் பேரருளே. (4)

இரும்புதரு மனத்தேனை ஈர்த்துஈர்த்து என்என்பு உருக்கி: இரும்பைப்போல இரக்கமின்றி நெகிழ்ந்து கொடுக்காத கடின மனதைக் கொண்ட என்னை, உனது கருணை காந்தத்தால் மீண்டும் மீண்டும் தன் பால் ஈர்த்து, எனது கடினமான எலும்புகளையும் அன்பினால் உருகப்பண்ணி...

கரும்புதரு சுவைஎனக்குக் காட்டினை உன்கழல்இணைகள்: கரும்பில் கிடைக்கும் தித்திப்பான சுவையை விட மேலான பேரானந்த அனுபவத்தை, சிலம்பணிந்த உனது இரு திருவடித் தாமரைகளின் (கழல் இணைகள்) மூலமாக எளியேனுக்கு உணர்த்தி அருளினாய்!

ஒருங்குதிரை உலவுசடை உடையானே: திரண்டு வரும் அலைகளை உடைய கங்கைக் கரையைத் தன் ஒற்றைச் சடையில் அடக்கி, அலைகள் உலாவுவது போன்ற சடாபாரத்தைக் கொண்டு விளங்கும் இறைவனே!

நரிகள் எல்லாம் பெருங்குதிரை ஆக்கியவாறு அன்றேஉன் பேரருளே: மதுரம்பதியில் எளியேனாகிய எனக்காகக் காட்டு நரிகளையெல்லாம் உயரிய பாய்மாப் பெருங்குதிரைகளாக மாற்றி அற்புத லீலை புரிந்தாயே! அங்ஙனம் எளியோனைக் காக்கச் செய்த அந்த லீலையே உனது எல்லை இல்லாத பேரருளின் அடையாளம் அன்றோ!

பண்ஆர்ந்த மொழிமங்கை பங்காநின் ஆளானார்க்கு
உண்ஆர்ந்த ஆரமுதே உடையானே அடியேனை
மண்ணார்ந்த பிறப்பு அறுத்திட்டு ஆள்வாய் நீ வாஎன்னக்
கண்ணார உய்ந்தவாறு அன்றேஉன் கழல்கண்டே. (8)

பண்ஆர்ந்த மொழிமங்கை பங்காநின் ஆளானார்க்கு: பண்களின் இனிமை அனைத்தும் பொருந்திய இனிய மொழியினாளாகிய உமாதேவியை தன் திருமேனியின் ஒரு பாகமாகக் கொண்ட இறைவனே! உன்னுடைய அடியார்களாகிய மெய்யன்பர்களுக்கு...

உண்ஆர்ந்த ஆரமுதே உடையானே அடியேனை: உண்ண உண்ணத் தெவிட்டாத, உள்ளூரத் தித்திக்கும் அரிய அமுதமாய் விளங்குபவனே! என்னை முழுமையாக உடைமையாகக் கொண்ட எசமானனே! அடியேனாகிய என்னை...

மண்ணார்ந்த பிறப்புஅறுத்திட்டு ஆள்வாய் நீ வாஎன்னக்: இம்மண்ணுலகில் மீண்டும் மீண்டும் பிறந்து உழலும் பிறவித் தளைகளை அடியோடே அறுத்தெறிந்து, "நீ என் அருகே வா!" என்று அருள் கூர்ந்து கூவி அழைத்து ஆட்கொள்பவனே!

கண்ணார உய்ந்தவாறு அன்றேஉன் கழல்கண்டே: அங்ஙனம் நீ அழைத்த மாத்திரத்தில், சிலம்பணிந்த உனது பொன்னார் திருவடிகளைத் (கழல்) என் கண்குளிரத் தரிசித்து, என் பிறவிப் பெருந்துயர் நீங்கி நான் உய்யும் பாக்கியத்தைப் பெற்றேன் அன்றோ!

ஆதம்இலி யான் பிறப்புஇறப்பு என்னும் அருநரகில்
ஆர்தமரும் இன்றியே அழுந்துவேற்கு ஆவாஎன்று
ஓதம்மலி நஞ்சுண்ட உடையானே அடியேற்குஉன்
பாதமலர் காட்டியவாறு அன்றேஎம் பரம்பரனே. (12)

ஆதம்இலி யான் பிறப்புஇறப்பு என்னும் அருநரகில்: எந்தவொரு நற்பண்போ, பக்தித் தகுதியோ, ஆதரவோ (ஆதாரம்/ஆதம்) இல்லாத எளியேன் நான்! மீள முடியாத பிறப்பு மற்றும் இறப்பு என்னும் கொடூரமான நரகக் குழியிலே விழுந்து...

ஆர்தமரும் இன்றியே அழுந்துவேற்கு ஆவாஎன்று: உற்றார், உறவினர், சுற்றம் (தமர்) என உதவிக்கு யாரும் இல்லாதவனாய் ஆழ்ந்து அழுந்திக்கொண்டிருந்த எனக்கு, "அந்தோ! பரிதாபம்!" (ஆவா) என்று இரக்கமுற்று...

ஓதம்மலி நஞ்சுண்ட உடையானே அடியேற்குஉன்: அலைகள் வீசும் பாற்கடலில் எழுந்த கொடிய ஆலால நஞ்சினை அகில உலகங்களையும் காக்கும் பொருட்டு உண்ட எம்பெருமானே! என்னை முழுமையாக உடைமையாகக் கொண்ட எசமானனே! அடியேனுக்கு...

பாதமலர் காட்டியவாறு அன்றேஎம் பரம்பரனே: மேலான பரம்பொருளே! அத்தகைய அருநரகிலிருந்து என்னை விடுவித்து, தாமரை மலர் போன்ற உன்னுடைய திவ்யத் திருவடிகளைக் காட்டி ஆட்கொண்டது உனது பேரருள் அன்றோ!

பச்சைத்தாள் அரவுஆட்டீ படர்சடையாய் பாதமலர்
உச்சத்தார் பெருமானே அடியேனை உய்யக்கொண்டு
எச்சத்தார் சிறுதெய்வம் ஏத்தாதே அச்சோஎன்
சித்தத்து ஆறு உய்ந்தவாறு அன்றேஉன் திறம் நினைந்தே. (16)

பச்சைத்தாள் அரவுஆட்டீ படர்சடையாய்: சிவநெறி மெய்யன்பர்களே! பசிய நிறமும் (அல்லது நஞ்சுடைய) தாள்களை/படங்களைக் கொண்ட பாம்புகளைத் தன் திருமேனியில் ஆட்டுவிப்பவனே! விரிந்த சடாபாரத்தை உடையவனே!

பாதமலர் உச்சத்தார் பெருமானே அடியேனை உய்யக்கொண்டு: தாமரை போன்ற உன்னுடைய திருவடிகளைத் தங்கள் தலைமேல் (உச்சியில்) தாங்கி நிற்பவர்களின் பெருமைக்குரிய பெருமானே! எளியேனாகிய என்னை இப்பிறவித் துயரிலிருந்து தடுத்து ஆட்கொண்டு...

எச்சத்தார் சிறுதெய்வம் ஏத்தாதே: குறைபாடுகளும் எல்லைகளும் உடைய (எச்சத்தார்) சிறு தெய்வங்களைச் சென்று இரந்து வழிபடாதபடி செய்து...

அச்சோஎன் சித்தத்து ஆறு உய்ந்தவாறு அன்றேஉன் திறம் நினைந்தே: அச்சோ! (வியப்புக் குறி) உன்னுடைய ஒப்பற்ற அருள் திறத்தையும் பெருமையையும் மட்டுமே என் மனதால் நினைந்து, என் சிந்தனை செல்லும் வழியெல்லாம் உன்னையே பற்றி உய்யும் பாக்கியத்தைப் பெற்றேன் அன்றோ!

கற்றறியேன் கலைஞானம் கசிந்துஉருகேன் ஆயிடினும்
மற்றறியேன் பிறதெய்வம் வாக்குஇயலால் வார்கழல்வந்து
உற்றுஇறுமாந்து இருந்தேன் எம்பெருமானே அடியேற்குப்
பொற்றவிசு நாய்க்குஇடுமாறு அன்றே நின்பொன் அருளே. (20)

கற்றறியேன் கலைஞானம் கசிந்துஉருகேன் ஆயிடினும்: பலவகைப்பட்ட சாஸ்திரங்களையோ, கலைஞானங்களையோ நான் கற்றுத் தேர்ந்தவன் அல்லேன்; இறைவனை நினைந்து பக்தியால் மனம் கசிந்து உருகும் தவ உணர்வும் இல்லாதவன் ஆயினும்...
 
மற்றறியேன் பிறதெய்வம் வாக்குஇயலால் வார்கழல்வந்து: சிவபெருமானாகிய உன்னைத் தவிர வேறு எந்தவொரு தெய்வத்தையும் மனதாலும் வாக்காலும் அறியாதவன்! உனது திருவடிகளை வாழ்த்தும் என் வாக்கின் இயல்பினாலே, நீண்ட வீரக்கழல் அணிந்த உன்னுடைய திவ்யத் திருவடிகளையே அடைக்கலமாக வந்து அடைந்து...
 
உற்றுஇறுமாந்து இருந்தேன் எம்பெருமானே அடியேற்குப்: உன் திருவடி நிழலை உற்ற துணையாகப் பற்றி, பேரானந்தப் பெருமிதத்தோடு (இறுமாந்து) நிலைபெற்று நின்றேன்! எம்பெருமானே! அடியேனாகிய எனக்கு...
 
பொற்றவிசு நாய்க்குஇடுமாறு அன்றே நின்பொன் அருளே: ஒரு சாதாரண நாய்க்குப் பொன்னாலான அரியணையை (பொற்றவிசு) இட்டுக் கௌரவிப்பது போல, தகுதியற்ற எனக்கு உனது மேலான முக்திப் பேற்றை அளித்தாயே! அது உன்னுடைய பொன்னான பேரருளின் கருணை அன்றோ!

பஞ்சாய அடிமடவார் கடைக்கண்ணால் இடர்ப்பட்டு
நஞ்சாய துயர்கூர நடுங்குவேன் நின்அருளால்
உய்ஞ்சேன் எம்பெருமானே உடையானே அடியேனை
அஞ்சேல் என்று ஆண்டவாறுஅன்றே அம்பலத்து அமுதே. (24)

பஞ்சாய அடிமடவார் கடைக்கண்ணால் இடர்ப்பட்டு: பஞ்சு போன்ற மென்மையான அடிகளையுடைய பெண்களின் கடைக்கண் பார்வையினாலும் உலகியல் சிற்றின்ப மயக்கங்களினாலும் சிக்கி, துன்பப்பட்டு...

நஞ்சாய துயர்கூர நடுங்குவேன் நின்அருளால்: நஞ்சைப் போலத் துன்பத்தை விளைவிக்கும் அச்சைற்ற உலகியல் ஆசைகளால் துயர் மிகுந்து, என்ன செய்வது என்று அறியாது நடுங்கிக்கொண்டிருந்த நான், உன்னுடைய பேரருளினாலே...

உய்ஞ்சேன் எம்பெருமானே உடையானே அடியேனை: அத்தகைய பிறவி மயக்கத்திலிருந்து தப்பிப் பிழைத்து உய்யும் பாக்கியத்தைப் பெற்றேன்! என் தலைவனே! என்னை முழுமையாக உடைமையாகக் கொண்ட எசமானனே! அடியேனாகிய என்னை...

அஞ்சேல் என்று ஆண்டவாறுஅன்றே அம்பலத்து அமுதே: "பயப்படாதே!" (அஞ்சேல்) என்று அருள்வாக்குக் கூறித் தடுத்தாட்கொண்டது உனது கருணை அன்றோ! தில்லைச் சிற்றம்பலத்திலே ஆனந்தக் கூத்தாடும் பேரமுதமே!

என்பாலைப் பிறப்புஅறுத்து இங்கு இமையவர்க்கும் அறியஒண்ணாத்
தென்பாலைத் திருப்பெருந்துறை உறையும் சிவபெருமான்
அன்பால்நீ அகம்நெகவே புகுந்தருளி ஆட்கொண்டது
என்பாலே நோக்கியவாறு அன்றே எம்பெருமானே. (28)

என்பாலைப் பிறப்புஅறுத்து இங்கு இமையவர்க்கும் அறியஒண்ணாத்: அடியேனுடையதாகிய பிறவித் தளைகளை அடியோடே அறுத்தொழித்து, விண்ணுலகில் வாழும் தேவர்களாலும் (இமையவர்) அறிதற்கு அரிய பரம்பொருளாய் விளங்கி...

தென்பாலைத் திருப்பெருந்துறை உறையும் சிவபெருமானே: தென்திசையில் அமைந்துள்ள புனிதத் தலமாகிய திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளி வீற்றிருக்கும் சிவபெருமானே!

அன்பால்நீ அகம்நெகவே புகுந்தருளி ஆட்கொண்டது: எல்லை இல்லாத உனது பேரன்பினாலே, அடியேனின் உள்ளம் நெகிழ்ந்து உருகும்படி என் நெஞ்சக் கருவறையினுள்ளே புகுந்தருளி என்னை முற்றுமாகத் தடுத்தாட்கொண்டதும்...

என்பாலே நோக்கியவாறு அன்றே எம்பெருமானே: என் தலைவனே! தகுதியற்ற எளியேனாகிய என்மீது உனது கருணை நிறைந்த அருணோக்கத்தைப் பதித்ததனால் அன்றோ! (உன் அருட்பார்வையே என்னை உய்யக்கொண்டது!)

மூத்தானே மூவாத முதலானே முடிவில்லா
ஓத்தானே பொருளானே உண்மையுமாய் இன்மையுமாய்ப்
பூத்தானே புகுந்துஇங்குப் புரள்வேனைக் கருணையினால்
பேர்த்தேநீ ஆண்டவாறு அன்றே எம்பெருமானே. (32)

மூத்தானே மூவாத முதலானே முடிவில்லா: தோற்றப் பொருட்கள் அனைத்துக்கும் முன்னரே தோன்றிய தொன்மையான மூத்தவனே! என்றும் மூப்படையாத ஆதி முதற்பொருளே! எல்லையற்ற வேதங்களின் வடிவமாக விளங்குபவனே!

பொருளானே உண்மையுமாய் இன்மையுமாய்ப் பூத்தானே: சகல சாஸ்திரங்களும் உணர்த்தும் மெய்ப்பொருளாக இருப்பவனே! மெய்யடியார்களுக்கு உள்ள பொருளாகவும் , அறியாதாருக்கு இல்லாத பொருளாகவும் விளங்கிக் உலகமெங்கும் மலர்ந்து பிரகாசிப்பவனே !

புகுந்துஇங்குப் புரள்வேனைக் கருணையினால்: இப்பிறவிப் பெருங்கடலில் புகுந்து, அதன் துன்பங்களில் சிக்கித் தவித்து இங்கும் அங்கும் அலமந்து புரண்டு கொண்டிருந்த எளியேனை...

பேர்த்தேநீ ஆண்டவாறு அன்றே எம்பெருமானே: என் எம்பெருமானே! அத்தகைய பிறவிச் சேற்றிலிருந்து என்னை அடியோடே பெயர்த்து எடுத்து (தூக்கியெடுத்து), உனது பேரருளால் ஆட்கொண்டது உன்னுடைய எல்லையற்ற கருணைத் திறம் அன்றோ!

மருவு இனியமலர்ப்பாதம் மனத்தில் வளர்ந்து உள்ளுருகத்
தெருவுதொறும் மிகஅலறிச் சிவபெருமான் என்றுஏத்திப்
பருகியநின் பரங்கருணைத் தடங்கடலில் படிவாமாறு
அருள்எனக்கு இங்குஇடைமருதே இடங்கொண்ட அம்மானே. (36) 

மருவு இனிய மலர்ப்பாதம் மனத்தில் வளர்ந்து உள்ளுருகத்: நறுமணம் கமழும், இனிமை தரும் தாமரை மலர் போன்ற இறைவனின் திருவடிகள் அடியேனின் சிந்தையினுள்ளே மெல்ல மெல்ல வளர்ந்து, என் உள்ளத்தை அன்பினால் கசிந்து உருகச் செய்ய...

தெருவுதொறும் மிகஅலறிச் சிவபெருமான் என்றுஏத்திப்: உலகியலைப் பொருட்படுத்தாது பித்தன் போலத் தெருக்கள் தோறும் சென்று, பரவசக் கூச்சலிட்டு (அலறி), "சிவபெருமானே! மகாதேவனே!" என்று உன்னுடைய திருநாமங்களை உரக்க ஏத்திப் போற்றி...

பருகியநின் பரங்கருணைத் தடங்கடலில் படிவாமாறு: முன்பே பருகி அனுபவித்த உன்னுடைய மேலான கருணையாகிய பெரிய கடலிலே (தடங்கடல்) நான் முற்றிலும் மூழ்கி திளைத்திருக்குமாறு...

அருள்எனக்கு இங்குஇடைமருதே இடங்கொண்ட அம்மானே: புனிதத் தலமாகிய திருவிடைமருதூரைத் தனது திருக்கோயிலாக விரும்பி இடமாகக் கொண்டு எழுந்தருளியிருக்கும் என் தந்தையே! தலைவனே! எளியேனாகிய எனக்கு அந்தப் பேரருள் பாக்கியத்தைத் தந்தருள வேண்டும்!

நானேயோ தவம்செய்தேன் சிவாயநம எனப்பெற்றேன்
தேனாய் இன்அமுதமுமாய்த் தித்திக்கும் சிவபெருமான்
தானேவந்து எனதுள்ளம் புகுந்து அடியேற்கு அருள்செய்தான்
ஊன்ஆரும் உயிர்வாழ்க்கை ஒறுத்தஅன்றே வெறுத்திடவே. (40)

நானேயோ தவம்செய்தேன் சிவாயநம எனப்பெற்றேன்: சிவபெருமானை அடைவதற்கோ அவனது திருநாமத்தைப் பெறுவதற்கோ அடியேன் என்ன பெரிய தவத்தையா செய்துவிட்டேன்? அப்படியிருந்தும், பெறற்கரிய "சிவாயநம" என்னும் திருவைந்தெழுத்து மந்திரத்தை ஓதும் பாக்கியத்தைப் பெற்றேனே!

தேனாய் இன்அமுதமுமாய்த் தித்திக்கும் சிவபெருமான்: உண்ண உண்ணத் தெவிட்டாத தேனைப் போலவும், தித்திக்கும் திவ்ய அமுதத்தைப் போலவும் என் அனுபவத்தில் பேரானந்தத்தை அள்ளித் தரும் எம்பெருமான் சிவபெருமான்!

தானேவந்து எனதுள்ளம் புகுந்து அடியேற்கு அருள்செய்தான்: நான் அவனிடம் போகவில்லை; எவ்விதத் தகுதியும் இல்லாத எளியேனிடம், அவனே விரும்பித் தானாக வந்து என் நெஞ்சக் கருவறைக்குள் புகுந்து, அடியேனுக்குத் தன் பூரண அருளை அள்ளி வழங்கினான்!

ஊன்ஆரும் உயிர்வாழ்க்கை ஒறுத்தஅன்றே வெறுத்திடவே: அங்ஙனம் அவன் என் உள்ளே புகுந்த அந்த கணத்திலேயே, சதை நரம்புகளால் ஆன இப்புலால் உடம்போடு கூடிய இச்சம்சார உலகியல் வாழ்க்கையை அடியோடு வெறுத்து ஒதுக்கும்படிச் செய்து என்னை ஆட்கொண்டான் அன்றோ!